Rooksignalen van oompje Mango
In de Isaan, ver van de glitter en luxe van de stad, leerde ik de schoonheid van eenvoud kennen. Het verhaal van oom Mamuang, zijn houten schatkist en zijn onverwachte liefde voor Hollandse sigaren maakte diepe indruk. Een reis die begon met verwondering eindigde met respect voor een manier van leven waarin kleine dingen groots zijn.
De Buitenstaander – Jaloezie bij de dorpswinkel
Twee batterijen. Meer moest De Buitenstaander niet halen. Toch staat hij tien minuten later nog altijd bij de dorpswinkel, waar verkoopster Pin hard lacht om zijn gebrekkige Thais en hem geduldig opnieuw laat proberen. Aan de overkant van de weg kijkt Mali toe. Zwijgend. Dat is meestal geen goed teken. Wat begint als een onschuldig praatje, dreigt plots iets anders bloot te leggen: niet wat Pin wil, maar hoe De Buitenstaander zich gedraagt zodra een vrouw om hem lacht.
De Stille Vennoot – De Schaduw van het Bedrijf (deel 3)
Eerder in De Stille Vennoot: Wim ontdekte dat zijn naam niet op de eigendomsakte staat, en met één aandeel voor honderd baht kregen Daao en Pong samen de meerderheid in het resort. Na een onverwachte controle dreigde Daao niet meer mee te gaan naar Immigration. In deel 3 zoekt Wim in de stad antwoorden bij de bank en een advocaat. Maar thuis, aan de keukentafel, wordt al op hem gewacht.
Tropenkolder
Hoe een slaapverwekkende tv-avond in de jaren ’90 uitliep op een levenslange passie voor Thailand. Met hilarische ontmoetingen, culturele botsingen en een onverwachte liefde die alles veranderde. Een verhaal vol zelfspot en tropenkolder, dat begint met een vrolijke reisprogramma en eindigt in een wereld van noedelsoep, massagesalons en verrassende familiebezoeken.
De Stille Vennoot – Maandag Geel (deel 2)
Wat vooraf ging: het ene procent van nicht Lek is voor honderd baht overgegaan naar Pong, de broer van Daao. Daarmee heeft de familie de meerderheid. Wim weigert te tekenen, Daao zegt dat zijn handtekening niet nodig is. Terwijl hij voor het raam staat, stopt bij de poort een witte sedan. Er stapt een man uit in een geel overhemd, met een klembord. Drie dagen eerder heeft Wim zelf de zwembadpomp vervangen.
‘Drie dagen van bezoeking’
Tijdens mijn langverwachte vakantie naar Thailand hoopte ik te genieten van rust en ontspanning. Maar wanneer neef Nong onverwachts bij schoonmoeder arriveert, verandert mijn droomreis in een reeks frustrerende situaties. Zijn luie gedrag, misbruik van mijn spullen en gebrek aan respect zetten mijn geduld zwaar op de proef.
‘Waarom mijn gereedschapskist vooral door de buurman wordt gebruikt’
Mijn gereedschapskist begon als een toonbeeld van Nederlandse orde: schroevendraaiers links, tangen rechts en alles op maat. Toen buurman Prasit haar ontdekte, veranderde ze langzaam in een openbare uitleenbalie zonder openingstijden, registratie of terugbrengplicht. Inmiddels ligt mijn gereedschap verspreid over het halve dorp. Iedereen weet precies waar het is en waarvoor het wordt gebruikt. Iedereen behalve de man die het ooit heeft gekocht en betaald.
De Buitenstaander en wie beheert het huishoudgeld?
De Buitenstaander denkt dat er alleen wat geld ontbreekt. Zesduizend achthonderdveertig baht, om precies te zijn. Zijn spreadsheet zegt rood, Mali zegt dat er niets weg is. Dan verschijnt een koekjestrommel vol bankbiljetten en even later een envelop met zijn naam erop. Wat begint als een discussie over bonnetjes en huishoudgeld, verandert plots in een veel ongemakkelijker vraag: vertrouw je iemand pas als alles klopt op papier?
De Stille Vennoot – De Blanco Achterkant (deel 1)
In Udon Thani ontdekt Wim dat zijn vrouw Daao en haar broer samen 51 procent van het resortbedrijf controleren, terwijl hij zelf 49 procent bezit en geen directeur is. Eén aandeel, verkocht voor slechts honderd baht, maakt duidelijk dat hij ondanks zijn financiële inbreng nauwelijks zeggenschap heeft over het bedrijf dat hij hielp opbouwen.
Hoe Siam/Thailand reageerde op de aantrekkingskracht van het Westen
Hoe reageerde Thailand op de contacten met het Westen? Hoe keken ze tegen het Westen aan? Welke zaken bewonderden ze en welke wekten hun afkeer? Wat namen ze over, op welke manier en om welke redenen, en wat verwierpen ze? Een korte culturele gids.
Uit het Thaise leven gegrepen: net niet genoeg
Elke maand rekent Ton zijn pensioen om, en elke maand houdt hij minder over. De euro levert steeds minder baht op, zijn ziektekostenverzekering springt met het jaar omhoog, en het huisje aan de Mekong kan gewoon niet meer. Landinwaarts scheelt het 3.500 baht per maand. Op tafel ligt het goedkope contract, de pen in zijn hand. Wat hij niet durft te zeggen tegen zijn buren, weegt zwaarder dan het bedrag.
De Stille Vennoot (intro)
Vier series, veertig verhalen. Tijd om even achterom te kijken voordat we aan een nieuw verhaal beginnen.
‘Kansloos koloniaal in Pattaya’
In het levendige Pattaya, met een glas wijn in de hand en een vleugje ironie, probeert een man van de wereld indruk te maken. Maar terwijl hij nipt, observeert hij een tafereel dat hilarisch én ongemakkelijk is. Wat begint als een avond vol bravoure, eindigt met een pijnlijke les – letterlijk en figuurlijk – over culturele botsingen en zelfinzicht.
De prachtige muurschilderingen van Suphan Buri
De provincie Suphan Buri telt 31 tempels met prachtige muurschilderingen uit de tijd van koning Rama V en later. Beelden uit het leven van Boeddha, alledaagse taferelen en mythische dieren. Een lust voor het oog.
Blijven of Verrekken – Het Bord (deel 10 en slot)
Een vrijwel verlaten woonwijk in Udon Thani maakt plaats voor een nieuw bouwproject, terwijl voormalige bewoners elders proberen hun leven opnieuw op te bouwen. Achter die zichtbare verandering loopt een internationaal onderzoek naar vastgoed, geldstromen en infrastructuurcorridors door. Het bord bij de verlaten soi laat vooral zien voor wie de nieuwe toekomst daar niet meer is bedoeld.
De Buitenstaander: de eerste keer alleen thuis
Mali is nog maar net naar de markt vertrokken of De Buitenstaander ontdekt dat alleen thuis zijn in een Isaans dorp iets anders betekent dan hij dacht. Binnen een uur verschijnen drie familieleden, ieder met een eigen reden om te blijven. Wat begint als ongevraagd gezelschap, groeit uit tot een kleine botsing over privacy, bemoeienis en wie er eigenlijk bepaalt wat er op zijn erf gebeurt wanneer Mali weg is.
Carabao, de band, de man en het lied ‘Mae Sai’
Carabao is misschien wel de bekendste zanger en band in Thailand. Hier geef ik een korte beschrijving van zijn leven, de aard van zijn liedjes en een video met tekst van zijn mijns inziens mooiste lied ‘Mae Sai’ en met als toegift een meer politiek lied.
‘Waarom mijn afvalbak steeds leger terugkwam’
In ons Thaise dorp bestaat afval alleen zolang niemand het gezien heeft. Zet ik een kapotte ventilator, verfemmer of stoel bij het hek, dan begint het voorwerp binnen enkele uren aan een nieuw leven bij de buren. Mijn afvalbak wordt daardoor nooit vol. Mijn huis wel, want inmiddels durf ik bijna niets meer weg te gooien. Voor je het weet, verniel je iemands toekomstige plantenbak.
Blijven of Verrekken – De Keuze (deel 9)
Nan draagt tijdens een conferentie in Kuala Lumpur heimelijk vier jaar aan belastend onderzoek over aan een internationaal toezichtsorgaan en keert daarna bewust terug naar Bangkok. Terwijl zij haar vertrek uit Thailand voorbereidt, tekent Theo in Udon zijn huis definitief weg. Voor beiden blijkt vertrekken geen vlucht meer, maar een onomkeerbare keuze.
De Buitenstaander en een huwelijk met twee talen
Het is ochtend en Mali legt een boodschappenbriefje op tafel waarvan De Buitenstaander ongeveer tweederde begrijpt en het overige derde besluit te begrijpen. Dat laatste is achteraf het probleem. Mijn lief heeft het lijstje geschreven op de achterkant van een oude kassabon. Eieren. Koffie. Olie. Kip. Iets in het Thais wat volgens hem vissaus betekent en daaronder twee woorden in haar eigen mengsel van Engels en Nederlands: no sweet milk. Ze staat met nat haar …
Blijven of Verrekken – De klem (deel 8)
Gerrits dood maakt voor Theo pijnlijk zichtbaar hoe snel het bestaan van oudere Nederlanders in Thailand kan instorten. Wanneer ook zijn eigen banksaldo niet meer voldoet aan de nieuwe visumeis, resteert verkoop van het huis en verhuizing naar het dorp van Pim. Tegelijk krijgt Nan in Bangkok een promotie aangeboden die verdacht veel op verbanning lijkt.
Uit het Thaise leven gegrepen: wie ze moeten bellen
Wim heeft zijn zaakje op orde, denkt hij. De sleutels aan de spijker, de weg naar het ziekenhuis uit zijn hoofd, de nummers op een kaartje bij de deur. Alles voor het moment dat het misgaat. Toch is er één ding waar hij niet aan wil denken: wie ze moeten bellen als ze hem vinden. Over de stille angst van een alleenstaande pensionado, ver van huis.