Als westerling in Thailand begin je vol goede moed aan het onzichtbaar wegwerken van waterleidingen. Je wilt strakke muren, precies zoals thuis. Maar de tropen hebben een eigen, onbuigzame wil. Uiteindelijk capituleer je voor de felblauwe pvc-buizen die als een bovengronds spinnenweb je badkamer sieren. Het is een vrolijke, dagelijkse les in het loslaten van onze vermoeiende drang naar absolute structurele perfectie.
Een nieuw fictieverhaal uit Udon Thani volgt Mook en Boy, twee jonge Thai die vastzitten in een scamcompound in Cambodja. Hun paspoorten worden afgepakt, hun vrijheid verdwijnt en online fraude wordt hun dagelijkse dwangarbeid. Achter hun humor en stilte schuilt een harde werkelijkheid die duizenden slachtoffers aan de Thaise grens treft.
‘Gefundenes Fressen’
Een ochtend na Koningsdag verandert een rustig havenbezoek in een kleine statiegeldjacht, wanneer Oy lege flessen en blikjes uit een vuilnisbak vist. Wat begint als een komische scène met koude koffie en oranje tompoucen, groeit uit tot een scherpe observatie over afval, zuinigheid en het verschil tussen Nederland en de Isaan.
Dale keert na zeven dagen verlof in Udon Thani terug naar Vietnam, samen met Tex in een C-130 die niet wacht op twijfel. Onderweg houdt hij een onverstuurde brief aan Linda bij zich, terwijl Thailand onder hem verdwijnt en de oorlog weer dichterbij komt. De rust heeft hem niet genezen, maar net genoeg gegeven om door te gaan.
De zesde avond had een andere textuur dan de vorige vijf. Dale kon het niet precies omschrijven, hij was geen man van precieze omschrijvingen als het ging om dingen die hij voelde, hij liet die liever aan mensen die er beter in waren, mensen zoals Mae die woorden gebruikte alsof ze wist wat ze wogen, maar er was iets in de lucht van The Strip die avond dat anders was. Rustiger. De muziek nog even …
Zeven Dagen Paradijs – Twee Dagen Rust (deel 8)
Dale meldt zich vroeg in de ochtend bij de medische post op Udorn RTAFB en krijgt daar een diagnose die hij liever had genegeerd. De behandeling is kort, de schaamte blijft langer hangen. Buiten wacht Tex, die met één zin duidelijk maakt dat Dale niet de enige is met een geheim.
Als westerling in Thailand ontdek je al snel de superieure werking van de bum gun. Waar we in Europa hardnekkig vasthouden aan droog toiletpapier, biedt dit simpele waterslangetje een louterende zindelijkheid. Een tijdelijk bezoek aan het thuisland leidt daardoor onvermijdelijk tot een kleine existentiële crisis, waarna je onze zogenaamd hoge westerse hygiënestandaarden voorgoed met een gezonde dosis ironie bekijkt.
Zeven Dagen Paradijs – Pattaya, 1968 (deel 7)
Dale komt in 1968 aan in Pattaya, waar het vissersdorp nog maar net begint te veranderen in een badplaats. Aan de Golf van Thailand vindt hij eindelijk een horizon, maar juist die stilte trekt Vietnam opnieuw naar boven: een vriend zonder arm, een oorlog zonder einde en een zin die blijft hangen.
Bintabath Blues in Hua Hin
Een Nederlandse bareigenaar verliest in Hua Hin zijn zaak, zijn geld en zijn plek in het nachtleven van Soi Bintabath. Wat begon als een succesvolle bierbar met neonlicht, muziek en aandacht, eindigt in een kale kamer boven een bar. Reinout ontdekt te laat dat vertrouwen in Thailand soms duurder is dan drank, huur en schulden samen.
Zeven Dagen Paradijs – Aan tafel bij de Kolonel (deel 6)
Mae ontmoet kolonel Hargrove in de Orchid Room van het Dusit Thani in Bangkok, waar beleefdheid, geld en macht zorgvuldig worden gedoseerd. Terwijl de Amerikaanse officier praat over zijn zoon en de oorlog in Vietnam, hoort Mae vooral wat hij niet zegt. Haar kracht blijkt niet verleiding, maar luisteren.
Zeven Dagen Paradijs – Texs wordt gerold (deel 5)
Tex Briggs wordt op Soi 4 in Thailand beroofd nadat een jonge vrouw hem een naamloze bar in lokt en hij na een paar drankjes de controle verliest. De militaire politie vindt hem gewond terug, zonder geld en zonder het horloge van zijn vader. Daarmee kantelt een avond vol verleiding in een harde les die hij niet snel vergeet.
Elke ochtend om klokslag zes uur wordt de rust in mijn Thaise dorp op brute wijze verstoord door de krakende luidsprekers van het dorpshoofd. Wat begon als een inbreuk op mijn westerse privacy, is inmiddels een vertrouwde soundtrack geworden. Een ironische overpeinzing over luidruchtig dorpsnieuws, dode kippen en hoe je als vermoeide expat uiteindelijk overal dwars doorheen leert slapen.
Zeven Dagen Paradijs – Dear Linda (deel 4)
Dale schrijft in Udorn een brief aan zijn vrouw Linda, maar laat de envelop de volgende ochtend onaangeroerd op het nachtkastje liggen. In enkele gewone zinnen over thuis wordt zichtbaar hoe ver hij is afgedreven van zijn oude leven in Milwaukee. Juist dat stille gebaar maakt deze scène groter dan een brief die niet wordt verstuurd.
Dit is een kort verhaal uit 1966 van mijn favoriete Thaise schrijver. Het gaat over een ontmoeting tussen een oudere boer en een witte man en hoe, ondanks beider goede bedoelingen, verschillende opvattingen en gewoonten tot wrijving kunnen leiden beschreven aan de hand van het gedrag van een hond. Het verhaal zegt ook veel over de penibele en zwakke toestand van de boer in die tijd, misschien nog niet zo veel verbeterd.
Zeven Dagen Paradijs – Bangkok by Night (deel 3)
Nog voor de zon opkwam, schokte de bus naar Bangkok door het donker, vol mannen die hun gedachten liever op slot hielden. Onderweg gleden rijstvelden, slapende dorpen en tempels voorbij, terwijl Dale en Tex ieder probeerden grip te krijgen op wat hen te wachten stond. In Bangkok wachtte geen rust, maar een stad die groter, harder en verleidelijker was dan alles wat ze tot dan kenden.
‘Voor het geluk geboren’
Oy trekt in Nederland en in een dorp in de Isaan opvallend vaak het geluk naar zich toe, van een muntje in een tweedehands tas tot een teruggevonden boeddha-amulet. Lieven stapelt de voorbeelden op en schetst haar als iemand die van elke toevallige meevaller winst maakt. Juist die reeks kleine gelukstreffers maakt dit verhaal zo aanstekelijk.
Zeven Dagen Paradijs – De Strip (deel 2)
Tex laat zich op The Strip steeds verder meeslepen door drank, neon en de jonge Noi, terwijl Dale van dichtbij ziet hoe snel onschuld daar kan kantelen. Overdag oogt de straat bijna gewoon, maar zodra de avond valt, verandert ze in een wereld vol verleiding, regels en risico. Juist dat contrast maakt deze nacht gevaarlijk interessant.
Terwijl de rest van Thailand tijdens Songkran verandert in een meedogenloos slagveld vol ijswater en zware waterkanonnen, beleeft Farang Kee Nok in zijn noordelijke dorp een verrassend ingetogen variant. Geen hyperactieve tieners die hem omver spuiten, maar vriendelijke tantes die hem respectvol besprenkelen met geurend water. Het is een zegen in plaats van een trauma, waardoor dat reusachtige waterpistool stilletjes in de hoek blijft verstoffen.
Zeven Dagen Paradijs – Wheels Down in Udorn (deel 1)
Een tweede verhalenserie van Hans Introductie: Zeven Dagen Paradijs is een rauwe maar sfeervolle vertelling die de lezer meesleurt naar het broeierige Thailand van de late jaren zestig. Tegen de achtergrond van de Vietnamoorlog, waar de lucht boven de Udorn Royal Thai Air Force Base voortdurend verscheurd wordt door de bulderende naverbranders van F-4C Phantoms, zoeken Amerikaanse militairen hun toevlucht in de neonverlichte straten van ‘The Strip’. Het is een wereld van scherpe contrasten: de …
Nok’s World – De laatste keer (deel 10 en slot)
Ik kijk nu terug op die tijd in de Wonderful 2 Bar en het voelt soms alsof het iemand anders is geweest. Een jongere Nok, magerder, minder slim maar ook minder moe. Ik werk nu niet meer in de bar. Dat is een ander verhaal voor een andere keer.
Nok’s World – Het ontbijt van het Lek Hotel (deel 9)
Frans had een vaste ochtendroutine en hij week er zelden van af. Eerst koffie op zijn kamer in het Dynasty Inn Hotel, op de eerste verdieping aan de voorzijde van het gebouw, want dat was zijn favoriete kamer en hij boekte altijd vroeg genoeg om zeker te zijn dat hij die kreeg. Daarna, één keer per week, het ontbijtbuffet van het Lek Hotel op Soi 13, schuin tegenover het Dynasty Inn. Ik wist dit omdat …
Waarom betaal jij honderd baht voor een ananas, terwijl de buurvrouw hem voor twintig meekrijgt? In het begin wekt het beruchte farang-tarief vooral westerse verontwaardiging op. Tegenwoordig zie ik deze dubbele prijzen als een milde belasting op mijn bevoorrechte afkomst en gebrek aan afding-skills. Een luchtig verhaal over de omslag van rigide Hollandse gelijkheid naar soepele Thaise redelijkheid.