Bijna 10 miljoen Thai hebben Chinese voorouders en die gemeenschap drukt een diepe stempel op het land. Van supermarktketen 7-Eleven tot het bord pad thai, van premier Anutin Charnvirakul tot het Vegetarisch Festival in Phuket: de Chinees-Thaise invloed is overal te vinden, ook al valt die door eeuwenlange assimilatie nauwelijks meer op.

Lees verder…

Lang voordat de eerste Thaise koningen Sukhothai en Ayutthaya stichtten, beheerste een ander volk de Centrale Vlakte van Thailand: de Mon. Hun stadstaten, samen bekend als Dvaravati, legden tussen de 6e en 11e eeuw de basis voor het boeddhisme, het schrift en de tempelbouw die je vandaag overal in Thailand terugziet. Je vindt hun sporen in Nakhon Pathom, Si Thep, Lopburi, op Ko Kret en in Phra Pradaeng.

Lees verder…

Aan de oever van de Chao Phraya, vlak ten zuiden van het oude eiland van Ayutthaya, ligt een rood-wit gebouwtje dat de meeste reizigers links laten liggen. Toch sta je hier op een van de meest concrete Nederlandse erfenissen in Azië: de plek waar de VOC ruim anderhalve eeuw lang handelde, woonde en ruzie maakte met het hoofdkantoor in Batavia.

Lees verder…

Kanchanaburi is een van de meest veelzijdige provincies van Thailand. Je vindt er de Brug over de River Kwai, Hellfire Pass, nationale parken, grotten, tempels en watervallen met helder water. Wie de tijd neemt, ontdekt hier niet alleen mooie natuur, maar ook een aangrijpend hoofdstuk uit de geschiedenis van de Dodenspoorlijn.

Lees verder…

Wat Chang Lom maakt deel uit van het immens grote Sukhothai Historical Park maar ligt buiten het meest bezochte en erg toeristische deel. Ik had al minstens drie keer het Historische Park verkend vooraleer ik deze tempelruïne bij toeval ontdekte tijdens een fietstochtje uit het resort waar ik verbleef. 

Lees verder…

In de rivier de Rantee bij Sangkhlaburi zijn delen van de beruchte Doodspoorlijn voor het eerst sinds 1984 weer zichtbaar geworden. Door onderhoud aan de Vajiralongkorn-dam daalde het waterpeil sterk. Daardoor kwamen oude spoorresten, een breed spoorbed en een betonnen waterreservoir bloot te liggen, tot grote belangstelling van bewoners, bezoekers en geschiedenisliefhebbers.

Lees verder…

Zo af en toe kom ik een nieuwe persoon tegen in de Siamese geschiedenis. Een persoon met een boeiend en interessant leven zoals ik dat niet had kunnen vermoeden voor die tijd. Prins Prisdang is zo iemand.

Lees verder…

Het is goed om deze man, Puey Ungpakorn, eens in de schijnwerpers te zetten. Hij was een onvermoeibare man, eerlijk en onkreukbaar en deed veel voor de economische ontwikkeling van Thailand. Tino beschrijft enige momenten uit zijn leven.

Lees verder…

Op de elfde dag van de wassende maan in de zevende maanmaand, in het Jaar van de Tijger, in het 97e jaar van het Ratanakosin Tijdperk werd in het dorpje Ban Pang, Li districht, Lampun, een jongetje geboren.

Lees verder…

Boonpong Sirivejjabhandu, beter bekend onder zijn roepnaam Boon Pong, heeft samen met zijn vrouw Boopa en dochter Panee een belangrijke rol gespeeld bij de hulpverlening aan de krijgsgevangen dwangarbeiders bij de dodenspoorlijn van Birma naar Thailand.

Lees verder…

Hoe leefde de gewone man en vrouw toen Thailand nog Siam heette? In 1930 deed Carle Zimmerman met medewerking van de Siamese autoriteiten een uitgebreid onderzoek naar de leefomstandigheden van de plattelandsbevolking in Siam. De steden liet hij links liggen.

Lees verder…

Historicus verwerpt Chinese oorsprong van de Thai

Door Redactie
Geplaatst in Achtergrond, Geschiedenis
Tags:
29 maart 2026

Volgens historicus Sujit Wongthes noemden oude volken in China zichzelf nooit Thai. In een beschouwing stelt hij dat de Thaise identiteit niet in China ontstond, maar in het stroomgebied van de Chao Phraya. Daarmee keert hij zich tegen een hardnekkige oorsprongstheorie die in Thailand nog lang is doorverteld.

Lees verder…

De Thaise geschiedschrijving gaat bijna uitsluitend over de staat, de heersers, de koningen, hun paleizen en tempels, en de oorlogen die ze voerden. De ‘gewone man en vrouw’, de dorpelingen, komen er maar bekaaid van af. Een uitzondering daarop is een invloedrijk boekje uit 1984, welke de geschiedenis van de Thaise dorpseconomie in beeld brengt. In zo’n 80 bladzijde en zonder hoogdravend academisch jargon neemt professor Chatthip Nartsupha ons mee terug in de tijd.

Lees verder…

Lung Jan heeft al een aantal mooie beschrijvingen gegeven van Europese reizigers naar Zuidoost-Azië. Maar hoe zat dat met de reizen van Siamezen naar Europa? De eerste maal dat Siamese ambassadeurs naar Europa kwamen was voor een bezoek aan Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden in 1608.

Lees verder…

Het koninkrijk Siam, en in nog grotere mate de hoofdstad Bangkok, vertoonden in de 19e eeuw een verbluffende verscheidenheid van etnische groepen. In Bangkok waren de oorspronkelijke Thais bijna steeds een grote minderheid.  Pas in de loop van de 20e eeuw kwam er een integratie op gang die uiteindelijk vrijwel iedereen een Thaise identiteit verleende.

Lees verder…

Een reis door Laos in 1894-1896

Door Rob V.
Geplaatst in Achtergrond, Geschiedenis
Tags: , ,
19 maart 2026

Eind 19de eeuw bracht de Franse overheid de gebieden in het noorden en oosten van de Mekong in kaart, dit gebeurde in de beroemde “mission Pavie”. Dit gebied bestond toen nog uit diverse koninkrijkjes en lokale machten, maar deze zouden al snel opgeslokt worden in de moderne natiestaten van Laos en Vietnam (Indochina). Met het bepalen van de landsgrenzen en kolonisatie door de Fransen en Engelsen kwam er definitief een einde aan de traditionele levenswijze in dit gebied.

Lees verder…

De Ramayana is één van India’s grootste en meest epische verhalen, haar wortels gaan wel zo’n 2500 jaar terug. Vanuit India verspreidden diverse varianten van het epos door heel Azië, zo ook Thailand, waar het bekend werd als de Ramakien (รามเกียรติ์). Verwijzingen naar het epos kun je op allerlei plekken waarnemen, maar dan moet je natuurlijk het verhaal wel kennen. Laat ons daarom in deze serie in dit mythische epos duiken. Vandaag deel 5, het slot.

Lees verder…

De Ramayana is één van India’s grootste en meest epische verhalen; haar wortels gaan wel zo’n 2500 jaar terug. Vanuit India verspreidden diverse varianten van het epos zich door heel Azië, zo ook Thailand, waar het bekend werd als de Ramakien (รามเกียรติ์). Verwijzingen naar het epos kun je op allerlei plekken waarnemen, maar dan moet je natuurlijk het verhaal wel kennen. Laat ons daarom in deze serie in dit mythische epos duiken. Vandaag deel 4.

Lees verder…

De Ramayana is één van India’s grootste en meest epische verhalen, haar wortels gaan wel zo’n 2500 jaar terug. Vanuit India verspreidden diverse varianten van het epos door heel Azië, zo ook Thailand, waar het bekend werd als de Ramakien (รามเกียรติ์). Verwijzingen naar het epos kun je op allerlei plekken waarnemen, maar dan moet je natuurlijk het verhaal wel kennen. Laat ons daarom in deze serie in dit mythische epos duiken. Vandaag deel 3.

Lees verder…

De Ramayana is één van India’s grootste en meest epische verhalen, haar wortels gaan wel zo’n 2500 jaar terug. Vanuit India verspreidden diverse varianten van het epos door heel Azië, zo ook Thailand, waar het bekend werd als de Ramakien (รามเกียรติ์). Verwijzingen naar het epos kun je op allerlei plekken waarnemen, maar dan moet je natuurlijk het verhaal wel kennen. Laat ons daarom in deze serie in dit mythische epos duiken. Vandaag deel 2.

Lees verder…

Precies 150 jaar na het eerste telefoongesprek van Alexander Graham Bell is bellen nog altijd een vast onderdeel van het dagelijks leven. De techniek veranderde ingrijpend, van houten wandtoestellen en telefooncellen tot smartphones en internetbellen. Voor veel Nederlanders met familie, vrienden of een partner in Thailand is dat herkenbaar: de afstand bleef groot, maar contact werd steeds directer en makkelijker.

Lees verder…

Onlangs kwam ik op de delpher.nl een verslag tegen van de feestelijkheden rondom de crematie van de (laatste) onderkoning van Siam, Wichaichan, die op 28 augustus 1885 was overleden. Het leek mij wel aardig om dit historische beeld met de lezers te delen, dus ik ben zo vrij geweest het geheel een beetje leesbaarder te maken door de spelling aan te passen aan de huidige, zonder de oorspronkelijke tekst verder geweld aan te doen.

Lees verder…