Uit het Thaise leven gegrepen: een fles nam ob
Wie met een Thaise vrouw trouwt, trouwt ook met haar familie. Zolang zij er is, weet je waar je zit: op de mat, naast haar. Wat blijft er over als zij wegvalt? Wim rijdt met Songkran voor het eerst alleen naar het dorp van zijn schoonmoeder in Isaan, met één fles geurwater, een nieuwe sarong en een uitnodiging waarvan hij niet weet of die gemeend is.
Wat Phu Tok ‘Stairway to Heaven’ in de provincie Bueng Kan (video)
Je moet er wat voor over hebben, maar de beloning is een adembenemend uitzicht. De Wat Phu Tok is een bijzondere tempel op grote hoogte in de noord-oostelijke provincie Bueng Kan (Isaan).
Uit het Thaise leven gegrepen: net niet genoeg
Elke maand rekent Ton zijn pensioen om, en elke maand houdt hij minder over. De euro levert steeds minder baht op, zijn ziektekostenverzekering springt met het jaar omhoog, en het huisje aan de Mekong kan gewoon niet meer. Landinwaarts scheelt het 3.500 baht per maand. Op tafel ligt het goedkope contract, de pen in zijn hand. Wat hij niet durft te zeggen tegen zijn buren, weegt zwaarder dan het bedrag.
Isaans vrouwenlof
Trouwe Thailandblog lezers weten al dat De Inquisiteur een grote liefde koestert voor Isaan. Voor velen zelfs een ‘roze bril’, een dromer, een romantiseur. Wel, dat komt mede omdat hij geleerd heeft deze o zo vreemde streek niet meer door de westerse bril te bekijken. Hij probeert zich in te leven, de mensen hun levenswijze open te bekijken zonder te gaan vergelijken met zijn eigen cultuur. Hun levenswijze hangt dicht bij de natuur, van wat die hun geven kan, van wat die hun kan afnemen.
De ware kleuren van Isaan: het onbekende hart van Thailand
Het noordoosten van Thailand, beter bekend als Isaan, is een wereld op zich. Ver weg van de toeristische drukte van Bangkok en Chiang Mai ontdek je een land van eenvoud, geloof en verrassende schoonheid. Van gloeiende tempels tot rijstvelden vol leven, van ambachtelijke indigo tot vurige gerechten: Isaan onthult de ziel van Thailand, rauw, gastvrij en vol verhalen die blijven hangen.
Internationale hotelketen BWH breidt verder uit naar Isaan
Hotelgroep BWH Hotels breidt zijn aanwezigheid in het noordoosten van Thailand uit met de opening van Best Western Q Khon Kaen. Het voormalige hotel is volledig gerenoveerd en opnieuw gepositioneerd onder het internationale merk. De vestiging telt 125 kamers en ligt aan Mittraphap Road, dicht bij congrescentrum KICE. De uitbreiding onderstreept de groeiende belangstelling van internationale hotelketens voor Isaan als belangrijke zakelijke en toeristische bestemming.
Surin, in Noordoost-Thailand, biedt een diepgaande reis door eeuwenoude tradities, majestueuze olifanten en weelderige landschappen. Ver weg van de toeristische massa’s ontvouwt zich hier een wereld van authenticiteit, waar Thailand voelbaar is in de tempels, dorpen en rijstvelden. Een plek waar natuur en cultuur samenkomen in harmonie en schoonheid.
Uit het Thaise leven gegrepen: wie ze moeten bellen
Wim heeft zijn zaakje op orde, denkt hij. De sleutels aan de spijker, de weg naar het ziekenhuis uit zijn hoofd, de nummers op een kaartje bij de deur. Alles voor het moment dat het misgaat. Toch is er één ding waar hij niet aan wil denken: wie ze moeten bellen als ze hem vinden. Over de stille angst van een alleenstaande pensionado, ver van huis.
Uit het Thaise leven gegrepen: Fien zat met haar voeten verkeerd
Je zoon trouwt aan de andere kant van de wereld, en jij zit op een koude betonvloer terwijl negen monniken iets zingen wat je niet verstaat. Op een dienblad voor het paar ligt driehonderdduizend baht. Voor Fien uit Limburg voelt het alsof ze haar jongen kwijtraakt aan een familie waarvan ze de taal nooit zal spreken. Tot twee moedershanden elkaar vinden boven een schaal water.
De moesson bepaalt het Thaise rijstjaar, van ploeg tot oogst
Wie in november door de Isaan rijdt, ziet goudgele velden en boeren met sikkels. Vier maanden eerder stond datzelfde land onder water, net geplant. Tussen die twee beelden zit het hele ritme van het Thaise platteland: werk, geld en feesten hangen aan de vraag wanneer de regen komt en wanneer hij weggaat
Hoe artiesten uit de Isaan heel Thailand veroverden
Een zanger uit de Isaan hoefde vroeger niet alleen goed te kunnen zingen. Hij moest naar Bangkok, een platenbaas overtuigen en zijn accent soms afzwakken. Dat veranderde door arbeidsmigratie, cassettebandjes, televisie en later YouTube. De muziek uit het noordoosten werd landelijk populair, zonder haar regionale karakter helemaal te verliezen.
Waarom buitenlandse toeristen de Isaan vaak links laten liggen
Thailand ontving in 2024 ruim 35,5 miljoen buitenlandse toeristen. Toch kwam maar een klein deel van de buitenlandse bezoekersreizen terecht in de Isaan. Dat ligt nauwelijks aan een gebrek aan bezienswaardigheden. De regio verdwijnt eerder uit beeld tijdens het boeken: bekende vliegroutes, rondreizen en online aanbevelingen sturen vakantiegangers vanzelf naar Bangkok, Chiang Mai en de stranden in het zuiden.
Isaanse vrouwen houden een groot deel van Thailand draaiende
Ze bedienen klanten, verzorgen patiënten, geven les, verkopen eten en houden huishoudens draaiende. Vrouwen uit Isaan vormen een onmisbare kracht achter de Thaise diensteneconomie. Toch blijft hun bijdrage vaak buiten beeld. Dat komt door informeel werk, arbeidsmigratie en statistieken die wel registreren waar iemand werkt, maar lang niet altijd waar zij vandaan komt.
Wie bouwgrond in de Isaan koopt, moet dit controleren
Een rai grond in Khon Kaen kan officieel 80 miljoen baht waard zijn, terwijl je enkele kilometers verderop voor een fractie daarvan koopt. Rond groeiende steden in de Isaan lopen prijzen enorm uiteen. Bereikbaarheid, bestemming en eigendomspapieren wegen zwaarder dan de naam van de stad. Wie alleen afgaat op toekomstplannen of vraagprijzen, kan zich duur vergissen.
Oma voedt op, papa en mama werken ver weg
In duizenden dorpen in de Isaan zwaaien grootouders ’s ochtends de kleinkinderen uit naar school. De ouders zitten in Bangkok, in een fabriek of achter een eetkar. Landelijk woont een kwart van de Thaise kinderen niet bij vader en moeder. Zeven op de tien van hen groeien op bij oma en opa.
Acht baht voor een kilo rijst en een gat dat niemand dicht
Een Thaise rijstboer kreeg deze zomer ruim acht baht voor een kilo padi. Hij heeft er tien nodig om zijn kosten terug te verdienen. Dat gat van twee baht bepaalt hoeveel de regering uitgeeft, hoe boos het platteland is, en of de provinciale weg volgende maand open ligt.
Hoe Isaan het slagveld werd van Thailands communistische opstand
Wie vandaag door de dorpen rond Nakhon Phanom en Sakon Nakhon rijdt, ziet rijstvelden, tempels en stille wegen. Zestig jaar geleden lagen in dezelfde streek gewapende eenheden van de Communistische Partij van Thailand in bossen en heuvels. In Ban Na Bua viel in augustus 1965 het eerste dodelijke schot van de opstand. Daarna zou de Thaise guerrillaoorlog bijna twee decennia voortduren.
Sommige verliezen laten zich niet begraven. Ze blijven liggen in een bankboekje, een lege koffiebeker, een naam op een steen en in de paar stappen die je elke ochtend opnieuw zet. In Ban Tha Rae probeert Herman vast te houden aan wat weg is, terwijl regels, geld en zwijgende familie hem dwingen verder te gaan. Maar soms begint blijven juist bij loslaten, voorzichtig, zonder woorden.
Khemmarat – pareltje aan de Mekong
Khemmarat is een van de pareltjes aan de Mekong. Het leuke plaatsje is nog niet ontdekt door het internationale toerisme. Wel komen Thai uit alle windstreken in de weekeinden op het verborgen plekje aan de legendarische rivier af. Onder deze bezoekers aan Khemmarat zitten opvallend veel inwoners uit het verre, grote Bangkok. Mudmee Sarong en folkore op zaterdagavondKhemmarat staat bekend om de ambachtelijke weverijen van kleurrijke stoffen. Thai komen van verre om een sierlijke sarong …
Ruim een miljoen dorpsvrijwilligers, en jij hoort er niet bij
Ze komt om de paar weken je erf op, kijkt in je regenton en schrijft iets op haar telefoon. Ze is een van de ruim een miljoen dorpsgezondheidsvrijwilligers die Thailand inzet voor het laatste stuk zorg: van de kliniek naar de voordeur. Voor jou als buitenlander is aan dat systeem bijna niets geregeld.
Waarom Nakhon Ratchasima de poort naar de Isaan werd
Wie vanuit Bangkok over de Mittraphap Road naar het noordoosten rijdt, merkt bij Pak Chong dat het landschap verandert. De weg klimt tussen de heuvels door en daalt daarna af naar de hoogvlakte. Aan het einde van die natuurlijke doorgang ligt Nakhon Ratchasima. Dat Korat de toegangspoort tot de Isaan heet, is dus geen reclameslogan. Het is de samenvatting van eeuwen geschiedenis.
Elf jaar woonde hij in dezelfde soi. Hij repareerde fietsen, ventilatoren, één keer een naaimachine, vroeg er nooit geld voor. Thais sprak hij vijftig woorden, misschien zestig. Toen hij dood naast zijn bed werd gevonden, kwam de hele straat drie avonden naar de tempel. Zijn zoon in Nederland kwam niet. Bij de crematie moest iemand vooraan gaan staan, op de plek waar de familie hoort te staan. Een verhaal uit een zijstraat in Udon Thani.