Vandaag om praktische redenen geen normale Thailandblog maar een selectie van een aantal leuke verhalen die al eens eerder geplaatst zijn.
Tijdens een rit in Hua Hin kwam ik onverwachts in botsing met een jonge vrouw op een scooter. Het ongeluk, waarbij gelukkig alleen materiële schade en lichte verwondingen waren, leidde tot een omslachtige afhandeling met de verzekeringsmaatschappij en de politie. Deze ervaring bracht ook enkele verbazingwekkende aspecten van het Thaise verkeer aan het licht.
In mijn periode hier in Thailand, ben ik getrakteerd op ontmoetingen met de slang. Eerst bij schoonmoe thuis, waar een cobra aanwezig was, de hond had hem ontdekt. Gelukkig was het een kleine (40 cm) en hebben de slang naar buiten gedirigeerd.
Nadat in 2020 door Corona mijn emigratie naar Thailand voor een jaar werd uitgesteld, moest ook mijn zusje met haar gezin het bezoek aan mijn nieuwe woonomgeving in Ubon Ratchathani aan het eind van datzelfde jaar cancelen.
In onze tuin staan diverse bomen. Twee palmen groeien te hard en domineren alles. Dus besluiten we tot rooien. Hoe gaat dat in Thailand. Een broer van Nui kent iemand zonder werk, die wordt gebeld en verschijnt de volgen ochtend. De deal is 500 thb voor 2 bomen. Na een paar uur werken is de klus geklaard en de restanten liggen langs de weg om verbrand te worden.
Lung addie heeft reeds 15 jaar een pacemaker. Regelmatig, ttz. jaarlijks zou deze gecontroleerd moeten worden op werking en de staat van de batterij. Hier kan dit in Bangkok, in het Rajavithi hospitaal want daar is mijn allereerste pacemaker, 15 jaar geleden, geplaatst. Lung addie ziet er echter tegenop om naar Bangkok te gaan, zeker nu, wegens het feit dat er dagelijks maar 1 vlucht van Chumphon naar Bangkok is.
Ik wil niet te negatief zijn met dit stukje, want doorgaans zijn Thais beleefde en vriendelijke mensen die graag een ander helpen en het hen naar de zin maken. Maar wat is het toch wat er gebeurt als ze in dienst zijn van de overheid?
Simon is een Vlaamse vijftiger die woont en werkt in het Antwerpse en hij viert vakantie in Thailand. Uiteraard in Nongkhai want daar is veel te beleven voor Simon. Cultuur met name. Simon snuift graag cultuur op en geniet daarvan met volle teugen.
Bij politici in Nederland is de doofpot erg populair en dat zal bij Thaise politici niet anders zijn. Maar mijn vrouw heeft ook een doofpot. Een aarden pot met een aarden deksel. En daarin gaan de hete houtskool-kooltjes als het vuur niet meer nodig is.
Het is al weer een tijdje geleden dat ik allerlei fruitsoorten die tot dan toe onbekend voor ons waren beschreef in mijn blog. Hoewel het daarbij bijna zonder uitzondering om echte heerlijkheden ging, bleef de eerste plaats in de lekkerstefruittoptien toch onbetwist gereserveerd voor de rijpe zoete mango.
Ik woon net buiten Krabi in het zuiden van Thailand tussen de Thaise bevolking. Hier kan je altijd genieten van het prachtige karstgebergte (of heet dat anders?) de rust en het niet aflatende groen van de natuur.
Ik woon al enkele jaren in de provincie Chiangrai en hoor en zie hier soms dingen die me totaal onbekend en soms raar in de oren klinken.
Schuin tegenover het huis van mijn Thaise schoonouders lag een klein lapje braakliggende grond. Tijdens mijn afwezigheid afgelopen zomer is er op dat kleine stukje grond een mini huisje gebouwd. Huis is eigenlijk niet het juiste woord. Het lijkt meer op een kleine loods, enkelwandig opgemetselde wanden van grijze bouwblokken, blauw golfplaten dak. Een dubbele deur en een viertal houten raamluiken, die ik overigens nog nooit geopend heb gezien.
Het geprevel van de monniken was oorverdovend, mogelijk gemaakt door de technologie van versterker en levensgrote speaker-boxen
Waren dit de handen van Juana, of de handen van Noi en Lek, van Tim en Aye en Aed, of van Nid , Two en Uan… Hemelse engeltjes uit de Stad der Engelen? Bob van Duinen doet verslag vanuit het Thai Nakarin ziekenhuis in Bangkok.
Dagelijks leven in Thailand. Een raam valt een raam uit de sponning van een gehuurde condo, of Fred maar even 7.000 baht wil dokken.
We hebben binnen vijf katten: een zwarte vader, een witte moeder en drie zwarte jongen. Buiten loopt een bonte moeder met drie jongen, waarvan er een onze allerfavoriet is. Wit, maar met een zwart neusje, zwarte oren en aan het eind van poten en staart ook zwart. Hij loopt als het even kan ook bij ons binnen. Hij is welkom, want schoonheid moet beloond worden. Vanavond gaan de twee dochters even naar 7-Eleven, wanneer één …
Eerder in De Stille Vennoot: het resort is verkocht en Wim heeft een deel van zijn geld teruggekregen. Daao woont weer bij haar moeder en Pong werkt op een bouwplaats bij Bangkok. Wim is met Mork naar Loei verhuisd, waar Morks Noorse oom Einar hen onderdak gaf. In het slotdeel kijken we een jaar later hoe het met Wim en Mork gaat, en wat er na negen jaar Thailand overblijft.
Premier Anutin geeft ambtenaren tot eind december om stromannen achter grondbezit van buitenlanders te ontmaskeren. Heb je een huis via een Thaise vennootschap, loop je papieren na. Nog staan 1,8 miljoen mensen in het water, en van 21 tot 25 oktober valt opnieuw zware regen, ook in Bangkok. Voor de lange termijn begint Thailand in 2027 aan zeven jaar graven: een kanaal dat de Chao Phraya naar de Golf afleidt.
Vanuit Brussel vlieg je vandaag met Air China voor €436 retour naar Bangkok, met een overstap in Peking op de heenweg en in Chengdu op de terugweg. Wie liever via de Golf reist, staat met Etihad voor €596 in ruim veertien uur op Phuket. De goedkoopste tickets kosten je tijd, de snelste wat meer geld. Prijzen veranderen per uur, dus kijk zelf voor je boekt.
Vliegen tussen Europa en Azië wordt ingewikkelder door de verslechterde veiligheidssituatie rond Saoedi-Arabië. Houthi-aanvallen op luchthavens en infrastructuur dwingen maatschappijen routes opnieuw te beoordelen. Voor reizigers tussen Amsterdam of Brussel en Bangkok kan dat leiden tot langere vliegtijden, vertragingen en soms annuleringen. De situatie komt boven op bestaande beperkingen boven Rusland, Iran en Irak, waardoor veilige alternatieven schaars zijn en luchtvaartmaatschappijen minder speelruimte hebben over.
De Royal Grill Room in het Royal Cliff Beach Hotel is een ouderwets steakhuis met donker hout, flambé aan tafel en een wijnkelder onder de grond met ruim duizend etiketten. Wat een avond hier kost, ontdek je pas als de kaart voor je ligt. Voordat je aan tafel gaat, kun je eerst naar beneden. In een gewelfde kelder, die er op de foto’s uitziet alsof hij uit de rots is gehakt, schenkt de zaak een …
