Elke ochtend om klokslag zes uur wordt de rust in mijn Thaise dorp op brute wijze verstoord door de krakende luidsprekers van het dorpshoofd. Wat begon als een inbreuk op mijn westerse privacy, is inmiddels een vertrouwde soundtrack geworden. Een ironische overpeinzing over luidruchtig dorpsnieuws, dode kippen en hoe je als vermoeide expat uiteindelijk overal dwars doorheen leert slapen.





