Je kent het beeld vast. Je loopt een groot warenhuis of een ruime supermarkt binnen, en overal staan medewerkers. Bij de roltrap, bij de cosmetica, bij de televisies. Sommigen helpen klanten, maar een deel hangt wat over een stelling of tuurt naar het scherm van de telefoon. Voor wie uit Nederland of België komt, voelt dat raar. Daar draait een winkel juist met zo weinig mogelijk mensen. Hoe kan dit? Het antwoord is logischer dan het lijkt, en het zegt veel over hoe Thailand werkt.
De belangrijkste reden is geld. Het Thaise minimumloon is een dagloon dat per provincie verschilt. In 2026 loopt het van 337 baht in de zuidelijke grensprovincies tot 400 baht in Bangkok, Phuket, Chonburi, Rayong, Chachoengsao en Koh Samui. Per maand komt dat neer op ongeveer 10.400 baht, omgerekend zo’n 270 euro. De wisselkoers beweegt voortdurend, dus dat bedrag is een indicatie.
Voor een grote keten is een extra medewerker dus een kleine kostenpost. In het Westen dwingt een hoog uurloon winkels om de bezetting tot het minimum te beperken. In Thailand ontbreekt die druk grotendeels. Een paar mensen meer op de vloer kost weinig, en het levert iets op: een nettere afdeling, meer toezicht en een klant die zich geholpen voelt.
Veel verkopers werken voor een merk, niet voor de winkel
Dit is de minst bekende verklaring, en misschien wel de belangrijkste. Bij cosmetica, elektronica, witgoed en vaak ook kleding zet elk merk zijn eigen verkoper of schoonheidsadviseur neer bij de eigen toonbank of stelling. Die persoon wordt betaald door het merk of de leverancier, niet door het warenhuis zelf.
Het gevolg zie je meteen. Bij tien merken staan al gauw tien mensen, elk verantwoordelijk voor het eigen hoekje. Komt er bij jouw merk even geen klant, dan heb je letterlijk niets te doen, want je mag niet zomaar de buurman helpen. In de Thaise schoonheidsmarkt zijn die merkverkopers en adviseurs een vast onderdeel van het verkoopmodel in warenhuizen, juist omdat klanten producten willen uitproberen en advies verwachten. Wat eruitziet als overbezetting, is in werkelijkheid een rij losse verkooppunten die elk hun eigen mens hebben.
Veel bediening geldt als goede service
In Thailand verwacht een klant in een net warenhuis dat hij begroet, begeleid en geholpen wordt. Veel zichtbaar personeel signaleert kwaliteit en standing van de winkel. Een vrijwel lege vloer met twee medewerkers oogt in Thaise ogen juist goedkoop of onverzorgd.
Dat hangt samen met een bredere voorkeur voor hoffelijkheid en harmonie in de Thaise werkcultuur. Aanwezig zijn voor de klant telt op zichzelf al als goed werk, ook als het op dat moment rustig is. Wat jij als overbodig ziet, ziet de winkel als gastvrijheid.
Vaste posten en weinig vrijheid
Personeel wordt vaak toegewezen aan één plek: deze afdeling, deze toonbank, deze ingang. Tijdens een stille periode is er dan op die plek niets te doen, en de ruimte om zelf iets anders op te pakken is beperkt. De hiërarchische werkcultuur, waarin je doet wat je is opgedragen en niet eigenmachtig afwijkt, versterkt dat nog.
Daar komen twee praktische functies bij. Zichtbaar personeel bij rekken en uitgangen ontmoedigt winkeldiefstal en houdt de afdeling netjes. En in een economie met veel laagbetaald werk heeft het bieden van banen op zichzelf waarde. Werk over meer mensen verdelen is niet onlogisch als arbeid goedkoop is.
Waarom sommigen zich vervelen en op hun telefoon kijken
Als je dit alles bij elkaar optelt, snap je het beeld vanzelf. Wie de hele dag aan één vaste post staat, met lange stille momenten, weinig vrijheid om zelf taken te zoeken en een laag loon, vult de leegte met zijn telefoon. Dat is geen teken dat iemand niet wil werken. Het is het gevolg van een systeem waarin aanwezig zijn belangrijker is dan voortdurend bezig zijn.
Let maar eens op een drukke zaterdag. Dan zie je dezelfde mensen vaak hard rennen. De verveling hoort bij de stille uren, niet bij de persoon.
Wat je hier als bezoeker aan hebt
Wil je geholpen worden, spreek dan gericht de medewerker bij het juiste merk of de juiste afdeling aan. Iemand van een ander merk verwijst je vaak door, niet uit onwil, maar omdat dat zo is afgesproken. Weten hoe het systeem werkt, scheelt je irritatie en wachttijd.
En het beeld verandert langzaam. Door de stijgende minimumlonen lopen de personeelskosten op, juist in supermarkten en warenhuizen waar de personeelsdichtheid hoog is. Ketens zetten daarom steeds vaker zelfscankassa’s en andere techniek in om die kosten op te vangen. De volle winkelvloer van nu is dus geen vast gegeven.
Tot slot
Je ziet veel personeel, omdat arbeid goedkoop is, omdat een groot deel van die mensen eigenlijk voor merken werkt en alleen het eigen hoekje bemant, en omdat ruime bediening in Thailand als goede service geldt. De verveling op stille momenten komt door vaste posten met weinig vrijheid, niet door onwil. Het is minder inefficiënt dan het lijkt, en het verandert.
Bronnen: ASEAN Briefing, DLA Piper, Mordor Intelligence, wage.is
Over deze blogger
-
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. De inhoud is gebaseerd op persoonlijke ervaringen, meningen en eigen onderzoek van de auteur. Waar relevant, is er gebruikgemaakt van AI als hulpmiddel bij het schrijven en structureren van teksten. Wij genereren soms ook foto's met AI. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.
Lees hier de laatste artikelen
Geld en financiën16 juni 2026Thailand maakt cryptohandel tot 2029 belastingvrij maar verbiedt rechtstreeks betalen met bitcoin
Economie16 juni 2026Thailand kondigt megaprojecten met veel bombarie aan maar maakt ze zelden af
Achtergrond16 juni 2026Veel winkelpersoneel in Thaise warenhuizen werkt helemaal niet voor de winkel
Achtergrond16 juni 2026Brandweer in Thailand: veel moed, weinig budget en versleten materieel