Column – De avonturier die Thailand verruilde voor een wekelijkse expeditie naar de Makro
Je kwam naar Thailand voor het avontuur. Geen natte dinsdagen meer in Nieuwegein, geen vergaderingen over vergaderingen, geen buurman die controleert of je kliko wel recht staat. Jij zou leven. Rijden door de bergen, eten bij onbekende kraampjes, slapen op eilanden zonder pinautomaat en gesprekken voeren met monniken over de zin van het bestaan.
Tien jaar later sta je op dinsdagmorgen om negen uur bij de Makro, omdat de diepvrieskip in de aanbieding is.
De airco van je pick-up draait op stand crematorium. Op de achterbank liggen twee koeltassen, drie boodschappentassen en een kartonnen doos die je bewaart omdat hij “nog prima is”. Je draagt een korte broek met zes zakken, sandalen en een pet van een verzekeringsmaatschappij die al vijftien jaar niet meer bestaat.
Dit is je expeditie geworden.
Vroeger vertelde je dat je naar Azië emigreerde om uit je comfortzone te stappen. Inmiddels bestaat die zone uit de Makro, het tankstation en een koffiebar waar de serveerster zonder vragen je cappuccino neerzet. Alles daarbuiten is “een heel gedoe”.
Bangkok? Te druk.
Chiang Mai? Te veel toeristen.
Een onbekend restaurant? Misschien is het eten niet goed.
Je bent niet naar Thailand verhuisd om vrijer te leven. Je hebt gewoon een groter rondje om je huis getrokken.
In de Makro duw je een kar die groot genoeg is om een waterbuffel af te voeren. Je koopt tien pakken boter, twaalf blikken tomaten, vijf kilo uien en toiletpapier voor een internaat. Niet omdat je dat nodig hebt, maar omdat het voordelig is. De Nederlandse ziel kan naar de tropen verhuizen, maar bij dertig baht korting marcheert hij weer richting voordeelverpakking.
Bij het vriesvak ontmoet je Kees. Kees kwam naar Thailand omdat hij “niet gemaakt was voor een voorspelbaar leven”. Hij draagt nu een gelamineerd boodschappenlijstje. Achter ieder product staat de prijs van vorige maand, met een rood pijltje als die is gestegen.
Kees kent geen woord Thai voor avontuur, maar wel de kiloprijs van diepvrieserwten.
Jullie praten over vroeger. Over de motortocht naar Mae Hong Son, die nacht in Laos en het strand op Koh Chang waar nog geen resort stond. De herinneringen worden ieder jaar mooier, vooral omdat er niets nieuws meer bijkomt.
Daarna begint het echte gesprek.
De euro.
De benzineprijs.
De kwaliteit van mayonaise.
De idioten bij Immigration.
En natuurlijk dat Thailand ook niet meer is wat het geweest is.
Dat laatste klopt. Jij trouwens ook niet.
Het spannende leven is langzaam dichtgeslibd met vaste gewoonten. Maandag de bank. Dinsdag de Makro. Woensdag koffie met mannen die allemaal beweren dat ze druk zijn. Donderdag de auto wassen. Vrijdag klagen dat de week alweer voorbij is. In het weekend ga je nergens heen, want dan is het overal zo druk.
Je Thaise vrouw vraagt soms of je meegaat naar familie. Twee uur rijden, eten op een mat en een oom die na drie whisky’s tegen je praat alsof jij vloeiend Isaan verstaat. Je bedankt. Last van je rug. Bovendien moet de vriezer worden ontdooid.
Ooit zag je ongemak als avontuur. Nu zie je het als slechte organisatie.
Op Facebook heet je nog altijd “Dutch Nomad Thailand”. Je profielfoto toont jou op een motor voor een bergpas, genomen in 2014. Onder die foto leg je nieuwkomers uit dat ze Thailand nooit echt zullen begrijpen.
Zelf kom je nauwelijks verder dan het industrieterrein.
Bij de kassa scan je proviand voor een beleg dat nooit meer komt. Buiten slaat de hitte tegen je gezicht. Je kijkt naar de pick-up, de volle kar en de rechte weg naar huis.
Thailand gaf je avontuur.
Jij maakte er een boodschappenroute van.
Over deze blogger
- De Expat (66) woont al 17 jaar in Pattaya en geniet van elke dag in het land van melk en honing! Vroeger werkzaam in de wegen en waterbouw, maar het grillige weer in Nederland ontvlucht. Woont hier met zijn Thaise vriendin en twee honden net buiten Pattaya, op 3 minuten loopafstand van het strand. Hobby's: genieten, uitgaan, sporten en met vrienden filosoferen over voetbal, Formule 1 en politiek.
Lees hier de laatste artikelen
Column31 juli 2026Column – De avonturier die Thailand verruilde voor een wekelijkse expeditie naar de Makro
Column27 juli 2026Column – Thais gezichtsverlies kookt over van een Italiaanse middelvinger en wuift drieëndertig branddoden weg
Column17 juli 2026Column – Koop in Thailand een ambtenarenbaan en ontvang gratis een loket om burgers uit te melken
Column13 juli 2026Column – De geldfarang koopt in Thailand applaus en noemt de rekening daarna uitbuiting