Bijna elke Thaise regering komt wel met een prestigeproject op de proppen. De ene keer is het een haven, dan weer een spoorlijn, en in een enkel geval zelfs een complete keten van kunstmatige eilanden. Een deel van die plannen wordt nooit voltooid. En de oorzaak ligt zelden bij de techniek.
Het gaat bijna altijd om geld dat opdroogt, om politieke instabiliteit en de zoveelste regeringswisseling, om corruptie, en om weerstand van lokale gemeenschappen. Voor jou als bewoner of bezoeker zijn de zichtbare resten fascinerend om te zien. Maar de echte les zit in het patroon erachter: een ambitieus plan, veel publiciteit, en dan een stille dood die de belastingbetaler vaak miljarden kost.
De Bangkok Stonehenge die nooit ging rijden
Het bekendste voorbeeld is het Hopewell-project, officieel het Bangkok Elevated Road and Train System. Het contract werd op 9 november 1990 getekend onder de regering-Chatichai Choonhavan, met Montri Pongpanit als minister van Transport. De opdracht ging naar Hopewell (Thailand), een dochter van het Hongkongse Hopewell Holdings van zakenman Gordon Wu, die een concessie van dertig jaar kreeg. Het idee was groots: een gestapeld systeem van een tolweg en spoorlijnen, gebouwd bovenop de bestaande sporen van de staatsspoorwegen, over ongeveer 60 kilometer van Don Mueang naar het centrum. Het prijskaartje bedroeg 80 miljard baht, omgerekend zo’n 2,1 miljard euro.
In 1997 legde de financiële crisis de bouw stil. De regering-Chuan Leekpai beëindigde het contract begin 1998, met Suthep Thaugsuban als minister van Transport. Op dat moment was minder dan tien procent gebouwd. Wat overbleef, waren honderden kale betonnen pijlers langs de Vibhavadi-Rangsit Road, die de spottende bijnaam “Bangkok Stonehenge” kregen. De aantallen lopen in de bronnen uiteen, van ruim duizend tot uiteindelijk 532 pijlers. Voor veel Thai waren ze een gênant monument voor corruptie en mismanagement. Vanaf 2013 werden ze gesloopt om plaats te maken voor de Red Line, de forenzenlijn die nu op vrijwel hetzelfde traject rijdt.
De juridische staart bleek nog pijnlijker dan de ruïne zelf. Een arbitragepanel kende Hopewell in 2008 een schadevergoeding van 11,8 miljard baht toe, ongeveer 310 miljoen euro. De Centrale Administratieve Rechtbank vernietigde dat in 2014, waarna de Hoogste Administratieve Rechtbank de staat in april 2019 alsnog veroordeelde tot betaling, met rente opgelopen tot ruim 25 miljard baht, zo’n 670 miljoen euro. Na een toegestane herziening oordeelde de Centrale Administratieve Rechtbank op 18 september 2023 dat de vordering verjaard was, waardoor de staat niet hoefde te betalen. Een zaak die meer dan twintig jaar sleepte.
De Ghost Tower die zelfs een aardbeving overleefde
Het tweede icoon staat in het Sathorn-district: de Sathorn Unique Tower. Deze wolkenkrabber van 49 verdiepingen en ongeveer 185 meter hoog werd ontworpen door architect en ontwikkelaar Rangsan Torsuwan, dezelfde man achter de naastgelegen State Tower. Het project startte rond 1990 als een luxe condominium met enkele honderden appartementen en 54 winkelruimtes op de onderste lagen. Bronnen noemen 600 of 659 woningen; het exacte aantal verschilt per bron.
Toen de crisis in 1997 toesloeg, was de toren al voor ongeveer 80 procent klaar. De financieringsmaatschappijen gingen failliet en werden geliquideerd, en de bouw lag stil. Sindsdien staat het skelet er als de “Ghost Tower”, lange tijd een geliefde maar illegale bestemming voor urban explorers. Sinds 2014 is betreden verboden, en volgens berichten uit 2025 is het gebouw permanent afgesloten. Opvallend genoeg bleef de toren bij de zware aardbeving die Bangkok in maart 2025 trof zonder zichtbare schade overeind, terwijl elders gebouwen bezweken.
Sloop wordt al jaren besproken, maar de kosten zijn hoog en de juridische erfenis van de failliete financier blokkeert zowel verkoop als herontwikkeling. Een eerdere vraagprijs van ongeveer 1,8 miljard baht, zo’n 47 miljoen euro of destijds rond 60 miljoen dollar, leverde geen koper op. Zo blijft de ruwbouw staan, solide maar onbruikbaar.
Vijf plannen die nooit van de tekentafel kwamen
In mei 2026 zette Nation Thailand vijf grote plannen op een rij die wel werden gepromoot, maar waar nooit een paal de grond in ging.
- De diepzeehaven en industriezone van Dawei. Hoewel die in de Myanmarese regio Tanintharyi ligt, gold het lang als een strategisch Thais project. Het begon in 2008, toen het Thaise bedrijf Italian-Thai Development een concessie kreeg. Het moest de grootste speciale economische zone van Zuidoost-Azie worden, met een diepzeehaven, zware industrie, een staalfabriek en een energiecentrale. Japan kwam erbij als derde investeerder. Thailand wilde Dawei gebruiken als poort tussen de Indische Oceaan en de Zuid-Chinese Zee, zonder de Straat van Malakka. Door de politieke instabiliteit in Myanmar liep alles keer op keer vast. Thailand en Japan trokken zich uiteindelijk terug. In 2025 tekende Rusland een akkoord met de Myanmarese junta om er alsnog een haven, energiecentrale en industriezone te ontwikkelen.
- De hogesnelheidslijn Bangkok-Chiang Mai. Dit zou de eerste echte hogesnelheidslijn van Thailand worden, naar Japans Shinkansen-model, over 668 kilometer in twee fasen: Bangkok-Phitsanulok (380 km) en Phitsanulok-Chiang Mai (288 km). Het Thaise ministerie van Transport en het Japanse ministerie MLIT tekenden een samenwerkingsmemorandum. Een JICA-studie uit 2017 raamde de kosten op 276,226 miljard baht, ongeveer 7,3 miljard euro; een herziening uit 2021 verlaagde dat naar 261,754 miljard baht, zo’n 6,9 miljard euro. De lijn was gepland met twaalf stations, maar ligt voor onbepaalde tijd stil. Toenmalig minister Suriya Jungrungreangkit zette het in de wacht om voorrang te geven aan de Thais-Chinese hogesnelheidslijn, mede door budgettekorten en omdat Japan niet wilde mee-investeren onder de Thaise voorwaarden.
- De Thai Bridge. Dit plan kwam van Pailin Chuchottaworn tijdens de coronaperiode, binnen het economisch crisisorgaan CESA. Het ging om een brug van 80 tot 100 kilometer die de oostelijke economische zone met de westkust van de Golf van Thailand zou verbinden, bij Phetchaburi of Prachuap Khiri Khan. De geraamde kosten waren ongeveer 900 miljard baht, zo’n 24 miljard euro. Er kwam een eerste haalbaarheidsstudie en het kabinet nam er kennis van, maar verder dan dat kwam het niet.
- Het “Parelketting”-project in de Golf van Thailand. Dit idee kreeg aandacht in 2024, nadat oud-premier Thaksin Shinawatra het presenteerde als oplossing tegen overstromingen in Bangkok. Oud-vicepremier Plodprasop Suraswadi werkte het uit tot een keten van kunstmatige eilanden, in eerste opzet negen stuks, elk ongeveer 50 vierkante kilometer groot en op een kilometer uit de kust, die samen over zo’n 100 kilometer een waterkering zouden vormen. De eilanden zouden privaat gefinancierd worden met concessies tot 99 jaar en later dienen als toeristische trekpleisters of smart cities. Geen enkele instantie nam het idee in studie; het werd nooit beleid.
- De diepzeehaven Pak Bara in de provincie Satun. Dit was onderdeel van de oorspronkelijke landbrug-route tussen de Golf van Thailand en de Andamanzee. In 2017 wees de overheid het aan als sleutelproject. Maar er kwam felle weerstand van lokale gemeenschappen en natuurbeschermers, omdat de haven de natuurparken Tarutao en Mu Ko Phetra en het kleurrijke koraalrif bij Jabang zou aantasten. Pak Bara is bovendien de vertrekplek voor boten naar Ko Lipe. Onder maatschappelijke druk legde de overheid het plan in de ijskast. Tot nu toe blijft het vertraagd en in heroverweging, zonder dat er gebouwd is.
Let op het patroon: het huidige landbrugproject, geraamd op ongeveer 1 biljoen baht of zo’n 26 miljard euro en sinds 2021 gepromoot, dreigt in hetzelfde rijtje te belanden. Het is nog niet afgeblazen, maar ook nog niet gebouwd.
Wat een mislukt megaproject kost
| Project | Type | Geraamde kosten (baht) | Status per 2026 |
|---|---|---|---|
| Hopewell / BERTS | Verheven weg en spoor | 80 miljard | Gestrand 1997, pijlers gesloopt vanaf 2013, juridische nasleep |
| Sathorn Unique Tower | Luxe condominium | Onbekend; later te koop voor ongeveer 1,8 miljard | Ruïne, permanent afgesloten |
| Dawei | Diepzeehaven en industrie | Niet eenduidig vastgesteld | Thailand en Japan teruggetrokken; Rusland in beeld |
| Hogesnelheidslijn Bangkok-Chiang Mai | Spoor | 261,754 tot 276,226 miljard | Voor onbepaalde tijd stilgelegd |
| Thai Bridge | Brug | ongeveer 900 miljard | Niet doorgezet na eerste studie |
| Parelketting Golf van Thailand | Kunstmatige eilanden | Niet vastgesteld | Nooit beleid geworden |
| Pak Bara | Diepzeehaven | Niet eenduidig vastgesteld | Geschrapt of in heroverweging |
Waarom het telkens misgaat
De grootste valkuil bij dit onderwerp is denken dat de bouwkosten het echte struikelblok zijn. Dat zijn ze meestal niet. Drie patronen keren steeds terug.
Het eerste is de financiering. De crisis van 1997 maakte in een klap een einde aan honderden bouwprojecten, omdat de geldschieters omvielen. Bij de Sathorn Unique gingen de financieringsmaatschappijen failliet, en die juridische knoop is tot vandaag niet ontward. Het tweede is de politiek. Thailand kent veel regeringswisselingen en staatsgrepen. Een project dat de ene regering omarmt, parkeert de volgende. De hogesnelheidslijn naar Chiang Mai sneuvelde niet op techniek, maar op een verschuiving in voorkeur richting de Thais-Chinese lijn en op budgetkrapte.
Het derde patroon is de juridische staart. De Hopewell-zaak laat zien hoe duur een mislukking nog jaren later kan zijn. Een veroordeling die oploopt tot honderden miljoenen euro’s, gevolgd door een vernietiging, een nieuwe veroordeling en weer een herziening: het zijn de echte kosten van een project dat nooit reed.
Wat je er als bezoeker aan hebt
Wil je in Bangkok de Ghost Tower zien? Bekijk hem van buitenaf, bijvoorbeeld vanuit de omgeving van de Saphan Taksin BTS of vanaf de rivier. Naar binnen gaan is verboden en gevaarlijk, met onafgewerkte trappen en zonder enige reling. Een buitenlandse influencer die in april 2025 illegaal naar boven klom, kreeg dan ook flinke kritiek.
Van de Hopewell-resten is het grootste deel inmiddels weg, vervangen door de Red Line. Je ziet er dus vooral het verhaal, niet meer het monument. Reis je naar Ko Lipe, dan vertrek je waarschijnlijk vanaf de pier bij Pak Bara. Juist het behoud van die natuur en dat toerisme was de reden dat de geplande diepzeehaven daar niet doorging. En wil je dit gebruiken om iets te zeggen over investeren of vastgoed in Thailand? De rode draad is dat grote ambities en grote tegenslagen hier dicht bij elkaar liggen. Een aangekondigd infrastructuurproject is geen garantie voor waardestijging in de buurt.
Zo herken je een plan dat waarschijnlijk nooit wordt gebouwd
Zie je een Thais megaproject in het nieuws? Loop dan deze vragen even langs:
- Is er al gebouwd, of alleen aangekondigd?
- Wie financiert het, en is die financiering hard?
- Heeft het project een regeringswisseling overleefd?
- Is er lokale of ecologische weerstand?
Hoe vaker je hier nee of onduidelijk moet antwoorden, hoe groter de kans dat ook dit plan eindigt als verhaal in plaats van als bouwwerk.
Thailand droomt graag groot, maar de weg van plan naar gebouw is lang en vol valkuilen. Geld dat opdroogt, een nieuwe regering, een rechtszaak die jaren naijlt of buren die nee zeggen. Het zijn telkens dezelfde oorzaken. Wie hier woont of investeert, doet er goed aan een aankondiging met gezonde scepsis te lezen.
Bronnen: Nation Thailand, Bangkok Post, Pattaya Mail, Coconuts
Over deze blogger
-
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. De inhoud is gebaseerd op persoonlijke ervaringen, meningen en eigen onderzoek van de auteur. Waar relevant, is er gebruikgemaakt van AI als hulpmiddel bij het schrijven en structureren van teksten. Wij genereren soms ook foto's met AI. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.
Lees hier de laatste artikelen
Geld en financiën16 juni 2026Thailand maakt cryptohandel tot 2029 belastingvrij maar verbiedt rechtstreeks betalen met bitcoin
Economie16 juni 2026Thailand kondigt megaprojecten met veel bombarie aan maar maakt ze zelden af
Achtergrond16 juni 2026Veel winkelpersoneel in Thaise warenhuizen werkt helemaal niet voor de winkel
Achtergrond16 juni 2026Brandweer in Thailand: veel moed, weinig budget en versleten materieel