Oma voedt op, papa en mama werken ver weg
Je kent het beeld misschien. Het dorp waar je partner vandaan komt, of waar je zelf een huis liet bouwen. Overdag zie je er vooral oude mensen en kleine kinderen. De twintigers en dertigers zijn weg, naar waar het werk is.
Dat is geen toeval en geen randverschijnsel. De cijfers komen uit de grote nationale enquête van 2022, uitgevoerd door het Thaise statistiekbureau samen met Unicef. Van alle kinderen onder de achttien woont 25 procent niet bij de ouders, zo’n drie miljoen kinderen. In het arme noordoosten ligt dat aandeel het hoogst.
Waarom de ouders weg zijn
De Isaan is al generaties het armste deel van Thailand. Van rijst alleen kun je niet rondkomen, en werk is er nauwelijks. Dus vertrekken de ouders: naar de bouw en de fabrieken rond Bangkok, naar de hotels en restaurants in Phuket en Pattaya. Ze sturen elke maand geld naar huis en komen een paar keer per jaar langs, met Songkran en het schoolreces. De rest van het jaar is er de telefoon. ’s Avonds houdt oma het toestel omhoog voor een videogesprek, tot de verbinding wegvalt.
Voor de ouders is het een rekensom zonder mooie uitkomst. Blijven betekent armoede voor iedereen. Weggaan betekent geld, maar ook een kind dat opgroeit terwijl jij het via een schermpje ziet.
Wat het met de kleinsten doet
Het gaat lang niet met elk kind mis. Maar de patronen zijn er wel. Onderzoekers in Khon Kaen volgden 247 baby’s en peuters. Bij de kinderen die bij grootouders opgroeiden had bijna 28 procent een vermoedelijke ontwikkelingsachterstand, meer dan bij kinderen die wel bij hun ouders woonden. Vooral de taal blijft achter. Uit eerder Mahidol-onderzoek bleek dat een kwart van de kinderen zonder ouders een taalachterstand had, tegen 17 procent van de kinderen met minstens één ouder in huis.
De landelijke cijfers wijzen dezelfde kant op. Tussen 2019 en 2022 zakte de schoolrijpheid van kleuters van 99 naar 94 procent, en het aandeel dat naar de kleuterklas ging van 86 naar 75 procent. Een deel daarvan is corona. Een deel is een oma van zeventig die ’s avonds geen verhaaltje voorleest, simpelweg omdat ze het zelf nooit heeft geleerd.
Oma is niet van steen
In het beeld van de sterke Thaise grootmoeder verdwijnt makkelijk wat het haar kost. Verzorgende grootouders hebben volgens Mahidol drie keer zo vaak psychische klachten als leeftijdgenoten zonder die zorg. In gesprekken noemen ze steeds dezelfde zorgen: geld, spanningen in de familie, de veiligheid van de kinderen, en de vraag hoe lang ze het nog volhouden.
Want de zorg valt op mensen die zelf hulp kunnen gebruiken. Een vrouw van in de zeventig die een puber moet aansturen, naar school brengt, ziek verzorgt en op de rijstakker nog haar eigen werk doet. En die weet dat zij er over tien jaar misschien niet meer is.
600 baht van de staat
De overheid heeft een kinderbijslag: 600 baht per maand, omgerekend zo’n 16 euro, voor kinderen tot zes jaar in arme gezinnen. Het klinkt als hulp, maar het is weinig, en het komt lang niet overal. Uit onderzoek van Unicef en de denktank TDRI uit 2024 bleek dat 34 procent van de arme kinderen buiten de regeling valt, meestal door fouten in de aanmelding. Juist de gezinnen die het geld het hardst nodig hebben, missen het.
In juli 2025 kregen ruim 2,2 miljoen kinderen de bijslag. Dat is veel, en toch te weinig. Zestien euro dekt de schoolschoenen en de melkpoeder niet samen.
Zo groeit in de Isaan een hele generatie op, dicht bij de grootouders en ver van de ouders. Het is de stille prijs van de kloof tussen het noordoosten en Bangkok. En hij drukt op de twee groepen die zich het minst kunnen verweren: de heel jongen en de heel ouden.
Bronnen: Unicef Thailand en het Thaise statistiekbureau (MICS 2022 en 2019), Scientific Reports (2023), Mahidol University, Unicef en TDRI (2024), Pattaya Mail
Over deze blogger
-
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. Wij maken o.a. gebruik van AI om onderzoek te doen naar onderwerpen en het schrijven over deze onderwerpen. Wij genereren ook foto's met AI, maar gebruiken daarnaast ook stockfoto's. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.
Lees hier de laatste artikelen
Expats en pensionado28 september 2026Wise verandert regels voor gebruikers met een adres in Thailand
Autoverzekering28 september 2026Autoschade door water in Thailand: wat betaalt je verzekering?
Vliegtickets28 september 2026Thaise militairen helpen bagageachterstand op Suvarnabhumi Airport na overstromingen weg te werken
Kort nieuws28 september 2026Thailand nieuwsoverzicht 28 september: verkiezingen blijven geldig, Bangkok onder water, evacuaties in Rayong en grote verkeershinder
Zolang de AOW in Thailand niet stijgt zal dit scenario blijven.
De kinderen zullen naar de grote stad gaan om te werken omdat daar nu eenmaal meer te verdienen valt en pa en ma wat geld toeschuiven voor de opvang van de kinderen.
Grote nadeel is dat de kinderen en ouders elkaar te weinig zien en de opvoeding een generatie achterloopt.
Iedere verkiezing opnieuw worden er grote belofte gedaan mbt de AOW, maar dat is net zo iets de metafoor van Rob Jetten met z’n 10 steden
Ik was af en toe in Bangkok maar woonde in de Isaan. Een taxi in en dan vraagt de chauffeur (meestal een man) met de bekende riedel naar jouw naam en afkomst en meer. Dan kom je er achter hoeveel taxichauffeurs in Bangkok uit de Isaan afkomstig zijn en zit men eenmaal op de praatstoel dan hoor je ook alles. Echtgenote zit in de massage of in een bar, oma en opa letten op de kinderen, en met nieuwjaar en songkran is men thuis.
Hoe hou je contact met jouw kinderen? Dan zie je hoe hard het bij velen van hen valt om de kinderen daar ver weg achter te moeten laten; dat ze er nooit zijn als een kind ziek is, dat ze vaak alleen met moeite naar huis kunnen gaan, en dat de centen een grote rol daarbij spelen.
Bovenstaand artikel is helaas waar en ik verwacht dat die kloof nog wel even zal blijven bestaan.
Ik vrees dat de situatie nog veel erger wordt. De huidige 80-plussers hebben grofweg 5 a 6 kinderen die voor hen zorgen maar de toekomstigen hebben er meestal maar 1 of 2.
Als de AOW niet fors stijgt dan moeten de kinderen beduidend meer financiele hulp bieden aan hun ouders die niet meer kunnen werken en veel zorg nodig hebben.
Het is in de tegenwoordige tijd niet meer zo bedroevend. Ik zie jonge 30ers best wel redelijk wat geld verdienen in de Isaan. Velen hebben ook gestudeerd. Zij weten natuurlijk nu al dat hun ouders het weer beter hebben dat de grootouders en dat dit stelsel van zorgen niet kan voortduren. Zeker als Thailand over 18 jaar een hoogverdienland wil zijn zoals ik eerder las.
bron AI.
Formele werknemers in de private sector in Thailand krijgen via het nationale socialezekerheidsstelsel zowel een werkloosheidsuitkering als een ouderdomspensioen, mits ze gedurende de vereiste periode maandelijks premies hebben afgedragen. Dit systeem wordt beheerd door het Social Security Office (SSO) onder Sectie 33 van de wetgeving.Werkloosheidsuitkering (Unemployment Benefits)
Ontslag door werkgever:
Recht op 50% van het dagloon, maximaal 180 dagen (6 maanden) per jaar.
Vrijwillig ontslag:
Recht op 30% van het dagloon, maximaal 90 dagen per jaar.
Voorwaarde: Minstens 6 maanden premie betaald hebben in de 15 maanden voor de werkloosheid, en je tijdig inschrijven als werkzoekende.Ouderdomspensioen (Old-Age Pension / Retirement)
Pensioenleeftijd:
Vanaf 55 jaar stopt de verplichte premieafdracht en kan men de ouderdomsvoorziening aanspreken.
Vorm van uitkering:
Bij minstens 15 jaar (180 maanden) aan afdrachten ontvang je een maandelijks ouderdomspensioen.
Bij minder dan 15 jaar aan afdrachten ontvang je een eenmalige ouderdomsforfait/uitkering (lump sum).
Bijdrage: Zowel werknemer als werkgever leggen maandelijks 5% van het loon in, tot een wettelijk vastgesteld maximum loonplafond.
Zelfstandigen vallen buiten de boot natuurlijk als ze zelf niet zorgen.
Allemaal zo onzinnig om AI te laten vertellen hoe het zit in TH. Dat opsommen van welk soort regelingen er zijn zegt namelijk helemaal niets als je bedenkt dat de berekening van de uitkering is gemaximeerd op een basisloon van maximaal 15.000 THB per maand, ongeacht of je werkelijke salaris hoger ligt. En dat als je vanaf het begin tot aan het eind aan één stuk hebt gewerkt en vanaf het begin tot aan het eind de premies hebt ingelegd. Ook door de werkgever zelf. Kortom: het is nog steeds bedroevend, en niets in het beleid van huidige wetgevers wijst erop dat uitkeringen gaan voldoen aan benodigde normen van levensonderhoud. De onderlinge steun zal nog steeds moeten omdat al de door jou genoemde regelingen geen zoden aan de dijk zetten. Of die steun gegeven wordt, is een tweede. Ik ken ouders die juist hun kinderen tot op hoge leeftijd onderhouden.
Leuk opgesomd Theke,
Maar meer dan de helft van de Thaise beroepsbevolking werkt informeel. In 2024 ging het om ongeveer 21,1 miljoen mensen, van wie ruim 11 miljoen, dus ruim 25% van de beroepsbevolking, in de landbouw waar stukloon de norm is. Geen contract, geen rechtsbescherming, beloning waar één persoon nog net van kan overleven als er niets tegen zit.
Het eerste dat sneuvelt is de pensioenpremie, want oudedagsvoorziening is een ver-van-m’n-bed-show. Het tweede dat achterwege blijft is de premie voor doorbetaling bij ziekte en werkloosheid, omdat er toch eerst eten en onderdak betaald moet worden. Gelukkig bestaat er nu de door Thaksin ingevoerde 30 baht gezondheidszorg (บัตรทอง), anders was gezondheid de derde kostenpost die vooruitgeschoven wordt.
Thailand is nu een hoger middeninkomen land, maar de welvaart is bijzonder ongelijk verdeeld. Het land zit wereldwijd steevast elk jaar bij de top 5 van inkomens- en vermogensongelijkheid.
Zolang de rijkste 1% vasthoud aan die verdeling, niet stevig investeert in de opleiding van de hele bevolking, zal Thailand geen hoger inkomen land worden.