Thailand telt inmiddels zo’n 4400 wilde olifanten, en ze blijven niet in het bos. Wie schade heeft, kan die claimen. Maar er bestaan twee regelingen naast elkaar, en het verschil tussen die twee kan oplopen tot een factor elf. Voor wie ’s avonds op de weg zit, telt iets anders: dit jaar vielen al twee doden.
Het dak van Thailand – Doi Inthanon
Eén van de grootste trekpleisters in Noord-Thailand is zonder twijfel Doi Inthanon National Park. En dat is geheel terecht. Dit nationaal park biedt immers een erg interessante mix van adembenemend natuurschoon en rijk gediversifieerd wildlife en is dan ook, naar mijn mening, een must voor wie de omgeving van Chiang Mai wil verkennen.
Wanneer je in het zuiden van Thailand verblijft, bijvoorbeeld in Phuket, of er naar toe reist dan moet je zeker een bezoek brengen aan het nationale park Khao Sok (Thai: เขาสก) in de provincie Surat Thani. Het is één van de mooiste nationale parken van Thailand.
Twee uur onder Hua Hin ligt het grootste zoetwatermoeras van Thailand. De meeste bezoekers rijden erlangs naar de beroemde grot en zien het niet. Dat is jammer, want juist hier, op een houten loopbrug tussen de lotusbladeren, kom je in een uur meer vogels tegen dan op een hele stranddag.
Ben je benieuwd naar de meest populaire nationale parken in Thailand? Het Department of National Parks, Wildlife and Plant Conservation heeft jaren terug al eens een lijst van de 10 meest populaire nationale parken in Thailand opgesteld.
Analyse: staat van de natuur in Thailand in 2026
Thailand heeft in 2026 nog altijd uitzonderlijk rijke natuur, maar die rijkdom staat op steeds meer plekken onder druk. Het bosareaal blijft rond 31,5 procent van het landoppervlak hangen, terwijl koraalriffen, zeegrasvelden en bedreigde diersoorten kwetsbaarder worden. Vooral aan de kust wordt zichtbaar hoe snel natuur kan kantelen.
Op de Mekong haalde een visser vijftien jaar geleden nog tien kilo per dag uit zijn net. Nu is vier tot vijf kilo per week een goede week, en soms staat hij met lege handen aan de kant. In Chiang Khong, Chiang Khan en Nong Khai loopt een oud beroep op zijn eind.
De donkere oehoe (Bubo coromandus) is een uilensoort uit de familie Strigidae, die wijdverspreid is in Zuid- en Zuidoost-Azië.
De kleine boomgierzwaluw (Hemiprocne comata) is een boomgierzwaluw uit de familie van de gierzwaluwachtigen. Het is een algemeen voorkomende broedvogel in de Indische Archipel.
De Grijskopbuizerd (Butastur indicus) is een roofvogel uit de familie van de Accipitridae (havikachtigen) en is een Aziatische roofvogel.
De waterbuffel was eeuwenlang het kloppend hart van de rijstvelden in de Isaan. Door de opkomst van de tractor verdween het dier bijna helemaal uit het noordoosten van Thailand. Toch keerde de buffel terug, niet langer als ploegdier, maar als kostbaar bezit en symbool van een streek in verandering.
De grijsborstboomekster (Dendrocitta formosae) is een zangvogel uit de familie van de kraaien en het geslacht boomeksters. De Maleise boomekster (D. occipitalis) en de Borneose boomekster (D. cinerascens) werden in de vorige eeuw vaak als ondersoorten van deze boomekster beschouwd. De grijsborstboomekster werd voor het eerst beschreven door Robert Swinhoe in 1863.
De Roze spreeuw (Pastor roseus of Sturnus roseus) is een zangvogel uit de spreeuwenfamilie. Uit diverse studies bleek dat de roze spreeuw niet binnen het geslacht Sturnus thuishoorde.
Een leuk vogeltje die je in Thailand regelmatig tegenkomt is de bruine klauwier (Lanius cristatus). Het is een zangvogel uit de familie van de klauwieren. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1758 gepubliceerd door Carl Linnaeus. De soort broedt in een groot deel van Azië, en overwintert in het oriëntaals gebied.
De dikbekkraai (Corvus macrorhynchos) behoort tot de familie van de kraaiachtigen en is een veelvoorkomende vogelsoort in Thailand. De kraai heeft een opvallend grote snavel.
De Indische dwergaalscholver (Microcarbo niger, synoniem: Phalacrocorax niger) is een vogel uit de orde van Suliformes. Deze watervogel soort komt wijdverspreid voor in Azië, met name van India tot Zuidoost-Azië en noordelijk Java.
De gaai (Garrulus glandarius), ook wel Vlaamse gaai, ‘schreeuwekster’ of ‘hannebroek’ of ‘meerkol’ genoemd, is een opvallend gekleurde kraaiachtige die ook in Thailand voorkomt en ook in Belgie en Nederland te zien is. De wetenschappelijke naam van de soort werd als Corvus glandarius in 1758 gepubliceerd door Carl Linnaeus. In Thai: นกปีกลายสก๊อต, nok peek lai Sakot.
De Indische slangenarend (Spilornis cheela), is een arend uit het geslacht Spilornis van de familie havikachtigen (Accipitridae). Deze slangenarend komt voor in een groot gebied dat zicht uitstrekt van India tot op de Filipijnen en Thailand.
De Horsfields nachtzwaluw (Caprimulgus macrurus) is een vogel uit de familie van de nachtzwaluwen (Caprimulgidae).
De bonte neushoornvogel (Anthracoceros albirostris) is een neushoornvogel met een bijzonder uiterlijk, die voorkomt in India en Zuidoost-Azië.
In Thailand vind je vaak Banyan bomen (een soort Ficus) op het erf van een tempel, aangezien Boeddha volgens zeggen verlichting had gevonden toen hij onder één van deze bomen zat.
De Zwartkaplijster (Turdus cardis) of Japanse lijster in het Engels, is een zangvogel uit de familie lijsters (Turdidae).