De tien gevaarlijkste insecten van Thailand
De lijstjes met gevaarlijke dieren zetten graag de reuzenduizendpoot of de schorpioen bovenaan, want die zien er angstaanjagend uit. De cijfers wijzen ergens anders heen. In Thailand maakt niet het engste beest de meeste slachtoffers, maar het onopvallendste.
Nog iets vooraf: een paar dieren in deze lijst zijn strikt genomen geen insect, maar een mijt, teek of duizendpoot. Ze horen er toch bij, omdat je ze in de praktijk over één kam scheert met de kriebelbeesten die je wilt vermijden. De volgorde gaat over hoe gevaarlijk ze echt zijn, niet over hoe hard je ervan schrikt.
De mug staat eenzaam op één
- De mug. Geen dier in Thailand komt in de buurt. Via zijn steek krijg je dengue (knokkelkoorts), malaria, Japanse encefalitis, chikungunya of zika. Dengue zit door het hele land, met jaren van meer dan honderdduizend gemelde gevallen; in de eerste helft van 2024 stond de teller op een record van 44.387. Malaria speelt vooral in de grensgebieden met Myanmar en Cambodja, niet op Phuket of in Bangkok. Japanse encefalitis is zeldzaam, maar hard: tot dertig procent van de zieken overleeft het niet, en er bestaat een goed vaccin voor.
Wat je eraan doet: muggenspray met DEET, ’s nachts een klamboe, horren voor de ramen, lange mouwen in de schemering en geen laagje water laten staan in emmers of plantenbakken. De denguemug steekt overdag, dus smeer je ook op klaarlichte dag in.
Wespen, hoornaars en bijen
- Wespen en hoornaars. De lesser banded hornet (Vespa affinis) is hier de beruchtste. Doden vallen op twee manieren: één steek bij iemand met een allergie, of tientallen tot honderden steken tegelijk als je een nest verstoort. In Lampang belandde een monnik met zeker dertig steken en hartklachten in het ziekenhuis.
- Bijen. De wilde reuzenbij bouwt grote open raten in bomen en onder daken, en valt massaal aan als je te dichtbij komt. Dezelfde twee routes: allergie of een stortvloed aan steken.
Wat je eraan doet: een nest nooit zelf weghalen, maar een professional bellen. Word je aangevallen, ren dan weg en sla niet, want slaan lokt juist meer steken uit. Weet je dat je allergisch bent, draag dan een adrenalinepen bij je.
De beesten die je nauwelijks ziet
- Larvale mijten, ofwel chiggers. Piepklein, verscholen in gras en struiken, en de veroorzaker van buismijtziekte (scrub typhus). Kenmerk is een zwart korstje op de beet, met koorts. Onbehandeld loopt het slecht af, met het antibioticum doxycycline juist heel goed. Vooral in het noorden en op het platteland.
- De zandvlieg. Klein en stil, steekt in de schemering en kan leishmaniasis overbrengen. Zeldzaam in Thailand, maar het komt voor.
- De vlo. Op ratten brengt hij murine tyfus over: koorts en hoofdpijn, meestal goed te behandelen.
Wat je eraan doet: behandel je kleding, schoenen en klamboe met permethrin, dan dek je muggen, mijten, teken en zandvliegen in één keer af. Bedek je benen in hoog gras en controleer je huid na een boswandeling.
Vooral eng, zelden dodelijk
- Mieren. De tropische vuurmier en de wevermier steken en bijten flink. Pijnlijk en jeukend, en bij een enkeling volgt een gevaarlijke allergische reactie.
- De kortschildkever. In het Thais heet hij แมลงก้นกระดก, letterlijk het beestje met de omhooggewipte kont, naar de manier waarop hij zijn achterlijf optilt. Hij steekt niet, maar plet je hem op je huid, dan laat zijn gif een branderige blaarstreep na. Vervelend, niet dodelijk. Blaas hem weg, sla hem niet dood.
- De reuzenduizendpoot (Scolopendra). De meest gevreesde beet van de horrorbeesten, maar het blijft bij hevige pijn.
- De schorpioen en de grote spin. Eng om te zien, zelden echt gevaarlijk. Een dodelijke afloop is in Thailand hoogst uitzonderlijk. Schud je schoenen, kleding en handdoeken uit voor je ze aantrekt, en kijk waar je je handen legt bij stapels hout of stenen.
De echte les
Zie je het patroon? Bijna alles op deze lijst voorkom je met dezelfde handvol maatregelen, en de meeste doden vallen niet door gif, maar door een allergische reactie. Leer daarom de tekenen van anafylaxie herkennen: benauwdheid, een zwellend gezicht of keel, duizeligheid, een op hol geslagen hartslag. Bij twijfel bel je 1669, het alarmnummer voor de ambulance. Blijf je langer in Thailand, bespreek dan met een arts een vaccinatie tegen Japanse encefalitis, en malariapillen als je naar de grensstreek reist.
De schorpioen in je schoen haalt de krant als hij iemand steekt. De mug haalt de krant alleen als de cijfers weer oplopen. Smeer je in, hang die klamboe op, en laat de horrorbeesten voor wat ze zijn: eng om te zien, zelden een probleem.
Bronnen: Department of Disease Control (via Thaiger), WHO, Travelvax, Journal of Medical Case Reports, PLOS Neglected Tropical Diseases, DermNet
Over deze blogger
-
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. De inhoud is gebaseerd op persoonlijke ervaringen, meningen en eigen onderzoek van de auteur. Waar relevant, is er gebruikgemaakt van AI als hulpmiddel bij het schrijven en structureren van teksten. Wij genereren soms ook foto's met AI. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.
Lees hier de laatste artikelen
Flora en fauna10 augustus 2026De tien gevaarlijkste insecten van Thailand
Vliegtickets10 augustus 2026Wat eten betreft laat KLM zich aftroeven door EVA Air
Economie10 augustus 2026Thailand houdt sekswerk illegaal terwijl de miljardenindustrie blijft groeien
Opinie10 augustus 2026TB-opinie: Een zaak van 200 miljard baht die officieel niet bestaat en dat is precies de bedoeling