Dit is een kort verhaal uit 1966 van mijn favoriete Thaise schrijver. Het gaat over een ontmoeting tussen een oudere boer en een witte man en hoe, ondanks beider goede bedoelingen, verschillende opvattingen en gewoonten tot wrijving kunnen leiden beschreven aan de hand van het gedrag van een hond. Het verhaal zegt ook veel over de penibele en zwakke toestand van de boer in die tijd, misschien nog niet zo veel verbeterd.
Zeven Dagen Paradijs – Bangkok by Night (deel 3)
Nog voor de zon opkwam, schokte de bus naar Bangkok door het donker, vol mannen die hun gedachten liever op slot hielden. Onderweg gleden rijstvelden, slapende dorpen en tempels voorbij, terwijl Dale en Tex ieder probeerden grip te krijgen op wat hen te wachten stond. In Bangkok wachtte geen rust, maar een stad die groter, harder en verleidelijker was dan alles wat ze tot dan kenden.
‘Voor het geluk geboren’
Oy trekt in Nederland en in een dorp in de Isaan opvallend vaak het geluk naar zich toe, van een muntje in een tweedehands tas tot een teruggevonden boeddha-amulet. Lieven stapelt de voorbeelden op en schetst haar als iemand die van elke toevallige meevaller winst maakt. Juist die reeks kleine gelukstreffers maakt dit verhaal zo aanstekelijk.
Zeven Dagen Paradijs – De Strip (deel 2)
Tex laat zich op The Strip steeds verder meeslepen door drank, neon en de jonge Noi, terwijl Dale van dichtbij ziet hoe snel onschuld daar kan kantelen. Overdag oogt de straat bijna gewoon, maar zodra de avond valt, verandert ze in een wereld vol verleiding, regels en risico. Juist dat contrast maakt deze nacht gevaarlijk interessant.
Terwijl de rest van Thailand tijdens Songkran verandert in een meedogenloos slagveld vol ijswater en zware waterkanonnen, beleeft Farang Kee Nok in zijn noordelijke dorp een verrassend ingetogen variant. Geen hyperactieve tieners die hem omver spuiten, maar vriendelijke tantes die hem respectvol besprenkelen met geurend water. Het is een zegen in plaats van een trauma, waardoor dat reusachtige waterpistool stilletjes in de hoek blijft verstoffen.
Zeven Dagen Paradijs – Wheels Down in Udorn (deel 1)
Een tweede verhalenserie van Hans Introductie: Zeven Dagen Paradijs is een rauwe maar sfeervolle vertelling die de lezer meesleurt naar het broeierige Thailand van de late jaren zestig. Tegen de achtergrond van de Vietnamoorlog, waar de lucht boven de Udorn Royal Thai Air Force Base voortdurend verscheurd wordt door de bulderende naverbranders van F-4C Phantoms, zoeken Amerikaanse militairen hun toevlucht in de neonverlichte straten van ‘The Strip’. Het is een wereld van scherpe contrasten: de …
Nok’s World – De laatste keer (deel 10 en slot)
Ik kijk nu terug op die tijd in de Wonderful 2 Bar en het voelt soms alsof het iemand anders is geweest. Een jongere Nok, magerder, minder slim maar ook minder moe. Ik werk nu niet meer in de bar. Dat is een ander verhaal voor een andere keer.
Nok’s World – Het ontbijt van het Lek Hotel (deel 9)
Frans had een vaste ochtendroutine en hij week er zelden van af. Eerst koffie op zijn kamer in het Dynasty Inn Hotel, op de eerste verdieping aan de voorzijde van het gebouw, want dat was zijn favoriete kamer en hij boekte altijd vroeg genoeg om zeker te zijn dat hij die kreeg. Daarna, één keer per week, het ontbijtbuffet van het Lek Hotel op Soi 13, schuin tegenover het Dynasty Inn. Ik wist dit omdat …
Waarom betaal jij honderd baht voor een ananas, terwijl de buurvrouw hem voor twintig meekrijgt? In het begin wekt het beruchte farang-tarief vooral westerse verontwaardiging op. Tegenwoordig zie ik deze dubbele prijzen als een milde belasting op mijn bevoorrechte afkomst en gebrek aan afding-skills. Een luchtig verhaal over de omslag van rigide Hollandse gelijkheid naar soepele Thaise redelijkheid.
Nok’s World – Cat (deel 8)
Ik hoorde voor het eerst over Cat van Fon, zoals ik de meeste dingen voor het eerst hoorde van Fon. “Cat is een vriendin van Tuk-Tuk,” zei ze op een avond toen we de glazen aan het spoelen waren. Ik vroeg wat voor soort vriendin ze bedoelde. Fon keek me aan op de manier waarop iemand kijkt die een vraag te simpel vindt om volledig te beantwoorden. “Gewoon een vriendin. Al jaren. Ze kent hem …
Nok’s World – De avond dat alles misging (deel 7)
Er zijn avonden in dit werk die je liever vergeet. Niet omdat er iets verschrikkelijks is gebeurd, maar omdat ze je even laten zien hoe kwetsbaar je positie eigenlijk is. Hoe snel een gewone avond in de bar kan veranderen in iets waar je niet op bent voorbereid en waarvoor geen regel bestaat in het lijstje dat Fon me had meegegeven op mijn eerste avond.
Nok’s World – De bezoeker (deel 6)
Arthit had gezegd dat hij het begreep. Dat had hij echt gezegd, aan de telefoon, op die dinsdagmiddag op de stoep achter de bar met mijn glas ijsthee. Na een paar dagen stilte had hij teruggebeld en gezegd dat hij bleef, dat hij het begreep, dat het oké was. Ik had hem geloofd omdat ik hem wilde geloven en omdat de manier waarop hij het zei klonk als iemand die iets heeft overwogen en een …
Nok’s World – De lotenverkoopster (deel 5)
Een dove lotenverkoopster kreeg in een bar in Pattaya meer betaald dan ze vroeg, toen een vaste gast zonder woorden besloot haar extra geld te geven. Dat kleine gebaar viel op tussen de gebruikelijke loterijspanning en gaf de avond een onverwachte lading. Juist daardoor blijft niet de trekking hangen, maar wat iemand ervoor over had om een ander te helpen.
Terwijl wereldleiders ruziën over olieprijzen en grondstoffen, sta ik in de tropische hitte met een lege tank bij een gesloten benzinepomp. Een overpeinzing over hoe een geopolitieke energiecrisis genadeloos toeslaat in een slaperig Thais dorp. Met klotsende oksels, flink wat overlevingsdrang en de allerlaatste benzinedampen in mijn trouwe Honda Click wist ik ternauwernood mijn eigen oprit te halen.
De moeder van Aom
Een jonge Thaise vrouw werkt in het nachtleven van Bangkok terwijl ze de as van haar recent overleden moeder in een amulet bij zich draagt. Na maanden zorg voor haar zieke moeder keerde ze terug om haar gezin financieel te ondersteunen. Haar verhaal laat zien hoe rouw, verantwoordelijkheid en overleven in Thailand vaak samenkomen op één plek.
Nok’s World – Het eten van Frans (deel 4)
Nok verrast Frans in een bar in Pattaya met een pan zelfgemaakte khao tom, nadat hij terloops had gezegd dat hij dat ontbijt in Nederland nooit goed kon vinden. In die eenvoudige maaltijd zit meer dan zorg alleen, want tussen de kommen rijstepap door wordt zichtbaar hoe een man die altijd voor anderen klaarstaat zichzelf langzaam verwaarloost.
Nok’s World – De verkeerde telefoon (deel 3)
In de Wonderfull 2 hadden alle meisjes een telefoon. Dit was geen luxe, maar gereedschap, net zo noodzakelijk als de glimlach en de barkruk. Via Line kwamen de berichtjes van klanten die vroegen: “u free tonight?”, via Facebook hielden we bij wie er weer in Thailand was geland en via PromptPay ging het geld naar huis. De mama-san keek er niet van op. Maar als je je telefoon niet had was er wel wat aan …
Dokter Saeng, een kort verhaal van Kukrit Pramoj
Kukrit Pramoj (1911-1995) was een schrijver, staatsman, journalist, acteur en danser. Tino vertaalde één van zijn verhalen uit de bundel ‘Een aantal levens’.
Ooit bezorgde de grote tokeh achter mijn spiegel me hartkloppingen, maar inmiddels is dit luidruchtige reptiel mijn trouwste huisgenoot. Tijdens het tandenpoetsen bespreek ik de waanzin van de dag met hem. Een overpeinzing over expat-eenzaamheid, het delen van een tropische badkamer en hoe een prehistorisch ogend monster zonder huur te betalen een uitstekende luisteraar bleek te zijn.
Nok’s World – Tuk Tuk (deel 2)
Het duurde een week voordat ze voor het eerst echt met Tuk-Tuk sprak, een vaste klant in bar Wonderfull 2 die eigenlijk Frans heette. Hij stond bekend als eerlijk, noemde de meisjes altijd bij hun naam en maakte geen valse beloften. Op een rustige avond bood hij haar een Chang aan. Later zag ze hoe hij zonder aarzelen een collega hielp die geld nodig had voor haar moeder.
Nok’s World – De eerste avond (deel 1)
Een jonge vrouw arriveert in 2017 na een lange reis in Pattaya, waar haar nicht Fon haar inwerkt in het harde barleven van Walking Street. Ze leert snel de ongeschreven regels over glimlachen, lady drinks en geld verdienen. Die eerste nacht maakt ze fouten, kijkt ze haar ogen uit en stuurt meteen geld naar haar moeder, die er een nieuwe ventilator van koopt voor thuis.
‘Van Thaise schade en schande’.
Wie vaak reist weet dat kleine tegenslagen soms grotere verhalen opleveren dan de reis zelf. Gestrande toeristen, onverwachte omwegen en koffers vol twijfelachtige bagage horen daar nu eenmaal bij. Ook ik ontsnapte daar niet aan. Van verdwalen op een Isaanse zandweg tot paniek bij de bagageweegschaal op Schiphol. Achteraf blijken juist die momenten het begin van de meest vermakelijke herinneringen van elke reis die misloopt.