Herinneren jullie je Oom Saw nog? Nou, die had ze niet allemaal op een rij, weet je nog? Eigenlijk kun je hem best een sulletje noemen. Hij was van Lampang. Hij hield van vissen maar bakte er niks van. Klaagde daar ook over: ‘Iedereen vangt maar vette karpers en ik vang helemaal niks?’ ‘Wat voor aas gebruik je?’  ‘Kikkers.’  ‘Kikkers?? Wat denk jij te vangen met kikkers als aas? Je moet jonge catfish, jonge meerval …

Lees verder…

Somerset Maugham (1874-1965), John le Carré (°1931) en Ian Fleming (1908-1964) hebben buiten hun schrijverschap gemeen dat ze allemaal op één of andere manier voor de Britse geheime dienst of militaire veiligheidsdiensten hebben gewerkt, een tijdlang in Bangkok hebben verbleven en over deze stad en Thailand hebben geschreven. Aan Ian Fleming en zijn creatie James Bond heb ik een paar dagen geleden al een artikel op Thailandblog gewijd, dus die laat ik even links liggen.

Lees verder…

Twee vrienden wilden verstandig worden; zij bezochten de wijze monnik Bahosod en boden hem geld aan om slim te worden. Tweeduizend goudstukken de man betaalden ze hem en zeiden ‘Je hebt nu geld, bezorg ons die wijsheid.’  ‘Goed! Wat je ook doet, doe het goed. Doe je half werk dan bereik je niks.’ Dat was de les die ze hadden gekocht voor al dat geld. Op een mooie dag besloten ze vis te gaan vangen …

Lees verder…

Er was eens een arme Khamu-man en hij had honger. Heel erg veel honger. Hij zat zonder centen. Die dag stopte hij bij het huis van een rijke vrouw. Groette haar innemend en vroeg ‘Heb je alsjeblieft wat te eten voor mij?’

Lees verder…

‘Wie voor een satang geboren is wordt nooit een baht.’

Lees verder…

Op de website van een Thaise krant las ik een kort artikeltje, dat ging over een eenvoudige plechtigheid ter gelegenheid van een ophanden zijnde ingebruikname van een aantal nieuwe, elektrisch aangedreven, veerboot op een kanaal in Bangkok.

Lees verder…

Drie vrienden trokken samen op en dreven handel. Maar de zaken liepen niet goed meer, ze verloren al hun geld en hadden geen centen om naar huis te reizen. Ze vroegen om in de tempel te mogen wonen en bleven drie jaar. Kregen te eten en was er wat te klussen dan deden ze dat natuurlijk. Maar na drie jaar wilden ze toch wel terug naar huis doch hadden geen reisgeld. Ja, wat nu?

Lees verder…

Een van de monniken kocht een paard, een merrie. En op een dag naaide hij dat dier. Dat zag de novice waar we het al over hadden… En dat was een doortrapt joch! Toen de avond viel zei hij tegen de monnik ‘Eerbiedwaardige, ik zal wat gras brengen voor het paard.’ ‘Pardon? Nee, jij niet. Jij maakt er vast een rommeltje van. Ik kan het beter zelf doen.’ Hij sneed gras, gaf het paard te eten, ging er achter staan en naaide het opnieuw.

Lees verder…

Pattaya, Pattaya, Phuuying love you mak mak (video)

Door Redactie
Geplaatst in Cultuur, Muziek
Tags: ,
15 juli 2022

Ben je van plan om naar Pattaya af te reizen dan moet je in ieder geval dit liedje uit je hoofd kennen. Je kunt nu vast oefenen De tekst staat hieronder. De melodie hoor je in de video. Veel succes!

Lees verder…

Het leven in Thailand is zoals het in alle reisbrochures wordt vermeld: een geweldige samenleving van mensen met een prima karakter, altijd glimlachend, beleefd en behulpzaam en het eten is gezond en lekker. Ja, toch? Goed, als je pech hebt, zie je soms vanuit je ooghoeken, dat het niet altijd klopt, maar zet dan een roze bril op en zie Thailand weer zoals het altijd geweest is, in alle opzichten perfect.

Lees verder…

De novice uit het vorige verhaal had een knappe zus. Twee monniken uit de tempel hadden een oogje op haar en de novice wist dat. Hij was een ondeugende novice en wilde een geintje uithalen met die monniken. Steeds als hij naar huis was geweest nam hij wat mee naar de tempel en zei dat hij het van zijn zuster had gekregen.  ‘Deze sigaretten gaf mijn zus mee voor jou’ zei hij tegen de een. En tegen de ander ‘Deze rijstcakes zijn van mijn zuster, voor jou.’

Lees verder…

Wat gebeurde? Een monnik werd verliefd op I Oej. En steeds als zij eten kwam brengen aan de tempel vertelde hij de tempelhulpen en de novices om haar eten apart te zetten. Hij at alleen het eten dat zij aanbood. 

Lees verder…

Het Thaise hart spreekt

Door Gringo
Geplaatst in Cultuur
Tags: , ,
10 juli 2022

Het Thaise woord “jai” betekent “hart”. In gesprekken tussen Thais wordt het woord vaak gebruikt en ook is het een populair woord in reclamecampagnes. Het wordt meestal gebruikt als onderdeel van een zin om “relatie” of “menselijkheid” weer te geven.

Lees verder…

Tha werd Poepbroek genoemd. Dat kwam zo….. 

Lees verder…

To Wai or not to Wai?

Door Redactie
Geplaatst in Cultuur
Tags: ,
8 juli 2022

In Nederland geven we elkaar een hand. In Thailand niet. Hier begroet men elkaar met een ‘wai’. Je vouwt je handen tegen elkaar als in een gebed, ter hoogte (vingertoppen) van je kin. Er zit echter veel meer achter…

Lees verder…

Phya Anuman Rajadhon พระยาอนุมานราชธน (1888-1969), die bekend werd onder zijn schrijversnaam Sathiankoset mag men gerust beschouwen als één van de invloedrijkste pioniers zo niet als de grondlegger van de moderne Thaise antropologie.

Lees verder…

Dit gaat over twee broers. Hun vader gaf hen iets mee op zijn sterfbed. Hij gaf iedere zoon 1.000 baht en zei ‘Vanaf mijn dood moet iedere maaltijd die je eet een goeie maaltijd zijn.’ Daarna blies hij zijn laatste adem uit.

Lees verder…

Dit gaat over twee buren. De een was niet gelovig, de ander wel en was voorts een eerlijk mens. Ze waren vrienden. De gelovige man zette tegen de muur van zijn veranda een altaar neer met daarin een beeldje van Boeddha. Iedere morgen offerde hij rijst en toonde hij respect voor Boeddha, en ’s avonds na het eten deed hij dat weer.

Lees verder…

Al die kleine woordjes

Door Alphonse Wijnants
Geplaatst in Cultuur, Realistische fictie
Tags:
3 juli 2022

Check Inn 99, eerste etage, Soi 11 vlak voorbij de Old German Beerhouse bij de Sukhumvit. Statige hoge ramen, strakke zaal, strakke hoeken. Donkere gladgeschaafde teakhoutlijsten, ongelakte vezels, smaakvol Europese teneur. Naturel en glad. Stemmige danstent. Live music & restaurant.
Zetels twee aan twee vol zachte kussens als harige oortjes omhoog. Gemengde stellen. O, wat ploften we lui maar discreet neer. Lage salontafels, gedrapeerd in rood met zwart Lanna-weefsel.

Lees verder…

Dit verhaal gaat over een kluizenaar die het jhana (*) had bereikt. Deze kluizenaar zat al twintigduizend jaar in een bos te mediteren en hij had het jhana bereikt. Dat betekent dat als hij honger had en aan eten dacht, dat hij dan een voldaan gevoel kreeg. Wilde hij ergens heen dan hoefde hij er maar aan te denken en …hoppa!… hij was al daar. Zat daar al twintigduizend jaar te mediteren. Het gras kwam al hoger dan zijn oren maar hij bleef gewoon zitten.

Lees verder…

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website