Charcoal
Overal in Thailand zie je stapels houtskool liggen, van kleine winkeltjes tot marktkraampjes. Het maken en verkopen ervan is een bloeiende handel, diep verweven met de Thaise cultuur en economie. Van snoeien tot zwetende houtskoolmakers en concurrerende vuilnisbakkensnuffelaars—alles draait om overleven en slim ondernemen. En dat levert soms een flinke rookwolk op… Biertje erbij?
Breaking news: Farang in de problemen door zijn grote mond
Wat als een spannende film opeens werkelijkheid dreigt te worden en verandert in een vreselijke nachtmerrie? De lokale bevolking en de beruchte Thaise pers parasieten tegen je samenspannen en je steeds verder en verder wegzinkt in een hels drijfzand, wanhopig smekend om hulp of zelfs vergiffenis, maar niemand lijkt je te kunnen verstaan? Het gebeurde mij onlangs hier in de bioscoop van Central. Een boeddha wonder dat ik het er min of meer ongeschonden vanaf bracht en het hier kan navertellen.
Thailand voelt als thuis, maar wat als je er niet meer kunt blijven? Zuidoost-Azië biedt volop alternatieven, van het relaxte Laos tot het chaotische Vietnam en het eilandrijke Indonesië. Elk land heeft zijn eigen charme én valkuilen. Waar vind je de juiste balans tussen cultuur, gastvrijheid en levenskwaliteit? Een zoektocht met een knipoog.
Het Eucalyptus bos
Achter ons huis ligt een eucalyptusbos, een levend bewijs van de kracht en snelheid waarmee deze bomen groeien. Vorige lente werd het hele bos omgehakt, maar binnen een jaar stond het er weer, groener dan ooit. Tussen het dichte groen wonen vogels, koeien en zelfs wilde honden, terwijl kikkers en cicaden het bos ’s nachts laten bruisen van leven.
De Hellfire Pass – Waar stilte huilt en de geest blijft vechten
Diep in het hart van Thailand ligt Hellfire Pass, een plek waar de natuur het menselijk lijden probeert te verbergen, maar de stilte nog steeds spreekt. Hier voel je de echo van gebroken lichamen en ongebroken geesten, een stille getuigenis van hoop temidden van wanhoop.
Het wel en wee van de farang op de Thaise plee
Een van de grootste verworvenheden van de mensheid is niet de GSM, de elektriciteit, het vliegtuig of de automobiel. Zelfs het vaak verdomd handige GPS staat niet op plaats één. Nee, we hebben het over het riool. Maar wat als dit zo essentiële en veelal ondergrondse en aan het oog onttrokken stelsel opeens volledig faalt? Dan raakt onze wereld behoorlijk uit balans. Hier volgt een aangrijpend verslag van zo’n disruptie van de orde der dingen, heel praktisch doorspekt met handige tips voor toerist en doorgewinterde expat.
‘The White Lotus speelt zich af in Thailand’
Terwijl ik zelf in Thailand woon, kijk ik reikhalzend uit naar het derde seizoen van The White Lotus, die zich in Thailand afspeelt. Er is iets fascinerends aan het kijken naar toeristen die verdwalen in hun eigen luxe, vooral als je dat doet vanaf een tropisch terras met een kokosnoot in de hand. Want wat zegt dat eigenlijk over ons?
‘Ik verloor mijn tanden’ – kort verhaal van Khamsing Srinawk
Khamsing Srinawk schreef tussen 1958 en 1996, onder het pseudoniem Law Khamhoom, een aantal korte verhalen met als titel ฟ้าบ่กั้น ‘Fàa bò kân, Isaans voor: ‘De hemel kent geen grenzen’ en in Engelse vertaling uitgegeven als ‘Khamsing Srinawk, The Politician and other stories’, Silkworm Books, 2001. Hij droeg het boek op aan ‘mijn moeder die niet kon lezen’. Het werd in acht andere talen vertaald, waaronder het Nederlands.
‘De jeugd van tegenwoordig’
Vroeger was alles beter. Toch? Terwijl de jeugd nu zorgeloos de wereld rondreist met smoothies in de hand en wifi als levensader, vraag ik me soms af hoe het zover gekomen is. Geen verwondering meer over verre reizen of exotische culturen. Of misschien…
‘Lanna: waar vriendelijkheid heerst en rijstvelden fluisteren’
In het noorden van Thailand ligt Lanna, een koninkrijk waar de tijd vertraagt en vriendelijkheid de taal van het hart is. Hier glimlachen boeren in de modder, fluisteren tempels geruststellende woorden en smaakt elke maaltijd als een warme omhelzing. Lanna is geen plek die je bezoekt, maar een gevoel waarin je langzaam wegzakt, net als in een rijstveld.
De schroef in onze gloednieuwe band
Lengte doet ertoe. Niet alleen bij Praxis/Global of tussen de lakens. Een fout opgemeten deur krijg je nooit meer passend in zijn kozijn. Je kunt er de zaag in zetten, maar daar wordt het resultaat niet mooier op. Zeker niet als je goede gereedschap nog in Nederland ligt en je hier aan moet klooien met een Mr. DIY handzaag, die onbedoeld elastisch je hout vernaggelt. Gelukkig zijn er in Thailand steeds deskundige vaklui beschikbaar die je problemen voor een prikje kunnen oplossen, ongeacht het vakgebied.
‘Thaise vrouwen en het succes van zorgzaamheid’
In een wereld waarin relaties steeds vaker voelen als onderhandelingen, ontdekken veel westerse mannen in Thailand iets wat ze thuis zijn kwijtgeraakt: oprechte zorgzaamheid. Geen strategisch spel, geen berekening, maar liefde die zich uit in kleine, betekenisvolle gebaren. Een kop warme soep, een zachte glimlach, een huis dat als thuis voelt. Niet uit plicht, maar uit pure genegenheid.
‘Denken Thai anders over de dood dan wij Westerlingen?’
Met mijn Thaise vrouw Sue spreek ik soms over de dood. Waar ik het als een diepe kwestie beschouw, haalt zij simpelweg haar schouders op: “Als je tijd gekomen is, dan ga je.” Dit fascineerde me. Waarom zien Thai de dood als een vanzelfsprekende overgang, terwijl wij er krampachtig tegen vechten? Ik besloot het uit te zoeken.
Die eerste keer: een barmeisje vertelt
Noi zat stil op haar kruk, nerveus nippend aan een glas limonade. De bar was een onbekende wereld vol lawaai en dronken mannen. Tot die ene man voor haar stond. Hij zag er vriendelijk uit, beleefd zelfs. Maar achter haar glimlach en zijn blauwe ogen school een werkelijkheid waar geen woorden voor waren.
Een verzameling van hoogst onaangename gebeurtenissen
Mijn huidige vakantie bracht mij helaas een reeks van onfortuinlijke gebeurtenissen: een verstuikte enkel, een zoekgeraakte autosleutel, twijfelachtige noedels en slapeloze nachten dankzij een stel baldadige viervoeters en monikken. Het leek wel alsof het lot mij richting de zwarte brillenbrigade wilde duwen, weg van het zo verfoeide roze vensterglas. Het antwoord op de vraag of Thailand nu een paradijs of een beproeving is dreef verder van mij af. Ik wilde mij zo graag conformeren aan het één of het ander, maar de kleurkeuze blijft voor nu, noodgedwongen, even een open vraag.
‘Blijf ik in Thailand of keer ik terug naar Nederland als ik oud en gebrekkig word?’
Ouder worden is een onvermijdelijk avontuur, maar waar beleef je het het liefst? In Thailand, met zon, zee en goedkope massages, of in Nederland, waar de zorg overzichtelijk en de koffie slapper is? Terwijl mijn lichaam steeds vaker hapert, worstel ik met de vraag: blijf ik hier in de warmte of keer ik terug naar het koude comfort van Holland?
Liefde en seks op bestelling in Pattaya
Pattaya lonkt met tropische nachten en brede glimlachen, waar westerse mannen denken eenvoud in de liefde te vinden. Maar achter de moeiteloze romantiek schuilt een wereld waarin affectie vaak net zo rekbaar is als een taximeter in het hoogseizoen. Is het ware liefde of slechts een goed geoliede illusie? Een zoektocht tussen palmbomen en prijskaartjes.
‘Muzikale moed en andere wonderen in Thailand’
Thailand barst van de livebandjes, maar de kwaliteit varieert van verbluffend goed tot hilarisch slecht. Gitaristen spelen moeiteloos iconische solo’s, maar zodra de zang inzet, ontvouwt zich een Engels accent dat klinkt als een karaoke-machine met kortsluiting. En opmerkelijk genoeg, als een band wél perfect klinkt, komt hij meestal uit… de Filipijnen.
Een souvenir met een luchtje: kunst of kitsch?
Toeristen jagen wereldwijd op souvenirs, van simpele koelkastmagneten tot unieke vondsten. Sommigen kiezen voor standaardwinkels, terwijl anderen, zoals de schrijver, wat meer afgelegen plekken doorzoeken naar bijzondere objecten, liefst met een mysterieus verleden. Deze vertelling gaat over zo’n uniek en buitengewoon souvenir met een rijke en gedenkwaardige geschiedenis. Lees en huiver.
‘Verloren zielen in neonlicht’
De nacht verslindt alles, maar sommige mensen blijven erin hangen. In een bar waar hoop smaakt naar goedkoop bier en verloren dromen, ontmoeten een schrijver en een bargirl elkaar. Hij zoekt een verhaal, zij heeft er al te veel gezien. Een gesprek over illusies, rollen die we spelen en de vraag of er ooit echt een keuze was.
‘Wat zegt een glimlach echt in Thailand?’
Thailand staat bekend als het land van de glimlach, maar niet elke lach vertelt hetzelfde verhaal. In Bangkok is de glimlach gehaaid, in Pattaya commercieel en in het Noorden zacht en oprecht. Achter deze ogenschijnlijk eenvoudige gezichtsuitdrukking schuilt een wereld van nuance, cultuur en intentie. Wat zegt een glimlach echt in Thailand?
De kleine Nongboy
Thailand trekt jaarlijks tientallen miljoenen toeristen, niet alleen vanwege het heerlijke weer, maar ook door de vriendelijke bevolking. Reizigers genieten van culinaire hoogstandjes, ontspannende massages en de beroemde Thaise glimlach, die een welkom contrast vormt met de norse gezichten in het Westen. Maar is die glimlach oprecht of slechts een onderdeel van de toeristenindustrie? En hoe zit het met de liefde voor kinderen die reisgidsen benadrukken? Dit verhaal onthult een stukje van de waarheid.