Op bezoek bij Luang Pu Waen
Madame Tussaud in Londen maakte een wassen beeld van hem. Dagelijks gingen tientallen mensen op bezoek bij de beroemde monnik. Maar had hij nou echt hoog in de hemel op een wolk gezeten?
Hoe was het gesteld met de geletterdheid van de Siamezen in vroegere tijden? Wat weten we daarvan? Niet zo heel erg veel vrees ik maar laat ik toch een poging wagen er iets over te zeggen. En iets over bibliotheken en een bibliofiele monnik.
Voor het eerst uitgegeven in 1887 ontwikkelde het zich tot een dagblad in 1900. Het bestond uit een 6 pagina’s, voor driekwart gevuld met advertenties.
Thais hebben net zo veel scheldwoorden als wij en maken daar ook goed gebruik van. Maar beleefd blijven is natuurlijk altijd beter. Tino Kuis legt uit wat je in verschillende situaties kunt zeggen.
De fabels van Aesopus en de volksverhalen in Thailand
Tino Kuis vraagt zich af hoe we volksverhalen moeten lezen? En toont er twee: één uit het oude Griekenland en één uit Thailand. Tot slot een vraag aan de lezers: Waarom vereren de Thaise vrouwen Mae Nak (‘Moeder Nak’ zoals ze meestal respectvol wordt genoemd)? Wat zit er achter? Waarom voelen veel vrouwen zich verwant met Mae Nak? Wat is de achterliggende boodschap van dit zeer populaire verhaal?
Cartoonzaak stelt artikel 112 op de proef
Een aanklacht tegen een Thaise cartoonist om een fictieve manga over koning Naresuan legt opnieuw de scherpe randen van artikel 112 bloot. De zaak toont hoe klachten wegens majesteitsschennis in Thailand ook historische figuren kunnen raken, terwijl het aantal aanklachten sinds 2006 sterk is gestegen in tijden van politieke spanning en troonopvolging.
Het Thaise Volkslied
Voor diegenen die zich in Thailand willen inburgeren, en dat zijn er ongetwijfeld velen op dit blog, is het toch wel noodzakelijk dat zij het Thaise volkslied uit volle borst mee kunnen zingen.
Thaise humor
Is Thaise humor anders dan Nederlandse humor? Ik heb geen idee. Veel grappen zijn natuurlijk gewoon internationaal want humor kent geen grenzen, andere hebben een Thais sausje. Ik denk wel dat de aard van de Thaise taal misschien meer uitnodigt tot taalgrappen.
Een terloopse opmerking van iemand ‘Laat de Thaise Spinoza opstaan…..’ bracht mij tot het plotselinge besef dat de filosofie van Spinoza en het boeddhisme heel veel overeenkomsten bezitten. Ik dacht dat ik een wereldschokkende ontdekking had gedaan (een illusie die ik wel vaker heb) maar na enig verder lezen zag ik dat velen voor mij al gewezen hadden die nauwe band tussen beider gedachtewereld.
Hey, nou zeg, alweer? Hey, wat? Mmmm. Hey, ogenblikje! Lieve hemel, goeie genade! Wow, jeetje! Aha! Mijn hemel! Au, verdorie, nee maar! Is Thailandblog dol gedraaid? Nee, Tino Kuis geeft een lesje uitroepen. Als toegift: vragen en antwoorden.
Dit is een kort verhaal uit 1966 van mijn favoriete Thaise schrijver. Het gaat over een ontmoeting tussen een oudere boer en een witte man en hoe, ondanks beider goede bedoelingen, verschillende opvattingen en gewoonten tot wrijving kunnen leiden beschreven aan de hand van het gedrag van een hond. Het verhaal zegt ook veel over de penibele en zwakke toestand van de boer in die tijd, misschien nog niet zo veel verbeterd.
Vorig jaar kwam een jonge Thaise vrouw, een kennis van me, voor een kort bezoek naar Nederland. Ik vroeg haar haar ervaringen op te schrijven. Dat deed ze. Haar verhaal bleef tot nu toe liggen om twee redenen. Ik was een half jaar daarna behoorlijk ziek en tot weinig in staat. Toen ik haar geschrift terugvond was de vertaling uit het Thais niet zo moeilijk, maar het geschrift bestond uit twee bladzijden met piepkleine lettertjes wat mij bijna een burn-out bezorgde.
In 1939 arriveerden twee stoomschepen met politieke gevangenen op het idyllische Thaise eiland Tarutao. Onder hen was So Sethaputra, gevangene nummer 26, met een missie: zijn Engels-Thaise woordenboek voltooien. Dit verhaal vertelt over zijn vastberadenheid, intellectuele bijdragen en de onverwachte wendingen in zijn leven, tegen de achtergrond van Thailand’s roerige politieke geschiedenis.
Zo af en toe kom ik een nieuwe persoon tegen in de Siamese geschiedenis. Een persoon met een boeiend en interessant leven zoals ik dat niet had kunnen vermoeden voor die tijd. Prins Prisdang is zo iemand.
Puey Ungpakorn: een bewonderenswaardige Siamees
Het is goed om deze man, Puey Ungpakorn, eens in de schijnwerpers te zetten. Hij was een onvermoeibare man, eerlijk en onkreukbaar en deed veel voor de economische ontwikkeling van Thailand. Tino beschrijft enige momenten uit zijn leven.
Phra Khruba Sri Wichai, de heilige van Lanna en de verloren strijd voor religieuze zelfstandigheid in het Noorden
Op de elfde dag van de wassende maan in de zevende maanmaand, in het Jaar van de Tijger, in het 97e jaar van het Ratanakosin Tijdperk werd in het dorpje Ban Pang, Li districht, Lampun, een jongetje geboren.
‘Chinese toeristen overspoelen Thailand’, lees je af en toe in de pers. Maar dat is niets nieuws, dat gebeurt al twee eeuwen. Dat de Chinezen in de ontwikkeling van Thailand op vele gebieden een grote rol hebben gespeeld mag als bekend worden verondersteld. Deze gemeenschap is onverbrekelijk verbonden met de modernisering en ontwikkeling van Thailand maar dat ging niet zonder slag of stoot.
Sanook betekent niet wat u denkt, maar wat dan wel?
Net als ‘mai pen rai’ is ‘sanook’ een algemeen bekend en veel gebruikt Thais woord. Helaas wordt de betekenis vaak veel te oppervlakkig en te beperkt weergegeven terwijl een goed verstaan van het woord ‘sanook’ essentieel is om de Thaise geestesgesteldheid te begrijpen.
Mahachat, de ‘Grote Geboorte’, en zijn viering
Mahachat, de vóórlaatste geboorte van de Boeddha, is het verhaal over de vrijgevigheid van Prins Wetsadorn Chadok (meestal kort Prins of Phra Wet genoemd) die alles weggeeft, op het laatst zelfs zijn kinderen en zijn vrouw. De avonturen van Chuchok, een oude, rijke bedelaar met een mooie jonge vrouw is een onderdeel van dit verhaal.
De Thaise economie wordt beheerst door staatsbedrijven, veelal met een monopolie op hun activiteiten. Ook andere bedrijven hebben vaak een monopolie of oligopolie positie. Voor een zich pas ontwikkelende economie kan dat gunstig zijn, maar voor een land met het ontwikkelingsstadium zoals dat van Thailand juist niet. De slecht draaiende economie is niet alleen het gevolg van buitenlandse factoren.
Boon Pong, de Thaise held die hulp verleende aan de krijgsgevangenen bij de dodenspoorlijn
Boonpong Sirivejjabhandu, beter bekend onder zijn roepnaam Boon Pong, heeft samen met zijn vrouw Boopa en dochter Panee een belangrijke rol gespeeld bij de hulpverlening aan de krijgsgevangen dwangarbeiders bij de dodenspoorlijn van Birma naar Thailand.
Slangen in Thailand; Tino is er gek op
Ik ben gek op slangen, ik vind het fascinerende en mooie beesten en kan er niet genoeg van krijgen. Ze hebben iets koninklijks en eeuwigs over zich.