In Thaise weeshuizen wonen meer dan 120.000 kinderen, en bijna negen van de tien hebben nog minstens één ouder die leeft. Westerse bezoekers, vrijwilligers en donateurs houden die tehuizen draaiende, vaak zonder het te weten. Sinds 2019 ontraadt de Nederlandse overheid daarom vrijwilligerswerk in weeshuizen, ook voor wie naar Thailand reist.
Waarom lange dagen door de bewaker, schoonmaker in Thailand vaak geen uitweg uit armoede zijn
Wie in Thailand een condo binnenloopt, ziet hem vaak als eerste: de bewaker bij de slagboom. Of de schoonmaker die om 6 uur ’s ochtends al bezig is. Ze werken lange dagen, maar blijven vaak krap bij kas. Niet door luiheid, maar door lage uurlonen, zwak betaald overwerk en weinig doorgroei.
Je staat bij de 7-Eleven, je rekent af in een Central-warenhuis, je leest over de zoveelste premier uit de familie Shinawatra. Wat je dan niet ziet, is dat bijna al die namen naar China wijzen. De Chinese diaspora zit zo diep in Thailand dat ze grotendeels onzichtbaar werd.
Thaise amulettenmarkt groeit tot miljarden baht terwijl geloof verandert in handelswaar
In Thailand is de handel in gewijde amuletten uitgegroeid tot een industrie van tientallen miljarden baht, waarin schaarste, beroemdheden en doorverkoop de prijzen opjagen. Vervalsingen zijn alomtegenwoordig en hele zeepbellen klappen uiteen. Intussen raken de tempels die de amuletten zegenen zelf verstrikt in geldschandalen, wat het vertrouwen hard ondermijnt.
Thailand sloot in december 1941 een militair bondgenootschap met Japan en verklaarde de geallieerden de oorlog, het enige onafhankelijke land in Azië dat zo openlijk voor de As koos. Toch redde een groot binnenlands verzet het land na 1945 van zware bestraffing. De ambassadeur in Washington weigerde simpelweg de oorlogsverklaring af te leveren.
Onderzoek ontkracht cliché van oudere westerling als typische klant in Thais sekstoerisme
De typische klant van het Thaise sekstoerisme is niet langer de oudere blanke man uit het westen. Recent onderzoek van socioloog Ronald Weitzer laat zien dat de klantengroep jonger, Aziatischer en veel diverser is geworden, met China en India als snelle groeiers. Wat de westerse klant drijft, blijkt zelden enkel seks.
Jit Phumisak (Thais: จิตร ภูมิศักดิ์, spreek uit chit phoe:míesàk, ook wel Chit Phumisak) studeerde af aan de Faculty of Art, Chulalongkorn Universiteit en sloot zich al snel aan bij de Communistische Partij. Hij was een schrijver en dichter die, zoals velen, naar de jungle vluchtte om vervolging te ontkomen. Op 5 mei 1966 werd hij in Ban Nong Kung, bij Sakon Nakhorn, aangehouden en ogenblikkelijk geëxecuteerd.
De wereldberoemde film The Bridge on the River Kwai uit 1957 toont een verhaal dat bij de brug in Kanchanaburi nauwelijks zo is gebeurd. De echte commandant saboteerde de brug juist, geallieerde bommenwerpers bliezen hem op in plaats van commando’s, en de rivier heette niet eens Kwai. Het staal kwam zelfs uit Nederlands-Indië.
Koning Vajiravudh, beter bekend als Rama VI, voerde in 1913 in Siam de eerste verplichte achternamen in. Tot dat jaar had niemand een familienaam en herkende je iemand aan zijn voornaam, zijn vader of zijn dorp. Door één strenge regel, namelijk dat elke naam uniek moest zijn, zijn Thaise achternamen tot vandaag vaak opvallend lang en zeldzaam.
In Thailand bepaalt vaak niet talent wie een bedrijf leidt, maar afkomst en connecties. Patronage, vriendjespolitiek en zwakke handhaving houden zwakke bedrijven overeind en smoren concurrentie. De rekening is zichtbaar: een corruptie-index die al twaalf jaar daalt en een groei die richting anderhalf procent zakt.
Het sekstoerisme in Thailand ontstond niet uit eeuwenoude traditie, maar uit de Amerikaanse oorlog in Indochina en een bewust valutabeleid van Bangkok. Tussen 1962 en 1976 legden Amerikaanse militairen de basis, daarna nam het toerisme het over. In 1980 riep een vicepremier gouverneurs zelfs op om sekstoerisme te bevorderen.
De aardbeving van magnitude 9,1 die in 2004 ruim 5400 mensen langs de Thaise Andamankust doodde, keert volgens geologen de komende eeuwen niet terug, omdat die breuk zijn spanning heeft ontladen. Toch noemt UNESCO een nieuwe tsunami van dat formaat een kwestie van honderd procent zekerheid. De vraag is alleen wanneer.
Thailand verdient miljarden aan buitenlandse patiënten en wil het medische knooppunt van Azië worden. Tegelijk vertrekken Thaise artsen massaal naar de winstgevende privésector, kampen plattelandsziekenhuizen met grote tekorten en balanceert het publieke zorgstelsel op de rand van de afgrond. Een kritische blik op de prijs die gewone Thai betalen voor de glans van het medisch toerisme.
In 2018 keek de hele wereld mee toen twaalf jonge voetballers en hun coach diep in de grot van Tham Luang vast kwamen te zitten. Wat de meeste mensen toen niet wisten: die grot is het werk van honderden miljoenen jaren, water en kalksteen. En precies datzelfde water dat hem maakte, sloot het team in.
De ruim 22 miljoen inwoners van het Thaise noordoosten spreken thuis Lao, eten kleefrijst en delen een geschiedenis die dichter bij Laos ligt dan bij Bangkok. Toch gelden ze officieel gewoon als Thai. En het oude beeld dat Isaan trouw rood stemt, sneuvelde bij de verkiezingen van februari 2026.
Vanaf de jaren tachtig kwamen steeds meer Thaise vrouwen naar Nederland om te trouwen met een Nederlandse man, soms via een bemiddelingsbureau. Het was het begin van wat later een vaste migratiestroom zou worden. Maar het verhaal was rommeliger dan het cliché van de bestelde bruid doet vermoeden.
In Thailand word je vrijwel overal gefilmd, van de luchthaven tot de soi waar je woont, en dat is grotendeels legaal. De privacywet PDPA beschermt sinds 2022 je persoonsgegevens tegen bedrijven en personen, met boetes tot 130.000 euro. Tegen overheidscamera’s met gezichtsherkenning heb je echter weinig houvast.
Schiphol maakt de komende jaren extra ruimte voor grotere widebody-vliegtuigen op de luchthaven. De luchthaven ziet dat maatschappijen vaker grote toestellen inzetten op intercontinentale routes, waardoor meer parkeerplekken, gates en afhandelingsruimte nodig zijn. Dat raakt ook reizigers naar Thailand, want juist langeafstandsvluchten vragen om grotere vliegtuigen en een strakkere luchthavenoperatie.
Open je krant of zet de televisie aan, en Thailand verschijnt steeds in dezelfde gedaanten. Een paradijs vol glimlachen, een drugscel waar een landgenoot wegkwijnt, een emigratiedroom die wankelt, of een oudere man met een jonge Thaise vrouw. Vier vaste beelden, waarin de Nederlander de hoofdrol speelt en Thailand zelf bijna nooit aan het woord komt.
Thailand dat aan de kolonisator ontsnapte en de hoge rekening die het daarvoor betaalde
Thailand is het enige land in Zuidoost-Azië dat nooit formeel werd gekoloniseerd. Het is een nationale trots die je terugziet in elke toeristenfolder. Maar achter dat trotse verhaal gaat een pijnlijke rekening schuil: verloren land, ingeperkte soevereiniteit en eigen volken die hardhandig werden ingelijfd.
Honderd jaar oud, maar springlevend. De Thaise Krijgswet van 1914 geeft het leger “superieure macht” boven het burgerbestuur zodra deze ergens wordt afgekondigd. In 2025 gebeurde dat nog aan de grens met Cambodja en in het diepe zuiden. Voor wie in Thailand woont of reist, is het goed om te weten hoe ver die macht reikt.
Op tienduizenden Thaise scholen begint de dag op dezelfde manier: kinderen in uniform stellen zich op, zingen het volkslied en hijsen de vlag. Daarna volgt een strak rooster van lesblokken, een lunchpauze en corvee. Toch verschilt de werkelijkheid enorm tussen een dure school in Bangkok en een dorpsschool in Isaan.