Misschien heb je het weleens gehoord. Bijna de helft van de Thai zou Chinees bloed hebben. Dat klopt ongeveer, al is het getal zachter dan het klinkt. Wie als echte Chinees telt, is een kleine groep van elf tot veertien procent. Maar wie ergens een Chinese voorouder heeft, dat zijn er veel meer.
En dat merk je nergens aan, want de vermenging ging zo grondig dat het verschil bijna verdween. De rijkste families, de meeste premiers, de keten waar je je water koopt, allemaal dragen ze die geschiedenis mee. Hier lees je hoe diep die Chinese wortels werkelijk zitten.
Hoeveel Chinees bloed precies?
Je moet hier drie soorten getallen uit elkaar houden, want ze lopen vaak door elkaar. Het eerste is het aandeel dat als etnisch Chinees geldt: elf tot veertien procent van de bevolking, zo’n negen à tien miljoen mensen. Dat is meteen de grootste overzeese Chinese gemeenschap ter wereld. De marge ontstaat doordat niemand goed weet hoe je mensen van gemengde afkomst moet tellen.
Het tweede getal is dat van de kop. Een veelgehoorde inschatting van de Thaise taalkundige Theraphan Luangthongkum is dat tot ongeveer veertig procent van de Thai ergens een Chinese voorouder heeft. Let op: dat is een schatting van een expert, geen uitkomst van een volkstelling of een DNA-onderzoek. Het derde getal is de ontwikkeling door de tijd. Rond 1900 was ongeveer een zevende van de bevolking herkenbaar Chinees; begin deze eeuw erkende nog ongeveer een tiende zijn Chinese afkomst. Die daling betekent geen vertrek, maar opgaan in de Thaise meerderheid.
De Chinese Thai vallen uiteen in dialectgroepen. De Teochew zijn veruit de grootste, en op het zuiderse eiland Phuket zou volgens toeristische bronnen ruim dertig procent Chinese voorouders hebben, wat het felle Vegetarisch Festival daar verklaart.
| Dialectgroep | Herkomst in China | Wat je moet weten |
|---|---|---|
| Teochew (Chaozhou) | Oost-Guangdong (Chaoshan) | De grootste groep. Iets meer dan de helft van alle Chinese Thai stamt hieruit. Lange tijd de voertaal van de handelaren in Bangkok |
| Hakka | onder meer Guangdong (Meizhou, Fengshun) | De groep waaruit onder anderen de Shinawatra’s komen |
| Hainanees | het eiland Hainan | Onder meer de families Chirathivat (Central) en Yoovidhya (Red Bull) |
| Hokkien | Fujian (Xiamen) | Sterk vertegenwoordigd in het zuiden van Thailand |
| Kantonees | Guangdong en Guangxi | Een kleinere groep |
Vier eeuwen komen en blijven
De Chinezen kwamen niet pas gisteren. Er waren al Chinese handelaren actief in het oude koninkrijk rond Ayutthaya, en koning Taksin, die regeerde van 1767 tot 1782, was zelf de zoon van een Teochew-Chinese vader. Wel een kanttekening: het koninkrijk Ayutthaya bestond pas vanaf 1350, dus de allervroegste handelscontacten gingen over de streek, niet meteen over de stad.
De grote stroom kwam tussen ruwweg 1880 en 1930, en bestond bijna alleen uit mannen. Ze trouwden met Thaise vrouwen, en hun kinderen heetten luk-jin en groeiden grotendeels Thais op. Veel migranten werden rijk via het zogeheten tax farming, waarbij je tegen betaling het recht kocht om belasting te innen. De aantallen liepen hard op, met de echt massale instroom tussen 1918 en 1931.
| Jaar | Aantal Chinezen in Thailand | Aandeel van de bevolking |
|---|---|---|
| 1825 | ongeveer 230.000 | niet bekend |
| 1910 | ongeveer 792.000 | niet bekend |
| 1932 | niet apart geteld | ongeveer 12,2% |
De prijs van erbij horen
Dat de Chinezen zo grondig opgingen in Thailand, was deels het gevolg van bewust en soms hard beleid. Onder koning Rama VI kwamen in 1913 een Naamwet en een Nationaliteitswet, en die naamplicht was in de praktijk vooral op de Chinezen gericht. In 1914 publiceerde dezelfde koning onder schuilnaam een pamflet, The Jews of the East, waarin hij de Chinezen wegzette als geldzuchtig en zonder trouw aan Siam. Niet bepaald subtiel.
Onder veldmaarschalk Phibun, tussen 1938 en 1944, ging het verder. In 1939 werd de landsnaam Siam veranderd in Thailand. Chinese scholen gingen dicht, kranten werden opgeheven, en Chinezen werden uit allerlei beroepen geweerd. De nationaliteitswet werd zo aangepast dat wie staatsburger wilde worden een Thaise naam moest aannemen, zijn kinderen naar een Thaise school moest sturen, Thais moest spreken en zijn band met China moest afzweren. In 1943 mochten Chinezen zelfs geen grond meer kopen. De Onderwijswet van 1932 had Thais al verplicht gesteld als voertaal, en pas na protest kwam er vanaf 1939 twee uur Mandarijn per week bij. Tegen de jaren zeventig had vrijwel iedere Chinees het staatsburgerschap, en vandaag spreken bijna alle Chinese Thai uitsluitend Centraal-Thais. Bij de volkstelling van 2000 noemden nog maar 231.350 mensen zich spreker van een Chinese variant.
Een mooi detail zit in de namen zelf. Veel Sino-Thaise achternamen zijn opzettelijk lang en deftig, maar bewaren in vertaling het oorspronkelijke Chinese deel. Bij oud-premier Banharn Silpa-Archa is dat Archa, de Thaise vertaling van de familienaam Ma, paard. En de Lim in Sondhi Limthongkul en Pita Limjaroenrat gaat terug op het Chinese Lin. De Shinawatra’s namen hun naam aan in 1938.
Het geld zit bij Sino-Thaise families
Wie het Thaise bedrijfsleven bekijkt, ziet vooral Sino-Thaise namen. Een veelgenoemde, maar zachte schatting is dat etnisch Chinese Thai zo’n tachtig procent van de economie in handen hebben. Hard zijn in elk geval de families. Bovenaan staat de familie Chearavanont, van Teochew-afkomst, met de CP Group. Hun vermogen werd eind 2024 op de Bloomberg-ranglijst geschat op ongeveer 44 miljard dollar, omgerekend zo’n 39 miljard euro, al schommelt dat bedrag sterk. CP zit achter onder meer de 7-Eleven-winkels in Thailand, de Lotus’s-supermarkten en telecombedrijf True.
Daarnaast heb je de familie Chirathivat met Central Group, de Sirivadhanabhakdi’s met onder meer Chang-bier en ThaiBev, de Yoovidhya’s met Red Bull, en de Chansiri’s met Thai Union, een van de grootste tonijnconcerns ter wereld. Stuk voor stuk begonnen ze ooit met arme migranten uit Guangdong of Fujian.
En de macht zit er ook
Het patroon herhaalt zich in de politiek. De meest recente premiers hadden minstens deels Chinese voorouders. De familie Shinawatra, van Hakka-afkomst, leverde er vier: Thaksin van 2001 tot 2006, zijn zwager Somchai in 2008, zijn zus Yingluck van 2011 tot 2014, en zijn dochter Paetongtarn van 2024 tot haar afzetting in 2025. Ook oud-premiers als Abhisit Vejjajiva en Srettha Thavisin worden tot die Hakka-lijn gerekend, en Pote Sarasin tot de Hainanese groep.
Het mooiste tegen het cliché in: het is geen kwestie van Chinees tegen Thais. Toen Thaksin in 2006 viel, was het juist de Sino-Thaise zakenman Sondhi Limthongkul die de protestbeweging tegen hem leidde. Beide kanten van de diepe Thaise politieke kloof worden dus deels door mensen met Chinese wortels aangevoerd.
Zichtbaar in de cultuur, en toch helemaal Thais
De Chinese erfenis is overal te zien, maar volledig ingebed in het Thaise. De volksreligie versmolt met het Theravada-boeddhisme. Huisaltaren, voorouderverering en de verering van de godin Guan Yin, in Thailand Kuan Im, zijn doodgewoon. Je ziet het op straat tijdens het Chinees Nieuwjaar, het Trut Chin, waarvan de opening in de Bangkokse Chinatown Yaowarat ieder jaar door prinses Sirindhorn wordt verricht.
Nog zichtbaarder is het Vegetarisch Festival, in het Thais Kin Je, gewijd aan de Negen Keizergoden. In Phuket gaat dat gepaard met vuurlopen en het doorboren van wangen en tongen. Yaowarat zelf ontstond toen de Chinese gemeenschap bij de stichting van Bangkok in 1782 hierheen werd verplaatst. De Mahayana-tempel Wat Mangkon dateert van 1871, de beroemde Yaowarat-weg werd aangelegd onder Rama V. En je proeft de geschiedenis ook: van noedelgerechten als kuaytiao en rijstpap als jok tot de wok die de basis vormt van zoveel streetfood. In 2025 vierden Thailand en China bovendien vijftig jaar diplomatieke betrekkingen, met grote feesten in Yaowarat.
Hardnekkige misverstanden
Een paar dingen die vaak misgaan als het over dit onderwerp gaat:
- Chinees bloed is geen meetbaar percentage. Het gaat om afkomst, generaties terug, en om identiteit, niet om iets wat je in een buisje kunt aantonen.
- Het getal van veertig procent is een schatting van één expert, geen feit uit een volkstelling. Behandel het ook zo.
- De assimilatie ging niet vanzelf en niet altijd vreedzaam. Er zat een harde periode tussen, met schoolsluitingen, beroepsverboden en het pamflet van Rama VI.
- De vermenging is niet alleen verleden tijd. Sinds de jaren negentig is er juist een heropleving van Chinese trots: Thai van Chinese afkomst sturen hun kinderen naar Chinese taalscholen en bezoeken voorouderdorpen in China.
- Het is niet overal in Thailand gelijk. De concentratie zit in Bangkok, het centrale laagland en de handelssteden. In delen van Isaan en het diepe zuiden ligt het anders.
Bijna de helft van de Thai met Chinese wortels, dat klopt zolang je het eerlijk uitlegt. Het echte verhaal is mooier dan het getal. Thailand sloot de Chinezen niet buiten; het nam ze op, tot je het verschil amper nog ziet. Een minderheid die zo Thais werd dat ze verdween, en ondertussen het land stuurt.
Bronnen: Britannica, Minority Rights Group, Bangkok Post, The Nation, Thailand Foundation, TAT Newsroom, A History of Thailand (Baker en Phongpaichit), Wikipedia
Over deze blogger
-
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. De inhoud is gebaseerd op persoonlijke ervaringen, meningen en eigen onderzoek van de auteur. Waar relevant, is er gebruikgemaakt van AI als hulpmiddel bij het schrijven en structureren van teksten. Wij genereren soms ook foto's met AI. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.
Lees hier de laatste artikelen
Vliegtickets9 augustus 2026Thai Airways houdt Amsterdam-Bangkok scherp geprijsd op €819
Vliegtickets9 augustus 2026Vliegdeals Thailand zondag 9 augustus 2026: €462 – Brussel naar Bangkok met Etihad Airways
Kort nieuws9 augustus 2026Thailandnieuws zondag 9 augustus 2026
Opinie9 augustus 2026TB-opinie: De cel loopt na drie jaar leeg, dus de recidive van 2024 kan nog niet gemeten zijn
Ik wist niet dat er Chinees bloed bestaat, weer wat geleerd.
Mijn zoon komt samen met zijn Thaise vriendin over een paar uur terug van een vakantie in Portugal.
Ik zal hem vertellen wat voor bloed hij heeft. Ik heb Nederlands en Duits bloed. Zijn moeder heeft Chinees en Thais bloed. Hij heeft dus Nederlands, Duits, Thais en Chinees bloed! En misschien wel meer wat we nog niet zeker weten.
Als je een persoonlijk en mooi verhaal wilt lezen over een Chinese immigrant in Thailand, lees dan dit verhaal en het boek Brieven uit Thailand van Botan. https://www.thailandblog.nl/cultuur/literatuur/botan-een-schrijfster-die-mijn-hart-gestolen-heeft/ Ik at eens met een Nederlands echtpaar in een Thais restaurant in Chiang Mai. We liepen wat rond met de eigenaar en ik zag een mooie bloem. Ik vroeg hoe die heette ‘”Botan”, zei hij.
Citaat:
“Even later, over Thais en Chinees zijn
……‘Papa, zou u willen dat Thailand zo was als Amerika, waar de rassen elkaar haten en hun toevlucht nemen in rellen schoppen en elkaar beschieten? Trots zijn op je ras is alleen maar een excuus voor jaloezie en haat, en dit land lijdt aan diezelfde ziekte; alleen zijn de symptomen wat minder duidelijk. In Bangkok kijkt men neer op mensen van het platteland en mensen uit het noordoosten worden door iedereen met minachting bekeken; ze zeggen dat het geen ’echte Thais’ zijn maar Laotianen. Wij Chinezen zijn niet de enige minderheid, hoor. Je hebt de moslims, de Vietnamezen, de mensen uit India, de bergstammen…..als we niet beginnen wat beter met elkaar om te gaan, zitten we allemaal in de moeilijkheden.”
De Chinese man ontmoet de Thaise vriend van zijn dochter en merkt op:
Citaat: “-Als er een beter mens bestaat dan Winyu Thepyalert moet ik die nog ontmoeten. Ik was altijd van mening dat een goed hart geen geld in het laadje brengt. Voor genegenheid kun je geen rijst kopen, zei ik altijd…….. Als ik me bedenk wat ik van hem vond toen ik kennis met hem maakte, toen ik alleen maar een Thais gezicht zag en een heel stel rare eigenschappen die ik hem in mijn verwaandheid toeschreef–en die geen van alle op hem van toepassing zijn– ja, dan schaam ik me! Een hekel aan iemand hebben terwijl je hem niet eens kent, dat is iets waar je je voor moet schamen, maar andermans rijst eten is dat niet…..”
Zoveel verschillend soort bloed in Thailand! En overal!
Brieven uit Thailand / Letters from Thailand is echt een goed boek en geeft op een leuke manier een inkijkje in hoe de Chinesen opgingen in Siam.
De BBC had vanochtend een artikel over een Chinese film: Dear You
Het verhaal is als volgt: With a modest budget and a cast of mostly rookie actors, Dear You tells the story of a young man from a southern Chinese village who sets off to Thailand to find his grandfather. His grandfather had fled their village in 1948 to avoid being conscripted in the civil war that was upending millions of lives. He ended up as a trishaw rider in Thailand in the 1950s, living in a hostel with other Chinese migrants and sending letters filled with longing to his wife and children back home.
Overigens gaat het artikel meer over de taal: Teochew vs Mandarin
Zo denk ik over mezelf en anderen:
Afkomst, ras: Mens
.Nationaliteit : Aarde
Religie: Liefde
Politiek: Vrijheid
Al het andere vind ik onbelangrijk.
ik dacht het over de Chinese wortels en het Chinese bloed van de Thai ging.
Meneertje Tino moet weer eens recalcitrant zijn. Trouwens de eerste 2 daar klopt niets van en politiek en vrijheid zijn als kat en hond
Er waren best vaak spanningen tussen Thais en Chinezen:
“Maar het was niet allemaal koek en ei: in de 19e eeuw waren er een aantal gevechten tussen Thaise soldaten en Chinese zakelijke groepen die wel 3000 slachtoffers eisten, zoals in Ratchaburi in 1848 en elders later in 1878. Geheime Chinese genootschappen, de ang-yi genaamd (ook wel Triads of guanxi), verzetten zich tegen regeringsambtenaren en vermoorden er enkelen. Ook waren er soms spanningen en geweld tussen de verschillende Chinese groepen: de Teochew, de Hakka, de Hainanezen en de Hokkiens. Dat leidde in 1897 tot de Secret Society Act, waarin deze geheime genootschappen werden verboden. Ze zouden echter tot op heden een zekere invloed behouden”
เจ๊ก jek (hoge toon) vulgar [an offensive term for referring to] a Chinese. Dat woord hoor je regelmatig in Thailand. Vaak is het gewoon neutraal maar soms beledigend, net als farang.
Feit is dat vele huidige generaties Thai een chinese achtergrond hebben maar volledig geassimileerd zijn.
Soms weten ze het zelf niet eens, of ontkennen het.
Zelfs al het gewoon van ze afstraald.
Alle artsen die ik persoonlijk ken op Phuket en in Baangkok hebben een chinese achtergrond.
Kunnen ze familie- geschiedeniswijs heel uitgebreid over praten.