Jack & Jill (deel 1)

Door Theo van der Schaaf
Geplaatst in Dagboek, Leven in Thailand, Theo van der Schaaf
Tags: , ,
10 december 2015

Het was niet uit liefde, het was om haar geld, ze was niet mooi maar welgesteld….(Jaap Fischer – Joop Visser), jaren ’60.

Een klassieker, schoot me zomaar te binnen. Zomaar? Nee dus! Nou en? Wat moeten wij daar mee, vraagt u zich af?

Dat ga ik uitleggen in het volgende verhaal wat mij verteld werd in de lobby van mijn tijdelijk guesthouse door een mede-gast, laten we zeggen, Peter uit Engeland.

Ik zeg er alvast maar bij dat voor de veiligheid (je weet maar nooit) alle namen verzonnen zijn (behalve de mijne) in deze recente, waargebeurde geschiedenis. Ondertussen weet u als lezer van TB wel dat ik het naar m’n zin heb in Hua Hin.

Maar daar is ook dat boek van mij in wording over mijn ex-Thais Geluk. Dat boek is inmiddels al richting honderd A-viertjes en komt een deze dagen tot een einde (hoop ik). Omdat het verhaal van Peter zoveel raakvlakken heeft met die ex-Thais Geluk ervaringen wilde ik het graag opschrijven. Als was het een vingeroefening.

‘Weet je Theo’, begint hij, ‘ik hoorde jouw verhaal van de eigenaar hier en ik wil graag een ervaring van een vriend van mij met je delen.’ Ik kijk op, ben verbaasd. Hij, Peter, heeft nog geen woord met mij gewisseld sinds ik hier ben, een paar dagen. Hij zat en zit die dagen twee tafels verder te lezen. Ik mag hem wel.

Hij leest elke dag in een boek op ongeveer tien centimeter van zijn ogen. Geen bril, nou ja wel dus maar die zit bij lezen op zijn voorhoofd. Beetje raar gezicht wel, maar verder heb je geen kind aan hem. Zijn Leo (Thais merk) biertjes verglijden regelmatig. Nan, de uitbater van het guesthouse, die mij langer kent dan vandaag, moet hem op de hoogte hebben gesteld van mijn dramatische eerste Hua Hin ervaringen die zo’n drie jaar geleden aanvingen.

De vrouwen zijn daar [in Thailand] letterlijk voor het oprapen

Zijn goede vriend Jack, daar gaat het over. Jack is achter in de zestig als hij met zijn vrouw naar Cyprus verhuist om de laatste levensjaren te genieten. Jack is niet onbemiddeld, pretty wealthy zelfs, zouden ze in Scotland zeggen.

Op Cyprus is het na ruim een jaar niet meer zoals vroeger. In een nieuw land met een vreemde taal zijn ze aangewezen nu op elkaar; zonder de Schotse kennissen, vrienden en buren zitten ze elkaar vaak in de weg, ergeren zich aan elkaar, krijgen te vaak ruzie.

Na verloop van tijd willen ze allebei scheiden om tenminste vrienden te kunnen blijven na een leven lang samen met goede herinneringen. Zo geschiedde. Jack laat haar achter met voldoende pecunia en gaat terug naar zijn eigen Schotland.

Jack is een echte Schot, groot en sterk, maar na een paar maanden krijgt Jack voor het eerst serieuze gezondheidsproblemen en na onderzoek te horen dat ie niet langer dan twee jaar te leven heeft. Terneergeslagen belt Jack zijn vriend Peter die elk jaar zijn vakantie in Thailand viert.

Na het horen van het slechte nieuws is Peter even stil,maar zegt dan: ‘Luister, je hebt ruim voldoende geld en maar weinig tijd. Waarom ga je niet naar Thailand en geniet zolang het nog kan? De vrouwen zijn daar letterlijk voor het oprapen, op zoek naar mannen zoals jij. Ze zijn heel zorgzaam. Jij bent goed voor hen, zij zijn je dankbaar en zorgen voor je, echt! Thailand is een geweldig land, je zult het zien, warmte en liefde, alleen maar.’

Soms wel twee keer per dag

Jack denkt niet al te lang na, heeft niet zoveel te verliezen, alleen maar te winnen, en vertrekt op advies van Peter binnen de kortste keren richting Pattaya. Hij is er nog nooit geweest.

De warmte doet hem meteen al goed, doet wonderen eigenlijk en, nog mooier, de meegegeven medicijnen lijken aan te slaan. Wow, wat een wereld gaat er voor hem open. Hij voelt zich fysiek helemaal oké en je zou niet zeggen dat zijn laatste dagen in het zicht zijn, helemaal niet zelfs.

Jack geniet van alles. De temperatuur, de atmosfeer, de glimlachende vriendelijkheid, de toegankelijkheid van de meisjes, nou ja, vrouwen, hij houdt het wel boven de dertig. Nadat hij Na, Nok, Noi, en Oe short-time heeft ervaren, raakt Jack verslingerd aan een Jill. Jill, oh Jill, denkt Jack, wij moeten samen, en wel zo spoedig mogelijk. Jill deelt al snel het appartement van Jack.

Jill is erg mooi en heeft smaak, ruikt altijd naar de lekkere, juiste parfums, vind Jack. Ze is de ultieme samensmelting van alles wat mooi en leuk is aan Thaise vrouwen. Jack is trots en meer dan tevreden. Zijn Jill! Ze hebben het fijn samen. Alle dagen feest! Jack wist niet dat hij dit op z’n eenenzeventigste nog allemaal in zich had, die onstuimigheid, soms wel twee keer per dag!

Ondanks dat de voorgeschreven medicijnen tot nu toe goed werk hebben verricht, vindt Jack wel dat hij open, eerlijk moet zijn naar Jill. ‘You know Jill, I am going to die soon, probably within two years’, zegt Jack op een onvermoede dag tegen Jill.
‘Why, what happen, you healthy man Jack’, zegt Jill verschrikt.
Jack heeft kanker, vertelt hij haar, en wil graag samen met Jill die resterende periode van zijn leven gelukkig zijn. De schrik zit er wel goed in bij Jill na dit nieuws, maar zij wil dat ook; gelukkig zijn met Jack, zolang het nog kan. Ze hebben een lang, emotioneel gesprek, wat ze, zo mogelijk, nog dichter bij elkaar brengt.

Peter adviseert ondertussen, als Jack hem op de hoogte stelt van een en ander – tenslotte is Jill toch een bar-girl van amper dertig – om Pattaya dan te verlaten en Hua Hin, waar hij, Peter, al jaren komt, op te zoeken als ze echt gaan samenwonen. Dat geeft rust en Hua Hin is gezellig, veel vriendelijker dan Pattaya, doe dat nou maar. Dat geeft Peter Jack allemaal mee. En dat doet Jack dan ook. Hua Hin, here we come!

De dagen glijden voorbij in pais, vree en gelukzaligheid

Ze gaan op jacht en vinden al snel een prachtig huis, met wel vier slaapkamers en evenzovele badkamers en ja, ook nog een zwembad. Het ligt een paar kilometer buiten het centrum. Niet erg. Jack blijft de adviezen van Peter opvolgen.

‘Zet de grond op haar naam en lease het huis voor dertig jaar van haar, dat is normaal, veilig en bovendien een legale constructie. Jij kunt in Thailand niets in eigendom hebben’, zegt Peter.
‘Ja maar’, pruttelt Jack nog wat tegen, ‘ik ga toch gewoon heel snel dood, maakt toch allemaal niet meer uit?’
‘Doe nou maar wat ik zeg’, maant Peter, ‘niet zeuren, genieten man. Ik kom daar al een tijdje, geloof mij nou maar! Enne, oh ja, nog iets, geef haar geen toegang tot je bankrekening. Gewoon een beetje handgeld voor haar en alle grote uitgaven zelf betalen’.
Als hij de telefoon heeft neergelegd, laat Jack dit alles even bezinken, schudt wat verward met zijn hoofd maar besluit het zo te doen. Hij nam Peter altijd al serieus.

Jill komt een goede en ook sympathieke, Thaise advocaat tegen en die regelt het allemaal. Contracten in het Engels en Thai. Jill’s Engels is maar so, so, vandaar dat er tijdens de aankoop en contract besprekingen voornamelijk Thais wordt gesproken.

Jack en Jill zijn in de zevende hemel wanneer ze in het huis trekken. Jill, met haar goede smaak, mag alle huisraad en meubels uitkiezen. Jack geniet ervan om haar zo gelukkig te zien. Echt duur zijn die spullen in Thailand trouwens sowieso niet, vindt Jack.

Er worden elke dag baantjes in het zwembad getrokken, een mooie motosai (ruime brommer, gaat met gemak honderd!) aangeschaft, want alle boodschappen met de tuk tuk te blijven doen wordt een beetje omslachtig, vindt Jill; Jack trouwens ook. Ze toeren wat af samen. Jill rijdt, want dat kan ze goed en bovendien heeft Jack nimmer motor gereden. Hij houdt Jill eigenlijk ook maar liever gewoon lekker vast, zo achterop.

Jill stelt voor een werkster te nemen. Jack vindt het een goed plan, Jill moet zoveel mogelijk voor, met en bij hem zijn tenslotte. Hij geniet van haar liefdevolle aandacht en genegenheid. Jack wordt regelmatig getrakteerd op een niet verwachte massage die vaak eindigt in hemelse heerlijkheid.

Regelmatig zijn ze aan zee. ’s Avonds af en toe Hua Hin in, potje poolen, lekker eten, wijntje. Ze zijn echt ‘lief ‘met elkaar en maken ook snel veel vrienden. Dat heb je, als je iets meer uitgeeft dan de gemiddelde farang. Ze koken soms zelfs samen voor de vele gasten die ze uitnodigen, hebben daar echt lol in. Jack heeft van z’n leven nog niet één maaltijd klaargemaakt en nu kan ie dit ook nog!. ‘I teach you’, had Jill gezegd. En zo glijden de dagen voorbij in pais, vree en gelukzaligheid.

(Wordt vervolgd, morgen deel 2)


» Laat een reactie achter


4 reacties op “Jack & Jill (deel 1)”

  1. NicoB zegt op

    Theo, mooi beschreven, je brengt de spanning er ook in.
    Ben benieuwd naar het vervolg, ik ga niets voorspellen, dan gaat de lol er af, maar onbegrijpelijk dat Jack op advies van Peter, een huis kocht voor Jill, als je nog zo kort te leven hebt kun je beter huren lijkt me zo.
    Nogmaals, kijk uit naar het vervolg morgen.
    NicoB

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +5 (obv 5 stemmen)
  2. Georges zegt op

    Mooi verhaal, prachtig, meeslepend geschreven, in perfect Nederlands dan ook nog … alles dus koek en ei daar in Hua Hin… maar tussen de regels is er iets dat duidt op onverwacht gebeuren??
    Kijk al uit naar deel twee.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +5 (obv 5 stemmen)
  3. Nik zegt op

    Ach wellicht leven ze wel kort en gelukkig! Her is tenslotte een kerstverhaal. Erg spannend, Kom op met dat tweede deel

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +4 (obv 4 stemmen)
  4. Jaap zegt op

    Gokje: hij leeft langer en dat gaat ellende geven. Of ben ik nou TE cynisch geworden?

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +6 (obv 6 stemmen)

Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website