Soms kan het ook helemaal misgaan…

Door Hans Struijlaart
Geplaatst in Leven in Thailand
Tags: ,
7 mei 2018

Omdat ik de persoon in kwestie niet wil beschadigen, daar het een heel goede vriend is geweest, is de naam fictief. Het is een verhaal om een en ander te verduidelijken hoe het ook helemaal mis kan gaan in Thailand met een farang.

– ‘Hoi Hans met Henk, de erfenis van mijn moeder is rond en het pand is verkocht . Ik heb net gezien dat er 350.000 euro is bijgeschreven op mijn rekening. En ik heb besloten om te emigreren naar het land van de eeuwige glimlach, Thailand dus. En ik wil jou meenemen naar Thailand, omdat jij een beetje de taal spreekt en ik eerder een fantastische tijd met je heb gehad in Thailand.’

Even stilte van mijn kant.
– Ik: ‘Wanneer ben je van plan om dat te gaan doen, Henk?
– Henk: ’ Zo snel mogelijk, ik heb het hier wel een beetje gehad in Nederland.’
– Ik: ‘Het lijkt me heel leuk om weer met jou naar Thailand te gaan, maar ik ben net 1 maand terug van mijn laatste Thailandtrip en ik zit een beetje krap bij kas nu.’
– Henk: ‘Geen probleem, ik betaal je reis en je overnachtingskosten; de drank en eventuele vrouwen moet je zelf betalen.’

Weer even stilte. Oke, ik heb er wel oren naar, maar moet dit even overleggen met mijn baas. Ik bel je zo terug. Na 1 uur: ‘Oké Henk we hebben een deal, regel de tickets maar, ik mag gaan van mijn baas voor 3 weken.’

Henk wil naar Koh Chang

Binnen een week arriveerden we op het vliegveld in Bangkok.
– ‘Waar wil je naar toe Henk, zeg het maar.’
– Henk: ‘Ik wil naar Koh Chang , Chai Chet (een bungalowpark, prachtig gelegen aan de zee).’
–  Lijkt me een prima plan, ik heb daar zelf ook heel goede herinneringen aan. Met de bus?
– Geld speelt geen rol op dit moment, we gaan gewoon met de taxi, ik betaal.

4500 baht armer en zes uur later arriveerden we op Koh Chang (het eiland van de olifant). Een simpele bungalow van 800 baht met uitzicht op de baai was niet goed genoeg. Henk wilde per se die mooie bungalow op het puntje van de rots voor 3000 baht.

– ‘Hans, ik heb 8 jaar lang op een houtje moeten bijten in Nederland met een uitkering, ik ga het er nu een beetje van nemen.’

Het was inderdaad een prachtige bungalow, met een fantastisch uitzicht. Heel luxe en van alle gemakken voorzien. Na ons gedoucht te hebben en een kleine middagslaap van 1 uur besloten we om een brommer te huren en eens lekker te gaan eten in White Sand beach.

Voor weinig geld kun je daar zittend op het strand genieten van een goedkope barbecue, de zilte zeelucht en de shows met brandende fakkels, die spectaculair door jonge Thaise mannen in de lucht worden gegooid en ook weer gelukkig zonder brandblaren te veroorzaken worden opgevangen. Gaat wel eens een keer fout natuurlijk en dan zie je zo’n Thais jochie snel de zee in rennen om te blussen.

Ja, dat krijg je als je constant aan de bel trekt

Na een lange wandeling langs het strand besloten we om langs de barretjes te gaan aldaar. Een beetje poolen en wat flirten met de lokale barmeisjes. Na quasi ongeïnteresseerd langs de barretje te hebben gelopen en in de ooghoeken observerend welke bar de mooiste vrouwen heeft, viel Henks oog op een dansende Thaise die wel heel energiek op een plaat van Michael Jackson zat te dansen.

– ‘Zullen we daar even gaan zitten Hans en een paar Sangsoms nuttigen.’
– Oké, laten we dat maar doen.

Hoewel er veel mooiere vrouwen rondliepen, had Henk slechts oog voor deze uitbundig dansende Thaise. En ik dacht nog bij mezelf, die gaat voor de bijl. En inderdaad, mijn observatie bleek juist te zijn. Omdat geld geen rol speelde voor Henk trok hij vervolgens een stuk of 6 keer aan de bel en had de avond van zijn leven; elke vrouw probeerde hem op de een of andere manier in te palmen.

Maar hij had slechts oog voor deze ene dansende vrouw. Uiteindelijk zijn we met ieder een vrouw achterop de brommer naar de bungalow gegaan. Ik 600 baht armer en Henk 5500 baht. Ja, dat krijg je als je constant aan de bel trekt.

Zo’n beetje half Europa gezien

Onderweg nog even 1 liter Sangsom ingeslagen, cola, soda en ijs gehaald bij de bar van de bungalow. Knabbelend aan een portie gefrituurde sprinkhanen (Thais zijn daar gek op) en zittend op de balustrade van het terras van de bungalow; gitaar spelend en uitkijkend over de baai, genietend van het gezelschap en de drank, werd het nog heel gezellig.

Ik kwam er al snel achter dat de vriendin van Henk niet vies was van een beetje alcohol. Op dat moment dacht ik: dit is nou niet bepaald de juiste vrouw voor je in Thailand. Maar ik zag aan zijn verliefde blik, die overigens wederzijds was, dat dit zijn vrouw zou worden.

We hebben een leuke drie weken gehad en na terugkomst besloot Henk om een visum te regelen voor Nat (naam is fictief). Dat heeft drie weken geduurd voor alle papieren in orde waren. In de drie maanden dat ze hier was, hebben ze zo’n beetje half Europa gezien. Parijs, Rome, Berlijn, Barcelona, Stockholm etc.

Nadat Nat weer richting Thailand ging is Henk twee maanden later voor goed naar Thailand afgereisd. Ze runden samen een barretje en een eettentje en alles moest groots en duur zijn bij de inrichting.

Koy_Hipster / Shutterstock.com

De bar lag er verlaten bij

Toen ik hen zes maanden later opzocht, moest ik helaas concluderen dat zij zelf de grootste afnemers van hun bar waren. De bar lag er verlaten bij, ze gingen alleen open als ze zin hadden. Ik heb de mooiste bar, de grootste motor, ik ben directeur van twee tenten en heb heel veel vrienden gemaakt hier, pochte hij.

Zelf deed hij helemaal niets, de hond eten geven liet hij zelfs aan een ander over. ‘s Morgens zat hij vaak te ontbijten aan het strand met zijn ‘vrienden’, die al weer waren vertrokken voordat de rekening kwam. De plaatselijke politiechef kwam vaak ‘s avonds langs om gezellig zijn voorraad Jack Daniels soldaat te maken. Hij is mijn beste vriend sprak Henk altijd. Ja,ja.

Nat ging ‘s avonds vaak stappen met vriendinnen naar de plaatselijke disco en kwam regelmatig terug op een avond omdat het geld al op was; ze kreeg meestal 2000 bath van Henk, wat vaak niet genoeg was. Zelf deed zij net als Henk verder ook niet veel.

Henk was ‘s avonds meestal te vinden in de plaatselijke barretjes en was een graag geziene gast bij de dames. Als Henk langs kwam, dan trok hij minimaal driemaal aan de bel. Henk vond al die aandacht prachtig en sprak vaak ‘elke vrouw hier houdt van mij’. Ja,ja.

Elk jaar zag ik hem meer aftakelen

U weet waarschijnlijk nu al welke kant dit verhaal op gaat. Elk jaar zag ik hem meer en meer aftakelen. Hij maakte constant ruzie met zijn vriendin en zat ‘s morgens al aan de Jack Daniels in plaats van aan het Shingha bier.

Ik heb op een avond meegemaakt dat ze allebei stomdronken ruzie zaten te maken omdat Henk de autosleutels niet aan Nat wilde geven omdat zij te dronken was (verstandig). Vervolgens beet ze hem (letterlijk) in de schouder, heeft de reservesleutels gepakt en is richting de veerpont gegaan. Is daar met de radio aan in slaap gevallen om 4 uur ‘s morgens en kwam met een lege accu te zitten.

Dit is slechts één van de vele voorbeelden. Ik kan er een boek over schrijven en misschien doe ik dat nog wel een keer. Hij heeft een huis laten bouwen van 150.000 euro en sprak, toen het af was: ‘Nu heb ik ook het grootste huis op het eiland’. Ik dacht bij mezelf: Je bent in ieder geval de grootste alcoholist op dit eiland.

Helaas had ik geen vat op hem, ondanks alle pogingen van mijn kant om hem te overtuigen dat hij minder moest gaan drinken. Hij was ook nog eens stronteigenwijs op dat punt. Hij heeft het toch nog zeven jaar volgehouden.

Ik keek in de ogen van een oude man

Vorig jaar februari was de laatste keer dat ik hem zag. Ik schrok ontzettend hoe slecht hij er uit zag. Ik keek in de ogen van een oude man van 75 in plaats van 50. Hij had een ongeluk gehad met de motor en kon heel slecht lopen. Hij was heel blij me weer te zien.

– ‘Jij bent mijn beste vriend’, sprak hij. ‘Jij bent de enige die nog naar me om kijkt.’

Ik had medelijden met hem. Met al zijn geld (twee jaar eerder had hij weer een erfenis van een tante gehad van 150.000 euro) en zijn zogenaamde vrienden was hij de meest eenzame man op het eiland. Ik vertelde hem dat ik volgend jaar zou gaan emigreren naar Thailand. Hij was heel blij toen ik hem dat vertelde en zei gelijk: ‘Je kan in mijn huis wonen hoor, ik heb zeven kamers (die hij nooit heeft gebruikt overigens) en dan kan je in de linkervleugel wonen en gaan we samen gitaar spelen en leuke dingen doen.’ Ik keek hem heel diep aan en zuchtte diep: ‘Henk ik ben bang dat je er volgend jaar niet meer bent als je zo doorgaat’.

Drie maanden later is hij overleden aan een inwendige bloeding door overmatig alcoholgebruik. Zo jammer, hij had al de ingrediënten om een gelukkige oude dag tegemoet te gaan in het prachtige Thailand. Maar heeft het zelf volledig verknald. Hij is gecremeerd op het eiland, dat was zijn wens en de urn is bijgezet in een tempelcomplex.

– Herplaatst bericht –


» Laat een reactie achter


8 reacties op “Soms kan het ook helemaal misgaan…”

  1. Kees zegt op

    Nou, niet om het een of het ander…maar zo triest is het allemaal toch niet? De man heeft zelf duidelijke keuzes gemaakt tegen alle adviezen in en heeft de laatste jaren geleefd zoals hij wilde leven. Mijn pakkie aan is het niet, maar status, drank en vrouwen waren belangrijk voor deze man lees ik en daar is hij niets in tekort gekomen.

    Deed me een beetje denken aan een man die ik afgelopen weekend ontmoette. Heeft een goeie baan in Bangkok gehad maar die verloren door de alcohol. Heeft een groot huis aan de kust onder leasehold en krijgt dat maar niet verkocht vanwege die leasehold. Ontmoette hem op een feestje en de dame die hij meebracht leek rechtstreeks uit de bar geplukt, je weet meteen al wat je voor vlees je in de kuip hebt af en toe. Superstrak jurkje, opgeblazen tieten, yabaa blik in de ogen, enorme tattoo die uit haar borstspleet verrees en meteen beginnen te blaten hoeveel goud ze had en wie ze wel niet kende. Het huis moet verkocht worden want voor haar gaat hij nu een huis in Isan bouwen is het verhaal. Dan zit ik met samengeknepen tenen te luisteren. Lang geleden al geleeerd dat goedbedoeld advies hier irrelevant en niet welkom is. Ook hier weten we al precies welke kant dit verhaal opgaat. Het kan iedereen meezitten of tegenzitten in het leven en zonder geluk vaart niemand wel, maar ik heb nog nooit zoveel zelf-destructieve mensen ontmoet als in Thailand. En dan kom ik ook nog zelden of nooit in de bars!

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +30 (obv 30 stemmen)
    • Hans Struijlaart zegt op

      Dag Kees,

      Als het je beste vriend is geweest, dan is het wel een triest verhaal. Met name de onmacht om iemand waar je veel om geeft op andere gedachten te brengen doet pijn. Het zelfde gevoel als een ouder zijn kind naar de klote ziet gaan door drugsgebruik. En natuurlijk maak je je eigen keuzes in het leven. En ik ben het helemaal met je eens. Ik heb ook nog nooit zoveel zelf-destructieve mensen ontmoet als in Thailand. Maar volgens mij hadden ze dat al in hun thuisland. Thailand kan.. ik zeg kan een prachtig land zijn om in te wonen als je niet kiest voor zelfdestructie. Gelukkig heb ik ook veel mensen ontmoet daar die wel hun leventje op orde hebben in Thailand en wel de juiste keuzes hebben gemaakt en zeer gelukkig zijn in Thailand. Groeten Hans

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +6 (obv 6 stemmen)
  2. Gerard zegt op

    Als ik het zo lees dan heeft deze man dubbel geleefd , feest gevierd met aangewaaid geld.
    Op zich wel triest dat hij het besef niet had dat alles zou eindigen als het geld er niet meer zou zijn.
    Ik heb ook mannen gesproken die keihard gewerkt hadden voor hun geld en het zelfde lot troffen.
    Ik blijf erbij , nooit overhaast grote stappen zetten , drink met mate en verbreek niet alle lijntjes uit je verleden.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +5 (obv 5 stemmen)
  3. Jacques zegt op

    Deze beste man was duidelijk niet opgewassen tegen al de verleidingen in Thailand. Waarschijnlijk was het al een drinker voordat hij emigreerde en is dat een tandje erger geworden. Het lichaam kan maar zoveel hebben en maat houden is van belang. Dat je vaak hoort van alcoholisten dat dit hun niet zo gauw zal overkomen en dat je dood kan gaan aan van alles en nog wat zal ook wel hebben gespeeld.
    Voor deze man was dit land kennelijk niet de juiste keuze, maar misschien had hij dit in Nederland ook wel zo opgelost. Sommige mensen willen ook niet oud worden. Ik kan er geen begrip voor opbrengen en dit is zijn eigen keuze geweest, het zij zo. Mijn keuze zal het niet worden, daarvoor heb ik te veel respect voor het leven dat mij is gegeven.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +3 (obv 3 stemmen)
  4. teun zegt op

    Een zeer herkenbaar verhaal. Wel even een punt van aandacht! Als je hier lokaal verzekrd bent voor ziektekosten etc, dan staat er meestaal in je polis:” in geval je een aanrijding/ongeluk krijgt metj een motor (al gauw in Thailand) dan keert ziektekostenverzekeraar slechts 50 % uit!!

    Dat is hier niet echt onbegrijpelijk, maar veel lokaal verzekerden realiseren zich dat niet! Dus rijden met een “brommer” is al gauw rijden met een motor!!

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +1 (obv 1 stem)
  5. Frank zegt op

    het is triest , maar volwassen en heeft geleefd zoals hij wilde. Je ziet dat vaker als je plotseling een groot bedrag geschonken krijgt. Je gaat gekke dingen doen.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +1 (obv 1 stem)
  6. Jacob zegt op

    Het leven gaat over keuzes, iedereen maakt zijn eigen keuze en soms maak je de verkeerde.
    Iedere volwassen man krijgt een kick als hij hier is en wat geld heeft en ik ken er teveel die dezelfde kant zijn opgegaan, geld is vaak al weg en drank laat zijn sporen na… een enkeling die daarvan terug kan komen.
    Ik ken een vermogende NL-er die hier woont en laat zien dat hij het geld heeft, hij denkt daar ‘vrienden’ mee te maken denk ik, ik vind het een zielige vertoning. Sleept de een na de ander mee naar zijn apartementen en dergelijke. Zijn geluk is dat hij het geld nooit op kan krijgen…

    Geld is handig maar maakt absoluut niet gelukkig, dat is een innerlijk iets… senang of sabai of happy

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +1 (obv 1 stem)
  7. Marijke Bakker zegt op

    Zo herkenbaar. En steeds gebeurt het weer.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +1 (obv 1 stem)

Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website