Thailandblog.nl

door Marijke van den Berg (RNW)

Al meer dan 20 jaar fietst Co van Kessel door Bangkok. Wat begon als hobby en uit liefde voor de stad, groeide uit tot het eerste fietstourbedrijf van Bangkok.

Het bleek een gat in de markt. Inmiddels heeft de Nederlandse ondernemers al veel lokale jonge gidsen wegwijs gemaakt in de stad en ze geleerd hoe met de veelal Nederlandse toeristen om te gaan.

Hoewel Co niet meer de enige Nederlander is die fietstochten organiseert, is en blijft hij wel de eerste ondernemende Nederlander die het gat in de markt zag: ‘Bangkok nodigt op het eerste gezicht niet uit om te fietsen. Dat het wel kan, is de grote verrassing voor toeristen.’

Gemoedelijker

Co runt zijn bedrijf op zijn Thais. Dat wil zoveel zeggen als dat er voor Nederlandse begrippen net wat teveel personeel rondloopt en dat het allemaal niet zo efficiënt gaat als een gemiddelde Nederlander zou willen. ‘Daardoor is het veel gemoedelijker,’ stelt hij joviaal.

Een paar dingen houdt Co daarbij in de gaten om zijn bedrijf toch soepel te laten lopen: ‘Wat je in deze cultuur in de gaten moet houden, is dat je kalm, rustig, vriendelijk en aardig blijft en dan gaat het allemaal behoorlijk vanzelf.’

Ereveld Kanchanaburi

De Nederlandse ambassade in Thailand organiseert op zondag 15 augustus 2010 een herdenkingsdag in Kanchanaburi.

Het is die dag 65 jaar geleden dat Japan capituleerde en de Tweede Wereldoorlog officieel beëindigd werd.

Aan het programma wordt nog gewerkt maar zal onder andere bestaan uit:

• 07.30 Verzamelen bij de ambassade
• 08.00 Vertrek per bus naar Kanchanaburi
• 10.15 Aankomst Kanchanaburi
• n.n.b. Ceremonie ereveld Kanchanaburi
• 18.00 Vertrek Bangkok
• 20.30 Aankomst Bangkok

De kosten bedragen THB 500 per persoon, inclusief busreis, lunch en versnaperingen. Kinderen vanaf 4 tot 16 jaar betalen THB 250.

Meer informatie staat op de website van de Nederlandse Ambassade in Bangkok.

Afgelopen zondag was Thailand weer even wereldnieuws. Negatief helaas. Een bomaanslag bij een bushalte in het centrum van Bangkok met een dodelijk slachtoffer en een aantal gewonden. Juist nu er zicht was op enig herstel van het toerisme in het laatste kwartaal van dit jaar.

Thai Hotels Association

In de Bangkok Post verscheen een alarmerend bericht over de Thaise hotelsector.
De president van de Thai Hotels Association (THA), de heer Prakit Chinamourphong, vreest het ergste. De hoteliers houden nu rekening met een nieuwe vertraging van minimaal een half jaar, alvorens het herstel merkbaar zou kunnen zijn. Voorwaarde hierbij is natuurlijk ook dat nieuwe incidenten uitblijven en dat lijkt een illustere hoop.

Hotelsector uiterst somber gestemd

“Het internationaal toerisme heeft nog geen vertrouwen in de situatie. Het incident van zondag zal zeker het sentiment beïnvloeden, vooral bij Europeanen, Japanners, Chinezen en Koreanen” geeft Prakit aan.
“Veel landen zijn nog terughoudend en hebben de reisadviezen wel versoepeld maar er gelden nog wel waarschuwingen. Een veel groter probleem is echter dat buitenlandse reisverzekeraars geen dekking bieden of geen claims willen uitbetalen zolang de noodverordening blijft van kracht in de hoofdstad en de andere provincies”.
“Als de situatie verder escaleert en er meer aanslagen komen, is er geen hoop meer op enig herstel. De sector is te verzwakt door de politieke problemen jaar na jaar” zei de heer Prakit.

Bezettingsgraad hotelkamers bijna gehalveerd

De bezettingsgraad van hotelkamers voor het komende hoogseizoen (oktober tot januari) wordt geraamd op ongeveer 40%, normaal gesproken is die 70-75%.
In de eerste helft van dit jaar was de gemiddelde bezettingsgraad van een hotel in Thailand 51%, een stijging ten opzichte van 2009 (49%). Dit loopt in de lijn met de geleidelijke verbetering van de wereldwijde economie.

Hotels worden verkocht of gaan failliet

“Als de situatie niet verbeterd in oktober, dan zal de hotelbranche genoodzaakt worden om vast personeel te gaan ontslaan. Ook zullen er hotels verkocht moeten worden of failliet gaan”, aldus de heer Prakit.
“Een hotel in Chiang Mai moest onlangs verkocht worden door een gebrek aan liquide middelen. Ik denk dat veel hotels in Chiang Mai op omvallen staan en daardoor verkocht zullen worden. Deze situatie geldt nog niet voor Bangkok, maar als het instabiel blijft zullen er spoedig dezelfde problemen ontstaan als in Chiang Mai”.

“Hotels zien geen oplossing voor de problemen. Bedrijven kunnen niets doen, de regering is aan zet. We moeten zoveel mogelijk snijden in de kosten en proberen te overleven totdat de situatie weer normaal is. Maar de grote vraag is wanneer is de situatie weer normaal? Niemand kan dit beantwoorden”, besluit een somber gestemde Prakit.

Naast de lage waterstand in de Mekong rivier, komt er nu weer een probleem bij. Laos is van plan een stuwdam te bouwen in de rivier, die belangrijk is voor de bevolking in het Noorden van Thailand en van levensbelang voor enkele Zuidoost-Aziatische landen. Zestig miljoen mensen zijn afhankelijk van de rivier.

De aanleg van een stuwdam in de Mekong-rivier in het noorden van Laos is funest voor de populaties reuzenvissen die in de rivier leven. Daarvoor heeft het Wereld Natuur Fonds woensdag gewaarschuwd.

De Mekong is meer dan vierduizend kilometer lang en stroomt door China, Myanmar, Laos, Thailand, Cambodja en Vietnam. Laos wil een stuwdam in de Mekong aanleggen om stroom op te wekken, maar dat is volgens het WNF geen goed idee.

In de Mekong leeft een aantal van de grootste vissen ter wereld. Onder meer de reuzenpijlstaartrog (Himantura chaophraya), de grootste zoetwatervis ter wereld, zwemt er rond. Deze vis kan wel vijf meter lang worden en zeshonderd kilo wegen.

,,Een vis van het formaat van een Mekongreus kan simpelweg niet langs een dam zwemmen om in de hoger gelegen gebieden kuit te schieten”, aldus WWF-woordvoerder Roger Mollot. ,,Dit zal leiden tot het instorten van de wilde populaties van deze iconische soorten.”

Naast de reuzenpijlstaartrog leven ook nog twee soorten reuzenmeervallen (drie meter en 350 kilo) en de reuzenbarbeel (drie meter en 300 kilo) in de Mekong. Al deze soorten staan in de top tien van grootste vissen ter wereld en zijn nu al zeer bedreigde diersoorten.

Het WNF hoopt dat de overheid van Laos er uiteindelijk voor zal kiezen om een dam aan te leggen in een van de aftakkingen van de grote rivier.

Villa Bangkok

door Hans Bos

Bij Thai heerst een niet uit te roeien misverstand: huren leidt tot kapitaalverlies en kopen tot grote rijkdom. De huur verdwijnt in hun ogen elke maand in de zak van de eigenaar, terwijl een eigen huis elk jaar in waarde stijgt. Ook het voorrekenen levert niet het gewenste begrip op, want van waardestijging is lang niet overal en altijd sprake.

Om te beginnen mogen buitenlanders geen Thaise grond bezitten. Ik weet wel dat er min of meer legale omwegen zijn om dat te omzeilen, zoals de lease van 30 jaar (met een optie voor nog eens 30 jaar die wellicht geen hout snijdt) of het opzetten van een company. Deze laatste mogelijkheid is door recente ontwikkelingen uitermate riskant geworden als de company niets anders doet dan huis en grond bezitten. Bovendien heeft u dat altijd maximaal 49 procent van de aandelen en kost de accountant elk jaar het nodige geld voor de jaarrekening. Mijn advies: niet doen.

Er bestaat vervolgens nog een mogelijkheid om kinderen en zelfs volwassen kleinkinderen mee te laten tekenen voor een lease op de langstlevende (usufruct). Opmerkelijk genoeg maken weinig buitenlanders daar gebruik van. Doorgaans komen huis en grond op rekening van vrouw of vriendin, met vaak noodlottige gevolgen als de relatie stuk loopt. Die van u is op dit moment mogelijk anders, maar vaak is het een kwestie van tijd voordat de druk van de familie oploopt. Kopen biedt bovendien het nadeel dat een buitenlanders niet of nauwelijks een hypotheek kan krijgen. De koopsom mag dan wel aantrekkelijk lijken, maar dient contant te worden voldaan. Een huis kopen is een fluitje van een cent; het weer verkopen is een beproeving.

Ik adviseer mensen die zich in Thailand willen vestigen om te huren. Er staat in dit land zo veel leeg dat de huur in geen verhouding staat tot de koopprijs. Voordeel van het zelf bouwen van een huis is dat u het kunt doen conform uw wensen. Maar denk aan het adagium dat je het eerste huis bouwt voor je vijanden (vanwege alle fouten), het tweede voor je vrienden en pas het derde huis voor jezelf. Dat geldt in Thailand nog in sterkere mate, want de normen voor wat betreft inzet en kwaliteit liggen daar enigszins anders.

Een ander voordeel van huren is dat u snel kunt inpakken en wegwezen als de buurman ineens een karaokebar in zijn voortuin begint of een werkplaats. Thai geven niet om herrie. U bent dat ook de enige zeur die zich opwindt over de honden die u nachten lang uit uw slaap houden. Het aantal voorbeelden is te groot om hier op te noemen.

En vervolgens heeft u de keuze tussen een huis of een appartement, in zijn kleinste verschijning heet dat een ‘condominium’. Ik raad doorgaans af om een rijtjeshuis te huren. Dat heet hier een ‘townhouse’. Dit vanwege de beperkte ruimte aan de voorzijde, de doorgaans luidruchtige buren, het gebrek aan privacy en het ontbreken van een achterom. Ik heb een jaar gewoond in een townhouse, maar als de bestrijder van ongedierte was langs geweest zat ik met een stuk of dertig uit hun krachten gegroeide rondrennende kakkerlakken. Dit vanwege de buren, die deze beesten ook schepsels achten die bescherming behoeven van Boeddha.

Opmerkelijk genoeg ligt de huur van een vrijstaand huis doorgaans lager dan van een appartement. Dat laatste biedt het voordeel van relatieve veiligheid. Beide soorten zijn in alle maten en prijzen te verkrijgen, afhankelijk van locatie en voorzieningen. Ik betaal nu 15.000 THB voor een vrijstaande villa met 4 slaapkamers, 2 badkamers, overdekt terras, carport, aardige tuin etc. Het huis ligt  buiten het centrum van Bangkok, in een moobaan van circa 100 vrijstaande huizen met bij de ingang enkele wachtposten.  Meer richting stad lopen de prijzen snel op. Op www.bahtsold.com staan regelmatig villa’s en appartementen in de binnenstad die meer dat 100.000 THB per maand kosten. In de rest van Thailand liggen huur- en koopprijs doorgaans een stuk lager dan in Bangkok, afhankelijk van aanbod en verstedelijking. Vooral in Pattaya, Phuket en Hua Hin is het aanbod groot genoeg om de prijzen binnen de perken te houden. Starters op de Thaise woningmarkt doen er dus goed aan zich eerst intensief te oriënteren voordat ze een deel van hun vermogen op het spel zetten.

4 Garcons

door Joseph Jongen

Het is bijna niet te geloven Bangkok heeft er een op Franse leest geschoeide bistro bij gekregen, luisterend naar de naam 4 Garçons.In zoverre eigenlijk niets bijzonders voor een dergelijke stad, ware het niet dat de koks Thai zijn. De heren zijn niet zomaar koks, maar hobbykoks van academisch niveau.

In Nederland bestaat al een reisbureau luisterend naar de naam ‘Academische Reizen’, waar je onder begeleiding van een geletterd persoon aan cultuur kunt ruiken. Moet altijd even glimlachen als ik weer eens zo’n ‘academische advertentie’ onder ogen krijg.

De 4 Garçons

De vier jongens die de zaak drijven zijn een arts, twee juristen en een voormalig Captain of Industry. Wat doen die mannen in hemelsnaam in een restaurant vraag je jezelf af. Dr. Jurapong Sukhabote is de drijvende kracht en sinds jaren een fervent hobbykok. Elke avond staat hij, na zijn werk als arts, in de 4 Garçons achter het fornuis of is hij in de zaak te vinden om zijn gasten te adviseren. Althans dat wordt beweerd. Je kunt er vraagtekens bij stellen. Koken doe je met hart en ziel en een beetje gedreven arts zal na zijn dagtaak het niet kunnen opbrengen om avond aan avond een restaurant te moeten runnen. In een van die twee vakken zul je het af moeten laten weten. Of kan een arts en een jurist in Thailand het zout niet in de pap verdienen en is een restaurant een middel om het salaris een beetje op te vijzelen?
Maar de heren lijken mij pienter genoeg, schuwen de publiciteit niet en de liefde zal wel niets meer of minder zijn dan een financieel belang in de zaak. Of is dit een slechte gedachte mijnerzijds?

Bangkok Post

In de Bangkok Post van 2 juli 2010 is een driekwart pagina gewijd aan de culinaire escapades van deze vier garçons. Nu moet een krant ook wat te schrijven hebben en zijn zogenaamde advertorials -een krantenartikel waarvoor je moet betalen- ook een niet onbelangrijke vorm van inkomsten. Het betreffende artikel in de Bangkok Post riekt er wel naar, want het is allemaal hosanna in den hoge wat de pot schaft. Een aantal gerechten wordt uitgebreid en zeer lovend besproken en tevens wordt de prijs steeds genoemd. Afgaande op die prijs richt men zich toch op een hoger segment in de markt.

Argwaan

Krijg toch de nodige argwaan als ik de openingstijden bekijk. De zaak is met uitzondering van maandag elke dag vanaf 11 uur geopend tot half elf ‘s avonds en tijdens de weekenden sluit men zelfs pas om half twaalf. Arme patiënten en klanten van de betreffende juristen als deze mannen dit werk allemaal zelf moeten verzetten.
Eerlijk gezegd geloof ik er geen snars van. Dat deze ‘jongens’ wel eens in een pannetje roeren, allez, maar niet als dagelijks werk. Eerst zien en dan geloven zei blinde Maupie destijds al.

Op onderzoek

Sinds jaren zelf lid van een gerenommeerd kookgilde ga ik daarom maar eens op onderzoek uit om de kookkunsten van de dokter en zijn juridische gezellen te onderzoeken. De zaak is gelegen aan de Suhumvit Road Soi 55, dus gemakkelijk per skytrain te bereiken en uitstappen bij de halte Thong Lo. Je moet dan naar de zijstraat Thong Lo Soi 13, maar dat is toch een heel eind lopen. Het meest gemakkelijke is om dan maar even achter op een bromfietstaxi te stappen, of om toch maar even een taxi te nemen. In Soi 13 ga je op het eerste kruispunt naar rechts en na een honderdtal meters sta je voor de 4 Garcons.

De zaak ademt een moderne sfeer uit en is op deze vrijdagavond tot het laatste tafeltje bezet. Een allervriendelijkste dame vraagt of ik het een bezwaar vind om buiten te eten of om er even te wachten, want spoedig komt een tafeltje vrij. Als voorproefje neem ik maar vast een glas rode Australische Shiraz. Krijg een mooi en goed gevuld glas wijn van uitstekende kwaliteit. Al vrij snel komt een tafeltje binnen vrij en ga daar van start met een warme Foie Gras met een mooie portsaus. Uitstekend! Als hoofdgerecht valt de keuze op Confit de Canard met aardappelpuree en een mosterdsaus. Krijg bij deze laatste bestelling de vraag of mijn voorkeur bij de eend uitgaat naar een garing van 6 of van 12 uur. Een vraag die mij nog nooit eerder is gesteld. Kies in dit geval voor de langste gaartijd. Als toetje laat ik de keuze vallen op een crême brulée. Voor dat laatste gerecht moet men nog even in de leer, maar de kwaliteit van de twee glazen wijn maakte echter alles weer goed. Verneem van mijn serveerster dat 5 Thaise koks de keuken bemannen en de dokter daar ook aanwezig is. Een van de genoemde juristen loopt in het restaurant rond om een oogje in het zeil te houden. Ook bij deze farang komt hij even vragen of alles naar wens is.

Kostenplaatje

De kosten: 3 glazen wijn à 240 baht per glas, Foie Gras 510 baht, Confit de Canard 550 Baht en tot slot de Crême Brulée 150 baht. Inclusief 10% service en tax, totaal van de rekening 2271 baht.
Voor Thaise begrippen is het restaurant niet goedkoop. De cliëntèle bestaat op deze avond, met uitzondering van deze farang, alleen uit Thai, die hier blijkbaar graag gezien willen worden. Na een tijd van het overigens heerlijke Thai eten te hebben gesnoept is deze Brasserie & Pâtisserie een aardige afwisseling en aanbeveling. Reserveer wel even van te voren (tel. 027139547)