Phra Mae Thoranee: de vereerde Aardgodin
Phra Mae Thoranee of Nang Thoranee, de godin van de aarde uit de Theravada Boeddhistische mythologie. Ze wordt aanbeden en vereerd in Myanmar, Thailand, Cambodja, Laos en Sipsong Panna in Yunnan. In Thailand is ze vooral in Isaan, in het Noordoosten van Thailand, een bron van verering.
Sulak Sivaraksa: ‘Loyaliteit vereist tegenspraak’
Sulak Sivaraksa, 82 jaar oud, is een Thaise intellectueel met een onafhankelijke geest die zich niet in een hokje laat plaatsen. Misschien dat hij daarom door alle kanten van het politieke en intellectuele spectrum in Thailand met enige argwaan wordt bekeken.
Ganesh: Geloof, bijgeloof, commercie
Ganesh, de hindoegod met het olifantenhoofd, is populair in Thailand. De commercie maakt er gretig gebruik dan wel misbruik van. Wat maakt deze godheid zo aantrekkelijk: zijn excentrieke voorkomen?
De lotusbloem, een religieus en nationaal symbool
Zoals de tulp en hyacint voor Nederland symbool staan heeft ook Thailand enkele zeer speciale bloemen. Jasmijn, orchidee en lotus zijn bloemsoorten die je in Thailand vaak zult tegenkomen en een bijzondere betekenis hebben.
Wat Pariwat in Bangkok: een bijzondere tempel
Een van de meer unieke tempels in Bangkok is Wat Pariwat Ratchasongkram op Rama III Road. De tempel staat ook bekend als de David Beckham tempel. Inmiddels is er een nieuw gebouw dat versierd is met nog meer eigentijdse kunstwerken.
Iets over Boeddhistische symboliek
Vrienden vragen me af en toe wel eens “Lung Jan, vertel eens wat over de Boeddhistische symbolen en rituelen” en gewoonlijk laat ik me dan niet te lang pramen om hierover een boompje op te zetten… Ik ben weliswaar geen expert maar heb in de loop der jaren wel één en ander opgestoken dat ik graag deel.
Thailand gezien door de roze bril
Het leven in Thailand is zoals het in alle reisbrochures wordt vermeld: een geweldige samenleving van mensen met een prima karakter, altijd glimlachend, beleefd en behulpzaam en het eten is gezond en lekker. Ja, toch? Goed, als je pech hebt, zie je soms vanuit je ooghoeken, dat het niet altijd klopt, maar zet dan een roze bril op en zie Thailand weer zoals het altijd geweest is, in alle opzichten perfect.
Er wordt vaak beweerd dat het Boeddhisme en de politiek onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn in Thailand. Maar is dat wel zo? In een aantal bijdragen voor Thailandblog ga ik op zoek naar hoe beiden zich in de loop der tijden tot elkaar hebben verhouden en wat momenteel de krachtverhoudingen zijn en hoe die dienen te worden geïnterpreteerd.
Siam was op het einde van de negentiende eeuw, staatkundig bekeken, een weinig coherente lappendeken van semi – autonome staatjes en stadstaten die op één of andere manier horig waren aan het centrale gezag in Bangkok. Deze toestand van afhankelijkheid gold ook voor de Sangha, de Boeddhistische geloofsgemeenschap.
Onvoorwaardelijk vertrouwen in Boeddha
Helaas zijn er mensen die in hun leven alleen maar tegenslagen kennen en een soort magneet bij zich dragen, waarmee ze alleen maar ellende, lossers en gespuis weten aantrekken en die mensen zijn er uiteraard ook legio in Thailand.
Het verdeelde Thaise boeddhisme, en de band met de Staat
Op elke toeristische brochure over Thailand staat wel een tempel of een monnik met een bedelnap afgebeeld en een tekst die het boeddhisme prijst als een mooie en vreedzame religie. Dat mag zo zijn )of niet), maar het laat onverlet hoe verdeeld het boeddhisme op dit moment is in Thailand. Dit artikel beschrijft de verschillende richtingen in het Thaise boeddhisme, en hun band met de Staat.
Politiek & Boeddhisme: rode & gele monniken
Vandaag lees je over de polarisering die binnen de Sangha ontstond rond de zogenaamde Red Shirt Movement, die contestatiegolf die veroorzaakt werd door de legercoup tegen de regering van premier Thaksin Shinawatra in september 2006.
Agenda: 1 oktober einde van de boeddhistische vastenperiode (Awk Phansa)
Op 1 oktober 2020 is de eerstvolgende religieuze feestdag in Thailand. Awk Phansa markeert het einde van de drie maanden durende boeddhistische vastentijd en het traditionele einde van het regenseizoen.
Boeddha met een hakenkruis
Reizend door Azië kom je regelmatig het symbool van het hakenkruis tegen hetgeen je onmiddellijk aan de Tweede Wereldoorlog doet terugdenken. Gedurende die periode was het hakenkruis hét symbool van nazi-Duitsland en haar aanhangers in andere landen. Herinner mij nog als de dag van gisteren een dagtrip per trein vanaf het Hua Lamphong station in Bangkok naar Kanchanaburi en over de River Kwai brug naar Nam Tok.
Bomen en Boeddhisme
Chiangmai kan mij bijzonder bekoren en ben er heel wat keren geweest. Niet enkel de plaats zelf maar ook de omgeving ligt mij na aan het hart.
Het Boeddhisme in Thailand heeft mij altijd erg geïnteresseerd. Nu vraag ik mij af of er in het Boeddhisme net zoveel verschillende stromingen zijn zoals bij het Christendom (katholiek, protestant, gereformeerden, adventisten, etc.). En zo ja, wat zijn de verschillen?
Joseph -bijna- in het klooster
Op vakantie ben ik in tegenstelling tot thuis een echte wandelaar. Gewapend met mijn camera dwaal ik vaak van de bekende paden af en daar kom je veelal de leukste tafereeltjes tegen.
De boog kan niet altijd ontspannen zijn (slot)
John Wittenberg geeft een aantal persoonlijke bespiegelingen van zijn reis door Thailand en landen in de regio die eerder verschenen zijn in de verhalenbundel ‘De boog kan niet altijd ontspannen zijn’. Wat voor John begon als een vlucht, weg van pijn en verdriet is gegroeid tot een zoektocht naar zingeving. Het Boeddhisme bleek hierbij een begaanbare weg te zijn. Vandaag deel 27 en tevens het slot.
De boog kan niet altijd ontspannen zijn (deel 26)
John Wittenberg geeft een aantal persoonlijke bespiegelingen van zijn reis door Thailand en landen in de regio die eerder verschenen zijn in de verhalenbundel ‘De boog kan niet altijd ontspannen zijn’. Wat voor John begon als een vlucht, weg van pijn en verdriet is gegroeid tot een zoektocht naar zingeving. Het Boeddhisme bleek hierbij een begaanbare weg te zijn. Vandaag deel 26.
De boog kan niet altijd ontspannen zijn (deel 25)
John Wittenberg geeft een aantal persoonlijke bespiegelingen van zijn reis door Thailand en landen in de regio die eerder verschenen zijn in de verhalenbundel ‘De boog kan niet altijd ontspannen zijn’. Wat voor John begon als een vlucht, weg van pijn en verdriet is gegroeid tot een zoektocht naar zingeving. Het Boeddhisme bleek hierbij een begaanbare weg te zijn. Vandaag deel 25.
De boog kan niet altijd ontspannen zijn (deel 24)
John Wittenberg geeft een aantal persoonlijke bespiegelingen van zijn reis door Thailand en landen in de regio die eerder verschenen zijn in de verhalenbundel ‘De boog kan niet altijd ontspannen zijn’. Wat voor John begon als een vlucht, weg van pijn en verdriet is gegroeid tot een zoektocht naar zingeving. Het Boeddhisme bleek hierbij een begaanbare weg te zijn. Vandaag deel 24.
De boog kan niet altijd ontspannen zijn (deel 23)
John Wittenberg geeft een aantal persoonlijke bespiegelingen van zijn reis door Thailand en landen in de regio die eerder verschenen zijn in de verhalenbundel ‘De boog kan niet altijd ontspannen zijn’. Wat voor John begon als een vlucht, weg van pijn en verdriet is gegroeid tot een zoektocht naar zingeving. Het Boeddhisme bleek hierbij een begaanbare weg te zijn. Vandaag deel 23.