Diep in het Thaise landschap liggen sporen van het ooit machtige Khmer-rijk. Van indrukwekkende tempelcomplexen tot verborgen invloeden in taal en bestuur: het Khmer-rijk heeft Thailand blijvend gevormd. Deze culturele erfenis vertelt het verhaal van eeuwenlange machtsverschuivingen, religieuze transities en een gedeelde geschiedenis die tot op de dag van vandaag zichtbaar is in de regio’s van Noordoost- en Centraal-Thailand.
Het Victory Monument, een van de bekendste historische locaties in Bangkok, heeft de status van archeologische vindplaats gekregen. Dit betekent extra bescherming als nationaal erfgoed. Oorspronkelijk gebouwd ter nagedachtenis aan de Indochina-oorlog, is het monument uitgegroeid tot een belangrijk verkeersknooppunt en politiek verzamelpunt. De erkenning waarborgt het behoud van deze iconische plek voor toekomstige generaties.
Het fort Phi Sua Samut, een stukje vervallen historie
Phi Sua Samut fort ligt op een eilandje niet ver van Wat Phra Samut Chedi en in 2009 was er een toeristisch plan om het fort te renoveren, o.a. door het bouwen van een voetgangersbrug, al met al een goede reden om eens langs te gaan.
De Hellfire Pass – Waar stilte huilt en de geest blijft vechten
Diep in het hart van Thailand ligt Hellfire Pass, een plek waar de natuur het menselijk lijden probeert te verbergen, maar de stilte nog steeds spreekt. Hier voel je de echo van gebroken lichamen en ongebroken geesten, een stille getuigenis van hoop temidden van wanhoop.
‘Ik verloor mijn tanden’ – kort verhaal van Khamsing Srinawk
Khamsing Srinawk schreef tussen 1958 en 1996, onder het pseudoniem Law Khamhoom, een aantal korte verhalen met als titel ฟ้าบ่กั้น ‘Fàa bò kân, Isaans voor: ‘De hemel kent geen grenzen’ en in Engelse vertaling uitgegeven als ‘Khamsing Srinawk, The Politician and other stories’, Silkworm Books, 2001. Hij droeg het boek op aan ‘mijn moeder die niet kon lezen’. Het werd in acht andere talen vertaald, waaronder het Nederlands.
Geschiedenis van het Railway Hotel in Hua Hin
In de archieven van het Centara Hotels & Resorts heeft men een prentbriefkaart gedateerd 15 januari 1936 aangetroffen met een beeltenis van het Railway Hotel in Hua Hin, dat nu onderdeel is van Centara Grand Beach Resort & Villa’s Hua Hin.
Op zijn verjaardag in 1995 gaf koning Bhumibol aan dat alle mannen een gratis sterilisatie konden ondergaan
Een verjaardagscadeautje ter gelegenheid van de verjaardag van koning Bhumibol op 5 december 1995. Een artikel uit het Algemeen Dagblad van 4 december 1995.
In Thailand hebben studenten en boeddhistische monniken met grootschalige protesten het autoritaire regime ten val gebracht. Na jaren van onderdrukking is een burgerpremier aangesteld, een stap richting democratie. De gebeurtenissen onderstrepen de invloed van studentenbewegingen in Azië en zetten regionale leiders aan tot nadenken over hun eigen autoritaire regimes.
Hoe schreef de Nederlandse pers in 1960 over de geschiedenis en de huidige situatie in Thailand
De Nederlandse kranten hebben door de jaren heen uitgebreid bericht over Siam en later Thailand. Van enkele honderden vermeldingen in de 17e eeuw tot tienduizenden na 1950. Een opvallend artikel uit 1960, gepubliceerd in het Algemeen Handelsblad, biedt een blik op de geschiedenis en de situatie in Thailand, met speciale aandacht voor koning Bhumibol en nationale ontwikkelingen.
Hoe Siam/Thailand reageerde op de aantrekkingskracht van het Westen
Hoe reageerde Thailand op de contacten met het Westen? Hoe keken ze tegen het Westen aan? Welke zaken bewonderden ze en welke wekten hun afkeer? Wat namen ze over, op welke manier en om welke redenen, en wat verwierpen ze? Een korte culturele gids.
Tino Kuis gaf een zeer lovende boekbespreking van ‘Woman, Man, Bangkok. Love, Sex and Popular Culture in Thailand van Scot Barmé Hij las dit boek als ware het een politieke thriller in één adem uit en beloofde méér. Hier wederom een bijdrage op basis van Barmé’s boek. Over veelwijverij oftewel polygamie.
Ik vertel u geen geheim wanneer ik stel dat de invloed van het Thaise leger op de maatschappelijke en politieke ontwikkelingen in het land in de laatste eeuw niet weg te denken is geweest. Van staatsgreep naar staatsgreep slaagde de militaire kaste er niet alleen in om haar positie te verstevigen maar ook – en dit tot vandaag – haar greep op ’s lands bestuur te behouden.
Het is alweer een tijdje geleden dat de bijgewerkte en geactualiseerde versie van The Mekong- Turbulent Past, Uncertain Future’ van de Australische historicus Milton Osborne ‘van de drukpersen rolde, maar dat neemt niet weg dat dit boek ook maar iets aan waarde heeft ingeboet.
Phya Anuman Rajadhon พระยาอนุมานราชธน (1888-1969), die bekend werd onder zijn schrijversnaam Sathiankoset mag men gerust beschouwen als één van de invloedrijkste pioniers zo niet als de grondlegger van de moderne Thaise antropologie.
Een boek dat ik vrijwel onmiddellijk na het verschijnen, had aangeschaft was “Ontmoetingen in het Oosten – Een wereldgeschiedenis’ van de hand van Patrick Pasture, hoogleraar Europese en wereldgeschiedenis aan de KU Leuven.
De geschiedenis tussen Thailand en het Vaticaan bestaat al honderden jaren. Reeds in 1669 werd onder de regering van koning Narai de Grote van Ayutthaya de oprichting van de Mission de Siam aangekondigd, dit onder leiding van de toenmalige paus Clemens LX. Een van de vele katholieke nederzettingen was Songkhon Village in de provincie Mukdahan. Met slechts 600 inwoners had het een kerk, een school en een Franse parochiepriester met twee kloosterzusters uit Laos.
Wat Phra Singh in Chiang Mai – het mooiste voorbeeld van een klassiek Lanna-tempelcomplex
Ik heb er nooit een geheim van gemaakt dat ik een boontje heb voor Chiang Mai. Eén van de vele – voor mij alvast aantrekkelijke – pluspunten van de ‘Roos van het Noorden’ is de grote concentratie aan interessante tempelcomplexen binnen de oude stadsmuren. Wat Phra Sing of de Tempel van de Leeuwen-Boeddha behoort tot mijn absolute favorieten.
De Nederlandse erevelden in Kanchanaburi
Een bezoek aan Kanchanaburi War Cemetery is een beklijvende ervaring. In het felle, zinderende licht van de ongenadig boven je hoofd brandende Koperen Ploert lijkt het er op dat rij na rij van de strak gelijnde uniforme grafstenen in de tot op de millimeter kort geschoren grasperken tot aan de einder reiken. Het kan er, ondanks het verkeer in de aanpalende straten, soms erg stil zijn. En dat is mooi want dit is een plek waar herinnering langzaam maar zeker in historie overgaat…
Zeg niet zomaar stupa tegen een chedi
Je kan er in Thailand gewoonweg niet naast kijken; de chedi’s, de lokale variant van wat in de rest van de wereld – met uitzondering van Tibet (chorten), Sri Lanka (dagaba) of Indonesië (candi), bekend staat als de stupa’s, de ronde bouwsels die Boeddhistische relieken bevatten of, zoals in sommige gevallen ook de gecremeerde stoffelijke resten van Groten van het Land en hun familieleden.
De Thaise nationale & andere bibliotheken
Het begon allemaal in de zevende eeuw voor onze jaartelling met de duizenden kleitabletten van koning Assurbanipal in Nineve. Een verzameling teksten die systematisch geordend én gecatalogiseerd was en het is intussen al achtentwintig eeuwen, zij het met vallen en opstaan, zo doorgegaan. De oudste bibliotheek was dus die van goeie ouwe Assurbanipal, de jongste nieuwkomer is het internet.
En daar duiken de goudgravers weer op!
Ik heb eerder al op Thailandblog geschreven over de Thaise versie van het Monster van Loch Ness; een hardnekkige mythe die met de regelmaat van een klok pleegt op te duiken. Zij het dat in dit concrete geval niet over een prehistorisch waterwezen gaat maar over een nog meer tot de verbeelding sprekende enorme schat die de terugtrekkende Japanse troepen op het einde van de Tweede Wereldoorlog zouden begraven hebben in de buurt van de infame Birma-Thai Spoorweg.
De onbekende Railway of Death
Lung Jan werkt al een paar jaar aan een boek waarin het bijna vergeten verhaal van de romusha probeer te reconstrueren. Romusha was de verzamelnaam voor de vrijwillige én gedwongen Aziatische arbeiders die door de Japanse bezetter werden ingezet bij de aanleg en het onderhoud van de Thai-Birma – spoorlijn, die al gauw en geheel terecht bekend of beter gezegd, berucht werd als de infame Railway of Death, de Spoorweg des Doods….