‘Als zelfs mijn vrouw het zwaard opneemt…’
Mijn vrouw is de kalmte zelve. Ze praat zacht, glimlacht vaak en raakt zelden van haar stuk. Totdat het grensconflict met Cambodja weer oplaait. Ineens verandert ze van een thee-zettende boeddhiste in een vurige nationaliste. Een absurde, maar herkenbare blik op hoe zelfs de vredelievendste Thai in vuur en vlam kan raken zodra het vaderland wordt aangeraakt.
Ouderwetse portemonnee en het Thaise betaallandschap
Contant geld, bankpas, bonnetjes en pincodes op een briefje: voor veel Thai is dat nog altijd dagelijkse praktijk. Terwijl het betaallandschap in Thailand razendsnel digitaliseert, houdt een oudere expat vast aan zijn vertrouwde routines. Een bezoek aan de ATM laat zien dat hij niet de enige is. En dat digitale gemak niet altijd vanzelfsprekend is.
De Wijsheid van Ajarn Somchai
In een vergeten dorp in Loei leeft Ajarn Somchai, een leraar wiens wijsheid verder reikt dan lesboeken. Wanneer een jonge man uit Bangkok hem opzoekt met arrogantie en onbegrip, laat de oude Ajarn hem zien dat echte groei niet ligt in snelheid of moderniteit, maar in stilte, verbondenheid en het koesteren van wortels die ons maken tot wie we zijn.
‘De week zonder wifi’
Toen het internet ermee ophield, dacht ik dat de hel begon. Geen Netflix, geen Facebook, geen Thailandblog. Alleen mijn vrouw. In levenden lijve. Wat volgde was geen ramp, maar een onverwachte reis terug naar iets wat ik bijna vergeten was: echte gesprekken, echte stilte, en echte nabijheid. Een verslag van een farang in offline herstel.
Het Thaise familie altaar
In een eenvoudig huis in Nakhon Ratchasima, verlicht door het zachte avondlicht, ontvouwt zich een ritueel dat generaties verbindt. Een grootmoeder bidt voor haar kleinkind, dat op het punt staat naar Bangkok te vertrekken. Terwijl de wierook kringelt en het altaar bloeit, voel je hoe traditie, familie en afscheid samensmelten tot een ontroerend moment van overgave en hoop.
Valse broek
Deze persoonlijke vertelling verkent via Limburgse jeugdherinneringen en de glitterende nepwereld van Bangkok
de universele obsessie voor luxeproducten.
De auteur reflecteert met humor en zelfspot op zijn eigen hang naar status en merklabels, en toont hoe uiterlijk vertoon wereldwijd symbool staat voor hoop, identiteit en erkenning – echt of nep. Een herkenbaar, scherpzinnig en warm pleidooi voor begrip in een wereld vol schijn en verlangen naar meer.
Het Geheim van de Fluisterende Vijver
Diep in het noordoosten van Thailand, tussen rijstvelden en mangobomen, ontdekt een nieuwsgierige jongen een verborgen vijver waar het water fluistert. Wat begint als een onschuldig avontuur, verandert in een ontmoeting met iets ouds, mysterieus en heilig. Een verhaal over lef, verwondering en de stille kracht van natuur en traditie.
Het leven op de drijvende markt
Een drijvende markt in Thailand is een prachtige plek vol leven, geuren en kleuren! Hier is een kort, bijna fictief verhaal dat je meeneemt naar de levendigheid van zo’n mar
In het kleine Thais dorp van Farang Kee Nok verschijnt hij elke ochtend bij het eerste licht. Geen woorden, geen haast. Alleen zijn bezem, de tegels van de tempel en de tijd die zich nergens om lijkt te bekommeren. Een stille dorpsfiguur die, zonder dat iemand het doorheeft, betekenis geeft aan wat we meestal over het hoofd zien: eenvoud, ritme en rust.
De zware reis naar een onzekere toekomst
Vaak vormt het verlies van het dierbaarste in het leven een drempel die onneembaar lijkt. Alleen de onvoorwaardelijke liefde van een kind kan dan het zo hoognodige duwtje in de rug geven om die hindernis te overwinnen. Deze korte vertelling over een klein fragment van zo’n zware reis geeft wat hoop, ook als in de ochtend de zon soms lijkt te weigeren om voor je op te gaan en zich achter de heuvels verborgen houdt.
‘De wijsheid van het zwijgen’
Je woont in een Thais dorp, spreekt nauwelijks de taal en toch… voel je je thuis. Geen woorden, geen zinnen, geen gesprekken zoals je gewend bent. Maar wel een knikje, een kom rijst, een blik die alles zegt. In de stilte ontdek je iets onverwachts: verbinding zonder taal. En dat blijkt soms meer te zeggen dan duizend goedgekozen woorden.
Artificial Intelligence beroert de gemoederen. Het hakt de wereldbevolking keurig in twee tegenstrijdige helften, de fans en de tegenstanders, de visionairs en de traditionisten. Een derde groep heeft andere zorgen; hoe verstop ik mij het beste voor een vliegende bom en hoe voed ik mijn hongerige kroost als ik vandaag overleef? TB-bezoekers vallen gelukkig in de beide eerste groepen. Maar ook daarin waart kwaadheid en oorlogszucht rond, zij het meestal de variant die aan het toetsenbord wordt uitgevochten. Gelukkig maar. Een oplossing voor dit ‘conflict’ zou de invoering van een AI Keurmerk kunnen zijn.
‘Slangenbezweerder tegen wil en dank’
Wat begon als een loom middagje op een veranda in de Isaanse hitte, eindigde in een zenuwslopend duel met een groen-geel geblokt serpent, een beschadigde selfie-stick en een lesje in Thaise huislogica. Een waargebeurd vakantie-epos waarin heldendom, lafheid en misplaatste dapperheid elkaar in de staart bijten. Spoiler: de slang overleefde het. Mijn eer… iets minder.
De enge man
In een Thais villadorpje waar buitenlanders hun plek zoeken onder de zon, duikt ineens een man op die je liever niet als buur hebt. Grofgebekt, intimiderend en met een fake pistool op zak. Maar dan gaat het mis. Heel mis. En ineens is hij weg. Verdwenen. Wat volgt is een verhaal over angst, opluchting en de stille zoektocht naar een nieuw dorpsmonster.
In Nederland leefde ik op de klok, met to-dolijstjes en plannen voor alles. Maar sinds ik in Noord-Thailand woon, heb ik ontdekt dat het leven veel soepeler stroomt zonder vaste route. Dankzij het ‘sabai sabai’-principe leer ik loslaten, wachten zonder stress en genieten van wat zich aandient. Dit is het verhaal van een farang zonder planning, maar met rust.
Een jonge vrouw met een rugzak wordt publiekelijk vernederd door een ambtenaar die haar typeert als ‘goedkoop toerisme’. Wat volgt is een pijnlijk komisch staaltje klassenwaan, compleet met gezichtsverlies, een onverwachte familieband en een les die beleidsmakers zich nog lang zullen herinneren. Een satirisch verhaal over vooroordelen, PR-flaters en het onderschatten van rugzaktoeristen met inhoud.
Hondenvoer met een lintje van staaldraad
Soms kan een aardig bedoeld gebaar ongewild omslaan in grote rampspoed. En dan is het goed als er iemand in huis is die bij zijn positieven blijft en niet in de paniek schiet. In het gezin van de schrijver is zijn Thaise vrouw de rots in de branding; tenminste doorgaans. Deze keer was hij het echter zelf die een dramatische gebeurtenis koelbloedig tot een goed einde wist te brengen. Met een sisser.
‘De schoonheidssalon van tante Oy’
Een dorstige farang stapt een Thaise kapsalon binnen, op zoek naar water en komt eruit met een kapsel van Amerikaanse militair uit 1968, eucalyptus in z’n oog en wenkbrauwen die hij niet langer herkent. Tante Oy knipt niet, ze creëert. Of sloopt. Voor 3,25 euro krijg je een knipbeurt, een gezichtsmassage en een identiteitscrisis. Een ode aan de chaos, charme en pure overgave van het Thaise dorpsleven.
‘De eerste keer Isaan’
Mijn eerste reis naar het Thaise binnenland begon met een bus vol kippen, een verdwijntruc van Oy en een misplaatste ‘Mae’. Wat een romantisch uitstapje naar haar geboortedorp had moeten zijn, werd een chaotische, geestverruimende kennismaking met het échte Thailand. Althans, volgens de barkrukfilosofen in Pattaya.
Thailandblog staat vol met verhaaltjes over discriminatie. En voor de afwisseling eens niet die van blank naar getint, maar die van de akelige lokale bewoners naar ons, de argeloze toeristen en expats. Ons favoriete (vakantie-) land diskwalificeert zich daardoor lichtelijk als ideale bestemming onder de zon. En natuurlijk staat de politie in pole-position om de doorgaans toch schuldloze farangs hun zuurverdiende bahtjes afhandig te maken voor eigen gebruik. Hieronder een pakkend voorbeeld van deze zeer onwenselijke praktijken. Een avontuur om nooit meer te vergeten.
Oom Kiet spreekt vloeiend Engels. Althans, drie zinnen, altijd in dezelfde volgorde, zonder aarzeling, zonder variatie. Toch slaagt hij erin om met zijn minimalistische woordenschat iets groots over het leven te zeggen. Een licht absurdistisch en tegelijk ontroerend portret van een Thaise dorpsgenoot die zonder het te weten de taal van het contact perfect beheerst.
Een goede gezondheid is de basis van alle geluk. Vergeet rijkdom, dikke pick-ups en villa’s waarin je kunt verdwalen. De kwaliteit van het leven keldert zodra de doktersrekeningen zich opstapelen. Dan is het fijn als een partner aan je zijde staat en je steunt op de weg naar genezing. Maar wat als je altijd al kwakkelend door het leven strompelde? Ook dan nog kun je de ware liefde in Thailand vinden. Zelfs met enige beperkingen kan de Thaise Cupido je hart doorboren met één van zijn venijnig scherpe pijltjes