Ning houdt van Holland. En ik ook

Door Ingezonden Bericht
Geplaatst in Column
Tags: , ,
1 oktober 2011

Ik schreef een blog of wat geleden dat Nederland een land is waar ik nog niet dood aangetroffen zou willen worden. Niet waar natuurlijk. Zwaar overdreven. Ik zal U, lieve lezer, vertellen waarom.

Vijf jaar geleden moesten, Ning, mijn vrouw, en ik, ineens halsoverkop naar Nederland wegens een familiedrama. Ik was al vijf jaar niet meer in Nederland geweest en had Ning een nogal angstaanjagend en grauw beeld gegeven van Nederland: mensen zijn vaak bot, luidruchtig. Zelfzuchtig. Overal betaal je teveel. Het regent er altijd en de zomers duren vaak niet langer dan vier dagen. Politieagenten zeggen altijd ‘wat zijn we hier aan het doen meneertje?” en een proces verbaal zit altijd vol met taalfouten. Steden stinken naar hondenstront en op elke straathoek hangen hangjongeren rond die je schunnigheden toesissen bij oogcontact…

Het is dan ook niet verwonderlijk dat Ning enigszins ongemakkelijk uit de auto stapte voor het appartement van mijn moeder waar we de daaropvolgende dagen zouden logeren. Het was eind maart en de temperatuur laag genoeg om waterdampwolkjes te doen ontstaan bij elke uitademing. Tot grote verwondering van Ning.

“Cor, look, Harry Potter trees!!” Ning wees op een aantal stokoude, grillige platanen die bladerloos de parkeerplaats trachten op te luisteren. Ik realiseerde mij ineens dat dit soort observaties de ultieme vorm is van exotisme. Ning’s verwondering en de openbaring die dit kikkerland voor haar betekende, was voor haar hetzelfde als wanneer wij voor het eerst een strand zien bezaaid met overhellende kokospalmen.

Mijn moeder had een nieuwe keuken aangeschaft die ik nog nooit eerder bewonderd had. Inductie kookplaten op een kookeiland. Ning staarde niet-begrijpend naar de glanzende zwarte tegels, die na een aanraking van een tiptoets, binnen luttele seconden een pan met water doen koken. “How does this work?” vroeg Ning. “No idea, ask mom”, mompelde ik terwijl ik nadacht over de term “kookeiland”. De bedenker van deze marketing gimmick moet ongetwijfeld ooit eens op het kookeiland geweest zijn waar ik ook veelvuldig rondhing, te weten Caye Caulker, een piepklein eiland in de Caribische zee voor de kust van Belize. Vijf dollar voor een gram.

Nadat mijn moeder had aangekondigd om mijn lievelingsgerecht te koken, krootjes met een speklapje, bloemige aardappelen en vette jus, was het voor Ning tijd om de plaatselijke Chinees te gaan ontdekken voor een aantal afhaalgerechten. De aanblik van de krootjes, rode bloederige lappen, deden haar ineenkrimpen, terwijl je haar voor een soep, met klonten geronnen bloed, middenin de nacht kan wakker maken.

De wandeling naar de plaatselijke Chinees was voor Ning een wandeling op de maan. Ze verwonderde zich over de keurige huizen met griezelig goed onderhouden tuintjes. Ze bukte zelfs even om na te gaan of een steentje in het kiezelpad dat een van de bewoners van het slaapdorp aangelegd had, niet vastgelijmd zat. Zelfs de bordjes met de huisnummers waren kraakhelder, de vitragegordijnen hingen onberispelijk in hun verleidelijke pose en de straten waren waterpas gelegd. Ning genoot. Ik rilde.

De Chinees was een echte Chinees, in die zin dat geen van de gerechten ooit de bedoeling geweest konden zijn van elke rechtgeaarde Chinees. De rode lampionnen en de draken op het behang waren een indicatie dat ik die avond niet alleen krootjes zou eten, maar dat Ning en ik ons de daaropvolgende dag tegoed zouden doen aan platte witte bami met pindasaus, babi pangang en andere Hollands-Chinese gerechten.

“Wat is het pittigste gerecht op de kaart?” vroeg ik de minuscule Chinese dame met het trieste, uitgegroeide permanentje. “Sambal bij?” was haar begripvolle wedervraag.

Een paar dagen later liepen Ning en ik rond op de Voorstraat in de goede stad Dordrecht. We hadden die vragende blikken in onze ogen die voor de goede medestraatbewandelaar betekenen; ‘die zijn verdwaald’ Een man met een hond aan de lijn liep op ons af en vroeg: “Volgens mij zijn jullie verdwaald. Waar moeten jullie zijn?” Hij had iets weg van de leraar Duits uit de onnavolgbare Van Kooten en de Bie zondagavondserie “Keek op de Week”, compleet met ringbaard en geruite overjas. “Eh, we willen naar de markt” antwoordde ik, terwijl Ning de hond aaide. “Volg mij, jongelui, ik moet die richting uit. Niets is erger dan rondlopen in cirkels, geloof mij!” Terwijl we deze man volgden die met ferme tred door de straat beende, keek Ning mij enigszins verwijtend aan: wat nou ‘zelfzuchtig?’

De volgende dag liepen we doelloos rond op het winkelcentrum van mijn groeikern toen we tot onze grote opluchting een ‘Deli France’ vestiging onwaarden. Ning is dol op croissants en ik ook. We duwden de loodzware glazen deur open en werden verwelkomd door een blozende blonde tiener met een hartelijk “hallo, hebben jullie trek. Koffie?” Weer die verwijtende blik van Ning. We bestelden cappuccino met croissants en ik vertelde de jonge spring-in-het-veld, dat er ook vestigingen van Deli France in Bangkok waren. “Niet te geloven. In Bangkok. Nou, daar zou ik wel willen werken. Altijd lekker weer. Volgend jaar ga ik naar de full moon party op dat eiland. Wat waanzinnig dat jullie helemaal hier zijn!”

We hoefden niets af te rekenen van Carina. Van het huis. Er waren geen barsten gekomen in het plaatje wat ik van Nederland geschetst had, dit waren scheuren. Er klopte volgens Ning helemaal niets van wat ik Ning had doen geloven. De vriendelijke flatgenoten van mijn moeder, de aandacht van mijn vrienden die ze had genoten, het ontbreken van de hangjongeren op de Nieuwe Binnenweg in Rotterdam. De stoere tieners in overalls achter de werkbank op de Technische school die we na een barre fietstocht (13 graden) bezochten op uitnodiging van de buurman van mijn moeder… Ning hield van Nederland. En ik, bij nader inzien, ook.

 

No votes yet.
Please wait...

23 reacties op “Ning houdt van Holland. En ik ook”

  1. Johnny zegt op

    Ik hou van Nederland, de Amsterdamse grachten, het Koningshuis, zoute haring en nog veel meer. Helaas is Nederland veranderd, financieel een onhaalbare kaart voor velen en mensen zijn erg op zichzelf geworden. Het is moeilijk om nog een leuke baan te vinden en er zijn alleen maar regels bijgekomen. Nederland is niet meer wat het was.

    • cor verhoef zegt op

      @Johnny,

      Ik denk dat ook wel eens, maar misschien is dat gevoel gewoon onderdeel van het ouder worden. Vroeger was alles beter. Hoe dan ook, ik ben blij dat mijn wieg stond in Rotterdam en dat ik de mogelijkheid heb gehad om een opleiding te volgen en volop te reizen en mijn horizon te verbreden. Ik denk wel eens; wanneer ik niet in NL geboren was, maar in Kosovo -ik noem maar even wat- dan had ik hoogstwaarschijnlijk nu niet in Bangkok gewoond 😉

    • @ Vooral de hufterigheid in NL begint een probleem te worden. Gisteren in Breda weer een vader voor de ogen van zijn kinderen neergestoken om een verkeersruzie. Steeds meer mensen hebben een kort lontje tegenwoordig.

      • cor verhoef zegt op

        @Khun Peter,

        Die hufterigheid was iets waar ik Ning voor waarschuwde, voordat we afreisden naar NL en wat bleek; we zijn niet 1 hufter tegengekomen. Krantenberichten zijn een onbetrouwbaar ijkpunt wat betreft de volksaard. We lezen nooit in de krant dat mijnheer Foppe op 26 september jl. “om tien over zeven ‘s avonds zijn huis verliet om zijn Chihuahua uit te laten, om vervolgens drie kwartier weer veilig thuis te komen na een aantal geanimeerde gesprekken met buurtbewoners”. Dat komt veel vaker voor dan een steekpartij, maar is natuurlijk geen interessant krantenmateriaal.
        Ik ben het overigens wel met je eens dat de NLse samenleving wel is verhard, maar ook dat heb ik uit de kranten moeten halen, aangezien ik de afgelopen tien jaar slechts 5 weken in NL heb doorgebracht. Tijdens onze twee bezoeken aan NL hebben we niets anders ondervonden dan warme hartelijkheid, zelfs van totaal vreemden.

        • @ Cor, er is in vijf jaar helaas veel veranderd in NL. Natuurlijk zijn krantenkoppen niet maatgevend voor de stand van zaken in ons land.
          Gisteren is uitgebreid in het nieuws geweest dat Nederlanders zich het meeste zorgen maken over de verharding en verruwing van onze maatschappij. Dit ondanks de hoge welvaart en lage werkloosheidscijfers. Nieuw op de tweede plaats: zorgen om onze gezondheidszorg (kwaliteit en betaalbaarheid).

          • cor verhoef zegt op

            @Peter,

            Dat Nederlanders zich daar het meeste zorgen over maken is het beste nieuws wat ik in tijden over Nederland gelezen heb. Misschien gaat er wel wat veranderen en krijgen zelfs de hufters genoeg van hun eigen gedrag.

            Op vakantie zijn in NL is natuurlijk ook anders dan er wonen. Je kijkt door een andere bril en weet dat je drie weken later weer thuis bent, waar weer heel andere zaken een negatieve rol spelen in het leven. Het is ook overal wat 😉

    • maria berg zegt op

      Er is toch wel iets van waar. Ik kom bij het Leidseplein vandaan en toen ik jong was kon je gewoon s’nachts over straat lopen en er gebeurde helemaal niets, nu worden er regelmatig mensen berooft en in elkaar geslagen, die naar huis lopen en de reactie van de politie is dan: wat doet u daar dan ook.

    • Wim v Kempen zegt op

      Hallo
      Dat is nou hoe Nederlanders hun land zien ,een land waar iedereen te eten heeft, naar school kan,goede huizen, gezondheidszorg ,goede wegen ,kortom verzorgd van geboorte tot dat je sterft .
      Maar altijd negatief er deugt hier niets.
      Ik ben in veel landen van de wereld geweest en ga elke winter voor 3 maanden naar Curacao heerlijk duiken en lekker weer maar daar of elders wonen nee niets voor mij aan Nederland mankeert mijn inziens niets want elders is er ook altijd wel wat te zeuren
      Nederland een fantastisch land het enige wat er aan mankeert is het klimaat,maar dat is mijn mening want andere vinden de regen kou en sneeuw in de winter perfect
      Daarom ga ik ook in de winter naar curaçao lekker weer altijd warm en heerlijk om te duiken maar nog veel dingen die in Nederland veel beter geregeld zijn daarom de slechte tijd in een lekker klimaat en dan weer graag terug naar ons mooie Nederland .
      Niet perfect maar zeker een van de top landen van de wereld ,hoe negatief veel Neder landers in het buitenland er ook over spreken , die daar ook alleen kunnen verblijven omdat hier een fatsoenlijke oudedagsvoorziening is waar je in veel landen riant van kan leven

      gr wim

  2. Cees-Holland zegt op

    Geweldig, Cor.
    Erg leuk om te lezen.

    ” terwijl Ning de hond aaide”, ze is wel dapper hè?
    Komt, volgens mij, niet vaak voor dat honden geaaid worden door een Thai, laat staan de hond van vreemden.

    “No tas, durtieh .. “

    • cor verhoef zegt op

      @Cees-Holland,

      Het betrof een middelgrote Ierse setter-achtig, kwispelend exemplaar met de lodderigste hondeogen van Dordrecht. De hond leek als twee druppels water op ‘Summer”, de hond van onze buurman in Bangkok, die dagelijks bij ons kwam buurten, omdat ze verslaafd was aan de aardappelsalade die we vaak maakten. Ning en Summer waren twee poten op een buik…

  3. andy zegt op

    Ik heb de indruk dat velen te negatief over nederland en te positief over thailand zijn. Ik heb niet de indruk dat de werkende klasse het in thailand beter voor elkaar heeft dan hier. Zuid europa is totaal bankroet, midden en zuid amerika is gruwelijk veel armoede, om het nog maar niet te hebben over de drugs oorlogen. In de vs leven 46 miljoen mensen onder de armoede grens. Oost europa en china zijn alleen leuk voor de happy few, de rest werkt zijn eigen uit de naad voor een appel en een ei. In india moet je ook nog maar mazzel hebben.Zo azie is ook armoe troef, in de arabische landen schieten ze elkaar lek.

    En wie dacht dat nederland in verleden beter af was heeft ook wat gemist. Nederland is niet meer zoals het was, en dat is maar goed ook

    Nee onze gepensioneerden die op nl afgeven hebben het maar slecht daar in thailand. Hoeveel thai zitten er eigenlijk in nl met een pensioen uit thailand?

    • cor verhoef zegt op

      @Andy,

      Niets is erger dan klagende Nederlandse gepensioneerden op de veranda van hun pasgebouwde villa in Nakhon Nowhere.

    • hans zegt op

      Je krijgt sowieso een eenzijdig beeld op dit blog, mensen die nog nooit in thailand gewest zijn en/of zeer tevreden in Nederland of elders leven hebben op dit blog niks te zoeken.

      • marcos zegt op

        @ Hans, dus mensen die voor de 1e keer naar Thailand met vakantie willen en informatie inwinnen op dit blog omtrent Thailand zijn niet welkom omdat ze nog nooit in Thailand zijn geweest. Ben het met John eens, dit is wel erg bot.

      • hans zegt op

        John en Marcos

        Ik zal het proberen iets duidelijker te verwoorden.

        Er zijn genoeg nederlanders die geen enkele behoefte hebben, dan wel het ook niet in hun hoofd te halen om verder te gaan dan hun landsgrens, wat soms ook wel weer verstandig kan zijn.

        Vooruit ook nog groot aantal die in hun opperste genot dan ook nog is per ongeluk in frankrijk/duitsland/oostenrijk op een camping belanden.

        De mensen die dus helemaal niks met thailand hebben zul je dus denk ik op dit blog niet aantreffen en dus ook niet hun postitieve of negatieve mening over nederland.

        Dus de reacties op dit blog zijn van mensen die wel iets met thailand hebben, mensen die er wonen, expats, (toekomstige) vakantiegangers, whatever.

        Tja John, wat ik hier dan zoek, vanaf de eerste keer dat ik in thailand was heb ik last van de thai fever. De dokter heeft er geen medicijn voor,

        Dus vanaf 2012 hoop ik langdurig in thailand te verblijven, volgens mijn thaise vriendin,
        de enigste juiste medicijn.

    • Joseph Jongen zegt op

      Andy, jouw reactie is uit mijn hart gegrepen. Na 6 weken Thailand en de Filipijnen net weer terug in Nederland besef ik maar al te goed hoe bevoorrecht wij zijn.

  4. Heijdemann zegt op

    Woon 5 maanden per jaar on Thailand (Bkk) zie niet veel verschil met hufterig en egoïstisch gedrag met Nederland (persoonlijke mening), mijn Thaise vrouw gaat graag gemiddeld 7 mnd p/jaar naar Nederland en geniet hier net zo als ik in Thailand sterker nog ze wil oud worden in NL. Sja iets uitlichten als Breda, gebeurt hier ook regelmatig zinloos geweld is overal, zo ook diefstal, inbraak, zakkenrollerij etc. etc.

    Ik verbaas mij altijd dat sommige mensen het land waar zij gaan wonen regelrecht de hemel in prijzen, zou dit net zo iets zijn als dat je auto A koopt op dat moment is er niets beters meer voor je gevoel, ik krijg dan altijd dat Jehova’s getuigen gevoel (no advance).

    • Paul hirschmann zegt op

      Ik lees elke dag Thailand blog met veel genoegen,ik heb een vraag aan de
      Hr Heidemann.Ook ik heb al een jaar of 10 eenThaise vriendin,in de begin jaren ging ik
      2x per jaar naar Thailand, en nu is het zo ik ben 7 maanden in Thailand en mijn vriendin
      3maanden in Holland.Wij zouden het liefst 6 maanden Thailand en 6 mnd Holland gaan
      Hoe kom ik aan een visum voor haar dat ze 6 mnd kan blijven.Wie kan ons helpen
      Wij zijn niet meer zo jong, groeten Paul

  5. kalebath zegt op

    Mai vind nederland nog al mee vallen. Had haar voor dat ze naar nederland kwam dat Nederlanders nog al bot en direct kunnen zijn. Maar dat is haar tot nu toe mee gevalen. Maar mischien legt het meer maar aan waar je woont

  6. Henk zegt op

    Ben in 1990 voor de eerste keer in Thailand op vakantie gegaan en zoals zovelen ook direkt verliefd op het land maar nog meer op de inhoud van het land .Heb in 1998 mn vriendin (nu vrouw ) leren kennen die in datzelfde jaar naar Nederland is gekomen .ze heeft daar 10 jaar gewerkt en in de normale samenleving meegedaan !Het is maar goed, toen ik haar leerde kennen dat ik tegen haar gezegd heb dat ik met mn 52- 53 wilde stoppen met werken en ik voorgoed naar Thailand wilde gaan verhuizen .
    Anders was die nooit of te nimmer met mij meegegaan naar Thailand ,zo goed beviel Nederland haar .Zelf vind ik het mooier en makkelijker om de oude dag in Thailand te slijten terwijl ik ook absoluut niets tegen Nederland heb

  7. Miek37 zegt op

    Ik heb weer genoten van je blog Cor, leest heerlijk weg!

    • cor verhoef zegt op

      Dank je Miek, het schrijft ook heerlijk weg. Ik heb zojuist een deel van je foto’s bekeken en ik moet zeggen, dat keek heerlijk weg 😉 Prachtige platen!

      • Miek37 zegt op

        Haha, dankje, btw, was het cook island of coke island? 😉


Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website