Ontdek de onvergetelijke ziel van Chiang Mai, een stad die de tijd trotseert. Verweven met de rijke geschiedenis van het koninkrijk Lanna, biedt zij een unieke symbiose van cultuur, natuur en traditie. Hier, waar elke hoek een verhaal vertelt, is het avontuur nooit ver weg.
Culinaire herinneringen van een bourgondisch tafelaar – Chiang Mai
Eten in het noorden van Thailand is een héél andere ervaring dan in de rest van het land. Nochtans beseffen te weinig Farang en zelfs expats dit. Men onderschat maar al te vaak de erg rijke en diepe traditie die er het fundament van het koken vormt.
Noord-Thaise winternachten; zomaar een verhaal
In Thailand, een tropisch land, kan de temperatuur akelig laag worden. Erik Kuijpers weet er alles van na een trektocht tussen Mae Hong Son en Chiang Mai. Lees en ril mee.
Rechters en advocaten moeten ook eten… (Uit: Prikkelende verhalen uit Noord-Thailand; nr 59 en laatste)
Dit verhaal gaat over katten. Twee katten en dat waren vrienden. Ze zochten altijd samen eten; eigenlijk deden ze alles samen. En op een dag kwamen ze bij een huis waar karbouwvlees hing te drogen in de gang.
Weer een verhaal over een monnik. En deze monnik beweerde te kunnen goochelen en vroeg een novice om met hem mee te komen. ‘Waarom?’ vroeg die. ‘Ik laat je een goocheltruc zien. Ik maak mijzelf onzichtbaar! Daar ben ik best goed in, weet je. Kijk nu heel goed. Als je me niet meer kunt zien zeg het dan.’
Kijk, het gaat om de intentie; dát telt… (Uit: Prikkelende verhalen uit Noord-Thailand; nr 57)
Dit is een verhaal uit de tijd waarin Boeddha leefde. Er was toen een vrouw, nou, die lustte er wel pap van. Zij hing de hele dag rond de bijgebouwen van de tempel. Op een mooie dag lag daar een monnik te slapen, en die kreeg een erectie.
Een man had een oogje op zijn schoonmoeder, en zijn vrouw, die net een baby had gekregen, kreeg wat in de gaten. Nu sliep hij tussen zijn vrouw en zijn schoonmoeder in; hij lag in het midden van de matras.
Historisch Chiang Saen
Een van de allerbelangrijkste Thaise plaatsen met een zeer rijke historische achtergrond is ongetwijfeld Chiang Saen. Deze uit 733 AD stammende kleine plaats met een groot verleden ligt op een steenworp afstand van de bekende Gouden Driehoek. Ooit, heel lang geleden, werd de plaats door een aardbeving getroffen en totaal weggevaagd.
Kijk eens hoe jouw vader rijst stampt… (Uit: Prikkelende verhalen uit Noord-Thailand; nr 55)
Dit gaat over een vrouw die haar man zo ver kreeg dat hij alles voor haar deed. De man was van het dorp Phae, en zij was lui. Al haar tijd ging op aan de baby die ze altijd in slaap wiegde. Toen vroeg haar man ‘Jij stampt de rijst, okay?’
De echtgenoot met naald en draad… (Uit: Prikkelende verhalen uit Noord-Thailand; nr 54)
Een man had geen dringend werk te doen dus hij bleef thuis. ‘Ik neem een dagje vrij’ zei hij, en pakte zijn vrouws sarong en ging die herstellen. Hij zat zijn vrouws sarong te naaien, stikte van voor naar achteren en heen en weer, toen zijn vriend op bezoek kwam.
Mijn opa is groter en sterker en … ! (Uit: Prikkelende verhalen uit Noord-Thailand; nr 53)
Twee ouwe mannen hadden ieder een kleinkind en dat waren twee ondeugende jonge knapen. Dit verhaal speelt in de wintertijd en alle vier warmden zich rond een vuurtje. De kinderen hingen om de nek van hun opa’s en een van hen zei ‘Wie is er groter, jouw opa of de mijne?’
Waarom de uil altijd zo somber kijkt (Uit: Prikkelende verhalen uit Noord-Thailand; nr 52)
Dit is een verhaal over de ‘Vlam van het bos’ boom (*). Deze boom was van de heerser en droeg veel peulvruchten. Op zekere dag kwam daar een aap en schudde aan de boom. Alle peulen vielen er uit. Plof!
Drie wel héél simpele zielen… (Uit: Prikkelende verhalen uit Noord-Thailand; nr 51)
Hij was een slimme man, en had een geit. Stak de brand in een stapel afval en de volgende morgen spreidde hij de warme as en de sintels uit over de grond en gooide ze daarna in de rivier. Hij woonde namelijk dicht bij de Ping rivier. Daarna veegde hij de grond schoon.
De Karen die op de matras kakte (Uit: Prikkelende verhalen uit Noord-Thailand; nr 50)
Dit verhaal gaat over een jonge vrouw. Op een dag kwam een Karen man voorbij die karbouwen verkocht. Karen hebben vaak een karbouw, weet je. Hij vroeg of hij in haar huis mocht slapen maar ze liet hem niet binnen.
Dát doe je tegen een kale knetter! (Uit: Prikkelende verhalen uit Noord-Thailand; nr 49)
Heel lang geleden was er een man die kaalheid kon genezen. Nu praat ik niet negatief over kale mensen, hoor, want ik ben zelf ook kaal. Hoe dan ook, hij kon kale mensen genezen van kaalheid maar je moest er wel voor betalen. Goederen en vijftien roepies. Roepies waren toen in gebruik. Dus kwamen kale mensen naar hem toe om hun haar terug te krijgen.
Omdat je op mijn moeder lijkt… (Uit: Prikkelende verhalen uit Noord-Thailand; nr 48)
De man had de hele dag gelopen en had honger. Hij klopte aan bij een huis en vroeg wat gestoomd kleefrijst te eten. De oude vrouw in huis ging de tuin in om een bananenblad te plukken om de rijst in te pakken. De rijstkoker had ze al van het vuur gehaald.
De Kathin ceremonie aan het eind van de Pansa, Buddhist Lent, vastentijd. Het publiek verstrekt nieuwe gewaden en offergaven aan de monniken. Een heel belangrijke gebeurtenis.
Een monnik had zijn ogen laten vallen op de moeder van een van de novicen. Hij was verliefd. Iedere keer als de novice offergaven van zijn moeder naar de tempel bracht vertelde hij ‘Al deze gaven zijn van mijn moeder’ en de monnik herhaalde dat iedere keer luid. ‘Offergaven van de moeder van deze novice.’
Was dat een muis waar de kat in beet of….. Titillating tales from Northern Thailand. White Lotus Books, Thailand. Engelse titel ‘The cat has caught a mouse.’
Lieve woordjes in Nan
De provincie Nan in het uiterste noorden van Thailand, een beetje weggedrukt tegen de grens van Laos, is er één van een landelijke schoonheid met rustieke Thaise charmes.
De Khamu die luistert naar de Vessantara Jataka (Uit: Prikkelende verhalen uit Noord-Thailand; nr 44)
Een Khamu luisterde voor de eerste keer naar het voorlezen van de Vessantara Jataka. (*) De monnik kwam bij het Maddi hoofdstuk, waarin Prins Vessantara zijn twee kinderen afstaat aan een Brahmaanse priester die hun handen bindt en ze voor zich uit duwt. De monnik las voor: ‘Droefheid was troef, en de kinderen hadden tranen in hun ogen.’
Dit gaat weer over een monnik. Nee, alweer niet een monnik in onze tempel, denk er om hoor! Een andere tempel – heel ver weg. Deze monnik bewaakte nauwlettend een broodboom op het tempelterrein. En zou de boom rijpe vruchten dragen dan liet hij niemand bij die boom toe.