Een farang in Isaan (5)

Door De Inquisiteur
Geplaatst in Leven in Thailand
Tags: , ,
16 juli 2019

De ochtend zet zich in met een afwisselende wolkenlucht, lichtgrijs waartussen donkere wolken zweven die regen beloven. Maar rond zeven uur is al die grijzigheid alweer verdwenen. De zon is er weer en zal blijven tot de late namiddag. Er valt veel te weinig regen in de streek.

Jawel, alle wildgroei, bomen en struiken, zelfs groenten en fruitbomen, groeien als kool. Mooi groen en levendig, deze gewassen hebben genoeg aan de enkele buien die heel af en toe ’s nachts vallen. Maar toch, wat in potten en bakken staat moet extra water gegeven worden.

En voor de rijst, het belangrijkste gewas hier, is het veel te droog.

De enige rijstvelden die mooi groen staan zijn die welke geïrrigeerd kunnen worden, doch slechts een kwart van alle paddy’s in de streek hier hebben die mogelijkheid. Voor al de rest is de regen hoogdringend aan het worden. Half juli, het regenseizoen zou nu in volle gang moeten zijn. De mensen beginnen zich zorgen te maken. Ook liefje-lief die zes jaar na haar terugkeer in het dorp aan rijstbouw begonnen is. De Inquisiteur had zijn zegen gegeven om er in te investeren, niet eens zoveel geld nodig en er is de afspraak dat deze investering na de oogst wordt terugbetaald.

Eind april was huize Inquisiteur er aan begonnen: velden ploegen, egaliseren en inzaaien. In onderaanneming natuurlijk, buur en vriend Samak wou dat wel doen voor de gangbare prijzen, niks farang-meerprijs zoals de onverlaat die in de shop hoorde dat we volk zochten en zich spontaan aanbood doch zowat het dubbele vroeg. Enkel de koeienmest die erop moest na het ploegen en voor het egaliseren werd door het lief en De Inquisiteur zelf uitgegooid.

Een traditionele Isaaner bekijkt de rijstbouw helemaal anders dan wij. Niet gewoon als voedsel en/of inkomen. Hij of zij vindt rijst verbouwen een noodzakelijk iets. Het zit in hun bloed, in hun ziel. Je eigen basisvoedsel moet je in huis hebben. Rijst is leven, rijst is zekerheid. Zonder eigen rijst ben je verloren, trouwens, slechts drie decennia geleden was er hier nog hongersnood wegens slechte oogsten. Zelfs liefje-lief, meer werelds, voelde het feit dat we de afgelopen vijf jaar geen rijst verbouwden, aan alsof er iets ontbrak. Ja ze snapte wel dat je gewoon naar de handel kan gaan, een gans jaar door, en er rijst kan kopen voor net dezelfde prijzen in net dezelfde zakken. Maar dat is geen eigen rijst.

Eens het besluit genomen om dit seizoen wel rijst te gaan telen zag je dat ze zich beter in haar sas voelde.

Maar dit vrij afgelegen dorpje met vrij conservatieve mensen in hun doen en laten, kent veel animisme. Vooral onder de ouderen en die zijn in de meerderheid vanwege het feit dat hun kinderen en kleinkinderen het grootste deel van het jaar elders in het land aan de slag zijn. Bijgeloof in alles: het dagdagelijkse leven, wanneer men gaat bouwen, in de landbouw, wanneer men gaat feesten en zeker wanneer er wat onheil over het dorp waart.

En zie, De Inquisiteur is onderwerp van gesprek geworden zonder hij het wist, laat staan de oorzaak ervan kende. Ergens had liefje-lief al eens iets laten horen doch dat ging aan hem voorbij. Iets over het feit dat er rondging dat een farang ongeluk brengt voor de rijst wanneer die er in werkte. Ze hadden hem mest zien gooien samen met het lief. Ach, wat een onzin. De Inquisiteur vond het niet eens de moeite om er op te reageren.

Doch het bijgeloof bleef hardnekkig ronddwalen, het werd zelfs nog erger. Door de droogte: de groei stagneert, de toppen van de halmen kleuren geel. Zie je wel, het gaat niet goed komen dit jaar. Het komt door de farang zijn rijstvelden. Jongens toch, wat een gedoe. Toch blijft dat verhaal hangen in De Inquisiteur zijn hoofd.

Eerst veroordelen: wat een domme mensen. Dat idiote bijgeloof. Ach, het zijn enkel de ouderen.

Vervolgens: stel nu eens dat het echt rampzalig wordt. Wat gaan ze dan zeggen, hoe reageren ze daarop? Je weet maar nooit.

Beter dat verhaal wegwerken meldt De Inquisiteur aan liefje-lief. Bij iedereen die in de shop komt, dan weet het hele dorp het vrij snel. Zeg duidelijk dat het jou initiatief was om rijst te verbouwen, dat jij alle beslissingen neemt, en laat het goed doordringen dat het jou velden zijn. De Inquisiteur wil echt dat dit verhaaltje de wereld uitgaat, dit afgelegen dorp is te klein, te onwerelds. Je kan maar beter goed liggen in de gemeenschap. En ja hoor, het is uitgebloeid. De werkende generatie vindt het ook maar onzin.

Ondertussen gaat het dagdagelijkse leven gewoon verder, regens of niet.

Het lief is als een kind vanwege de nieuwe wagen. Leuk hoe ze haar vreugde uit, zo onschuldig en spontaan. De familie verspreid over Thailand en zelfs in Europa krijgt via Line een ongelooflijk aantal foto’s, de nummerplaat wordt doorgegeven voor de loterij die ze zeker gaan winnen nu. Met De Inquisiteur als passagier maakt ze haar eerste ritjes en dat gaat goed, geen gedoe met versnellingen en de camera die achteraan geïnstalleerd is helpt handig bij het parkeren. Vol ongeduld wacht ze op de postman die een pakketje voor haar moet afleveren welk van haar jongste zus in Bangkok komt: een handboek voor de verkeersregels en -tekens. Ze wil zo snel mogelijk haar rijbewijs halen doch beseft dat ze daar niet onvoorbereid aan kan beginnen. Eigenlijk moet ze als Thai aan veel meer verplichtingen voldoen dan een farang zoals De Inquisiteur die destijds via een internationaal rijbewijs zonder al te veel poespas een Thais kreeg, en de vernieuwing ervan is ook al een makkie. Zij moet examen afleggen en praktische proeven. De instelling waar dat kan heeft een handige website: ze leggen uit welke de praktijktesten zijn dus kunnen we daarop oefenen.

De volgende ochtend zit De Inquisiteur als altijd op zijn beneden terras en plots een kreet van het lief die even naar de woning kwam. Platte band.

Gadversammestejee, dat is de derde keer op twee weken, de oude wagen had net twee platte banden gehad. Voorheen, in drieënveertig jaar autorijden, had De Inquisiteur nooit een platte band. En vervelend, want de handleiding van de nieuwe wagen is uitsluitend in het Thais. Waar zit dat reservewiel? Waar zit het gereedschap?

Het repareren van een lekke band is erg goedkoop hier: honderd baht indien je het wiel naar de zaak brengt. Komt het lief op het idee – waarom de man niet hier laten komen? Goed idee.

Nu kost het tweehonderd baht, de moeite niet want buiten de arbeid rijdt hij er tweemaal elf kilometer voor.

Vreemd genoeg is het een klein scherp kippenbeentje dat de oorzaak is, de bandenman vindt het al wanneer het wiel eraf is. Gewoon pech hebben noemen ze dat.

Ach, leven in Isaan, altijd wel iets te beleven.


» Laat een reactie achter


23 reacties op “Een farang in Isaan (5)”

  1. Bert zegt op

    Vragen wij ons toch nog af welke auto de Inquisiteur nu rijdt ?

    Weet niet of er in de Isaan rijscholen zijn, maar hier in BKK in overvloed.
    Deze helpen je ook makkelijker door het examen dat je moe afleggen.
    Kost iets van Thb 5.000

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +4 (obv 4 stemmen)
    • De Inquisiteur zegt op

      Honda BR-V

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
      • Bert zegt op

        Mooie auto.
        RIjdt zelf een Honda Freed, ook een fijne auto, maar absoluut niet zuinig.
        Vnl in BKK en dan rijdt ie 1 op 9 en lange afstand 1 op 14.
        Ben benieuwd naar verbruik van de BR-V

        VA:F [1.9.22_1171]
        Waardering: +1 (obv 1 stem)
  2. Daniël M. zegt op

    Hallo.

    Een boekje laten overkomen uit Bangkok? Ik denk dat in elke grote stad (provinciehoofdstad) een winkelcentrum is met B2S of AsiaBooks, waar je verkeersboeken kunt kopen. Ik heb dat ook al gezien in Khon Kaen…

    Wel erg handig als je zo goedkoop een lekke band kunt laten herstellen of vervangen. Op dat vlak skoort Thailand veel beter dan West-Europa…

    Verleden jaar was heel droog in België: schitterend weer, maar daardoor was er een groot watertekort in de bodem ontstaan. Afgelopen winter was dat maar gedeeltelijk weggeregend… Deze zomer eerder fris en bewolkt, maar weer overwegend droog: ook hier neemt het watertekort toe… Duidelijk tekenen van klimaatverandering…

    Vriendelijke groeten.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +4 (obv 4 stemmen)
    • De Inquisiteur zegt op

      Goed lezen. Boek komt van haar zus. Die net haar rijbewijs gehaald heeft.

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
      • Daniël M. zegt op

        Sawatii khrap.

        Bedoel je deze zin?
        “Vol ongeduld wacht ze op de postman die een pakketje voor haar moet afleveren welk van haar jongste zus in Bangkok komt: een handboek voor de verkeersregels en -tekens.”.

        Deze had ik goed gelezen en daaruit had ik afgeleid dat dat pakketje van haar jongste zus in Bangkok komt en dus niet het boek dat daarin zat. Kwestie van interpretatie van de zin?

        Ok. Maar de kern van mijn opmerking was eerder in de richting van: Wanneer zal haar zus die opsturen en dus hoelang het geduld van jouw echtgenote op de proef zal gesteld worden.

        Vriendelijke groeten uit zonnig en koel Brussel. Maar het wordt hier warmer tot mogelijk rond 35 graden rond dinsdag…

        VA:F [1.9.22_1171]
        Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  3. Dick zegt op

    Zijn er ook boekjes met Thaise verkeersregels in Engels ?

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  4. john zegt op

    dank je inquisiteur voor je, onbeleefd gezegd, schrijfsel. Elke keer leer je weer wat hetgeen je niet zo geweten hebben als je tussen de farangs leeft. Dank, dank.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +5 (obv 5 stemmen)
  5. Anton zegt op

    Inquisiteur – ja je heb het weer gedaan – hoe zei men vroeger? “Een 10 met een griffel.
    Hoop mijn gepresen woorden hebben niet te veel spel fouten!

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +5 (obv 5 stemmen)
  6. Frans Pattaya zegt op

    Inderdaad, ik denk dat je gelijk hebt Inquisiteur met jouw waarneming dat een Isaner de rijstbouw op een hele andere manier beschouwt dan wij.
    Ik heb daar met mijn inmiddels erg verwesterde thaise liefje ook weleens discussie over.
    Zij is het met mij eens dat die rijstbouw qua kosten/baten nauwelijks rendabel is, in ieder geval niet rechtvaardigt dat er zoveel werk in gestoken wordt. Ik heb weleens geadviseerd om alle kosten van een oogst van begin af aan bij te houden, dat te relateren aan de uiteindelijke verkoopwaarde en dan vervolgens uit te rekenen wat er per dag arbeid daadwerkelijk verdiend is.
    Zij zou dat zelf overigens ook graag willen weten, maar slaagt er dan vervolgens niet in om haar familie ertoe te zetten om die exercitie een keer daadwerkelijk uit te laten voeren. Ik vraag me zelfs wel eens af of ze er richting de familie wel voldoende druk uitoefent…
    De oma van mijn liefde verbouwt wat verschillende soorten groenten en verkoopt dat op de markt. Zij realiseert daarmee vermoedelijk met aanmerkelijk minder moeite een hogere opbrengst dan met de rijstverbouw mogelijk is.
    Ik denk dat het ook wel te maken heeft met het feit dat een deel van de rijstoogst voor eigen gebruik is en dat er niks boven “eigen” rijst gaat.
    Zo neemt mijn liefje na elk verblijf in Thailand “rijst van pappa” mee naar Nederland. Soms zijn we daar de helft van het totaal toegestane aantal kilo’s ruimbagage aan kwijt…..

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +8 (obv 8 stemmen)
    • l.lagemaat zegt op

      Mijn inschatting is dat als werkelijk alle gewerkte uren berekend zouden worden, er met verlies wordt gewerkt. Afgezet tegen de prijs die de opkopers betalen.

      Maar zelf rijst te eten hebben en ook nog wat geld ontvangen van de verkoop rijst is ook een filosofie!

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
    • Jan Scheys zegt op

      Vastgeroeste gewoontes roei je niet zo maar uit. Best ze in hun waan te laten als ze daar tevreden mee zijn en ik denk ook dat met het verbouwen van fruit en groenten om op de markt te verkopen er veel meer te vedienen valt voor minder arbeid.

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +1 (obv 1 stem)
  7. raymond zegt op

    Alweer een prachtig geschreven verhaal Inquisiteur.

    Ik ben nu 4 jaar samen met mijn thaise vriendin en krijg ook steeds meer inzicht in de thaise samenleving.
    In het begin ging ze niet zozeer in op mijn nogal directe vragen en probeerde zij deze te ontwijken. Maar nu verteld ze me alle ‘ins and outs’ over bijv. geld, politiek, politie, corruptie, regelgeving en beeldvorming die thais hebben over falangs.

    Soms valt mijn mond letterlijk open van verbazing en moet zij hard lachen over mijn reactie en vraagt: ‘Is dat hier in Nederland dan niet hetzelfde’? Ja, daag, wanneer je dat hier in Nederland zou proberen zetten ze je 10 jaar vast, haha.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
    • Rob V. zegt op

      Misschien leuk om je grootste verbazingen met ons te deken? (In een reactie of ingezonden blog). Kijken wie ook verbaasd is of wie zich verbaasd over jouw verbazing. 🙂

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +3 (obv 3 stemmen)
      • Raymond zegt op

        Voorbeeld over Rijbewijs: volgens mijn vriendin heeft haar vader zijn rijbewijs destijds gewoon gekocht (officieel rijbewijs/geen fake) zonder ook maar 1 meter in een auto te hebben gereden. 😛

        VA:F [1.9.22_1171]
        Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
        • Jan Scheys zegt op

          Dat zou me ook niet verwonderen omdat men destijds ook een titel als dokter gewoon kon kopen. Ikzelf heb als eerste lichting een examen moeten afleggen om mijn rijbewijs te halen en daarvoor een paar dagen cursus moeten volgen maar mijn moeder die kreeg toen haar rijbewijs ook zonder ook maar een examen en test afgelegd te hebben. Gewoon aanvragen en ze kreeg dat. Natuurlijk is dat al een eeuwigheid geleden omdat ik al 71 ben en dit was België 50 jaar geleden ongeveer…

          VA:F [1.9.22_1171]
          Waardering: +4 (obv 4 stemmen)
  8. Erwin Fleur zegt op

    Beste Inquisiteur,

    Ook onze familie heeft het rijst al een gehele lange tijd achter zich gelaten.
    Leuk zo’n lekker eigenwijs verhaal!

    Ik kan voor jou wel een boek opsturen ” hoe te leren rijden” maar ik weet dat je dit
    zelf goed aan kan.

    Ook ik heb het zelfde met mijn vrouw die graag wil leren auto rijden en ja dat heeft
    een redelijk aantal lessen gekost.
    Tot op heden geen rijbewijs,, maar houd vol tot de tijd weer daar is.

    Ik en dat van andere mensen hebben zeker de zelfde problemen, of het doel om te leren.
    Met vriendelijke groet,

    Erwin

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  9. l.lagemaat zegt op

    Wie betaalt de schade na een aanrijding veroorzaakt door iemand zonder rijbewijs?
    Nog maar niet te spreken van een opname in het ziekenhuis met alle kosten!

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
    • De Inquisiteur zegt op

      Ik krijg zo’n vermoeden dat U niet al te veel op het Isaanse platteland komt.
      Ten eerste: nauwelijks verkeer
      Ten tweede: weinigen hebben zelfs maar een verzekering buiten dat wat je mee krijgt bij de autotaks.
      Ten derde: beetje buiten de lijntjes kleuren maakt het leven eens zo aantrekkelijk, hier heeft men nogal lak aan geboden en verboden.

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +8 (obv 8 stemmen)
      • Lung addie zegt op

        Beste Rudi,
        jouw vermoeden is correct. Wetende dat de kans, vooral op het platte land, en dat niet enkel in Isaan maar ook hier in het Zuiden, bij een ongeval bijzonder groot is dat ook de tegenpartij over geen rijbewijs beschikt, Tenslotte is het voor het bezitten van een voertuig geen noodzaak om over een rijbewijs te beschikken. Dus wie de kosten zal betalen… ja, dat maken die personen dan maar zelf uit. Meestal ‘regelen’ ze het gewoon onderling want ze hebben vaak beiden boter op hun hoofd.
        Als Farang bezondigt u zich best niet hieraan. Toch als je in ogenschouw neemt wat het amper kost om een geldig Thais rijbewijs te bekomen. Je moet al meer dan een ezel opgeeten hebben om, als Farang, zonder rijbewijs of verzekering de openbare weg met een voertuig op te gaan.

        VA:F [1.9.22_1171]
        Waardering: +1 (obv 1 stem)
  10. Daniël M. zegt op

    Gisteren heb ik het bericht over de droogte in Thailand (https://www.thailandblog.nl/nieuws-uit-thailand/thailand-verwacht-ergste-droogte-in-10-jaar/) getoond aan mijn echtgenote.

    Zij bevestigt dat de rijstplantjes in de velden rond hun dorp “de kopjes naar beneden laten hangen” als gevolg van watertekort.

    Dus hebben de farang in alle rijstvelden geholpen? 555

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
    • Rob V. zegt op

      Daarom is het zo leeg in Pattaya, die witneuzen dwalen overal door de rijstvelden. 555

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +1 (obv 1 stem)

Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website