“Ik wil een farang vriend”, haar besluit stond vast. Een toekomst die alleen maar in het teken stond van zeven dagen per week 10 uur werken tegen een hongerloontje maakte haar wanhopig.

Ze had een ‘kamer’ in een sloppenwijk van Bangkok. Iedere avond plofte ze na haar werk doodmoe op haar matje op de grond. Ze huilde veel, een hopeloos en armoedig bestaan zonder enig vooruitzicht op betere tijden. Werken en slapen, dag in dag uit.

Een collega wist de oplossing voor al haar ellende: een farang vriend. “Die zijn rijk en geven je alles wat je wilt,” zei de oudere vrouw. Zij kon het weten want ze had een dochter met een farang vriend. Al haar problemen zouden als sneeuw voor de zon verdwijnen. Een farang aan de haak slaan is de hoofdprijs in de loterij, daar was ze inmiddels van overtuigd.

Ongeveer een jaar later heeft ze eindelijk haar lang gekoesterde wens in vervulling zien gaan. Ze heeft een farang vriend, haar eerste. En wel de auteur van dit artikel. Nu ze weer met beide benen op de grond staat, maakt ze de balans op en komt ze tot de ontdekking dat een farang vriend niet per definitie een hemel op aarde is.

Er is geen handboek voor een ‘farang boyfriend’. Ik heb haar wel het boekje “Thaise koorts” toegezonden. Hierin staan de verschillen tussen de culturen netjes opgeschreven. Het papier is geduldig, echter de praktijk is een stuk weerbarstiger. Een vervelende bijkomstigheid is ook dat haar vriend niet rijk is maar slechts een ‘poor farang’. Dat die ook bestaan wist ze niet. Alle farangs zijn toch stinkend rijk?

Vanaf dag één ben ik eerlijk tegen haar geweest, over wat ze van deze relatie kon verwachten. Geen patserig huis in Isaan, geen auto, geen hip mobieltje. Alleen een beperkte maandelijkse bijdrage zodat ze thuis bij haar dochtertje kan wonen en voor haar kan zorgen. Andere smaken zijn er niet. Niet omdat ik gierig ben, maar mijn polsstok reikt niet verder. Verder springen is dan niet handig.

Mijn aanbod was fair en acceptabel in haar ogen. Na intern familieberaad ging ze akkoord. Dat betekende, weer thuis wonen. Een nieuwe ervaring. Op haar vijftiende, is ze naar Bangkok vertrokken om te werken. Van de daarop volgende negen jaar is ze alleen nog twee jaar thuis geweest om haar dochter te baren en te voeden. De vader van de baby is met de bekende Thaise noorderzon vertrokken. Na deze onderbreking is ze naar Bangkok teruggekeerd om haar oude leventje weer op te pakken, als schoonmaakster. Kantoren en hotelkamers poetsen. Ongeschoold werk. Geestdodend, maar er moet nu eenmaal geld verdiend worden. Voor haar dochtertje en voor pappa en mamma.

Eenmaal terug in het idyllische plattelandsdorpje blijkt het leven van alledag niet eenvoudig. Met een farang boyfriend stijgt dan wel je status, veel plezier valt daar niet aan te beleven. Nadat het nieuwtje er af is, komt de volgende fase. Deze fase heeft de naam: ‘jij hebt een farang vriend, dus jij hebt geld en daar willen wij ook een beetje van.’

Dagelijks werd ze aangesproken door haar mededorpelingen. Ze wilden geld van haar. Net zoals haar vader en moeder, broer nummer 1, broer nummer 2, zus nummer 1, oma, ooms en tantes, neven en nichten, schoonzus, buren, vrienden, vage kennissen, oud-collega’s en passanten. Er is nu eenmaal een chronisch gebrek aan geld in Isaan. En er is altijd wel ergens een lekkend dak, ziek kind, of een gokschuld die afgelost moet worden.

Dan zegt ze toch gewoon nee, zou je denken. Dat werkt helaas niet zo in de hechte Thaise dorpsgemeenschap. Je moet namelijk je rijkdom delen. ‘Naam Jai’, je goede hart tonen. Ze moet wel want in de toekomst kunnen de kansen keren. Er kunnen slechte tijden aanbreken, de relatie kan op de klippen lopen. In dat geval moet zij misschien aankloppen bij anderen. Dan is het niet handig wanneer jij zelf als gierigaard te boek staat.

Maar delen is lastig want ze heeft zelf ook niet veel. Ze heeft namelijk een ‘poor farang’ aan de haak geslagen. Dat valt ook niet uit te leggen aan de dorpelingen want iedere farang is immers rijk. Op een geven moment koos ze er maar voor om de hele dag binnen in huis te blijven. Niet meer geconfronteerd worden met ‘bedelende’ dorpsgenoten. Dat hielp niet echt, de rest van de familie wil net zo graag aan de geldboom schudden. De telefoon uitzetten was geen optie. Dan zou ik haar ook niet kunnen bereiken.

Een ander probleem is de verveling. Er is in een Isaans dorp niets, maar dan ook niets te beleven. Als haar dochtertje naar school is, heeft ze de keuze tussen het huis wat schoonmaken, tv kijken, koken of wassen. Het enige uitstapje is twee keer per maand met de motorbike naar Tesco Lotus in een naburig stadje. Om er te kijken, naar alles wat je niet kunt kopen.

Ze wachtte zeven maanden op mij, om gezamenlijk vakantie te vieren. Drie weken lang. Die weken vlogen voorbij. Nu wacht ze op de volgende vakantie en vraagt ze mij iedere dag aan de telefoon wanneer ik weer terug kom. Een antwoord kan ik niet geven. Allereerst moet ik weer sparen voor de volgende trip. Daarnaast zijn mijn beschikbare vakantiedagen niet onuitputtelijk. Haar naar Nederland halen is op dit moment niet mogelijk.

Zo valt ook dit sprookje in duigen. De ridder op het witte paard blijkt een arme sloeber op een ezel te zijn. Het chronische geldgebrek is nauwelijks opgelost en de verveling in het dorp is dodelijk. Gelukkig houdt ze wel erg veel van mij en ik van haar.

Het leed, dat liefde op afstand heet.


» Laat een reactie achter


41 reacties op “Het leed, dat liefde op afstand heet”

  1. kalebath zegt op

    klingt allemaal heel bekent. Mijn leed heet alleen wachten op de IND

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
    • Patrick zegt op

      Gelukkig hoef ik niet een hele familie te onderhouden.. Vooralsnog alleen mijn eigen vrienden en onze 3 honden..

      Wacht je al lang op de IND?

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
      • kalebath zegt op

        vandaag 5 maanden

        VA:F [1.9.22_1171]
        Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
    • Tja, het valt niet altijd mee. Er zijn veel drempels die genomen moeten worden.

      VN:F [1.9.22_1171]
      Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  2. Peterpanba zegt op

    PRachtig geschreven. Internet en Skype verzachten de pil maar die blijft bitter smaken hoor. Mijn vrouw wil graag blijven werken in bkk omdat ze weet dat de verveling het alleen maar moeilijk zal maken. Dus met wat geluk ik 3 weken daar zij 3 maanden hier ik 10 dagen daar en dan zij weer hier. ONdertussen nog geld overmaken voor haar en trachten om onze tickets nog te betalen. Maar ik heb het er allemaal graag voor over want… you know …

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  3. ludo jansen zegt op

    uit het oog uit het hart,niet simpel allemaal

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  4. hans zegt op

    Klopt helemaal Peter ik had de schrijver kunnen zijn.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  5. Frans zegt op

    Ik denk terug naar 2002, verliefd geworden…geprobeerd haar naar Nederland te halen voor een vakantie, drie keer geweigerd…..helaas in 2008 relatie beeindigd, maar ik heb nog ‘n geluk ik zorg voor mijn dochter [ ben wel niet de biologische vader ] maar woord is ‘n woord. Ik ben nog steeds gelukkig, zeker als ik In Thailand ben. Enne niet uit het oog,uit het hart

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  6. Franco zegt op

    Ik heb bijna 7 jaar een relatie op afstand gehad.

    Eindelijk was de verblijfsvergunning in orde en kon ze hiernaartoe komen om te wonen en te werken.

    Echter werden toen ineens de verzoeken van geld en hulp van moeders en de rest van de family enorm hoog. Ze heeft me uiteindelijk verlaten voor een thaise man.

    Waarom? dan zouden de verzoeken om geld van haar familie er niet meer zijn (denkt ze).

    Wel zuur na de hele IND-circus die ik allemaal geregeld heb.

    Ben er nog kapot van.

    Relatie op afstand, NOOIT MEER!!

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  7. William zegt op

    Khun Peter,
    Prima en duidelijk naar waarheid verwoord.
    Ik had het niet beter kunnen doen.
    Toch zijn er ook ‘Thaise liefdes’ die in hun village op het platte land willen blijven.
    Die er niet aan moeten/willen denken in de ‘grote stad’ te wonen.
    s’Avonds, na ‘n dag van noeste arbeid, alleen en eenzaam op hun ‘kamertje’ (ons wel bekend die ‘hokjes’ die ze met z’n 3en of 4en delen, met ‘n fan en de “wc” op de gang)
    komen en proberen te slapen !!
    In haar dorp heeft ze haar liefdes, family, vrienden en kennissen.
    En zo ken ik er toch wel ‘n paar die ook ‘n farang op afstand hebben.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  8. Robbie zegt op

    Peter,
    Hoe herkenbaar! Ik herken het probleem, maar ik herken ook mezelf in jouw situatie: ook IK ben een “Poor farang”! Ook IK ben eerlijk en vertel dat de Thaise dame(s), maar desondanks blijven ze mij beschouwen als rijk, en vergeleken met hun en hun familie is dat natuurlijk ook zo. God zij dank, Boeddha zij geloofd.
    Ik bewonder je inspiratie om steeds weer een nieuw en interessant artikel te schrijven. Bovendien siert het je enorm dat je jezelf zo kwetsbaar durft op te stellen. Complimenten!

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
    • Robert zegt op

      Klopt, Ik respecteer het eerlijk en open zijn, maar de realiteit is meestal toch onbegrip aan Thaise kant (en uiteraard zou het on-Thais zijn dit te uiten. ‘You not rich? Mai pen rai!’ Mai pen rai ammehoela!) Veel arme Thais hebben geen idee van het kostenplaatje in de Westerse wereld en blijven de farang zien als onuitputtelijke bron van inkomsten. Als er naar hun mening niet genoeg geschoven wordt is het voor hen vaak een vanzelfsprekende gerechtvaardige zaak dit aan te vullen op welke wijze dan ook, al is het maar om geen gezichtsverlies te lijden of krediet op te bouwen voor de toekomst zoals het stukje ook al aangeeft, en het is dan ook niet ongebruikelijk dat er meerdere farangs in het spel zijn.

      Peter, dit is een mooi en gevoelig stukje en daar wil ik niets aan afdoen, daarnaast ben jij ook vrij realistisch voor zover ik je ken, maar wellicht voor meer naieve lezers wel goed om aan te geven dat in zijn algemeenheid het soort afspraak wat jij hier gemaakt hebt niet altijd werkt. Thais interpreteren dit soort afspraken veel ruimer dan Nederlanders, en niet kwetsen gaat nog altijd boven eerlijkheid voor de Thai. In het geval van bargirls zou ik helemaal niks terug verwachten om teleurstellingen te voorkomen.

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
      • @ Robert, dit soort afspraken zijn in de praktijk ook lastig te maken. Er is altijd wel een ‘onverwachte’ kostenpost die zich opdoemt. Enige hulp van de farang wordt dan ook verwacht. Het blijft zoeken naar de balans. En op zijn tijd de grenzen aangeven.

        VN:F [1.9.22_1171]
        Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  9. carlo zegt op

    Zeer bekend peter, heel vervelend .ik ben in gelukkig dat ik er veel naar toe kan maar zelfs dan is het niet zo fijn.
    Waarom geef je haar niet een bezigheid, zoals het fokken van kippen eenden varkens enz.
    Dit vergt niet zo,n grote investering , ze hebben wat te doen, en brengt nog geld op ook.
    Ik heb dat dus gedaan en over niet al te lange tijd is ze onafhankelijk van mij.
    Groeten carlo

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  10. Arnaud zegt op

    Heel mooi verwoord Peter ! Dat zijn dus van die zaken waar je vaak mee te maken krijgt wanneer je een relatie hebt met een partner uit een ver land en waar je nooit aan gedacht had toen Cupido zijn pijlen afschoot.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  11. robert 48 zegt op

    Beste peter
    Een goudeerlijk verhaal maar liefde op afstand werkt niet woon al jaren in de isaan en wordt stevast aangeklamt robert i want farang en steeds zeg ik weet geen.
    Heb vrienden die me opzoeken hier uit pattaya en holland en laat zien wat ze hier allemaal bouwen de meesten hebben er 2 of 3 farangs opna er is ereen zelfs die heeft een huis in phuket van een zwitser maar die denkt ze woont bij mamma in de isaan maar werkelijk is ze mooi getrouwd met een engelsman en die meneer weet dat ze een zwitser heeft. terwijl hij er ook van profiteert.
    Dus als farang nr. 1 komt kijken wat die gebouwd heeft laat ze het huis zien als nr. 2 komt laat ze het andere huis zien geloof maar de thaien in het dorp lachen zich een bult en zeggen niks en zwijgen zeker de familie.
    Nou heb ik geen last van de fam. ze wonen in bangkok mamma en pappa en der 2 zus en man komen met songkran 1 maal hier in het jaar dan gaan we naar de makro en slaan veel vis en garnalen en vlees in en maken een mooi feest ervan dat door mij wordt betaalt en zie ze voldaan huiswaarts keren.Kan wel doorgaan met verhalen die ik hier beleef maar petje af voor peter om zo eerlijk te zijn tegenover zijn vriendin.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
    • @ Robert 48, ik ken die verhalen natuurlijk. Ik heb er honderden gehoord of gelezen. Desondanks bedankt dat je me wilt waarschuwen. Ik ben op mijn hoede maar ik vertrouw haar wel. Garanties heeft niemand in het leven ook niet met een Westerse relatie.

      VN:F [1.9.22_1171]
      Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
      • Leon zegt op

        Hoi Peter
        Een mooi verhaal waar ik me ook in kan verplaatsen.
        Ik kan mijn vriendin nu ruim 6 jaar,en ben in de gelukkige omstandigheden dat ik wel 3 tot 4 maal per jaar bij haar ben. En ja ik vertrouw haar ook en zij mij. Dit is denk ik ook noodzakelijk anders moet je nooit aan zo’n avontuur beginnen. Maar ja ik ken hier n omgeving ook mensen
        die er meerdere partners op na houden,en die wonen dan maar 10 kilometer uit elkaar. Dus ik ben nog steeds heel er gelukkig. In november gaan we eindelijk bouwen op ons eigen stukje grond en dan hopelijk over paar jaartjes voorgoed naar het paradijs. Voor jou ook veel succes.

        VA:F [1.9.22_1171]
        Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  12. Henk B zegt op

    Peter bedankt weer voor je mooie en eerlijke verhaal, en kijk elke dag uit naar de verhalen
    op Thailand blog.
    En ook de eerlijke reaktie van vele lezers, en zoals mijn vader zaliger mij leerde,
    Eerlijkheid duurt het langst, en al is de leugen nog zo snel, de waarheid achtehaald het wel.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  13. HansNL zegt op

    Ik wil niet l*ll*g doen, maar wat zijn nu precies de zekerheden/onzekerheden van een relatie dichtbij?

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
    • Henk B zegt op

      Zekerheden heb je niet in je leven, kunt alleen maar verwachtingen hebben, en vertrouwen in de medemens, en wie goed doet, goed ontmoet

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
      • Robert zegt op

        Ben ik in principe met je eens Henk, toch is er verschil tussen reele verwachtingen en naiviteit. Daarnaast is ‘goed doen’ ook multi interpretabel – de Thai doet immers ‘goed’ door niet te kwetsen, waarbij de Nederlander eerlijkheid meer als ‘goed doen’ ziet.

        Je moet wat gokken in het leven, tuurlijk, helemaal mee eens. En overal kan je relatie op de klippen lopen. Maar je kan ook met open ogen in een valkuil lopen, zeker in Thailand, zie dat regelmatig gebeuren. Wat ik hier lees in de lekker Hollandse reacties, zoals ‘duidelijk zijn’, ‘vertellen hoe de vork in de steel zit’, ‘recht door zee gaan’ en ‘eerlijk duurt het langst’; het zijn allemaal mooie reacties die in Nederland best zullen werken, maar ze lijken weinig rekenschap te geven van een algemeen besef van hoe zaken in Thailand werken. Blijf gewoon jezelf uiteraard, maar stel wel de verwachtingen wat bij zeg ik dan.

        Doet verder overigens niets af aan het mooie stukje van Khun Peter.

        VA:F [1.9.22_1171]
        Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  14. guyido zegt op

    je zet toch wel door peter ? doen hoor.
    personlijk heb ik nooit enig verzoek tot ondersteuning gekregen , maar was ik het die af en ondersteund moest worden ….
    maar ik geef toe dat een relatie op afstand echt niet werkt , ik heb het een paar maal ervaren , en het loopt steevast op verdriet uit.
    zet M op , motiveer haar inderdaad met projekten die ze kan doen , dat houd iedereen geestelijk wakker .
    mijn beste wensen en ja misschien moet je toch eens besluiten nemen .
    maar zonder een financiele ondergrond is dat verduveld moeilijk .voor haar /voor jou .

    bijzonder ,dat je zo openhartig schrijft ,mijn respect hiervoor.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  15. andrew zegt op

    Prachtig verhaal Peter ik hoop dat je er uit komt.Wat is dat tegenwoordig toch een gezeik met de IND.Ik sprak pas een belg en die vertelde mij:een schengen visum aanvragen op de Noorse ambassade in bangkok.Krijg je zo(zei hij)kun je ze zo meenemen voor drie maanden(zei hij).Maar ik heb mijn twijfels.
    En dat verhaal van Robert:extreme dingen gebeuren overal.Ook in nederland volop maar daar kun je niet van uitgaan.Dan wordt het nooit wat.
    Je hebt in ieder geval goed afgetrapt door haar precies te vertellen hoe de vork in de steel zit.
    Kun je wat dat betreft niet meer voor verassingen komen te staan.
    Ze zal moeten proberen die familie wat op afstand te houden maar in de ESAN cultuur is dat geen gemakkelijke zaak.De bangkokians denken daar heel anders over Ze zijn veel harder en meer op het westen georienteerd.
    En wat mij zo droevig maakt is dat hier mensen rondlopen die nooit een kans krijgen..Van geboorte af kansloos zijn zoals ook jouw vriendin als schoonmaakster.
    Alle baanjes worden hier toegeschoven aan familieleden.Mijn vrouw zegt regelmatig:
    no quality but family.
    Een compliment voor je eerlijke verhaal en TOI TOI.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
    • hans zegt op

      In nederland heet dat, het is niet wie je bent maar wie je kent

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  16. cor verhoef zegt op

    Het is misschien een idioot idee Peter, maar heb je er wel eens over gedacht om naar Thailand te verkassen en Engelse les te geven?. Wanneer je een HBO opleiding hebt een je Engels is (zeer) goed heb je zo een baan in de Isaan.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
    • andrew zegt op

      Volgens mij is dat geen ideoot maar een heel goed idee..

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
      • cor verhoef zegt op

        Ja Andrew, het zou in ieder geval logischer zijn. Thailand zit Peter als een gegoten jas en of zijn vriendin ook zo over Nederland zal denken wanneer ze er zou wonen is nog maar de vraag. Ik kwam hier tien jaar geleden met 7 kg bagage, duizend dollar op een enkeltje (voor een baan die op het laatste moment niet doorging)
        Ik heb nooit een dag zonder baan gezeten. Het is echt mogelijk om in Thailand in korte tijd een heel nieuw bestaan op te bouwen. Je moet ook wel een beetje mazzel hebben natuurlijk. Met pech schiet het allemaal niet zo op..

        VA:F [1.9.22_1171]
        Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
        • @ bedankt voor het meedenken. Er zitten zeker waardevolle suggesties tussen. Definitief wonen in Thailand is niet mijn keuze. Daarvoor ben ik teveel aan Nederland gehecht. Ik ben wel aan het kijken of ik mijn werk voor drie maanden of zo in Thailand kan doen (mijn werk is voor een belangrijk deel locatie onafhankelijk). Dat zou al een behoorlijk verbetering zijn. Echter, dat kost tijd om het zo te organiseren. Ik ben afhankelijk van opdrachtgevers (freelance activiteiten).

          Ondertussen zal ik moeten accepteren zoals het is. Gelukkig kan ik het af en toe van mij afschrijven 😉

          VN:F [1.9.22_1171]
          Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  17. Gerrit van den Hurk zegt op

    Wat een mooi en realistisch geschreven verhaal.
    Wel ook wat verdrietig.
    Ik herken er heel veel in.
    Bedankt.
    Gerrit

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  18. wimol zegt op

    Ik geloof niet zo in een relatie op afstand,heb ongeveer negen jaar geleden mijn huidige vrouw leren kennen en wij zagen het beide zitten.Heb toen voorgesteld dat zij de jaren die ik nog werken moest naar belgie zou komen,eerst voor drie maand (werd tweemaal geweigerd)en dan voor zes maand met de mogelijkheid tot verlenging.(werd ook geweigerd wegens te laag inkomen,echter het bedrag dat ik doorgegeven had in euro hadden ze bij de dienst vreemdelingen gezien als belgische frank)Eind goed al goed en wij tezamen in belgie genieten van elkaar.
    Nu wonen wij reeds bijna drie jaar in thailand maar dat maakt het niet eenvoudiger,want dan komt de rijke falang!!!naar thailand en iedereen gelukkig.
    Het heeft mij ongeveer een jaar gekost om orde op zaken te zetten.In het begin zaten wij hier elke dag met ong. 15 man te eten en drinken uiteraard.Heb dan mijn vrouw gevraagd met wie ze wou leven,met mij of met de familie.Dan heeft ze de familie duidelijk gemaakt dat het zo niet verder kon,privacy was er niet meer bij en dat heeft de ganse familie begrepen en hebben nu een normale familale band en helpen elkander.Tot slot had mijn vrouw niet mee naar Belgie gegaan had ik momenteel niet in thailand gewoond,want zoals gezegd ik geloof niet zozeer in een relatie op afstand en had daar dus nooit aan begonnen.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  19. Lieven zegt op

    Heb ik ook gedaan, van in ‘t begin duidelijk gemaakt dat wij “farang” niet de “millionman” zijn zoals we vaak vernoemd worden. En het is de eerlijkste manier. M’n vriendin is van Udon (Suwan Khuha) en ze woont er nog steeds, werkt er ergens in een textielbedrijfje en boerderij voor een armtierig loontje, heeft mama en dochter te onderhouden,…..enfin zoals er zovele gevallen in Thailand zijn. Doch heeft ze nooit gevraagd geld op te sturen hoewel ze dagelijks toch 2 sms’jes verzendt. Uiteraard hebben we plannen in de toekomst maar heb goed duidelijk gemaakt dat wij niet oneindig over geld beschikken. Dat we ook hard moeten werken en er ook veel voor moeten laten om te kunnen reizen. Een foldertje van je lokale Carrefour tonen doet ze wel even nadenken als ze de prijzen vergelijkt. Ze zijn inderdaad niet allemaal hetzelfde maar wij “farang” moeten dan ook van in het begin eerlijk zijn.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  20. Miek37 zegt op

    Dat is het mooie van dit blog, de openhartigheid, dat maakt het interessant, leerzaam en bewonderingswaardig.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  21. Zimri TIIBLISI zegt op

    Eerlijk en mooi geschreven, ik geniet van je stukjes, en leer zo nog beter de Thaise cultuur kennen.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  22. Ben Hutten zegt op

    Goed geschreven. Je weet de gevoelige snaar bij velen te raken, dus ook bij mij. Maar als ik goed naar de prachtige sprekende foto , ik neem aan jouw Thaise liefde, bij het artikel kijk, denk ik: Khun Peter: wat ben je toch een Rijke Farang!! Is moeilijk, blijft moeilijk, maar waar een wil is een weg. Up to you, Peter.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
    • @ Bedankt Ben! Tja, ik voel me zeker bevoorrecht. En rijk ben ik zeker: rijk aan ervaring, gezond en tevreden.

      VN:F [1.9.22_1171]
      Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  23. Leo zegt op

    Alle gegeven complimenten zijn terecht Peter. Ik heb sinds een half jaar een thaise vriendin, zij komt over 2 weken voor 3 weken naar Nederland en zij was in maart/april 6 weken hier. Ik ben in december in Thailand geweest en heb haar toen leren kennen, in februari teruggegaan om te checken of het allemaal serieus was en geen vakantieliefde en naar mijn idee is het serieus.

    Het is zo serieus dat ik besloten heb om per 1 januari 2012 te stoppen met werken, ik kan gebruik maken van een goede pré pensioenregeling (ik ben 57). Het inkomen wat ik dan heb is wel een stuk lager dan nu, maar voor Thailand ruim voldoende. Berekend dat het goedkoper is om daar te gaan wonen voor een groot gedeelte van het jaar, dan steeds maar tickets te kopen en geld te sturen. Over het geld sturen zijn al vele opmerkingen gemaakt, mijn vriendin vroeg nooit om geld en ik ben er zelf over begonnen en stuur nu regelmatig. Zij heeft nooit om geld gevraagd, alleen toen haar moeder in ziekenhuis werd opgenomen heeft zij voor de kosten daarvan wat gevraagd. Nu hoor ik al sommige lezers denken “waar heb ik dit meer gehoord?”.

    In oktober ga ik kijken in de isaan, omgeving nong bua lamphu of ik daar voor een redelijk prijs een huurhuis kan huren (mocht iemand wat weten?)en of ik de omgeving daar wel zie zitten. Nu woont mijn vriendin met haar 2 kinderen nog in Bangkok en wilt graag bij haar regelmatig zieke moeder zijn.

    Ik geloof in onze relatie en wilde toch al in Thailand gaan wonen, hoe het ook gaat met mijn relatie. Van het thailandblog heb ik zoveel informatie en ervaringen opgedaan en dit blijf ik zeker doen, zeker met dit soort waar gebeurde verhalen.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  24. Ferdinand zegt op

    Wow, knap, je zo open en kwetsbaar op te stellen op je eigen blog voor de rest van de wereld. Begrijp je problemen en achtergronden natuurlijk niet waarom je ze niet (in elk geval 1 of 2 x per jaar 3 mnd) naar Nederland kunt halen. Maar ik heb nu wel veel meer begrip voor al je andere vaak boeiende verhalen die ik altijd met plezier lees.

    Woon nu zelf sinds enkele jaren in de Isaan en daarvoor jarenlang heen en weer reizen, zij tijdelijk in NL en TH en enkele jaren vast in NL.
    Lees op het blog zo vaak over de bijdragen aan die arme Thaise familie en andere meëeters, maar heb nu al 18 jaar heel andere ervaringen (in 2 relaties en heel veel familie).
    Met heel klein beetje duidelijkheid t.o.v familie in Bangkok alswel de Isaan, vraagt absoluut niemand om geld. Hebben veel Thaise vrienden, kennissen en familie. Ja en wij zijn dan de rijkste met het grootste huis maar niemand komt (meer) op het idee om geld te bedelen. Welliswaar betalen wij meestal het etentje uit maar daar blijft het bij.
    Een keer duidelijk zijn en iedereen begrijpt het en wie het niet begrijpt blijft maar weg. Maar daar eigenlijk nooit slechte ervaringen mee.

    Begrijp wel dat een relatie zwaar onder druk komt te staan als je elkaar maar een keer per jaar enkele weken kunt zien. Knap van jullie dat je dit zo lang volhoudt. Dan moeten gevoelens wel echt zijn en om geld gaat het dus kennelijk niet.
    Als je zelf niks voor definitief TH voelt zou ik proberen haar toch maar zo snel mogelijk naar NL te krijgen, al is het maar steeds voor 3 mnd. Ik zou mijn liefde te veel missen en dar kan geen skype of internet contact tegen op.

    Heel veel sterkte. Dat jullie gauw de goeie oplossing mogen vinden en zij zo sterk is genoeg weerstand te bieden aan “lastige” familie en andere noodlijdende dorpsgenoten.

    Nogmaals knap van om je zo open te stellen.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  25. HenkNL zegt op

    Een openhartig verhaal wat ook heel herkenbaar is voor mij.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  26. Miek37 zegt op

    Afgelopen dinsdag (21-6) viel ik al zappend middenin een indringende en ontroerende documentaire op Canvas over de vele Deens-Thaise huwelijken in Ty, een streek in het noorden van Denemarken, in de 3 kwartier die ik ervan heb kunnen zien gaf de docu al heel veel inzicht over deze kwestie maar wat vind ik het zonde dat ik ‘m niet helemaal heb kunnen zien. De docu heet “Ticket to Paradise” en toen ik op internet naar meer informatie zocht zag ik dat dit eigenlijk dl. 2 uit een tweeluik van ene Janusz Metz leek te zijn, het eerste deel is genaamd “Love on delivery” die ik dus ook heb gemist. Ik heb op youtube, holland doc en uitzending gemist gezocht maar tot mijn grote spijt zonder resultaat dus ik post dit in de hoop dat er toch iemand is die dit leest en uitkomst biedt.

    meer info :

    http://programmas.canvas.be/documentaire/ticket-to-paradise/
    http://programmas.canvas.be/documentaire/love-on-delivery/

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  27. jan v zegt op

    zeer geachte vrienden ik vind dit een mooi verhaal maar waar en dat is niet alleen in taailand ook in de plili ze willen allemaal een ryke vent die de familie dan ook maar moeten onderhouden want dan is zy de princes op het witte paard ben zelf 10 jaar by de zelfde vrouw en heb 2 chattige kinderen 2 jongens maar ik ben en sta niet op de eerste plaats dat is de familie en toch weet ik ze houd van my en ik van haar en dat kon je niet meer veranderen j v

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)

Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website