Fotos593 / Shutterstock.com

In 2014 overleed de bekende Thaise kunstenaar Thawan Duchanee op 74-jarige leeftijd. Misschien zegt u dat niks maar als de foto van een markante oude man met een grote witte baard komt u wellicht bekend voor. Thawan was afkomstig uit Chiang Rai en het is dan ook niet zo verbazingwekkend dat er in Chiang Rai een museum is gewijd aan deze Thaise kunstenaar die ook buiten de landsgrenzen beroemd is.

Het museum, Baandam genoemd (wat ‘zwart huis’ betekent) is niet 1 gebouw maar een verzameling van 40 grotere en kleinere huizen in allerlei vormen en gebouwd van allerlei soorten materiaal (hout, glas, steen, terracotta). Deze huizen bevatten een groot aantal van zijn werken, te weten schilderijen, beeldhouwwerken, dierlijke beenderen en huiden, hoorns, zilver, goud en velerlei andere kunstvoorwerpen. Thawan werkte tot aan zijn dood aan dit museum. Het ligt in Nang-Lae, in Chiang Rai, zijn geboortegrond.

Valoga / Shutterstock.com

Thawan studeerde niet alleen in Thailand (hij was een student in de eerste lichting van de Kunstfaculteit van Silpakorn Universiteit, onder de leiding van de Italiaanse professor Silpa Bhilasri) maar hij studeerde in de jaren 60 ook aan de Academie voor Beeldende Kunsten in Amsterdam.

In de meer dan 50 jaar kunstenaarschap bouwde Thawan een omvangrijke collectie op met een eigen, herkenbare stijl. Hij maakte de Thaise kunst wereldwijd bekend. Veel van zijn werken zijn te zien in musea voor moderne kunst in Europa, Azië en Noord-Amerika. Zijn stijl is een mengeling van Boeddhistische symboliek en spiritualiteit in een hedendaags jasje, gekenmerkt door veel energie (heel veel van zijn werk is in zwart-wit).

Zijn werk werd niet door iedereen op prijs gesteld. Het zou godslasterend zijn. Hij ging er ook prat op dat hij met zijn werk veel geld verdiende hetgeen voor kunstenaars in de regel niet zo gewoon is.

Voor meer informatie: www.thawan-duchanee.com


» Laat een reactie achter


Rating: 4.67/5. From 3 votes.
Please wait...

6 reacties op “Baandam museum in Chiang Rai”

  1. Tino Kuis zegt op

    Ik zoek altijd naar betekenis van Thaise namen, erg leuk. Thawan Duchanee (นายถวัลย์ ดัชนี spreek uit: thàwǎn dàchánie:) Thawan betekent ‘machtig, groots, geweldig’ of als werkwoord ‘bevelen, heersen, regeren’ en Duchanee betekent ‘wijsvinger’, allemaal uit het Sanskriet. Mooie naam voor zo’n veelzijdige kunstenaar!

  2. Maarten Ruiter zegt op

    ja, een ware kunstenaar, dacht dat dit eerst een tempel was, vele chinese toeristen , en mooie houtbewerkte stoelen, met vele hoorns, lange slangen op de tafel,krokodillen, uiteraard geveld, en kunstzinnige gebouwen op het terrein, wat geweren, die mijn vrouw haar vader ook had, en nog vele mooie bezienswaardigheden, trouwens in de buurt ook een of nadere universiteitsstad, ook wel leuk om even te kijken, dichtbij het vliegveld van Chiangrai, ja in het noorden is veel te zien , vooral gaan kijken

    • chris de boer zegt op

      Die Universiteit is Mae Fah Luang University. Inderdaad een grote campus in een parkachtig landschap. Naast de faculteitsgebouwen is er overigens weinig te zien behalve dan het centrum voor Chinese taal dat met een donatie van 60 miljoen Baht van de Chinese regering tot stand is gekomen. Je waant je echt in China daar…..

  3. l.lagemaat zegt op

    Tawan werd in het begin van zijn kunstopleiding vreselijk op zijn ziel getrapt, doordat een docent hem slechts een kopiist noemde.
    Hij besloot daarop zijn eigen weg in te slaan en met succes.

    Twee van zijn werken zijn in het nieuwe museum in Pattaya te zien.

  4. niels zegt op

    we waren goed bevriend
    gebaseerd op het feit dat hij met mij nederlands kon spreken
    en die taal beheerste hij goed
    als nederlander wonend in chiangrai sinds 2001 en beeldend kunstenaar
    gingen onze gesprekken niet uitsluitend over de Kunst
    hij was veelzijdig creatief en een markante persoonlijkheid
    met een groot gevoel voor humor

  5. Henk Zoomers zegt op

    Ik waardeer deze bijdrage.

    In plaats van de zoete suikerbakkerstijl van Khun Kositpiphat met zijn “witte tempel”, waarvan bij het aanschouwen het glazuur spontaan van je gebit springt, is het een verademing om de aardse aanpak van Thawan te zien. Dat reisorganisaties met name gericht zijn op het barokke wit vind ik opmerkelijk. Desondanks hebben beide kunstenaars bij leven regelmatig met elkaar opgetrokken.

    Gezien de academische status van Chris de Boer vind ik zijn artikel nogal slordig.
    De naam van de Italiaanse professor Silpa Bhilasri (correct: Silpa Bhirasri) is feitelijk Carlo Ferocce, die tuusen WO I en II naar Thailand kwam, daar een Thaise naam en vrouw nam en inspirator werd voor veel jonge Thaise kunstenaars.

    De “Academie voor Beeldende Kunsten” is feitelijk de “Rijksakademie van Beeldende Kunsten”. Ook de opmerking dat Thawan’s werk “blasfemisch” zou zijn wordt enkel slechts door een beperkt aantal “studenten” (m.a.w. in opleiding dus niet als professionele academici) tijdens een tentoonstelling van Thawan daadwerkelijk geuit en kan dus niet als een algemeen (Thais) gevoelen worden gerepresenteerd, .

    Tijdens Thawan’s verblijf in Nederland raakte mijn vrouw als jong meisje bevriend met Thawan. Wij hebben hem in 1974 voor het eerst bezocht in zijn BR Apartment in New Petchburi Rd in Bkk. Nadien in zijn studio in Navatanee (Bkk) en zijn studio op de family compound in Chiang Rai en uiteraard na 1980 in Baan Dam. Wij hebben gedurende de jaren regelmatig in Nang Lae op Baan Dam diverse nachten verbleven. Ik herinner mij dat ik tijdens een van onze verblijven op Baan Dam ‘s nachts trapte op een tijgerklauw. Ik was meteen klaarwakker. Maar ik heb het overleefd.

    Tijdens ons verblijf in Chiang Rai stelde Thawan ons bij elk bezoek een auto met chauffeur ter beschikking. Op deze manier hebben wij diverse keren Chiang Saen, de Gouden Driehoek, Santikhiri (eerder Mae Salong) en Ban Therd Thai (eerder Bin Hin Taek, hoofdkwartier van Shan krijgsheer en drugsbaron Khun Sa) bezocht. In 1982 was ik getuige van de opmars van het Thaise leger jegens Khun Sa: helicopters, vrachtwagens met manschappen en twee auto’s met .50 machinegeweren. Those were the days.

    Thawan heeft zijn studio op het familie terrein in Chiang Rai direct na zijn terugkeer in Thailand in 1968 met een aantal handwerkslieden binnen een paar dagen gebouwd. Kosten: 3.0000 baht. Desondanks had hij in april 1968 al een tentoonstelling in Gallery 20 (boven boekhandel Chalermnit van ML Manich Jumsai, nazaat van prins Prisdang) om de hoek van hotel Erawan in Bangkok.

    Naderhand heeft hij een soortgelijke studio voor zijn zoon Mongdoy (later Doytibet) laten bouwen. Hij toonde ons deze woning persoonlijk, met een gloednieuwe Harley Davidson motor in de voorkamer. Naderhand hoorde ik dat Mongdoy met deze motor een ernstig ongeluk had gehad. Voor Tino Kruis een mooie gelegenheid om voornoemde namen te verklaren,

    Ik zag in november 2018 dat zijn studio inmiddels was afgebroken. De studio van zijn zoon zag er erg verlaten uit. Misschien als Thai socialite te vaak in Bangkok.

    Thawan vertelde in 1980 dat hij niet ver van Chiang Rai een stuk grond had gekocht, om daarop een aantal objecten te plaatsen. Feitelijk is dit het ontstaan van Baan Dam. Geleidelijk is dit project uitgegroeid tot het huidige complex, aanvankelijk in natuurlijke kleur, naderhand alles in zwart. Wij hebben er gedurende de jaren diverse keren overnacht.

    In november 2018 heb ik op invitatie van Prof. Prawit Mahasarinand van de Bangkok Art and Culture Centre (BACC) in Bangkok een lezing gehouden over de “Nederlandse periode” van Thawan. Ik heb tijdens mijn verblijf in Thailand diverse musea, galleries en bibliotheken bezocht voor mijn onderzoek naar deze periode.

    Uiteraard heb ik in 2018 ook Baan Dam bezocht. Waar ik in 2006 Baan Dam alleen maar via een zandweg door ananasvelden kon bereiken. was er nu sprake van een tweebaans asfaltweg, die leidde naar een uitgestrekte parkeerplaats met voldoende parkeerruime voor een colonne bussen.

    Nu maar afwachten wanneer het huidige incompetente regime in staat is om de falang een onbelemmerde toegang tot hun land te realiseren.


Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website