Lezersvraag: Waarom spreken Thai de laatste letter niet uit?

Door Ingezonden Bericht
Geplaatst in Lezersvraag
Tags:
5 februari 2020

Beste lezers,

Mijn Thaise vriendin heeft moeite met het uitspreken van de laatste letter van mijn naam. Ik heet Ronald en zij maakt er Ronalf van. Ook bij andere woorden valt het mij op dat ze vaak de laatste letter weglaat of verkeerd uitspreekt.

Herkennen anderen dat ook? Is daar een verklaring voor?

Groet,

Ronald


» Laat een reactie achter


No votes yet.
Please wait...

25 reacties op “Lezersvraag: Waarom spreken Thai de laatste letter niet uit?”

  1. RonnyLatYa zegt op

    Ja, valt me dikwijls ook wel op.

    Maar zo zijn er ook veel die problemen hebben met de “r”.

    Officieel heet ik ook “Ronald”. Maar die naam hoor ik enkel gebruiken bij Thaise overheidsinstellingen. Wordt dan “Mr. Lonald” als men mij roept bij naam. Zelden mijn familienaam. Vind ik ook zoiets raar.
    Maar de meeste kennen me in het dagelijkse leven als “Ronny” wat dan eerder weer “Lonnie” wordt 😉

    • Rob V. zegt op

      Kan ik bij jou dan een rijsttafel bestellen Lonnie? 🙂 En ja, in Thailand is elkaar aanspreken bij de voornaam gebruikelijk -ok bij meer formele interacties-. Vind ik prima, als ik naar een Thaise politici, activist, professor etc. refereer ben ik niet anders gewend dan de voornaam te gebruiken.

      Kok Lonny:
      https://www.parool.nl/kunst-media/kok-lonny-is-mandje-kwijt~ba9c9407/

      • RonnyLatYa zegt op

        Ik ben hier al wel langer dan vandaag en weet wel dat voornamen gebruikt worden. Ik zeg alleen dat ik het raar vind en blijf vinden, maar de oorsprong daarvan zal wel liggen in het feit dat pakweg 100 jaar geleden Thai geen familienaam hadden.

  2. Rob V. zegt op

    Uit Ronald Schütte zijn boek ‘de Thaise taal’ (aanbevolen als naslagwerk voor hen die Thais leren) citeer ik:

    — citaat —-
    1.1.2 Eind medeklinker 
    Een lettergreep kan met twee soorten eind-medeklinkers eindigen: 

    1) -p, -t, -k (harde) eind-medeklinkers
    Deze ‘harde’ eindklanken worden in het Thais niet echt gehoord. De luchtstroom eindigt nog voordat de laatste letter is afgemaakt, waardoor de harde medeklinkerklank (de ‘plofklank’ of occlusief) achterwege blijft, zoals bijvoorbeeld bij ons woord ‘hup’; de werkelijke ‘-p’ klank hoort men niet of nauwelijks.

    Omdat de eind-medeklinker vrijwel niet gehoord wordt zijn woorden als รัก (rák) (houden van), รัด (rát) (binden) en รับ (ráp) (ontvangen) moeilijk of nauwelijks van elkaar te onderscheiden. Het is de context die het onderscheid duidelijk maakt, wat ook voor de Thai geldt! Een Westerling is geneigd de harde laatste medeklinkers wél uit te spreken, wat dus niet moet.  

    2) -m, -n en -ng klanken kennen wij ook en vormen geen probleem
    —- einde citaat —

    Kortom, zo is men dat gewend vanuit het Thais. Met oefenen moet het je lief wel lukken om de harde eind medeklinker uit te spreken.

    Zie voor het boek:
    http://slapsystems.nl/

    • Ser zegt op

      Een goed boek denk ik, maar uitgelezen krijg ik het niet. Daar ben ik te ongeduldig en te dom voor.

    • ronald schutte zegt op

      De enige verklaring is dat het niet uitspreken van de laatste harde medeklinker al eeuwen een gebruik is om woorden vriendelijker te laten klinken. Zo wordt “Holland” in Thaise letters geschreven met de Thaise “D” erachter en staat er boven de letter een speciaal tekentje (์) dat aangeeft dat die letter niet moet worden uitgesproken. (ฮอลแลนด์ of ฮอล์แลนด์)

      • Tino Kuis zegt op

        En, Ronald, ook in het Nederlands wordt een harde eind-t soms niet uitgesproken, als daar bv een begin-d op volgt
        ‘Niet doen!’ wordt uitgesproken als ‘Nie doen!’

        De Thaise taal is in dit opzicht niet zo uniek als men wel denkt.

        • ronald schutte zegt op

          5555 Men (ook ik) denkt helemaal niks over uniek, vele talen doen dat. Maar het ging nu over het Thais.
          Maar in ons Nederlands doen dat alleen heel eenvoudige lieden, die hun taal niet eens redelijk spreken, om niet te zeggen erg primitief.
          En / of is het een dialect, maar ik had het over “ABN” Thais.

          “Nie doen” is wel heeeeel primitief. Een normaal ontwikkeld mens doet dat nooit……

          • Tino Kuis zegt op

            We zeggen allemaal ‘Nie doen’. En we zeggen allemaal ‘fijftig’ en niet ‘vijftig’, wist je dat?

  3. ruud zegt op

    Ik vermoed, dat het om in het Thais weinig voorkomende letttercombinaties zijn.
    LD is niet een van de makkelijkste combinaties, omat de vorm van de mond bij L en D niet vloeiend verloopt.
    Ik denk dat veel Nederlanders het Ronald eigenlijk als Ronawd uitspreken.

  4. Gerard zegt op

    Klopt…ander strottehoofd en de Thaiien spreken veel nasaler en wij niet

  5. Jasper zegt op

    Mijn vrouw heeft hier in ernstige mate last van in het Nederlands en Engels, rice wordt ri, boot wordt bo. Soms dus echt onverstaanbaar. Ze persisteert er echter in ondanks dat ik al 1000 x haar uitspraak heb gecorrigeerd. Volgens haar is dit omdat in het Thai dit altijd ingeslikt wordt.
    Een ander ding is dat voor haar het heel normaal is om bv te zegen: “gisteren ik lopen naar school” Zelfde verhaal: volgens haar kent het Thai geen vervoegingen en verleden tijd voor de werkwoorden.

    • HansG zegt op

      Ik merk inderdaad geen vervoegingen. Veel beter dus! Geen vervelende zwakke of sterke werkwoorden!
      Gewoon de toevoeging bepaalt de tijd. Ik eet vanmorgen 10 uur. Ik eet gisteren. Ik eet vanavond Som Tam etc.
      Aan de andere kant zijn de klank verschillen voor mij moeilijk te horen en te leren.

    • KhunKoen zegt op

      Klopt helemaal Jasper, het Thai kent geen vervoegingen, ze voegen een tijdwoord eraan toe zoals je vrouw zegt.
      Dus niet ik liep naar school gisteren maar gisteren ik lopen naar school.
      Meux wan di-chan dunn pi rongriien

      • TJ Chiang Mai zegt op

        Geen werkwoord vervoegingen in een taal komt veelvuldig in Azie voor. Niet alleen in de Thaise grammatica, maar ook in de grammatica van de talen Chinees, Japans en Vietnamees, De Koreaanse grammatica kent wel werkwoord vervoegingen. De Indonesisch grammatica kent slechts een paar werkwoord vervoegingen, en dus stukken minder dan de grammatica binnen Germaanse en Romaanse talen.

  6. Dick41 zegt op

    Dat niet uitspreken van de laatste letter lijkt een in heel Thailand gebruikte “gewoonte”. Het maakt niet uit of het gebruikswoorden zijn in het Engels of namen. Geen idee waar dat vandaan komt.
    Ik heb de grootste moeite om mijn Thaise stiefzoon die op de “Universiteit” zit aan zijn verstand te brengen dat het echt wel nodig is in het vak dat hij gekozen heeft: hotel en tourism. Na 10 jaar corrigeren nog steeds een ramp.

  7. Heho zegt op

    Waarom-vragen zijn bij taalverschijnselen praktisch nooit logisch te verklaren.
    Het Thai kent finaal accent (op de slotlettergreep; bij zowat alle plaatsnamen). Daarbij wordt de laatste medeklinker zelden uitgesproken.
    Dat gebeurt ook als een Thai Engels spreekt. Daardoor ontstaan onduidelijkheden: ‘laai’ bijvoorbeeld kan Engels ‘like’ zijn, maar ook ‘life’, ‘line’ of gewoon ‘lie’.
    Ook het Nederlands heeft zulke rare verschijnselen. Waarom zeggen wij half negen, terwijl Thai (als b.v. het Engelsen) het over ‘pet mong kruung’ (8 uur [plus] half) hebben? Zij tellen door, wij [met een rare gedachtekronkel] heen en dan weer terug.
    Wij doen dat al eeuwen zo; dat hebben we zo geleerd.
    Zo zijn onze woordaccenten zeer wisselend, de Thaise zijn vele malen complexer, maar de meestal tweelettergrepige woorden hebben slotaccent, waarbij men de slotmedeklinker vergeet (Kroengthee b.v.).

    • RichardJ zegt op

      Sorry heHo,

      Voorzover ik weet, hebben de Engelsen het niet over “8 uur (plus) half”. Engelsen zeggen “half eight” en bedoelen dan 8.30 uur.

      Ik denk dat de Nederlandse “half acht” (=halverwege naar 8 uur) daarom correcter is dan de Engelse “half eight”. En ook de Thaise “ped mong kryng” is correct.

      • Joost zegt op

        In het Engels zeg je ‘half past seven’ als je 7.30uur bedoelt.

  8. Eddy Lampang zegt op

    Herkenbaar.
    Voor Thai is het niet evident om twee andersluidende medeklinkers onmidellijk na elkaar uit te spreken.
    De “r” verandert zeer vaak in een “l” omdat dit nu eenmaal vlotter over hun lippen gaat.
    De eindmedeklinkers verliezen power, krijgen meestal geen klemtoon of worden helemaal niet uitgesproken.
    Dit is hoe ik ervaar dat zij hun moedertaal spreken, maar ook hoe ‘t engels of ‘t nederlands gehanteerd worden..

  9. Marcel zegt op

    de thais hebben geen moeite met de laatste letter van een woord ,wel met twee opeenvolgende medeklinkers.Zo wordt sport een sprot,een turk wordt een truk en wisky wordt wiseky.De r wordt inderdaad l uitgesproken wat soms verwarring brengt bij falangs die het nog niet gewoon zijn.Niks aan de hand,alles heeft zijn charme.

  10. John Chiang rai zegt op

    Dat velen ook problemen hebben met het uitspreken van een (R) is bij de meesten van ons algemeen bekend.
    Het bijzondere is dat dit probleem erg persoonlijk is,omdat anders als mijn vrouw,haar moeder en zuster deze (R) uitstekend uitspreken.
    Iemand die het niet kunnen uitspreken van een (R) als gebrek heeft,zal omdat in het hoog Thai de (R) wel degelijk gevraagd is,nooit een serieuse Job bij de Thaise TV of Radio kunnen uitoeffenen.
    Vele Farang zie je,dat ze bij het spreken van een Thais woord,waar wel degelijk vaak zelfs een rollende (R) gevraagd is,dat ze hoogstens veel Thai napraten.
    Het heet niet Kop khun kap,maar duidelijk Kop khun Krap met een duidelijke (R) in het laatste woord,en het zelde geldt ook voor Rong Riaen (voor School) wat van veel Thai o.a uitgesproken wordt als Long Liaen. Enz.
    Af en toe als een Thai een buitenlandse taal gaat leren,kan dit niet uitspreken van een (R)ook erg pijnlijke vormen aannemen.
    Wij hadden in de bloemen groothandel in München (D) een Thaise Floristin, die bij ons kwam inkopen,die eveneens geen (R) kon uitspreken.
    Toen ze mijn Chef die eigenlijk Robert heette vroeg, of Lobert auch zufällig weisse pimmel hatt,begon natuurlijk iedereen te gieren van het lachen.( In het Nederlands zou het heten,of hij ook witte primulaars had,en wat zij op haar manier vroeg,betekende niet in de Duitse volksmond niet anders als de vraag of Robert ook een witte penis had?
    Maar om terug te komen op de vraag waarom veel Thai de laatste letter niet uitspreken,geloof ik dat het vaak te maken heeft met slorderigheid en het feit dat velen ook problemen hebben met het juiste lezen en spellen van woorden op onze schrijfwijze.
    Het enigste wat velen die het niet juist lezen en spellen kunnen,is het goed luisteren hoe wij het uitspreken, en zelfs dat is uit mijn ervarig vaak een jarenlange aangelegenheid.555

  11. kleinerboekje zegt op

    Stom toevallig hedenmiddag bij ff kijken bij ASIAboox hier in BKK een verkleinde en erg leuke uitgave van die Schütte gekocht voor maar 99 bt, uitgegeven door DK-books en zeer recent-2562, dus 2019. Heet THAI TO YOU.
    Het stukje van RobV staat er ook in.
    Ook de Jappen kunnen niet 2 medeklinkers (consonants) na elkaar zeggen, dat wordt dus too-su-tu voor toast. Dit is inderdaad een van de zeer grote problems die Thai kunnen hebben bij correct uitspreken van vreemde talen. Er is geen echte verklaring, het is meer door de eeuwen zo gegroeid en gebloeid. Spottend zeggen ze wel dat ze een knoop in hun tong hebben.

  12. Stefaan zegt op

    Als je een andere taal wil leren, dan moet je goed luisteren zodat je kan reproduceren. Met alle respect voor de Thai, maar ik denk dat daar het probleem steekt : onvoldoende luisteren en een nonchalance/slordigheid bij het uitspreken. Ik heb er wel begrip voor dat bepaalde klanken of opeenvolging van klanken moeilijk zijn voor Thai / Aziaten.

  13. Lung addie zegt op

    Dat de Thaise mensen moeilijkheden hebben met het uitspreken van bepaalde medeklinkers dat is algemeen geweten en daar geef ik weinig om. Wat ik wel erger vind is dat menig Farang die gewoonte gewoon klakkeloos overnemen wanneer zij trachten Thais te spreken. Wij kunnen de R wel degelijk uitspreken.
    Ze nemen het zelfs over als ze schrijven:
    ik woon in KoLaat (KoRat)….aLaai (aRaai)… Loi (Roi) … aLooi (aRoi) ….Leo (Reo)….. maai pen Laai (Raai)… faLang (faRang)….. het excuus dat ze je dan niet zouden verstaan is een flauw excuus want als je de R wel uitspreekt moet je niet zeggen dat ze je niet verstaan.


Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website