Handafdruk-van-Bhoedha

De meeste toeristen komen naar Thailand voor de stranden, de zee en de zon. Of ze gaan met een verzorgde reis door Thailand. Niet veel bezoekers komen in het Noorden van Thailand en als ze er komen is Chiang Mai en de Gouden Driehoek de bestemmingen.

Het Noorden van Thailand vind ik de mooiste regio in Thailand. Het biedt een scala van mogelijkheden voor elk wat wils.

In deze aflevering zal ik een globale indruk geven van het Noorden van Thailand.

Dat begint eigenlijk al bij Sukhothai. Ook een stad om een paar dagen te vertoeven. Het Historisch Park kan je met een fiets bezoeken en is opgenomen in het Unesco Wereld Erfgoed.

Pitchanaluk en Utteradit zijn ook steden waar je goed kan toeven. De omgeving is er mooi en de bergen beginnen wat groter te worden.

Bij Utteradit kun je via Lampang naar Chiang Mai. De weg voert door de bergen en biedt vaak schitterende vergezichten. Dertig km buiten Lampang, richting Chiang Mai is er een opvangcentrum voor olifanten. Het ligt in een

Huis-in-het-meer

mooi gebied en je kunt er wat demonstraties zien hoe de olifanten in het verleden in het oerwoud werkten. Verwacht geen kunstjes van die olifanten, maar het dagelijkse arbeid dat die olifanten vroeger deden.

Veertig km voor Chiang Mai ligt de stad Lampun. Deze oude stad heeft veel tempels en is ouder dan Chiang Mai. De stad ligt aan de Ping rivier.

Chiang Mai is de op twee na grootste stad van Thailand. Het wordt wel “De roos van het Noorden” genoemd. Het is een mooie stad, vooral de oude stad dat als een vierkant gebouwd is. Een gracht ommuurt dat vierkant. Chiang Mai heeft meer tempels dan Bangkok en dat zie je. Je treft ze overal in de stad. De bekendste is Doi Suthep, dat gelegen is halverwege die berg. De tempel daar is een van de meest vereerde tempels in het Noorden.

Chiang Mai was het middelpunt van het Lanna-koninkrijk. Het was het eerste koninkrijk dat zich afscheidde van de Khmer-koninkrijken. De Lanna-cultuur verschilt veel van de cultuur van overig Thailand. De huizen, traditionele kleding e.d. zijn anders. Ook wonen in Chiang Mai en omgeving veel bergvolken. Over Chiang Mai en omgeving zal ik nog een artikel schrijven, want de stad en omgeving biedt erg veel voor de bezoekers.

Van Chiang Rai kun je naar Mae Hong Son en Pai. Dan ga je echt de bergen in en ontmoet vele bergvolken.

Ook kun je naar Chiang Rai. Deze stad is  oude stad en heeft en gezellige binnenstad. Er is zelfs een “strand” langs de rivier. Van Chiang Rai rij je naar Mae Sai, de grensplaats met Burma. 12 kilometer van Mae Sai vindt je Doi Tung. Daar woonde de moeder van de huidige Koning en legde daar een prachtige tuin aan. Tevens is het een project voor de bergvolken daar. Het is 12 kilometer kilometer klimmen de bergen in. De weg is prima te berijden.

De-Gouden-Driehoek

Het is een grote markt, Mae Sai, een echte grensstad. Negenentwintig kilometer van Mae Sai is de Gouden Driehoek, waar Thailand, Burma en Laos bij elkaar komen. Het is er erg toeristisch, maar je kunt van de oever van de Mekong vanuit Thailand naar Burma en Laos kijken. Ook zijn boottochten op de Mekong mogelijk.

De meeste bezoekers slaan af bij Chiang Saen, 12 kilometer van de Gouden Driehoek. Het mooiste moet dan nog komen, want ga je rechtdoor dan rij je langs de Mekong naar Chian Khom, waar de Mekong Laos in gaat. Deze route zal ik in een later artikel uitgebreid beschrijven. Het is een tocht van drie dagen vanaf Chian Mai weer terug naar Chiang Mai.

Phayao is een mooie stad gelegen aan de weg Lampang-Chiang Rai. Het ligt aan het grootste natuurlijke meer van Thailand. Aan de overkant is het tempelcomplex Wat Analayo een uitgebreid tempelcomplex dat zelden door westerlingen bezocht wordt. Ook hier zal ik en aparte artikel aan wijden.

Het Chae Son Nationale Park is een park dat door weinig westerlingenn bezocht wordt. Het ligt bij Chae Hom, die je

Doi-Tung

vanaf Lampang of Phayao kan bereiken. Het is een park met heetwater bronnen, met watervallen die 1 km hoog zijn en die je met een betonnen trap langs de waterval kan bekijken. De klim is ook 1 km lang. De natuur in dat park is schitterend en het is zeker ook bekend om zijn eten daar, kippenvlees, varkensvlees en “sticky rice”. Alleen om dat eten  is het park een bezoek waard.

Het Noorden van Thailand is zeker en bezoek waard. Huur een auto met of zonder chauffeur en ontdek de vele dorpjes, parken, bergen, watervallen en het mooie natuurschoon. De wegen zijn in het algemeen uitstekend te berijden en vrijwel overal is de wegbewijziging ook in het Engels.

.

Sukhothai

Door Hans Bos

Het noorden van Thailand heeft veel moois te bieden op gebied van natuur en cultuur. We beginnen ons ‘rondje ‘ in Sukhothai. Hier begon de eigenlijke geschiedenis van Thailand in 1238 met een opstand tegen de heersende Khmer. De stad groeide en bloeide totdat precies twee eeuwen later Ayutthaya de heerschappij overnam. Het oude Sukhothai verviel tot een ruïne. De huidige provinciestad is charmant, slaperig en een prettige tussenstop op weg van Bangkok naar Chiang Mai.

De overblijfselen van het oude Sukhothai behoren tot het Unesco-Werelderfgoed en zijn te bezichtigen in het uitgestrekte Historical Parc, op 12 kilometer van het huidige Sukhothai, waar de hotels goedkoop zijn en het eten van de eetstalletjes bij de brug over de rivier uitstekend.
De weg naar Lampang is fraai, maar bochtig. In Lampang dient beslist een bezoek te worden gebracht aan de Wat Phra That Lampang Luang, in het dorpje Ko Kha. Het is volgens velen de mooiste tempel van noord-Thailand en is herbouwd rond het jaar 1000. Verder is in de stad zelf niet zo veel te beleven. Richting Chiang Mai nemen we hier de

Sukhothai

autoweg, die langs berg en dal voert. Bij Tung Kwian ligt het Thai Elephant Conservation Center, waar werkloze en gewonde olifanten worden opgevangen. De dikhuiden geven een leuke show weg en er kan zelfs op ze worden gereden. Een aanrader, zeker met kinderen.
Van hier gaat het verder over de brede autoweg naar de ‘roos van het Noorden’: Chiang Mai. Hier huizen veel buitenlanders vanwege het doorgaans koele klimaat in de winter. Dan kan de temperatuur zakken tot net boven de tien graden.

Chang Mai
Chiang Mai is een must, al is het alleen al vanwege de beroemde Night Bazar. Hier is vrijwel alles te koop dat Thailand op gebied van textiel, hout en brons heeft te bieden. Een maaltijd bij/in het Antique House op Charoen Prathet Road op een steenworp van de markt hoort er vervolgens bij. Alle antiek in deze teakhouten villa is te koop en het eten is er bovendien voortreffelijk.
Uiteraard heeft Chiang Mai een interessante binnenstad, omgeven door een stadsgracht en resten van stadsmuren. Er valt lopend veel te zien, vooral op gebied van tempels. Ook kent de stad een bloeiend nachtleven. Voor iedereen is hier bovendien wel een hotelkamer te vinden, van zeer eenvoudig tot uitermate luxe.
Een bezoek aan Chiang Mai is niet compleet zonder een dagtrip naar Doi Suthep, op de hoge berg die op Chiang Mai neerkijkt. Hier moet de bezoeker na een klim van 300 traptreden (er is ook een kabelbaan) een verbijsterend fraaie zonsopgang of –ondergang kunnen zien. Dit is voor Boeddhisten een van de heiligste plaatsen van Thailand, dus eerbied voor de geloofsbeleving van de bezoekers is op zijn plaats.
Nog hoger ligt Doi Pui, een Hmong-dorp. Wie geen tijd heeft om elders in de buurt een bergstam te bezoeken, kan hier terecht.

Longnecks

Mae Hong Son
De tocht richting Mae Hong Son over de weg is schitterend, maar vraagt om een oplettende bestuurder. De route voert langs het parasol-dorp Mae Sang over de 1095 naar Pai. Een merkwaardig dorp. Ogenschijnlijk valt hier niets te beleven, maar het wemelt hier van de muzikanten en beeldend kunstenaars. Een uitstekend beginpunt voor een trekking of een raft-trip op de rivier, die in de regentijd aardig vol kan lopen.

Mae Hong Son ligt op een steenworp afstand van de grens met Birma en was twintig jaar geleden nog vrijwel onbereikbaar. De weg er heen is een kolfje naar de hand van motorrijders, al is het oppassen geblazen bij de vele haarspeldbochten. In Mae Hong Son liggen veel guesthouses en kleine hotelletjes. Goedkoop en gezellig, maar nauwelijks voorzien van luxe. Het dorpje kent enkele fraaie tempels, duidelijk Birmees beïnvloed. In het dorpje is nauwelijks sprake van nachtleven, maar daar komen de meeste bezoekers ook niet voor. Wie de acht uur lange bergtocht vanuit Chiang Mai wil vermijden, kan hier voor weinig geld heen vliegen.
Vanuit de provinciehoofdstad Mae Hong Son kan de geïnteresseerde bezoeker Thailand’s hoogste berg bezoeken (2600 meter).

Longnecks

Longnecks
Net buiten het dorp begint de weg naar de Paduang (Kayan/Karenni longnecks). Dit zijn Birmese vluchtelingen die zich

hier ruim 12 jaar geleden hebben gevestigd. De weg er heen loopt door beekjes en een olifantenkraal. Dit is de ware jungle.
Moeten we een bezoek nemen aan de longnecks met het risico dat we ‘aapjes gaan kijken’? Of betalen we met een breed gebaar de vijf euro toegang tot hun dorp, bedoeld om de inwoners van scholing en medische zorg te voorzien en in leven te houden? De ruim met bronzen ringen behangen meisjes en vrouwen laten zich overigens graag fotograferen, mits u een van hun snuisterijen koopt. Van ‘lange nekken’ is overigens geen sprake. Het gewicht van de ringen, soms meer dan 4 kilo, drukt de sleutelbenen omlaag. Dat wekt de indruk van een ‘lange nek’.

Dan gaat het verder naar Mae Sot, de grensplaats met brug naar Birma. Wie van natuur houdt, heeft het hier naar zijn zin. De weg voert door vele natuurgebieden c.q. nationale parken, het een nog fraaier dan het andere. Soms ontstaat de indruk dat we een totaal verkeerde weg hebben genomen, want van verkeer is vrijwel geen spake en de 105 wordt hier en daar ardig smal. De tropische regenbuien hebben hier en daar complete weggedeeltes en bruggen weggeslagen. Dan is het stapvoets over de noodbruggetjes….

.