Is dat niet paradijselijk? Bezoekers aan het dorp Pa Miang die vanaf Lampang komen, worden begroet door de wilde Himalaya kersenboom met haar bekoorlijke roze bloesem. Alleen daarom al is een bezoek aan het afgelegen dorp de moeite waard.
Een dorp waar de tijd lijkt te hebben stil gestaan. Geen overvolle wegen, geen spitsuur, maar ’s ochtends het gekraai van hanen, gevolgd door keukengeluiden, wanneer de vrouwen de ochtendkilte trotseren om eten voor hun gezin te bereiden.
Heet zal het nooit worden in Pa Miang, want het dorp ligt op 1.400 meter boven de zeespiegel en het wordt omringd door weelderige bossen. In de stad Lampang kan het kwik wel tot 35 graden stijgen, in Pa Miang zakt het kwik aan het eind van de avond naar 15 graden.
Het dorp is ontstaan doordat zo’n 200 jaar geleden mensen uit een ander district naar het gebied migreerden om er thee te verbouwen. Theestruiken hebben koel weer nodig, dus het dorp is een ideale plaats. Thee vormt nu de hoofdbron van inkomsten van de bevolking. Bijna ieder gezin heeft wel een theeveldje op de berghelling.
De boeren stomen de theebladeren en laten ze daarna enkele maanden fermenteren. Dat levert een product miang geheten op. Miang is een traditioneel pikante pruim (nu eens niet van tabak), die in het noorden van Thailand al heel lang wordt gekauwd. De miang wordt tot kleine balletjes gerold en meestal gezout of gevuld met gepelde pinda’s. Een schaaltje met miang is het eerste wat voor gasten wordt neergezet, samen met enkele sigaretten. Op betelnoot wordt nauwelijks meer gekauwd, maar miang blijft onverminderd populair.
Alle miang die in het dorp wordt geproduceerd, gaat naar een groothandel in Lampang. Daarnaast verbouwen de boeren koffie en shiitaka paddestoelen. Maar thee blijft het belangrijkste marktgewas. Koffie kan eenmaal per jaar worden geoogst; theebladeren worden daarentegen gedurende enkele weken vier keer per jaar geplukt en zorgen voor een regelmatige inkomstenbron.
Uiteraard heeft Pa Miang bezoekers meer te bieden, zoals de Chae Son waterval in de Mae Mon rivier en Kiw Fin (Opium Peak), het hoogste punt van de Phu Pha Jor bergketen met een adembenemend uitzicht.
Veertien kilometer vanaf het dorp ligt nationaal park Chae Son. De heetwaterbronnen hebben er een temperatuur van 82 graden. Laat een mandje met eieren 17 minuten in het water zakken en je hebt een heerlijk hard gekookt ei.
Voor wie rust zoekt, is Pa Miang the place to be. Informatie over homestay is te verkrijgen via het telefoonnummer 086-024-0306. Verder kunnen bezoekers terecht in het Ban Phaya Wang Guesthouse, tel. 081-881-7632. Er is geen openbaar vervoer naar het dorp, dat te bereiken is via secondaire weg 1252.
Eind februari staan de lokale orchideebomen (Bauhinia Variegate) in bloei. Dat gaat gepaard met een festival. Het dorp loopt dan vol met bezoekers. Vanaf begin maart is een beter tijdstip voor wie van rust houdt.
Over deze blogger
-
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. De inhoud is gebaseerd op persoonlijke ervaringen, meningen en eigen onderzoek van de auteur. Waar relevant, is er gebruikgemaakt van AI als hulpmiddel bij het schrijven en structureren van teksten. Wij genereren soms ook foto's met AI. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.
Lees hier de laatste artikelen
Thailand algemeen4 juni 2026‘Hoe een argeloos kruimeltje de start is van een meedogenloze loopgravenoorlog op het aanrecht’
Achtergrond4 juni 2026Thailand discrimineert langs regio, huidskleur en burgerschap ook tegen farang
Belasting Nederland4 juni 2026Woonplaatsfictie: de Nederlandse fiscus reist tien jaar met je mee naar Thailand
Nieuws uit Nederland en Belgie4 juni 2026Politie linkt doodgestoken Brit aan dubbele moord op Pieter Hoovers en zijn Thaise vrouw Tae