Van emigreren kun je leren

Door Mieke Kupers
Geplaatst in Leven in Thailand
Tags: , ,
24 mei 2017

Francois en Mieke zijn in januari 2017 in Thailand komen wonen. Ze willen in Nong Lom (Lampang) hun paradijsje laten bouwen. Op Thailandblog verschijnt met enige regelmaat schrijfseltjes van beide over het leven in Thailand.  


Sommigen verklaren ons voor gek, anderen bejubelen onze moed, de meningen zijn nogal verdeeld als het gaat om ons besluit om op ons resp. 56ste en 61ste naar Thailand te verhuizen. We hebben het gedaan. Drie jaar geleden namen we het besluit, en inmiddels zijn we bijna vier maanden hier. De langste periode dat ik ooit hier was duurde twee maanden, maart en april 2000.

Voor het eerst zien we het seizoen verschuiven van winter, naar droog en heet, en al voorzichtig richting regenseizoen. Daar hebben we ons op verheugd, op het leren kennen van de seizoenen hier, van de veranderingen in het landschap, temperatuur, vochtigheid. We wonen nu in de omgeving Lampang. Van Lampang wordt beweerd dat het er vaak nèt wat heter is dan op veel andere plekken. Dat hebben we in Nederland al een tijdlang in de gaten gehouden, en het lijkt inderdaad zo te zijn dat hier een paar graden warmer is dan bijvoorbeeld Chiang Mai, of Chiang Dao. Dus hadden we bedacht dat als we de omgeving van Lampang wilden onderzoeken op ‘woonpotentieel’, dat we er dan in elk geval in maart en april moesten gaan wonen. Als je die maanden overleeft dan kun je je er ook permanent vestigen, was ons idee.

En inderdaad, het is hier momenteel bloody hot, maar we kunnen er wonderwel mee overweg. Zoals je in Nederland baalde van kille, grauwe dagen, zo baal je hier van een ál te hete, benauwde en zweterige dag, (dan heb ik het over een graad of veertig) waarop je vijf minuten na het douchen alweer zeiknat bezweet bent, en je eigenlijk wel twee keer per dag schone kleren kunt aantrekken. Maar zoals je in Nederland minstens zes maanden per jaar binnen leeft omdat het buiten te nat of te koud is, zo leef je hier een maand of twee, drie binnen, omdat het buiten te warm is. Inmiddels weten wij wel waar onze voorkeur naar uitgaat. En zoals je in Nederland je in het najaar terugtrekt in je huis, de boel weer wintergezellig maakt om de tijd van het cocoonen weer knus door te komen, zo doe je dat hier eigenlijk ook, alleen zet je de airco aan in plaats van de kachel. En trek je je kleren uit, in plaats van truien en dikke sokken aan…. We worden daar heel gelukkig van!

Het allerleukste tot nu toe, vind ik de ontdekking dat al die nieuwe dingen die er te leren vallen, iets met je doen. Met je brein. Je wordt geprikkeld, uitgedaagd, gestimuleerd, elke dag opnieuw, op een andere manier dan je gewend bent. Je moet weer wortels zien te maken, netwerken, uitvogelen, opzoeken, navragen. Je wordt er slimmer van en mijn geheugen verbetert (met dat van mijn Lief was niks mis). We moeten samen plannen, overleggen, bedenken, ontwerpen, tekenen, meten, want we willen ‘ons’ landje in gaan richten en een huisje gaan bouwen. We leren elke dag nieuwe woordjes, en ezelsbruggetjes om ze te onthouden (die je dan prompt weer vergeet). En we worden een beetje moediger als het gaat om het gebruiken van de taal (maar het stelt nog steeds niet veel voor!).

We zien elke dag wel iets waarbij we ons afvragen wat het is, of waarvoor het gebruikt wordt. Soms zijn we net iets te gemakkelijk met interpreteren, zoals de gehakte nootjes die we in maart en april regelmatig op de markt zagen, en waarvan we dachten dat we ze toch eens moesten kopen voor in het muesli-ontbijt. Mijn buurvrouw wees ze aan en zei: ‘miereneieren’. Ow. Okee.

We leren ook om te gaan met het beestenspul hier. En dan bedoel ik nu met name het ongewenste beestenspul. Mieren. Variërend van minder dan 1 mm tot meer dan 1 cm. Van sommige soorten weten we al of ze bijten of niet. En jeuken of niet. We hebben uitgevonden dat die kleintjes die je soms in huis tegenkomt, een dag of wat wegblijven als je hun route besproeit met een azijn/watermengsel. Werkt prima. Na elke maaltijd onmiddellijk afwassen. Zelfs verpakkingen, van yoghurt of zo, spoelen we af voordat we ze in de vuilnisbak gooien, om te voorkomen dat de mieren hun weg daarheen zullen vinden. Dat soort dingen. Heb je zó geleerd!

En nu we het over mieren hebben: de jaarlijkse invasie van hele wolken vliegende mieren hebben we ook ervaren. Gelukkig had ik er al eens over gelezen, dus na de eerste flinke regenbuien waren we al voorbereid op het spektakel. Alle ramen en deuren dicht, en lampen uit. Behalve zo’n héél klein led-lichtje, dat we op de badkamer aanlaten om ‘s nachts niet te verdwalen. Dat hadden we beter niet kunnen doen. (En dan zijn dit alleen nog maar de exemplaren in de wasbak. Je wil niet weten waar ze allemaal nog meer zaten…)

En dan nog zoiets: ik begon me al bijna aan de buren te storen, omdat hun doordringend klinkende fluitketel steeds pas na een kwartier stil werd. Minstens tien keer per dag. Francois heeft mazzel, hij hoort sommige hoge tonen niet meer, maar ik vond het knap irritant worden. Totdat ik me ineens realiseerde dat het cicaden zijn. En het ineens niet meer irritant vond. Érg hè, hoe dat soms werkt in je hoofd? Weer wat geleerd. (Luisteren)

Je leert een compleet nieuwe habitat kennen. Dat is ook iets waar we ons op verheugd hebben, nieuwsgierig naar zijn. Welke vogel maakt dat doordringende geluid (Horsfields nachtzwaluw (Luisteren)), welke prachtige hagedis zagen we zojuist op de weg (Blue Forest Lizard oftewel Calotes Mystaceus), hoe heet die rare vrucht (Salak), hoe hoog zou deze bamboesoort worden…..? (ruim twintig meter). Het gaat maar door. Google zij geprezen, en alle hulpvaardige Thai ook.

Tja, over leren gesproken, ik heb het nog nauwelijks over de taal gehad!
Andere keer.


» Laat een reactie achter


16 reacties op “Van emigreren kun je leren”

  1. Fransamsterdam zegt op

    “Het leren kennen van de seizoenen hier”, is lastiger dan In Nederland. Het is altijd warm of heel warm, en altijd droog, bijna droog of net nog droog geweest, op een enkele uitzondering na.
    Ik kan mij nog goed herinneren dat ik voor de eerste keer in Z.O.-Azië was, dat was in Kuala Lumpur, in Maleisië. In december, ‘winter’ dus, terwijl ik op straat mijn wandeling bij elke palmboom even onderbrak om van de schaduw te genieten en een slok water te nemen.
    Vanuit de kamer van mijn eenvoudige hotel dat geen naam mocht hebben keek ik uit op een enorme megalomane hotel-kolos waarop in reuzenletters de naam stond: ‘The Four Seasons’.
    Ik weet nog precies wat ik dacht: ‘Verkeerde naam op de verkeerde plek.’

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +6 (obv 6 stemmen)
    • loe zegt op

      Dan ben zeker nog nooit in het regenseizoen in Thailand geweest.
      Ik kan me herinneren, dt ik eens in een vakantie 6 weken aan 1 stuk regen heb gehad in Thailand.
      Ik woon er nu 12 jaar en kan zeggen, dat het heel vaak regent. Ik ben er blij mee. Goed voor de tuin,
      maar soms is het overdreven 🙂

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +1 (obv 1 stem)
    • Mieke zegt op

      Ik meen nu al te kunnen zeggen dat Thailand wel degelijk heel duidelijk seizoenen kent, mede op basis van de vele keren dat ik er was voordat we hier kwamen wonen. Je moet er alleen niet met Nederlandse ogen naar kijken. En wonend op het platteland of in de bush zul dat ook véél bewuster zien dan in de meer toeristische en stedelijke gebieden. Ook hier verliezen veel bomen hun blad, hebben dieren hun paar-/voortplantingsseizoen, bloeien bepaalde bloemen in een bepaalde tijd, veel groenten en fruit zijn seizoengebonden, heb je zomer- en winterkleren en zomer- en winterbeddengoed en zo kan ik de lijst nog veel langer maken. Ik heb het nu overigens alleen over het Noorden, want Zuid-Thailand kennen we niet, en daar worden de seizoenen weer anders ervaren.

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +1 (obv 1 stem)
  2. jhvd zegt op

    Beste Francois en Mieke,

    Ik heb jullie verhaal met genoegen gelezen.
    veel succes met het geen jullie ondernemen
    en al ondernomen hebben.

    vriendelijke groet,

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +13 (obv 13 stemmen)
  3. wibar zegt op

    Leuk verhaal. Dank je wel. Ik kijk uit naar de vervolg stukjes 🙂

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +3 (obv 3 stemmen)
  4. Harry zegt op

    Leuk enthousiast verhaal! De enige opmerking die ik heb is wacht 1 tot 2 jaar of je wel een huis wil bouwen en if dat wel daar moet zijn! Als je thailand beter leert kennen en vele andere en nieuwe ervaringen hebt opgedaan dan ben je beter voorbereid. Ook als je de thaaise mentaliteit beter kent kan je jezelf beter verdedigen tegen het ongenoegen van dubbele prijs voor farang. Tevens zijn er ware villas met zwembad te huur voor 20 tot 30 duizend baht. Daar kan je zelf niet tegen bouwen omdat die mensen nig rekenen vanuit edn grondprijs van 300k per rai grond…. bouwen kan je altijd nog maar verkopen bijna niet!
    Suc6
    Harry

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +4 (obv 4 stemmen)
    • Francois Nang Lae zegt op

      Dank je voor de tips. Maar ehhh, een villa met zwembad…. we moeten er niet aan denken. Voor het simpele huisje dat wij bouwen is een huurprijs van 20 tot 30 duizen baht echt geen voordelig alternatief.

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +4 (obv 4 stemmen)
  5. Hans van der Kammen zegt op

    Wat is dit heerlijk en eerlijk geschreven! Precies hoe ik dat ook ervaar! Sinds ik in october 2016 in Wiang Chai arriveerde (onder de rook van Chiang Rai) had/heb ik soortgelijke ervaringen opgedaan.
    De taal is trouwens goed te leren…alleen praten de Thai zeer snel waardoor ik vaak moiete heb om de vraag/opmerking te begrijpen, laat staan antwoorden! Komt goed, denk ik dan…
    Veel plezier jullie en ik kijk uit naar jullie volgende bijdrage! Succes!!

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +3 (obv 3 stemmen)
  6. loe zegt op

    Het is inderdaad een leuk geschreven stuk. Ik ben benieuwd naar vervolg afleveringen.
    Ook naar de problemen waar jullie ongetwijfeld tegenaan zullen lopen.
    Ik woon op Koh Samui en heb ook een huis laten bouwen. Dat is wel erg goed gegaan, over het algemeen,
    maar soms loop je tegen merkwaardige Thaise gebruiken aan 🙂
    Het valt niet mee om een huis ”waterdicht” te krijgen.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +1 (obv 1 stem)
  7. Aad zegt op

    Hallo F&M,
    Jullie zijn nog enthousiast en ik wens zeker dat het zo blijft maar toch maar wat relativeren totdat je er wat langer bent om teleurstellingen zoveel mogelijk te vermijden. We kennen Lampang met het aardewerk en het fraaie klassieke treinstation. Een aangenaam stadje.
    Omdat het nog maar kort is dat jullie er verblijven heb je nog een hoop te leren vwb de Thaise cultuur. Bijv dat wij nogal open zijn en dat de Thaise érg nieuwsgierig zijn.
    Daar kun je maar beter mee leren omgaan.
    We wensen jullie een rap leerproces en voldoende realiteitszin zodat je goed ‘integreert’.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +1 (obv 1 stem)
  8. Gerard en Rebecca zegt op

    Heel erg leuk om jullie verhalen te gaan volgen. Wij zijn ook druk bezig om bij jullie on de buurt te komen wonen namelijk Mae- Rim in de buurt van Chiang Mai. Ons huis is reeds voor 90 procent klaar maar wij moeten nog tot december werken alvorens we kunnen emigreren. Dus niet te lang wachten hoor met jullie verhalen.
    Mvg Gerard @ Rebecca

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
    • Francois Nang Lae zegt op

      Leuk om je op te verheugen. Ga je toevallig in een huis van Marc Vermeulen wonen? Toen we nog in Chiang Dao woonden hebben we veel stilgestaan in Mae Rim, als we naar Chiang Mai moesten 🙂

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +1 (obv 1 stem)
  9. Bang Tom zegt op

    Was ooit in Chiang Rai en daar ontmoette ik een Amerikaans stel die woonden gehuurd en verhuisden eens in de 2 of 3 jaar naar gelang het hun uitkwam en als ze genoeg van de streek gezien hadden.
    Huisje laten bouwen dan zit je er dus voorgoed. Leuk verhaal verder wacht op vervolg.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
  10. Danzig zegt op

    Ik woon nu 10 maanden in Narathiwat, in het extreme zuiden, en huur een studio à 5000 baht per maand. Iets kopen heb ik totaal geen behoefte aan omdat het onduidelijk is hoe lang ik hier blijf. Als ik of mijn werkgever genoeg heeft van onze samenwerking, dan kan ik zomaar werkloos zijn. Daarnaast kan er een bomaanslag op mijn appartement gepleegd worden of de veiligheidssituatie anderszins onhoudbaar worden. Er gaan nl. sterke geruchten dat er mannen bezig zijn een nieuwe IS-cel op te richten en aanslagen op buitenlanders voorbereiden. Liever dus houd ik mijn opties open en vertrek zodra het mij te heet onder de voeten wordt.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +1 (obv 1 stem)
  11. Mieke zegt op

    Leuk al die reacties, hartstikke bedankt allemaal!

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +2 (obv 2 stemmen)

Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website