Meleng Mau (lezersinzending)

De meeste expats kennen ze wel: de dronken vliegen, oftewel Meleng Mau in het Thais. Een passende naam voor een vliegend insect dat inderdaad lijkt alsof het dronken vliegt. Ze komen massaal op licht af, knallen ergens tegenaan, blijven plakken aan nat glas, crashen in het zwembad of vliegen met een laatste brrrr langs je oor. Allemaal niet zo erg; het hoort bij de natuur in deze tijd van het jaar.

De volgende dag is het een enorme crashsite. Overal liggen bruine, ultralichte vleugeltjes die in elk hoekje en gaatje terechtkomen. Het zwembad is overgenomen door de zwerm die te laat besefte dat water geen goede landingsbaan is.

Een mooie aanleiding om in de nog milde ochtendtemperatuur de tuinslang te pakken en het terras eens grondig op te schonen. Bijna therapeutisch sta ik daar te sproeien. De speaker gaat aan, deze keer met Cubaanse latinmuziek. Swingend met de tuinslang spoel ik de massa vleugeltjes weg en neem ik gelijk wat altijd aanwezige duivenpoep mee. De laatste stijfheid verdwijnt uit mijn lijf door de wat swingende aanpak van deze schoonmaakronde: Guantanamera, tatata. 

Daarna is het tijd voor het zwembad. Schepnet erbij en in de aanval. Hier gaat het niet alleen om vleugeltjes, maar om complete vliegen. Een paar keer leeg ik het schepnet aan het einde van het zwembad in het gras.

Afijn, ons helderblauwe bad is weer ontdaan van de dode bezetters en ik laat me tevreden in de bubbels zakken. We hebben vier van die bubbelstreamers met een bankje; heerlijk om even helemaal niets te doen.

Ha, geinig. De rode libellen van het “Red Baron Squadron” patrouilleren boven het zwembad. Ik denk vaak in luchtmachttermen, gezien mijn buitensporige interesse in alles wat met vliegtuigen te maken heeft. Er verschijnen de laatste weken steeds meer libellen in allerlei kleuren en maten. Leuke beestjes, en schijnbaar nog nuttig ook.

Tussendoor razen er diverse vlinders voorbij. Vooral de koolwitjes maken af en toe een korte tussenlanding op het water voor een snelle aqua-refuel.

De bubbels staan laag in mijn onderrug en beginnen te jeuken. Dus ik zak wat lager onderuit en geniet verder van het schouwspel.

Aan de overkant komt de familie mus aangevlogen. Het hele jaar door zijn er een stuk of acht, maar rond deze tijd lijken ze zich ineens te vermenigvuldigen. Drie kleintjes vliegen rond een stoel, duiken, draaien, kwetteren en spelen. Ze oefenen vast voor de komende vliegshows van het seizoen.

De oudere mussen hippen tussen de resten van de zwembadoperatie door en doen zich tegoed aan de dronken vliegen. Hopelijk nemen ze niet hetzelfde vlieggedrag over, maar dat lijkt mee te vallen. Even later sluit een paartje bullbuls zich bij de schranspartij aan. Al met al een vrolijk schouwspel. 

Nou zeg, een kikker komt uit een filtergat gezwommen. Deze probeert uit het zwembad te klimmen, maar dat lukt net niet. Ik heb ze er al vaker uitgehaald. Dus ik bied het netje als opstapje aan, waar Frogmen dankbaar gebruik van maakt. Ik breng hem naar het watervalletje in de tuin en zet hem op een lelieblad. See you later, dude. 

Als de rust weer wat terugkeert, zwem ik nog een paar baantjes. Terwijl ik door het water glijd, bedenk ik hoe bijzonder het is dat ik tegenwoordig elke dag opnieuw kan kiezen wat ik wil doen.

Niet te vergelijken met de dagelijkse drukte twee of drie jaar geleden, toen ik nog in de ICT werkte voor Schiphol.

Uiteindelijk ben ik hier goed geland en heb ik mijn plek gevonden.

Met dank aan mooi Thailand.

Ingezonden door Frans