Muay thai boxing, Thaise fascinatie voor geweld?

Door Khun Peter

Zo af en toe kom je iets opmerkelijks tegen. Hans had het al op Twitter gezet, een artikel in Bangkok Post met de titel: “Een gids voor de perfecte Thaise idioot”.

De columnist, Sawai Boonma, is zelf een Thai en hield de gehele Thaise natie een spiegel voor. Het resultaat: een opmerkelijk artikel met de nodige zelfkritiek. En tevens een analyse dat een belangrijk deel van de politieke problemen van het land aan de discutabele Thaise mentaliteit te wijten zijn.

Zijn Thai heilig?

Wanneer ik, als buitenlander en buitenstaander, deze verwijten zou maken dan was mijn email box ontploft. Voor veel lezers van dit blog zijn de Thai en Thailand heilig. Nou, voor mij niet. Ik vind het een prachtig land en de Thaise mensen erg vriendelijk. Maar wie zich wat meer in Thailand verdiept weet dat het land twee gezichten heeft. Het eerste zoals het lijkt en het tweede zoals het werkelijk is.

Veel toeristen zien alleen maar de vriendelijk lachende Thai en vinden het bijzondere ervaring. Expats krijgen vaak ook met de andere kant van de medaille te maken. Een expat maakte een keer de opmerking tegen mij: “hoe beter je de Thai leert kennen hoe meer ze je gaan tegenstaan”.

Vinger op de zere plek

De Thaise columnist Sawai Boonma, heeft lef en legt de vinger op de zere plek. Ik heb zijn uitspraken eens op een rijtje gezet, dat liegt het er niet om.

Een paar citaten uit zijn column:

• Thai hebben geen zelfkritiek, het ligt altijd aan een ander.
• Thai doen vrijwel alles uit eigenbelang of met het doel er uiteindelijk zelf beter van te worden.
• Thai zijn egoïstisch.
• Ze houden zich niet aan hun beloften, regels zijn er alleen als het ze zelf uitkomt.
• Ze noemen zich boeddhisten maar leven er niet naar.
• Zelfs monniken willen overal financieel beter van worden.
• Thai zijn lui.
• Gokken is een gemakkelijker manier om aan geld te komen dan werken.
• Prostitutie tiert welig.
• In plaats van werken kan je als jonge vrouw altijd nog met een gepensioneerde farang trouwen.
• Thai houden van praten maar kunnen niet luisteren.
• Ze hebben weinig begrip voor andermans standpunten.
• Goed samenwerken is een probleem.
• Thai vergeven gemakkelijk, ‘mai pen rai’ (‘het maakt niet uit’). Klinkt leuk, maar het is weinig rationeel en vooral een uiting van onverschilligheid.
• Thai klagen over wijdverbreide corruptie. Maar ze doen er weinig aan. Sterker nog, ze stemmen op corrupte politici in de hoop er zelf ooit beter van te worden.
• Uit onderzoek blijkt dat ze corruptie minder erg vinden als het jezelf ook voordeel oplevert.
• Zelfs 85% van de Thaise mannen heeft geen moeite met vreemdgaan, liegen en bedriegen.
• Uiteraard zullen ze dit nooit toegeven, want Thai zijn perfect en we worden heel boos wanneer een buitenlander kritiek op ons heeft.

Thaise fascinatie voor geweld

Ook Sjon Hauser (een Thailandkenner bij uitstek) maakt in zijn boek “Thailand, zacht als zijde, buigzaam als bamboe” regelmatig een opmerking over de twee kanten van de Thai.

Vooral de fascinatie voor geweld, die je terug ziet in menig Thaise speelfilm (veel moord en doodslag) en het keiharde Muay Thai boksen staan lijnrecht op het vreedzame Boeddhisme.
Komen we gelijk bij de vreemde interpretatie van de eigen regels. Raak nooit het hoofd aan van een Thai want dat is heilig. Maar tegen het hoofd aanschoppen mag wel en dat vinden de Thai prachtig (Muay Thai boksen).

Thailand heeft als het om moord, doodslag en verkrachtingen gaat, hogere misdaadcijfers dan andere Aziatische landen. Thai worden niet snel boos (‘losing fase’) maar als dat station is gepasseerd, komt er een vulkaan tot uitbarsting. Dan zie je een niets ontziende vorm van geweld.

De afgelopen weken is de hele wereld daar getuige van geweest.

Thai-food

Door Hans Bos

Thai Food, internationaal bekend als ‘de Keuken van de Wereld’, is wellicht niet zo gezond als menigeen denkt.

Het meeste voedsel dat naar het buitenland gaat, wordt onderzocht op chemische residuen en genetisch gemodificeerde organismen (GMO’s) , maar van binnenlandse controle is nauwelijks of geen sprake.

Uit een artikel in de Bangkok Post blijkt dat in 2008 bij het testen van bloed van 924 boeren in en Rond Chiang Mai 39 procent een onveilige hoeveelheid giftige chemicaliën in zich draagt. Bij 36 procent is sprake van een riskante hoeveelheid. Slecht een kwart bevindt zich binnen de veilige marge. Bij onderzoek onder 1412 consumenten is de toestand ronduit alarmerend. Maar liefst 61 procent heeft te veel giftige stoffen in het bloed, terwijl bij 28 procent sprake is van een riskante hoeveelheid. Slechts 11 procent van de consumenten is ‘veilig’.

Volgens deskundigen doet Thailand alle moeite om te voldoen aan veiligheidsnormen die in het buitenland gangbaar zijn, maar ontbreekt de controle op met name groenten en vlees die in het eigen land worden geconsumeerd. Oorzaak van alle problemen is de steeds groeiende hoeveelheid kunstmest en pesticiden die Thaise boeren over hun velden strooien. Dieren als kippen en varkens krijgen daarnaast veel te veel antibiotica te verorberen. Thailand geeft jaarlijks bijna één miljard euro uit aan geïmporteerde chemicaliën voor agrarisch gebruik. Daarmee leggen insecten mogelijk het loodje, maar de middelen blijven in het milieu achter.

In Thailand moeten voedingsmiddelen die meer dan 5 procent GMO’s bevatten dit op de labels vermelden, maar zeker op de lokale markten wordt daar niet op gelet. Ter vergelijking: in de Europese Unie ligt de grens bij 0,9 procent.
.

Herkomst van het woord ‘farang’
In de 17e eeuw waren de Fransen de eerste westerlingen die betrekkingen aangingen met Thailand. Farang is dus een

farang

 soort verbastering van ‘Fransman’. Het woord ‘farang’ betekent blanke, buitenlander of vreemdeling.

Is farang beledigend bedoeld?
Met name expats die al wat langer in Thailand wonen hebben een hekel aan het woord ‘farang’ ze zijn van mening dat Thai het enigszins spottend of racistisch bedoelen. Een beetje vergelijkbaar met het woord ‘zwarte’, wat in Nederland een onsympathiek woord is om kleurlingen mee aan te duiden. Dit gevoel bij expats heeft ook te maken met het feit dat het normale woord voor buitenlander, ‘khon tang chat’ is. Normaal gesproken zou je dus verwachten dat de Thai, ‘khon tang chat’ zouden gebruiken om een buitenlander aan te duiden.

Farang als scheldwoord
Thai gebruiken soms woordgrappen om de spot met een ‘farang’ te drijven. Farang is namelijk ook het Thaise woord voor de Guave (een tropische vrucht). Een Thai maakt dan de grap: farang kin farang (kin = eet). Omdat een bepaald soort Guave ook de naam ‘kee nok’ heeft, wat vogelpoep betekent, kan je het woord farang ook beledigend gebruiken. Daar komt bij dat ‘kee ngok’ welke je hetzelfde uitspreek als ‘kee nok’ ook gierig betekent. Wanneer een Thai je dus ‘farang kee nok’ noemt, zegt hij/zij eigenlijk ’gierige vogelstront’ Je hoeft niet gestudeerd te hebben om te begrijpen dat dit niet als een compliment bedoeld is.

Discussie over het woord ‘farang’ in Bangkok Post
Op het forum van Bangkok Post is al enige tijd een discussie aan de gang over het woord farang. Een expat wilde graag weten of Thai het woord ook negatief gebruiken. Gezien de vele reacties leeft dit onderwerp nogal onder de expats. Een duidelijk antwoord kan niemand geven. De één zegt dat het een onschuldig woord is en anderen zeggen dat het wel degelijk racistisch bedoeld is.
Ook hier blijkt maar weer hoe lang je ook in Thailand woont en hoe goed je jezelf ook aangepast hebt, je blijft een buitenlander, oftewel een farang.