Waar ben je nu?

Door Gringo
Geplaatst in Leven in Thailand
Tags: , , ,
6 augustus 2011

Op 1 juli 1991 werd het eerste telefoontje gepleegd waarbij gebruik gemaakt werd van een commercieel gsm-netwerk. Nu, 20 jaar later, maken meer dan 4,4 miljard mensen via 838 systemen in 234 landen en gebieden in de wereld gebruik van een gsm-netwerk. En die markt van gsm-toestellen groeit nog steeds. Elke dag komen er 1 miljoen abonnees bij.

Het aantal gesprekken, dat dagelijks door deze mensen wordt gevoerd, is niet meer in een getal uit te drukken, het moet astronomisch zijn. Je zou wel een indeling kunnen maken van het soort gesprekken, bijvoorbeeld zakelijk, privé en plezier. Met dat laatste bedoel ik dan het grootste deel van alle gesprekken via een mobiele telefoon, dat nutteloos en overbodig is, uitsluitend om voor wat voor reden dan ook, even contact met elkaar te hebben.

De vraag: “Waar ben je nu” is volgens mij de meestgestelde vraag, die mobiel gesteld wordt, vaak volkomen irrelevant, als je tenminste niet van plan bent de ander op korte termijn te willen ontmoeten. Nog zo’n mooie vraag is: “Wat doe je nu?” en de man, die in bed ligt met een mooie Thaise schone zegt braaf tegen zijn vrouw, dat hij een boek aan het lezen is of zich voorbereidt op de vergadering van morgen.

Je mag nu al de conclusie trekken, dat ik geen voorstander ben van al dat mobiele getelefoneer. Ik vind het geldverslindend, vaak overbodig en vooral heel vaak storend. Ik erger mij kapot als ik met iemand spreek en zijn mobiele telefoon geeft op één van de talloze mogelijkheden (rinkelt, trilt, muziek, enz) aan, dat er een gesprek op komst is. En nogmaals, vaak is het dan een flutgesprek met de eerdergenoemde vragen.

In de jaren tachtig had ik, op last van mijn directie, autotelefoon, de voorganger van de mobiele telefoon. Je kreeg een kast zo groot als een computer in je kofferbak, een extra antenne op je dak en je was onderweg doorgaand bereikbaar. Was wel handig, want nu kon ik mijn vrouw bellen, dat ze de aardappels op het gas wel even laag kon zetten, want ik stond weer eens in de file. Later kon je de autotelefoon ook mobiel gebruiken en dat was weer handig om dagelijks even met mijn lieve Thaise dame te bellen. Zakelijk? Ja, natuurlijk ook wel gebruikt, maar zeer beperkt en terughoudend. Als je je goed voorbereid op een klantenbezoek is die telefoon meestal overbodig.

Oh, ik weet heus wel heel veel voorbeelden te geven van goed zakelijk gebruik van een mobiele telefoon, maar ik ben er zeker van, dat een groot aantal gesprekken niet nodig waren geweest als men zich beter had voorbereid.

In mijn bedrijf liepen de telefoonkosten uiteindelijk volkomen uit de klauwen, want meer dan de helft van het personeel had een mobiele telefoon en tussen privé- en zakelijke gesprekken was geen onderscheid te maken. Op vergaderingen pleitte ik er steeds voor, de gesprekken tot uiterste noodzaak te beperken en toen dat niet hielp heb ik zeker de helft van de gebruikers de telefoon in laten leveren. Ik moest ooit mijn Chef Montage spreken, maar hij was (mobiel) in gesprek en dat gesprek duurde lang, erg lang mag je wel zeggen. Toen het gesprek werd beëindigd, vroeg ik hem wie hij aan de telefoon had gehad. Het bleek een monteur te zijn, die zojuist zijn klus in Thailand had geklaard, zijn rapport had geschreven en dat met zijn Chef telefonisch doornam. Op mijn vraag wanneer die man dan weer terug zou komen, was het antwoord, dat de monteur op het vliegveld wachtte op vertrek naar Nederland en morgen weer op kantoor zou zijn. Kon dat gesprek dan @#$% niet even wachten tot de volgende dag?

Nu, gepensioneerd en wonend in Thailand, heb ik natuurlijk ook een mobiele telefoon. Iedereen heeft er immers één of zelfs soms twee? Ik gebruik hem nauwelijks – ik weet mijn eigen nummer niet eens – en neem hem wel mee als ik de stad uitga. Zeker in Thailand is het handig om dan een telefoon bij je te hebben in geval van allerlei denkbare problemen.

In mijn kennissenkring hier wordt ik ook wel eens Fred Flintstone genoemd, omdat ik niet meedoe aan al dat mobiele gedoe en de inmiddels vele mogelijkheden, die de mobiele telefoon heeft. Ouderwets, niet meegaand met de tijd, heet het dan. Als wij nu met 4 personen bij elkaar zitten, zijn er zeker 2 aan het telefoneren of het surfen op Internet. Handig joh, ik geef je een voorbeeld: ik heb hier een lijst van alle restaurants in Pattaya, je klikt er één aan en je krijgt adres, telefoon en zelfs een plattegrond te zien. Goh, dat is mooi, wanneer ga je naar dat restaurant? Nou, ik kom nauwelijks in restaurants, want dat vind ik te duur. Geen Baht over een restaurant, maar wel een iPad of Xoom of hoe die dingen allemaal ook mogen heten van ettelijke (tien)duizenden Baht.

Een goede vriend van mij uit Zweden vertelde mij onlangs, dat hij in zijn mobiele telefoon 1150 E-mailadressen had opgeslagen van vrienden, familie enkennissen. 1150? Ik heb toch in mijn werkzame leven aardig wat E-mails verstuurd en ontvangen, maar ik kan mij nauwelijks voorstellen, dat ik ooit aan zoveel E-mailadressen zou komen. Met hoeveel heb je dan regelmatig contact, vroeg ik. Na enig nadenken kwam dan het benepen antwoord, toch wel met 30 à 40 personen.

Vanzelfsprekend hebben alle Thais een mobiele telefoon en dat geldt zeker ook voor de Thaise bargirls. Ga aan een bar zitten en de helft van dames zit met dat domme apparaat aan de oren of kijkt met alle belangstelling naar het schermpje. Komt er een Farang met zijn lieve dame aan de bar zitten, dan is het eerste wat die dame doet, haar mobieltje pakken en telefoneren. Waarschijnlijk om haar vriendinnen een tussenverslag te geven en even af te zijn van dat moeizame praten met die Farang. Ik hoorde laatst zelfs een verhaal, dat een Farang zijn shorttime even moest onderbreken, omdat de dame in kwestie gebeld werd.

Ik kan nog wel even doorgaan met lamenteren, maar mijn punt is, dat wij niet of nauwelijks meer elkaar praten of gewoon lekker o.h-en. Wij maken geen afspraak meer om even bij te praten, als we wat te “zeggen” hebben, sturen we wel een SMS. Dat laatste schijnt trouwens ook al weer achterhaald te zijn door andere systemen als Blueberry en zo.

Ik kan die ontwikkelingen – wie weet wat er allemaal nog volgt – niet meer bijbenen. Ik wil dat ook niet, want ik vind, dat het gebruik van mobiele telefoons steeds asocialere vormen aanneemt.

Zit ik onlangs in een restaurant en er komt een Farang met een Thaise dame binnen. Ze praten niet met elkaar, hebben nauwelijks oog voor het menu, bestellen toch wat te eten en zitten vervolgens beiden met hun mobiele telefoon te spelen. Nou, dacht ik, die zijn vast met elkaar aan het SMS-en.

 


» Laat een reactie achter


No votes yet.
Please wait...

16 reacties op “Waar ben je nu?”

  1. Nok zegt op

    Ik erger me er ook rot aan, zit je met 10 man lekker te eten in een mooi restaurant en dan zit de helft met dat ding te klooien. Leuke gesprekken ontstaan er soms haast niet meer doordat iedereen steeds met dat ding bezig is. Ook foto;s kijken op de mobiel is zo;’n thaise hobby waar ik me aan erger.

  2. hans zegt op

    Geef je telefoon maar niet af aan een thaise kwaadwillende lady.

    Het beltegoed op jouw telefoon kunnen ze very easy overhevelen naar hun eigen telefoon.

    Overigens is dat domme geklets met de mobiels echt niet voorbehouden aan alleen aan de thai, gebeurt wereldwijd.

    • B.Mossel zegt op

      Hans.
      Ik kijk op van het feit dat het beltegoed makkelijk is over te hevelen??
      Nooit van gehoord zelf.
      Maar hoe werkt dat dan,ben wel nieuwsgierig.
      Dank voor je antwoord.
      Benardo

  3. Herkenbaar. Met de smartphone is het nog veel erger. Daar kun je immers alles mee. Onder jongeren is het een statussymbool. De wereld veranderd, niet altijd positief, al ben ik wel blij met mijn iPhone. Ik kan niet meer zonder, dat moet ik eerlijk bekennen.

  4. ludojansen zegt op

    mooi meisje,mag me altijd bellen….

  5. Jan Nagelhout zegt op

    tja, ik gebruik de techniek veel, bv de Qr codes, maar goed dat komt omdat wij een zaak hebben, en 42% van de samenleving loopt tegenwoordig met een smart op zak die dat kan lezen. mensen zijn lui, en die luiheid gebruik ik graag tegen ze om zo mijn zaak beter te promoten.
    Anderzijds gebruik ik zelf bijna nooit een mobiel, en zet ik klanten de zaak uit als ze mijn toko als telefooncel gebruiken 🙂

  6. Nok zegt op

    Wat ik ook zeer vervelend is dat wanneer ik op deze site kom kijken dan verschijnt iedere keer opnieuw die popup, ik moet hem wel 5x per dag wegclicken, is dat nou nodig om op deze manier aan leden te komen?

  7. Marjan zegt op

    Gringo, ik geef u helemaal gelijk. In Nederland is het niet anders. Het is een virus wat wereldwijd gaande is, helaas. Mijn mobieltje gebruik ik maar nauwelijks, alleen in noodsituaties. In de supermarkt en in de bus zie je mensen de meest onnozele berichten doorgeven. In gezelschap is het ronduit aso, om aandacht te besteden aan dat stomme apparaat. Ik ben heel modern, maar het stoort mij ook!

  8. Henk zegt op

    Hoorde vandaag dat iemand in een restaurant was, toen gaf zijn ‘smartphone’ aan dat een van zijn vrienden binnen kwam.
    Handig.
    Maar stel dat het een van de vrienden is, waar je geen zin in hebt op dat moment.

  9. luc zegt op

    Gringo

    Je hebt gelijk dat je je niet laat meeslepen met de GSM providers. Zij en zij alleen hebben er baat bij!
    Ikzelf heb het tijdperk gekend van de eerste monbiele telefoon in de auto! Je kreeg dan een grote bak in de koffer.Als je wilde bellen moest je soms om de 5km het nummer opnieuw draaien om je conversatie te doen.
    Nu met al de mogelijkheden is het een plaag geworden.Inderdaad je kan niet meer gezellig gaan uit eten met vrienden of deze dingen worden te pas en te onpas gebruikt. Je bent helemaal niet ouderweds,neen je bent héél normaal,het zijn de versslaafde mensen uit de eigen omgeving die geen enkel respect meer hebben voor de normale geneugten van het leven…namelijk een beetje respect voor gezelligheid en warmte!!!
    Gringo,ik ken je niet,maar je bent torenhoog normaal man!!

    Luc

  10. Gringo zegt op

    Zo zie je maar weer, de oplossing komt vanzelf! Als iedereen nu de poep-app van IPhone aanschaft, wordt het overal een stuk rustiger met dat getelefoneer!
    Zie http://www.bruno.nl/nieuws/9731/pics-iphone-introduceert-poep-app.html

  11. Robert zegt op

    Leuk en wellicht ietwat ironisch om een dergelijk verhaal via iPad op een blog te lezen, en niet via een hand geschreven ingezonden brief in de locale courant. 😉

  12. Miek37 zegt op

    Hier in Nederland zie je vrouwen vaak achter de kinderwagen of terwijl ze fietsen nog aan ‘t sms-en of bellen (en om het plaatje nog erger te maken soms ook nog met een peuk hangend in de mondhoek). Kinderen bellen elkaar als ze 3 meter van elkaar verwijderd staan en zitten in de klas (met uitzondering van een paar scholen waar het inmiddels verboden is) uitgebreid te sms-en, internetten of te gamen tijdens de lessen (ik heb meelij met die leerkrachten!). Ook hoog op de irritatie lijst staan luid bellende mensen op een terras of in het openbaar vervoer zodat iedereen in directe nabijheid verplicht is om mee te luisteren.

    Kortom, het is in bep. situaties handig zo’n ding maar wat betreft de sociale omgangsvormen en het straatbeeld is het er met de komst vd gsm niet bepaald leuker op geworden.

    Mijn grootste ergernis is als je ergens als klant netjes op je beurt staat te wachten maar als er dan iemand tussendoor belt diegene meteen wordt geholpen. (sorry, dit laatste heeft weliswaar niet zozeer direct met mobiele telefonie te maken maar ik wou het toch even kwijt 😉 )

    • Henk zegt op

      Mijn vriendin belde de kassa van de bioscoop toen we daar in een enorme rij stonden.
      Ze bestelde 2 kaartjes, we konden zo doorlopen om ze af te halen.

  13. Robbie zegt op

    Ik vrees de dag dat je ook in het vliegtuig mag bellen. Doe ik helemaal geen oog meer dicht.

    • Robert zegt op

      Zal nooit gebeuren. Wel internetten en texten, bij sommige maatschappijen kan dat al, maar in een vliegtuig zit men te dicht op elkaar om bellen toe te laten. Misschien dat er wel ooit een apart belhok komt of zo.


Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website