Uit het Isaanse leven gegrepen. Een vervolg (deel 5)

Door De Inquisiteur
Geplaatst in Isaan, Leven in Thailand
Tags: , ,
11 oktober 2017

9d457c

Wat doet zo’n expat nu daar in Isaan? Geen landgenoten in de buurt, zelfs geen Europese cultuurgenoten. Geen cafe’s, geen westerse restaurants. Geen vertier. Welnu, De Inquisiteur koos voor dit leven en verveelt zich helemaal niet. Deze keer verhalen in niet-chronologische dagen, geen weekverslag, wel telkens gewoon maar een blog, soms actueel, soms uit het verleden.


Feest in het dorp

Het dorp staat op stelten. Je merkt, voelt, ziet en ruikt dat er wat aan de hand is. Eega wist allang dat er komende twee dagen wat te doen is, maar als altijd heeft ze niks verteld, ‘een farang denkt te veel na’ is haar stelling, dus beter dat de dingen De Inquisiteur maar onverwacht overkomen.
Het is feest, <tambun>.

De monniken van de plaatselijke tempel hebben besloten dat het nodig is om een goede rijstoogst af te prevelen. Uitzonderlijk want geen jaarlijkse gebeurtenis, dit is de eerste maal. Er moet uitgepakt worden, er moet geofferd worden, er moet gegeten worden.
En drinken hoort daar natuurlijk gewoon bij, het Boeddhisme is tolerant, zolang het maar niet in of op het tempelcomplex gebeurd.

Is er een programma? – vraagt De Inquisiteur aan vrouwtje lief. Die meteen rare ogen trekt, “weet jij dat nu nog steeds niet?”. Inderdaad, wat ook de aanleiding voor dit soort zaken is, het gaat er altijd hetzelfde aan toe. Nu ja, ze beginnen met een optocht, dat is iets uitzonderlijk voor een klein dorpje als het onze. Die optocht is enkel om meer inkomsten te verzamelen, de Isaaners zijn gul voor Boeddha maar ook leep. Als de monniken enkel zouden afwachten in hun tempeltje, zouden er velen zijn die niet komen opdagen, of wel, maar dan te laat voor de ceremonie die de giften afdwingt maar op tijd voor het gratis eten.

De eerste dag van zo’n iets grotere <tambun> is eigenlijk een organisatie-dag. Koken. Voor het ganse dorp. Dat doen ze graag, de meest geschikte woning wordt uitgezocht en daar op het erf worden dan een soort afdaken geplaatst, gewoon stalen buizen met een zeil op. Die werken worden uitgevoerd door de vaste top vijf van luiwammesen en dronkelappen. Want de gastheer of gastvrouw moet drinken aanbieden. Dat moet je trouwens ook voor de ganse bende koks en kokkinnen.
En natuurlijk, welk huis kiezen ze graag uit ? Jawel, van ondergetekende. Mevrouw fier, De Inquisiteur moedeloos. Want je draait niet alleen op voor het lessen van de dorst, nadien laten ze een puinhoop na. Daarenboven plunderen ze gegarandeerd je moestuintje en het aanwezige rijpe fruit. De Inquisiteur was al drie keer overvallen. Een stevige discussie thuis na de derde maal en zodoende is hij gelukkig wanneer het lief meldt dat voor deze <tambun> niet bij ons gekookt zal worden, ze snapte dat een vierde maal wel eens <farang-problemen> met zich zou meebrengen.

Vervolgens worden de groenten, vlees, … aangekocht en naar de kookplaats gebracht. Voor die aankopen is een betrouwbaar iemand aangeduid, die maakt in overleg lijsten en is verantwoordelijk voor het geld. Alles wordt grotendeels gefinancierd door de tempel zelf, af en toe komen ze nadien nog wel eens rond in het dorp om wat extra’s, dat geeft iedereen graag en gul. En koken maar, een hele dag lang, tientallen vrijwilligers, de rijstvelden moeten wachten. Erg leuk dat gedoe, De Inquisiteur schuimt graag die ijver af, verbaasd zich hoe ze sommige gerechten klaar maken, mag overal proeven. Het is een voortdurend aan- en aflopen van mensen. Met het nodige plezier, gespijsd door lao kao en bier – waar de farang zich wat afzijdig van houdt maar er is gelukkig begrip voor.

Want De Inquisiteur weet dat er die avond van de eerste dag al feestjes zullen zijn, telkens in huizen van de paar iets meer kapitaalkrachtigen van het dorp. En dat het vrouwtje daar graag naartoe gaat. Kletsen, roddelen, grappen en lachen.
Dat gaat zo : afhankelijk van status en financiën neem je wat drank mee – bier, lao, Winecooler voor de dames. Wordt je status zowat in de top tien geschat, breng je ook nog eens cola, <naam deing>, koekjes en snackjes mee. En dan ga je verschillende huizen af, een uurtje hier, twee uurtjes daar, blijven plakken op het leukste adres, wij behoren steeds weer tot de laatsten die huiswaarts willen.

De Inquisiteur en gade zijn populair in het dorp. Kwestie van financiële status natuurlijk, maar weer goed voor de public-relations van de shop. En op zulke gelegenheden is mevrouw plots minder bezorgd over dochtertje-lief. Want in het dorp is het veilig, hoeft ze geen angst te hebben voor wat dan ook, iedereen kent iedereen. En dochter heeft ook haar favoriete bestemmingen zodat moeder weet waar ze uithangt, en blijft dan meestal slapen bij een vriendinnetje samen met een aantal andere tieners.
De Inquisiteur, westers denkend als hij is, heeft geleerd om schooluniform en boekentas ook in de auto te leggen. Kwestie om niet extra heen en weer te moeten rijden voor het slapengaan.

Ondanks het late bedwaarts trekken begint de volgende dag vroeg. Het is druk in de shop. Want traditioneel zijn de inkopers van dienst weer een heleboel zaken vergeten tijdens hun rooftocht gisteren in het nabij gelegen stadje. En daar zijn wij, leep als we beide zijn, op voorzien. Wij hebben ook een magazijntje, en grote stocks van niet-bederfware goederen. Die ze nu bij ons, aan hogere prijzen uiteraard, moeten inkopen. Want vreemd genoeg ziet niemand het meer zitten om terug naar het stadje rijden. We weten ook al dat er tegen de avond aan een grote toeloop zal zijn.
Voor bier en lao kao. Die hebben ze altijd te weinig. En ijs. Kilo’s ijs. Mooi toch ?

Zo’n optocht is altijd de moeite om te aanschouwen. De jeugdige schoonsten van het dorp zijn in traditionele kledij gestoken en zwaar opgemaakt. Die wandelen al dansend achter twee wagens aan : eentje met een enorme muziekinstallatie, eentje met een tijdelijk afdakje en mooi versierde zetel waarop de hoofdmonnik zit. Op die laatste wat grotere truck staan tevens mooie bloemstukken en er zitten ook twee mensen bij die de giften ontvangen en op de bloemstukken steken. De gevers worden beloond met zegeningen van de hoofdmonnik die met een bundel in water gedompelde takken op hun hoofden tikt.
Grappig zijn ook de lui die de iets minder gulle nieuwsgierige kijkers gaan aanmoedigen om wat te geven. Maar het gaat er altijd leuk en relaxed aan toe zodat het nooit opdringerig wordt.

Vervolgens begeeft iedereen zich naar de tempel, het complex is ook al mooi versierd met bloemstukken en andere prullaria waarvan De Inquisiteur de betekenis nooit zal vatten ondanks de uitleg van vrouwlief. Er wordt gebeden, de mantra’s maken De Inquisiteur steeds slaperig want soms wel langdurig.
Hij zoekt dus altijd een plaats uit ergens tegen een steunpaal, om de rug te sparen, die typische hurk zit is anders door hem niet lang vol te houden.
Hongerig moet je toekijken wanneer eerst de monniken gaan eten. En zie, plots is niet alles meer Isaan-food achtig. Heerlijke ruikende typisch Thaise gerechten, waar hebben ze die vandaan? Krijgen wij dat straks ook te eten? Nee hoor, eens we zelf mogen eten, lap, Isaan food.
Voor het eten alleen al overweegt De Inquisiteur om voor een maand of twee even monnik te worden … .

Nadien is het weer : socialiseren, praten, lachen, plezier maken. In het ganse dorp. Maar wij zakken af naar onze shop. En zo rond de late namiddag beginnen ze te kopen. Een karton Leo, een karton Chang. Lao kao. Een boel ijs. Nog wat later, bij valavond, komen vele feestlustigen in de shop zitten. Drinken, de karaoke moet aan. Liggen er al snel een deel uitgeteld te slapen in de bamboo sala, die is onbruikbaar voor eventueel drinkende klanten, maar deze maal laat De Inquisiteur het maar blauw-blauw.

Zo’n dorpsfeest is echt traditioneel. Kennen we in het westen niet meer. Iedereen werkt vrijwillig mee, nodig want zowat zeshonderd hongerigen voor gratis eten. Drinken wordt gedeeld, wie het meeste heeft, het meeste deelt. De Inquisiteur heeft er geen problemen mee.
Mensen leven hier met een “wij-gevoel”. Niet het westerse ‘ik’.

Wordt vervolgd


» Laat een reactie achter


18 reacties op “Uit het Isaanse leven gegrepen. Een vervolg (deel 5)”

  1. Hendrik S. zegt op

    Het heeft weer lekker gelezen. Top!!

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +8 (obv 8 stemmen)
  2. LOUISE zegt op

    @INQUISITEUR,

    Ziet er gezellig uit hoor.
    Heeft een europees tintje, dat alles bij elkaar combineerd.

    Ook makkelijk als de tempel beslist dat er te weining binnenkomt, wordt er maar een feest op touw gezet??
    Ja, dat koken.
    Als je ziet hoe makkelijk en simple dat gaat met veel vrouwen en op de meest rudimentaire manieren.
    Iedereen loopt soms in de weg van iedereen, maar het gaat allemaal van een leien dakje.
    Ik heb daar een keer met grote bewondering naar zitten kijken.
    Als ik een aantal gerechten ga koken, wil ik gewoon niemand in de keuken hebben.

    Hmm, moet ik toch eens over nadenken.
    Onze tuin heeft een grote opknapbeurt nodig, eens kijken wat we daar aan kunnen doen.
    Hoe we dit feestje gaan inkleden.

    Wederom een heerlijk stukje inquisiteur..
    Bedankt.
    LOUISE

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +4 (obv 4 stemmen)
  3. willem zegt op

    ik blijf altijd “hangen” in Pattaya dit jaar voor de vierde keer in oktober-november.
    Komt misschien omdat ik heel het jaar in een rustige omgeving in Nederland woon (ja,er zijn nog rustige plekken in Nederland).
    Wat mij aantrekt is de drukte in Pattaya en de 24 uurs economie.
    Ik heb mijn “Isaan” eigenlijk in Nederland.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +13 (obv 13 stemmen)
  4. Tom zegt op

    Blij dat de Inquisiteur over zijn “dipje” is! En eindelijk… eindelijk lees ik van iemand dat er geen “ik”-mentaliteit is hier in Isaan, als je dat vergelijkt met Vlaanderen/Europa. Zelf noem ik dat de “ik wil…” mentaliteit. Ik wil dit, ik wil dat. Eindelijk iemand die dat ook doorheeft! Mooi ook hoe je spreekt over luiwammesen en dronkelappen zonder dat daar een negatieve connotatie aan vasthangt!

    Zelf zou ik jouw leven niet aankunnen, wegens veel te ‘sociaal’ voor mij, maar je maakt me blij met je verhalen, al is het maar omdat je de vooroordelen over de Isaan doorbreekt. En ik hoop met mij ook vele anderen, die wel dolgelukkig zijn in de jungle, en niet zoals sommige hier durven beweren: “spijt hebben van hun beslissing als ze eerlijk zijn” (wat een arrogantie is me dat, zeg)

    Wie meest heeft, meest deelt… nog zoiets wat doorsnee Westerlingen blijkbaar absoluut niet kunnen begrijpen. Mag ik er nog eentje van de Buddha zelf aan toevoegen: “niet ik ben belangrijk, wel wat ik voor anderen kan doen”.

    @ Louise: bizar dat je niet weet dat 19 en 20 juli Big Buddha -dag is.
    @ al die 60plussers: jullie waren tieners in de jaren 60 en 70, toen was er ook nog zoiets als recht op luiheid, recht op roes, enz. Dus stop aub met zagen over de luie Thai onder de boom met zijn fles whisky. En jullie waren dan nog niet eens arm.

    Aan alle Isaan-criticasters: dat er hier geen uitgaansleven is, dat weten we ondertussen zelf ook wel. Daarom net wonen wij hier.

    Dank u

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +26 (obv 26 stemmen)
    • fred zegt op

      Moderator: reageer op het artikel en niet op elkaar dat is chatten.

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +4 (obv 4 stemmen)
    • Slagerij van Kampen zegt op

      Bij dat eerlijk delen naar draagkracht hoort blijkbaar ook het plunderen van het moestuintje van de inquisiteur. Farangs die daar langer woonden merkten inderdaad een verandering in attitude naar hen toen zij “stopten met bier uitdelen” Natuurlijk heb ik ook eens in zo een optocht meegelopen. Is er bier te koop dan koop je een fles voor onderweg. Die wordt je gelijk uit handen genomen en zie je niet terug. Gaat rond van mond tot mond. Dus honderd meter verderop koopt Van Kampen weer een biertje.
      Half liter fles na 1 slok weer weg natuurlijk
      Enzovoort tot hij 10 flessen gekocht heeft maar nog geen halve heeft gedronken.

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +10 (obv 10 stemmen)
      • Rob Huai Rat zegt op

        Van Kampen zal niet wat te zeuren hebben. Ik heb totaal geen last van een andere houding als ik stop met uitdelen. Ik geef vanzelfsprekend regelmatig wat weg, maar krijg ook vaak wat terug aangeboden. Ook word ik uitgenodigd om wat te eten en te drinken. Daarnaast neemt niemand mij mijn fles uit mijn handen. Er word wel gevraagd of ze een slok mogen. Ik ben er van overtuigd dat alles wat jouw overkomt je eigen schuld is en dat je het er naar maakt.

        VA:F [1.9.22_1171]
        Waardering: +6 (obv 6 stemmen)
  5. Christina zegt op

    Weer een leuk verhaal hoop dat er nog vele volgen. Prachtige shop en het terras mag je naar ons huis verplaatsen Ik vind het prachtig.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +4 (obv 4 stemmen)
  6. Ronny Cha Am zegt op

    En het leuke hier in Thailand is dat de tempel over een gigantische hoeveelheid grote potten, pannen, kookvuren, borden, tassen beschikt die zomaar gratis kan gebruikt worden voor elkeen die feestjes wil organiseren. Wij kennen dat als een verhuurcenter, hier geheel gratis en ook alles netjes en proper. Leuke ervaring om dit eens mee te gaan afhalen met een bende buren naar de tempel.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +1 (obv 1 stem)
    • Bram zegt op

      Nu ja, het gebruik van al die dingen kan ook niet echt gratis worden genoemd: ze worden immers gefinancierd met een deel van alle giften/offerandes.
      Sterker nog: uit het verhaal blijkt duidelijk dat het uitgerekend de monniken zijn die het organiseren van die feesten stimuleren (omdat hun kas daar nood aan heeft) en dus kan je ergens zelfs stellen dat de aankoop en vervolgens terbeschikkingstelling van die materialen een investering is die louter gedaan wordt met het oog op het genereren van winst.
      In het ene geval (verhuurcenter) wordt dat een commerciële investering genoemd, in het andere (logistieke ondersteuning door de monikkengemeenschap) wordt het ingepakt als een vorm van gemeenschapszin of zelfs mecenaat.
      Maar het doel blijft in beide gevallen identiek: het genereren van winst…
      Bram

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +7 (obv 7 stemmen)
  7. Jan VC zegt op

    De Inquisiteur heeft de Isaan wel in de kijker gezet!
    Er zijn duidelijke verschillen blootgelegd van hoe mensen op dit blog de Isaan bekijken.
    Je hebt er mensen tussen die het een doodse bedoening vind omdat er gebrek zou zijn aan uitgangsleven.
    Je hebt er mensen tussen die de Isaan het einde van de beschaving vinden en je hebt er mensen bij die het gewoon een zalige, rustige streek vinden om er te vertoeven.
    Ik behoor tot de laatste categorie en wens de anderen die het hier helemaal niet voldoende vinden, veel plezier op de plaatsen waar zij verblijven.
    In mijn vorige leven was ik altijd druk bezig, om in functie van mijn beroep, een sociaal netwerk uit te bouwen.
    Etentjes, party’s en overal waar er iets te doen was, aanwezig zijn was de boodschap! Uiteraard zaten daar toffe contacten bij maar de overgrote meerderheid mocht onder de noemer, professionele vrienden, geplaatst worden.
    Terug naar de Isaan. Hier is alles puur. De mensen zijn vriendelijk, respecteren ons op dezelfde manier dat ik hen respecteer en de afstand die er is stoort me niet! Het enige wat ik me hier naar hen toe verwijt is dat ik spijtig genoeg hun taal niet spreek en dat ik dit gezien mijn leeftijd ook nooit meer zal kunnen.
    Mijn echtgenote spreekt goed Nederlands en fungeert (gelukkig) als de beste tolk.
    We genieten samen van het rustige leven hier en vullen onze tijd met ons huis en tuintje te onderhouden, een goed boek te lezen, wandelen (tweemaal per dag) met de hond, internet en zeer af en toe eens tv.
    In de buurt (40 km) is er een goed Frans restaurantje en op een 60 tal km hebben we er nu laatst ook een Duits gevonden (met dank aan dit blog). We trekken een drietal keer op verlof voor een zestal nachten en bezoeken de mooie natuur en andere bezienswaardigheden. Op deze toeristische plaatsen ben ik graag! Het is een mooie afwisseling maar na afloop van die korte periodes, ben ik toch zeer blij om terug naar huis te kunnen keren.
    Deze gegeerde toeristische plaatsen voor velen op dit blog, is hen werkelijk gegund. Waar ik dan wel mijn vragen zou kunnen over hebben is wat doe je, nadat je van alles bekeken, beleefd en genoten hebt, met je overige tijd?
    Zonder te willen veralgemenen, zie ik daar van ‘s morgens af, “farangs” in groepjes van 2 tot 6 samen rond een pint zitten in de talrijke bars (ontmoetingsplaatsen).
    Ik zie dat ‘s ook ‘s middags en ik zie dat ook ‘s avonds! Hun gezichten stralen alleen vermoeidheid en verveling uit……. Kunstmatig opgepept door mooie jonge meiden, die alleen op geld en vertier uit zijn.
    Neen dit leven zegt me niets!
    Ik hoop dan ook dat het cliché dat ik hierboven beschreef even min met de waarheid strookt als de cliché’s die over de Isaan gemaakt worden.
    We zijn naar hier gekomen om gelukkig te zijn! Dat geluk maak je zelf!
    Om te besluiten wens ik iedereen dat geluk toe! Iedereen waar jullie ook verblijven.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +21 (obv 21 stemmen)
    • RonnyLatPhrao zegt op

      Isaan of toeristische plaatsen ? Zal wel aan de persoonlijke voorkeur liggen.
      De ene heeft graag volk rond zich om zich goed te voelen, de ander voelt zich beter in rustigere plaatsen.

      Wat me vooral opvalt is dat iedereen blijkbaar denkt dat Thailand maar uit twee delen bestaat.
      De Isaan en die toeristische plaatsen.
      Laat ik toch er even bij vertellen dat er buiten die twee, er nog een heeeel groot stuk Thailand ligt.
      Daar wonen ook “echte” Thai trouwens.

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +19 (obv 19 stemmen)
  8. Pieter1947 zegt op

    Ziet er super uit en ook weer genoten van je schrijven..

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
  9. Chris van het dorpje zegt op

    Altijd weer leuk om je verhalen te lezen .
    Ook ik zit in een klein dorpje ,
    in Mungpak , een rand dorpje van Pakthongchai .
    Gelukkig heeft mijn vrouw verschillende tuinen
    rond om het huis , tegenover het oude huis van haar ouders
    met alle mal banan planten rond om ,
    en dan heeft ze nog rond 15 rai echte djungel
    langs een kanaal , waar van alles in groeit .
    Dit jaar heb ik met mijn schoonvader op een veld in de buurt
    al 200 banan planten geplant en met een beetje geluk
    worden dat 3000 tot 4000 planten .
    Tussen in hebben we van alles aangebouwd –
    van thaise aardappels , papaya tot pumkins ( weet de nederlandse naam niet )
    Nu met de regentijd groeit het gras en ik ben nu ook veel bezig
    om het gras te maaien .
    Alleen deze week heb ik al 30 jonge bomen ( 3 tot 6 meter )
    in de djungel gekapt , die we nodig hebben om schuine banan planten te steunen .
    En dan de gekapte bomen met een hand karretje naar thuis gebracht .
    Maar eerst van uit de djungel naar straat en het karretje .
    Was even zweten , maar wanneer je dan thuis bent ,
    geeft dat echt een heel goed gevoel .
    Ik wordt morgen 59 , maar voel me sterker dan oit .
    Dikke buik ? Ken ik niet ! Mijn spieren worden alleen maar sterker .
    En die mensen hier in het dorpje hebben respect voor mij ,
    en vinden het goed , dat ik , zo als hun , ook hard werk .
    De mannen weten al , dat ik keen alcohol drink en respecteeren dit .
    Ook hier in Pakthongchai heb je andere farangs ,
    Een groep engelse , die 3 keer per week een meeting hebben ,
    veel beer drinken , alle mal een bierbuik hebben
    en waar de verveling in hun gezichten te zien is .
    Verveling ? Ken ik niet !
    Ik ben gelukkig hier , met mijn vrouw , haar ouders , de hond
    en de natuur .
    Mijn belevenissen hier zijn heel anders , dan die van de Inquisiteur ,
    maar ik kan zeggen , ik leef en beleef de Isaan , zo als die is .
    En ik ben van plan , dit nog heel lang te doen .

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +15 (obv 15 stemmen)
    • Chris van het dorpje zegt op

      Het is nu 15 maanden later ,
      die Banaan planten zijn alle mal groot geworden ,
      hebben baby’s gekregen en sommige zijn al geoogst .
      Ben nog altijd slank en fit en geniet iedere dag hier
      van het leven , de natuur , de warmte , de rust ,
      het werken in de tuin en mijn lieve vrouw .
      Kort om , ik ben een gelukkig en tevreden farang .

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
  10. pieter zegt op

    Leven in de isaan.
    de beschrijvingen over het leven daar
    zijn leuk om te lezen,
    dat het onderwerp isaan leeft kan je wel zien aan de reactie,s
    Voor mij persoonlijk is het voornamelijk leerzaam.
    als deeltijd thailandganger , half in Nederland half in Thailand isaan/pattaya
    die nog geen vaste keuze heeft gemaakt
    Lees ik tussen te regels door ,dat leven geïsoleerd in de Isaan,
    het best is uit te houden ,door werkzaamheden
    die je bezich houden op de dag.
    anders verval je in een drankprobleem.
    Het is natuurlijk niet zo zwart /wit
    Ik kan het best goed uithouden , door niets te doen aan werkzaamheden in de Isaan
    Laat alle werk aan mijn vriendin over ,op de rijstvelden of thuis
    en kijk wel hoe zij het doet, ben ook niet aan de drank
    En geniet gewoon van de rust om mij heen , praat met niemand dan mijn vriendin
    de andere bewoners in het dorp interesseren mij niet
    Ieder leeft zijn eigen leven , hopelijk wel zo als die het zelf zou willen
    en niet door noodzaak gedwongen te doen.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +4 (obv 4 stemmen)
  11. MMCM Legros zegt op

    Wel degelijk een nederlander in Isaan ik ben woonende in BANKHA vlak bij Kutchap klein stadje wil je meer weten E-Mail mij maar groetjes vanuit BANKHA

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
    • timker zegt op

      Een Nederlander in de Isaan… meerdere Nederlanders wonen daar met plezier, permanent of met enige regelmaat! Ik bijv. permanent op ca. 85 km ten oosten van Udon Thani. Lekker uit de drukte, lekker geen druk verkeer, maar niet zo Isaans levend als de Inquisiteur regelmatig doet.

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: 0 (obv 0 stemmen)

Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website