Goedemorgen Thailand (lezersinzending)
Een rustige ochtend in Thailand met een Franse bulldogpup, zingende mussen en een zacht briesje. Terwijl de koffie pruttelt, dwalen mijn gedachten af naar Nederland, waar fatbikes plots de nieuwe wegterroristen zijn. Hier, onder de parasol en met uitzicht op het zwembad, fantaseer ik over hoe die stille tweewielers in Thailand juist een zegen zouden zijn. Geen herrie, geen stress, alleen vrijheid en plezier.
Wie in Thailand zijn rijbewijs wil vernieuwen, kan zomaar verrast worden door een flinke portie Thaise logica. Zo ontdekte Arno in Non Sung dat hij zijn verlopen Nederlandse paspoort nodig had om een nieuw rijbewijs te krijgen, terwijl hij met zijn gloednieuwe paspoort aan de balie stond. Het gevolg: wachten tot een volgend bezoek en opnieuw het e-learningtraject doorlopen.
In dit zevende dagboekdeel ontdekt Nico zijn nieuwe leven in Naklua. Hij richt zijn condo huiselijk in en verkent de markt en straatjes vol geuren en geluiden. De eerste weken met zijn Thaise vriendin zijn warm, maar kleine verschillen in gewoontes en communicatie stapelen zich op. Op een stille avond op zijn balkon voelt Nico voor het eerst echte twijfel: emigreren is prachtig, maar ook verwarrend en eenzaam.
‘De wind over de grens’
In het rustige dorpsleven van Noord-Thailand dringt het nieuws van het grensconflict met Cambodja langzaam door. Farang Kee Nok kijkt uit over de rijstvelden en voelt de zinloosheid van het geweld. Terwijl de wind over de grens blaast, beseft hij dat oorlog nooit gewonnen wordt door zij die het dichtst bij de aarde leven.
Na het passeren van immigratie en douane op Suvarnabhumi Airport staat Nico eindelijk tegenover zijn Thaise vriendin. Ze begroeten elkaar gereserveerd, typisch Thais, maar toch raakt hem dit onverwacht diep. Tijdens de taxirit naar Naklua, waar zijn nieuwe condo wacht, beseft hij dat ze opnieuw aan elkaar moeten wennen. Zijn droomstart voelt ineens kwetsbaar, dat maakt hem onzeker.
Wie Nederlandse TV wil kijken in Thailand heeft een behoorlijke keuze. Ondanks dat ik tevreden ben over NLZIET, is voor mij Canal digitaal een betere optie omdat ik dan ook alle voetbalzenders van ESPN kan kijken.
In deze aflevering beschrijft Nico het intense moment waarop zijn vliegtuig landt in Bangkok. Terwijl hij door de gangen van Suvarnabhumi Airport naar de immigratiebalie loopt, wordt hij overspoeld door een mix van spanning, blijdschap en onzekerheid. In een omgeving vol onbekenden voelt hij hoe definitief zijn keuze is. Het stempel in zijn paspoort betekent veel meer dan toestemming – het is het officiële begin van een nieuw leven dat hij met alle kwetsbaarheid en moed tegemoet treedt.
Buitenlanders in Thailand kunnen legaal rijden met een internationaal rijbewijs of een Thais rijbewijs aanvragen. Voor die aanvraag heb je onder meer een visum, verblijfsverklaring, medisch attest en pasfoto’s nodig. Via de DLT Smart Queue-app maak je eenvoudig een afspraak. Heb je al een buitenlands rijbewijs, dan krijg je mogelijk vrijstelling van het examen, afhankelijk van de herkomst van je rijbewijs.
In deze aflevering vliegt Nico naar Thailand, onderweg naar zijn nieuwe leven. Hij worstelt met wat hij achterlaat, maar voelt ook nieuwsgierigheid en hoop voor de toekomst. Hij denkt aan zijn Thaise vriendin die hem straks verwelkomt, en beseft dat emigreren niet alleen avontuur, maar ook onzekerheid en kwetsbaarheid met zich meebrengt. Een eerlijk verhaal over de moed om jezelf opnieuw uit te vinden, met alle twijfels en verlangens die daarbij horen.
In deze emotioneel geladen aflevering beschrijft Nico het afscheid van zijn dochter vlak voor zijn vertrek naar Thailand. Geen groots drama, maar een stille, schrijnende worsteling vol schuldgevoelens, liefde en terughoudende blikken. Hij laat zien hoe moeilijk het is om te kiezen voor jezelf zonder iemand kwijt te willen raken. Een eerlijk en herkenbaar verhaal over vaderschap, loslaten en de pijn van afstand, waarin de liefde blijft doorklinken in alles wat onuitgesproken blijft.
‘Er gebeurt hier niets (zegt zij)’
Mijn vrouw zegt vaak dat er in ons dorp weinig gebeurt. Alles gaat zijn gangetje. Geen nieuws, geen drama. Maar ik, als farang, zie het anders. Want achter elk bezoek van de buurman met een paling, elke optocht met een konijn en elke kip die de woonkamer binnenwandelt, schuilt een verhaal dat het waard is om verteld te worden.
In deze aflevering van Nico’s dagboekserie neemt hij afscheid van zijn huis, zijn spullen en zijn vertrouwde leven in Nederland. Hij beschrijft hoe zijn besluit om naar Thailand te emigreren steeds concreter wordt en hoe hij afscheid neemt van mensen, routines en plekken. Door subtiele observaties, herkenbare dilemma’s en een lichte toon voel je de innerlijke reis die hij maakt. Geen vlucht, maar een bewuste keuze voor een nieuw begin op een leeftijd waarop velen juist blijven zitten.
In deze eerste aflevering vertelt Nico waarom hij op zijn 67ste definitief besloot om naar Thailand te emigreren. Het begon met een sluimerend gevoel van stilstand in zijn leven in Nederland en groeide uit tot een verlangen naar ruimte, betekenis en beweging. Niet als vlucht, maar als bewuste keuze. Geïnspireerd door eerdere reizen en een bijzondere vrouw, durfde hij het roer om te gooien. Geen avontuur uit roekeloosheid, maar een late herstart vol overtuiging.
In Thailand is techniek geen kwestie van perfectie, maar van vindingrijkheid. Van wirwar-kabels tot plakbandverbindingen: de infrastructuur lijkt soms geïmproviseerd, maar functioneert verrassend vaak. Een wandeling door Bangkok of een ritje in Nakhon Ratchasima laat je zien hoe concurrentie, pragmatisme en creativiteit een visueel spektakel opleveren dat zowel verwondert als frustreert. Welkom in het land van ‘als het werkt, dan werkt het’.
Wat doe je als 65-plusser: blijf je in Nederland achter de geraniums zitten of begin je opnieuw in Thailand, waar zelfs een kalende farang nog ‘handsome man’ genoemd wordt? Dit verhaal neemt je mee in de keuzes, twijfels en onverwachte geneugten van een nieuw leven in de tropen. Met zelfspot, warmte en observaties uit de praktijk laat het zien dat je ook op latere leeftijd nog kunt verrassen – jezelf en je omgeving.
Eindelijk klaar…
Wat begon als een simpel idee naast de vijver, groeide uit tot een verrassend vernuftig plonsbad. Twee jaar, heel wat stenen en een paar creatieve oplossingen verder is het project eindelijk klaar. Geen bouwvakkers, geen haast, wel een uniek resultaat dat niet alleen verkoeling biedt, maar ook slim gebruikmaakt van water en energie. En dat allemaal in je eigen achtertuin in Thailand.
Vandaag begon mijn dag goed, maar liep toch anders dan verwacht. Van een vroege afspraak bij de Duitse ambassade tot een moeizame zoektocht naar een pensioenverklaring en een bijzondere zoektocht naar een XREAL AR-bril. Onderweg ontdekte ik de warme gastvrijheid van Bangkok, zelfs op momenten van frustratie en geduld.
Het immigratiebureau
Wat ooit begon met een groene deur in Den Haag en een ambtenaar met zonnebril, groeide uit tot een goed georganiseerd immigratiekantoor om de hoek. In deze persoonlijke terugblik lees je hoe de Thaise immigratie zich in twintig jaar ontwikkelde van bureaucratische chaos tot een klantvriendelijke dienst al blijft het soms een toneelstuk met bijrollen die je je nog lang zult herinneren.
De enge man
In een Thais villadorpje waar buitenlanders hun plek zoeken onder de zon, duikt ineens een man op die je liever niet als buur hebt. Grofgebekt, intimiderend en met een fake pistool op zak. Maar dan gaat het mis. Heel mis. En ineens is hij weg. Verdwenen. Wat volgt is een verhaal over angst, opluchting en de stille zoektocht naar een nieuw dorpsmonster.
De overzeese pensionado
Ze hebben hun stropdas verruild voor slippers, maar hun oude routines zijn springlevend. De overzeese pensionado leeft onder de Thaise zon volgens een strak ritueel van koffie, wandelingen en informele vergaderingen met soortgenoten. Geen werkdruk meer, maar wel dagelijks overleg. En altijd: de zoektocht naar een bubbel waar men verstaan wordt. Want ook in de tropen blijf je wie je was.
In de beginjaren van een nieuw Moo Baan aan de rand van Korat stond één plek symbool voor het alledaagse leven in Thailand: een samengeraapt gebouwtje met een elektronicaman, een kokende tante en een spraakwaterval met scheermes. Een portret van een verdwijnend stukje dorpsleven, waar improvisatie de norm was en een scheerbeurt meer zei dan duizend woorden.
‘De schoonheidssalon van tante Oy’
Een dorstige farang stapt een Thaise kapsalon binnen, op zoek naar water en komt eruit met een kapsel van Amerikaanse militair uit 1968, eucalyptus in z’n oog en wenkbrauwen die hij niet langer herkent. Tante Oy knipt niet, ze creëert. Of sloopt. Voor 3,25 euro krijg je een knipbeurt, een gezichtsmassage en een identiteitscrisis. Een ode aan de chaos, charme en pure overgave van het Thaise dorpsleven.