Een beroerte op weg naar de markt, een ongeluk op de motorbike of een sluipende dementie. Het kan iedere expat in Thailand overkomen. Op zo’n moment wil je dat iemand die jou kent jouw stem kan zijn bij de arts. In Nederland regel je dat met een levenstestament. In Thailand werkt dat heel anders en lopen veel landgenoten tegen onaangename verrassingen aan.
De Thaise wet kent wel een wilsverklaring waarmee je behandelingen kunt weigeren, maar geen constructie waarmee je iemand de bevoegdheid geeft om namens jou te beslissen. Wie hier zonder Thais document belandt, riskeert dat artsen tegen zijn wens in blijven doorbehandelen. Dit artikel legt uit hoe je dat voorkomt.
Waarom je Nederlandse levenstestament hier niet werkt
Veel Nederlanders gaan ervan uit dat hun notarisakte uit Utrecht of Antwerpen probleemloos werkt in een ziekenhuis in Pattaya of Chiang Mai. Dat is een misverstand met grote gevolgen. Thaise ziekenhuizen zijn niet verplicht om buitenlandse documenten te erkennen en in de praktijk komt zo’n akte vaak niet eens uit de kluis voordat de behandeling al loopt.
Internationaal zou het Haags Verdrag van 2000 over de bescherming van volwassenen uitkomst moeten bieden, maar Thailand is daar geen partij bij. Nederland heeft het verdrag ondertekend, maar in 2026 nog steeds niet geratificeerd. België en Duitsland deden dat wel, alleen heeft dat zonder Thaise toetreding voor jouw situatie ter plekke geen enkel praktisch effect.
Sectie 12: wat de Thaise wet wel regelt
Het Thaise levenstestament valt onder Sectie 12 van de National Health Act uit 2007. Daarmee kun je vastleggen dat je in een terminaal stadium bepaalde behandelingen weigert. Denk aan reanimatie, beademing, sondevoeding of dialyse. Artsen die zo’n wilsverklaring volgen, zijn beschermd tegen aansprakelijkheid. Actieve euthanasie blijft verboden, ook met een geldig document.
Belangrijk om te begrijpen: Sectie 12 regelt alleen weigeren van behandelingen. Het is geen volmacht. Je kunt er juridisch geen plaatsvervanger mee benoemen die later voor jou een afweging maakt over wel of niet starten. Je legt vooraf vast wat je niet wilt, punt. Wie iemand wil aanwijzen die meedenkt en namens hem spreekt, moet dat in een aparte verklaring opnemen, met de wetenschap dat de juridische status zwakker is dan in Nederland.
Zo regel je het in zeven stappen
Een goed Thais document opstellen is geen rocket science, maar vereist wel een nette aanpak:
- Bedenk concreet welke behandelingen je weigert en in welke situatie. Vage zinnen over “geen onnodig lijden” leiden tot discussie.
- Wijs een vertrouwenspersoon in Thailand aan die met artsen mag overleggen. Juridisch is dat geen volmacht, in de praktijk telt zo’n woordvoerder wel mee.
- Laat een tweetalig document opstellen in Thai en Engels. Een Thaise advocaat doet dat voor 1.900 tot 10.000 baht (ongeveer 50 tot 270 euro).
- Onderteken in aanwezigheid van twee getuigen die geen belang hebben bij je nalatenschap.
- Geef kopieën aan je vertrouwenspersoon, je familie in Europa en het ziekenhuis waar je het vaakst komt.
- Bewaar een digitale kopie op je telefoon en stop een kaartje in je portemonnee met de tekst “I have a living will” en een telefoonnummer.
- Vernieuw het document elke drie jaar zodat niemand kan beweren dat het verouderd is.
Grote private ziekenhuizen als Bumrungrad en Bangkok Hospital werken vaak met eigen formulieren naast jouw verklaring. Vraag bij je hoofdziekenhuis of zij iets specifieks willen.
De valkuilen waar landgenoten in trappen
De pijnlijkste valkuil is vertrouwen op je Nederlandse partner of een jongere Thaise echtgenote als enige vangnet. Onderzoek van de Thaise National Health Commission Office laat zien dat artsen levenstestamenten nog steeds beperkt toepassen. De Thaise cultuur leunt op familie en consensus, en families dringen vaak aan op doorbehandelen, zelfs tegen een schriftelijke wilsverklaring in. Sancties op het negeren ervan ontbreken in de huidige regelgeving.
Een andere klassieke fout is een document in alleen Engels of Nederlands. Op de spoedeisende hulp heeft een verpleegkundige geen tijd om dat te ontcijferen. Daarnaast: combineer altijd een Thais document voor je medische situatie ter plekke met een Nederlands levenstestament voor je zaken in Europa, zoals bankrekeningen en pensioen. Laat in beide akten expliciet opnemen dat ze elkaar niet overlappen.
Praktische kosten en termijnen
Hieronder de bedragen waarmee je rekening houdt:
| Onderdeel | Kosten | Doorlooptijd |
|---|---|---|
| Tweetalig levenstestament via Thaise advocaat | 1.900 tot 10.000 baht (50 tot 270 euro) | 1 tot 2 weken |
| Sjabloon zelf invullen | Gratis tot enkele honderden baht | Zelf te bepalen |
| Certificering door Notarial Services Attorney | 500 tot 2.000 baht extra (13 tot 55 euro) | Direct |
| Nederlands levenstestament bij notaris | 350 tot 900 euro | 2 tot 6 weken |
| Vertaling Thai-Engels door beëdigd vertaler | Ongeveer 500 baht per pagina (13 euro) | Enkele dagen |
Een wettelijke geldigheidsduur is er niet, maar driejaarlijks vernieuwen voorkomt twijfel over je wilsbekwaamheid op het moment van ondertekenen. De National Health Commission Office biedt sinds enkele jaren een digitale variant via een e-Living Will-portaal, maar dat systeem werkt vooralsnog met Thaise ID-verificatie. Voor buitenlanders zonder Thai ID is die route in 2026 nog niet praktisch bruikbaar.
Conclusie
Een echte medische volmacht zoals in Nederland kent Thailand niet. Wat je wel kunt regelen is een Thais tweetalig levenstestament met een aangewezen vertrouwenspersoon. Zonder dat document loop je een reëel risico dat artsen tegen je wens in doorbehandelen. Reken niet op je Nederlandse akte. Leg het vast, in twee talen, met getuigen, en zorg dat de juiste mensen weten waar het ligt.
Bronnen: National Health Commission Office Thailand, Thai PBS World, Tilleke & Gibbins, FRANK Legal & Tax, KNMG
Over deze blogger
-
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. De inhoud is gebaseerd op persoonlijke ervaringen, meningen en eigen onderzoek van de auteur. Waar relevant, is er gebruikgemaakt van AI als hulpmiddel bij het schrijven en structureren van teksten. Wij genereren soms ook foto's met AI. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.
Lees hier de laatste artikelen
Analyse2 juli 2026Analyse: THAI Airways keert sterker terug op Schiphol, maar risico’s blijven groot
Vliegtickets2 juli 2026THAI Airways landt na 28 jaar weer op Schiphol vanuit Bangkok
Geld en financiën2 juli 2026Gemiddelde Thai verdient 415 euro per maand, tien keer zo weinig als Jan Modaal in Nederland of Belgie
Expats en pensionado2 juli 2026Nieuwe pensioenwet zet miljarden in beweging en raakt ook Nederlanders in Thailand
Ik sterf liever thuis in mijn bed, dan in een ziekenhuis.
Met de mensen die ik ken en mijn 2 honden, zodat die ook begrijpen dat ik er niet meer ben en ze naar hun voormalige baasjes terug zullen moeten.
En het kan toch niet al te moeilijk zijn om een verpleegster in te huren.
Ik wens iedereen een pijnloze dood als het moment daar is.
Heb in Nongkhai meegemaakt dat een farang, terminaal met leverkanker, geen toestemming kreeg om thuis behandeld te worden met morfine en dergelijke pijnstillers. En zware pijnstillers heb je bij leverkanker echt wel nodig. Zijn ingehuurde verpleegsters en zijn advocaat hebben hem de hele regio meegesleurd van kliniek naar ziekenhuis en overal werd thuismedicatie geweigerd. Zowel pillen, injecties als infuus.
Tenslotte kreeg hij toestemming morfinepilletjes thuis te gebruiken. Die werden fijngemalen om in een kopje water of thee toe te dienen in wat er nog over was van zijn maag. En gelukkig slaagde hij er meestal wel in die binnen te houden….. Nou nee, als het zo moet dan pas ik toch voor behandeling thuis.
Inderdaad meneer Kuijpers … het alternatief is een iets betere pijnbestrijding in een hospitaal waar men je volledige spaarrekening leeglundert.
Is dat de oplossing? Al die hospitalen hebben maar één doel nl. geld verdienen.
Pieter, mijn ervaring in een staatsziekenhuis in Thailand is toch anders. En de verzorging is daar ook prima, alleen doet men niet overal alle gangbare ingrepen. Jouw laatste opmerking is mij veel te generaliserend.
Ieder zijn mening maar het gebrekkige zorgsysteem in Thailand is de hoofdreden ik me er nooit permanent wil vestigen. Ik wil bij ernstige gezondheidsproblemen niet telkenmale afhankelijk zijn van de goodwill van verzekeringsmaatschappijen.
Aan jouw opmerking hebben we eigenlijk niet veel, helaas.
Er zijn heel wat landgenoten die hier perfect gelukkig zijn. Al dat doemdenken laat ik aan mij voorbijgaan. Er is altijd wel iets waar je kan over klagen of piekeren.
Ik ben een aantal keren in nongkhai hospital geweest,ik zou er niet graag willen verblijven,geen hygiene,doktorren zijn daar nooit op tijd,mijn maat heeft daar zijn chemo,duurt een paar uur,gaat in de morgen vroeg weg en komt terug rond vijf uur in de na middag.
Heb ook een vriendin had baarmoederkanker,om de drie maanden gaat zij voor controle,hoe vaak zij niet terug gestuurd is vanwege dat de arts niet kwam opdagen,wil je niet weten.
je kunt een living will zelf opstellen of via een advocatenbureau,dat laatste is aan te bevelen.Bespreek met jouw echtgenote vooraf wat je wensen zijn en overtuig haar van het nut.Voor een farang zal het ziekenhuis zeker je vrouw raadplegen hoever ze kunnen gaan,want ze moeten zeker zijn dat er betaald wordt.