Beste lezers,
Ik woon inmiddels vijf jaar met mijn Thaise echtgenote in Nederland. Ik heb haar plechtig beloofd dat ik haar na haar overlijden in Nederland laat cremeren en haar urn met as zal overbrengen naar Thailand om daar na een gebruikelijke ceremonie in een tempel te worden bijgezet. Het bijzetten van een urn in een Thaise tempel is een waardig en gebruikelijk ritueel in het boeddhisme. Een deel van de as wordt in een speciale muur of toren (chedi/stupa) van de lokale tempel geplaatst.
Wij zijn op dit moment gelukkig allebei in goede gezondheid en hopen dat nog lang te blijven. Ik wil voor mijzelf echter nu al een soort draaiboek gaan maken waarin staat vermeld welke stappen ik moet ondernemen en welke formele papieren ik nodig heb om een urn met as van Nederland naar Thailand te mogen vervoeren. Compleet met telefoonnummers, e-mailadressen van instanties waar ik me moet melden, etc. Ik wil gewoon voorkomen dat ik bij haar (plotseling) overlijden nog eerst moet gaan uitzoeken wat ik moet doen; een goede voorbereiding is het halve werk.
Ik heb al een beetje op Thailandblog gezocht, maar kan helaas niets vinden, dus tips en adviezen zijn meer dan welkom.
Vriendelijke groet,
Henricus
Redactie: Heb je zelf een vraag aan de lezers van Thailandblog? Gebruik het contactformulier.
Het crematorium / uitvaartcentrum heeft daarvoor speciale urns met een verzegeling en documentatie. Geef aan dat de as per vliegtuig naar het buitenland gaat en die zullen dat verder in orde brengen. Dit was in mijn geval allemaal heel makkelijk. Op de luchthaven en vliegtuig (Schiphol, EVA) ging ook alles prima. Al kan een richtlijn van gisteren anders zijn dan vandaag of morgen. Wie weet gaat het over 10 jaar wel anders, lastiger.
Het aangeven van overlijden bij de Thaise ambassade (Den Haag) en aanleveren van papieren en invullen van hun formulieren was veel meer gedoe, waar ik toen echt niet op zat te wachten dat ik bijna zoiets had ‘jullie kunnen de boom in, dan registreren jullie het maar niet’. Maar ook daar: procedures veranderen dus veel meer dan “check met crematorium voor urn, check bij ambassade mbt overlijden aangeven” kun je de denk niet doen.
Hoi Rob,
Dank voor je reactie.
Wat je beschrijft omtrent het ‘gedoe’ op de ambassade is nu precies wat ik bedoel. Daarover wil ik informatie dus ik zal eens contact opnemen met de Thaise Ambassade.
Mijn vrouw is belijdend Boeddhist en voor haar is het uiterst belangrijk dat haar GEHELE as naar Thailand gaat om daar bijgezet te kunnen worden. Ik heb haar beloofd om dat te doen en dat wil ik t.z.t. dus ook tot in de puntjes verzorgen. Om ook voor haar in Thailand de zaakjes goed te kunnen regelen v.w.b. haar testament zal er een gelegaliseerde overlijdensakte nodig zijn en ook daaroveer heb ik de nodige informatie nodig.
Beste Hendricus, de ambassade mailen (nadat je op de website hebt gekeken) lijkt mij inderdaad verstandig. Dan heb je een idee wat met ongeveer allemaal wil hebben aan papieren. Het is voor mij al 10 jaar geleden, zat toen in een soort waas, en kan me het fijne niet meer herinneren. Maar zonder ambassade papieren kan de as/urn nog steeds naad Thailand, dat transport staat los van het regelen melding van overlijden aan de Thaise autoriteiten.
In mijn geval de as van mijn moeder naar Thailand gebracht om bij de as van mijn vader die daar was overleden bij te zetten.
Wat ik mij kan herinneren dat ik de overlijdensakte moestlaten vertalen. De vertaling moest gelegaliseerd worden en daarna op de Thaise ambassade gelegaliseerd.
En dan meenemen op het vliegtuig.
Hallo Henk,
Heb je de overlijdensakte eerst laten vertalen in het Engels of Thai voordat je ze naar de Thaise ambassade hebt gestuurd?
In ons geval heb ik ‘t anders gedaan, overigens zónder problemen.
Toen mijn Noy in augustus vorig jaar is overleden, hebben we daags na de crematie haar botjes verzameld.
En meteen vermeld bij de tempel dat ik ‘n gedeelte ervan mee wilde nemen naar Nederland.
Bij de “100 dgn-ceremonie” zijn ook ‘n deel van haar botjes in ‘n linnen doek gewikkeld. Dat kreeg ik gewoon mee.
De grote urn werd met de ceremonie in de catacomben van de tempel in ons graf gezet achter ‘n glazen schuifje, zodat ik er altijd bij kan.
Vlak voordat ik weer naar Nederland vertrok, heb ik van de abt van de tempel ‘n messing urn gekregen.
Het linnen wikkeltje én urn apart in m’n handbagage en zó hebben wij haar laatse reis beleefd.
Thuis de urn gevuld met Noy’s botjes en staat nu bij mij op de openhaard te ‘shinen’
Hallo Peer,
Dank voor uw reactie.
Uw situatie is eigenlijk precies andersom als dat het in onze geval zich zal afspelen. Als mijn vrouw in Nederland overlijdt, dan wil ik haar urn met as naar Thailand brengen om daar te worden bijgezet in een Tempel. Ik neem aan dat de Tempel mij niet op mijn blauwe ogen zal geloven als ik met een urn met as aankom en zeg dat deze van mijn overleden vrouw is. Ik neem aan daar officiële papieren bij horen zoals een overlijdensakte en verklaring van het mortuarium. Kunnen deze papieren bij de Tempel in het Engels worden aangeleverd of moeten deze eerst in het Thais worden vertaald? Moet de Nederlandse ambassade en/of Thaise ambassade hier ook nog een rol in spelen?
Henricus,
Heb je nog familie van je echtgenote in de buurt van díé tempel wonen?
Dan zou die, evt met hulp van de pujabaan, kunnen informeren of het op ‘n simpele manier kan?
Evt alvast, met ‘n voorschot, ‘n lokatie voor de urn bespreken.
Ook bij de tempel gaat het om pecunia.
Denk ik te moeilijk, of kun je de as gewoon in je koffer doen en meenemen in het vliegtuig (niet als handbagage)
Het meenemen van een urn/as in de ruimbagage is doorgaans niet toegestaan. Ik denk vanwege de veiligheid, men weet niet of dat een paar kilo as, zand of iets gevaarlijks is. Of het mensen lukt dit toch via ruimbagage te smokkelen, geen idee maar ik zou het er niet op willen wagen. Gewoon bij het regelen van de crematie aangeven dat je de as in een speciale (eenmalig verzegelde) urn wilt hebben voor transport per vliegtuig. Dan voldoe je aan de eisen en komt het zeker goed want dan heb je een correcte urn en bijbehorende papieren.