Je komt naar Thailand met spaargeld, een pensioen of de overwaarde van je huis in Zutphen of Antwerpen. In het begin heb je het overzicht. Jij betaalt, jij beslist, jij stuurt aan. Toch zie je in elke expatkring vroeg of laat hetzelfde gebeuren: de man die jaren geleden alles zelf regelde, kijkt nu vragend naar zijn Thaise partner zodra de elektriciteitsrekening op tafel komt.
Het geld is er nog wel, maar de regie is langzaam ergens anders heen geschoven. Dat verschuiven is bijna altijd onzichtbaar. Het gebeurt niet door slechte bedoelingen of een vooropgezet plan, maar door een opeenstapeling van logische, kleine keuzes. En precies daardoor wordt het zo riskant, juist op het moment dat je het minst kunt hebben.
Waarom de macht stilletjes verschuift
In de eerste jaren is de rolverdeling helder. Jij brengt het geld in, zij regelt de praktische kant: de bank, het ziekenhuis, de aannemer, het immigratiekantoor en de schoonfamilie. Dat werkt, want zij spreekt de taal, kent de codes en weet hoe je in Thailand iets gedaan krijgt zonder gezichtsverlies te veroorzaken. Elke keer dat zij iets oplost wat jij niet kunt oplossen, verdiept zich een onzichtbare afhankelijkheid.
Onderzoek van migratiesocioloog Paul Statham (2019) laat zien dat de relatie tussen oudere westerse mannen en Thaise vrouwen in de loop der jaren systematisch van karakter verandert. In het begin is de vrouw afhankelijk van zijn geld. Naarmate hij ouder, zwakker of zieker wordt, kantelt die balans. Hij raakt afhankelijk van haar zorg, haar netwerk, haar taal en haar handen op het toetsenbord. Vervolgonderzoek uit 2023 bevestigt dat veel oudere westerse mannen niet meer terug kunnen naar hun thuisland, ook niet als hun gezondheid achteruitgaat. Een verzorgingstehuis in Nederland of België zou scheiding van de partner betekenen, en dat is voor velen ondenkbaar.
De juridische kant die niemand uitlegt
De Thaise wet maakt de situatie kwetsbaarder dan veel mensen beseffen. Buitenlanders mogen geen grond bezitten in Thailand. Dat is geregeld in artikel 86 van de Land Code Act uit 1954 en geldt onverkort. Wie als westerse man een huis op Thaise grond koopt, koopt dus altijd via zijn partner of via een leaseconstructie. In de praktijk maak jij geld over, koopt zij de grond op haar naam en teken jij bij het Land Office een verklaring dat dit geld haar persoonlijk eigendom is. Daarmee verklaar je officieel dat jij geen aanspraak maakt op de grond.
Het Thaise Hooggerechtshof bevestigde in 2022 dat zo’n verklaring niet zomaar opzij te zetten is, maar ook niet alle problemen oplost bij een vechtscheiding. Bij overlijden van je partner wordt het scherper. Erf jij als buitenlander de grond, dan moet je die volgens artikel 93 van de Land Code binnen één jaar verkopen. Een Britse vrouw in Hua Hin maakte dit begin 2025 mee na het overlijden van haar Thaise echtgenoot: ze kreeg twaalf maanden om het strandhuis waarin ze tien jaar woonde te verkopen, onder druk en zonder goede juridische bijstand.
De rol van pensioen, bank en het nieuwe belastingverdrag
Veel Nederlandse en Belgische gepensioneerden laten hun AOW, ABP of bedrijfspensioen rechtstreeks of via een tussenrekening op een Thaise bankrekening binnenkomen. Soms staat die rekening op beider naam, soms alleen op die van de partner, “want dan kan zij makkelijker pinnen als ik in het ziekenhuis lig”. Dat lijkt praktisch en is het ook, zolang alles goed gaat. Bij ziekte, dementie of ruzie zit je echter op een gevoelige plek. Thailand kent geen Engels of Nederlands trustsysteem en geen instantie die toezicht houdt op het beheer van iemands geld zodra die persoon zelf de regie kwijt is.
Op 21 november 2025 ondertekenden Nederland en Thailand in Brussel een nieuw belastingverdrag. Het oude verdrag uit 1975 was al lang niet meer van deze tijd. Onder het nieuwe verdrag krijgt Nederland het recht om belasting te heffen over pensioeninkomsten van Nederlanders die in Thailand wonen, met meer informatie-uitwisseling tussen beide landen. Hoe meer je inkomen in Thailand “verdwijnt” in een huishoudpot waar jij weinig zicht op hebt, hoe lastiger het wordt om bij vragen van de Belastingdienst nog uit te leggen wie wat ontving en waarom.
Waarom dit vooral mannen boven de zestig treft
Dit is geen verhaal over slimme Thaise vrouwen die naïeve westerlingen plukken. Dat stereotype klopt zelden, en zeker niet structureel. Het echte verhaal is saaier en menselijker. Het gaat over ouder worden in een land waar je de taal nooit helemaal eigen maakt, waar de zorg er anders uitziet en waar je sociaal langzaam afslijt. Bij mannen boven de zestig stapelen risicofactoren zich op:
- minder mobiliteit en beginnende gezondheidsklachten
- een kleiner sociaal netwerk dan tien jaar geleden
- weinig contact met Nederland of België
- beperkte digitale vaardigheid
- een achterstand in de Thaise taal
Wie kinderen heeft in Europa, ziet ze gemiddeld een paar keer per jaar. Wie gescheiden is, soms helemaal niet meer. De Thaise partner is dan niet alleen je geliefde, maar ook je tolk, verpleegster, boekhouder en sociale vangnet ineen. In een gezonde relatie is dat geen probleem, maar het blijft een fragiele constructie. Een heupbreuk, een kleine beroerte of een beginnende dementie, en je kunt jezelf niet meer verdedigen tegen een ziekenhuis met een hoge rekening, een schoonfamilie die plotseling claims legt of een partner die het allemaal niet meer trekt.
Wat er meestal misgaat en wat je kunt regelen
In het patroon dat juristen en hulpverleners in Thailand telkens zien, komen dezelfde knelpunten terug: het huis volledig op naam van de partner zonder geregistreerd vruchtgebruik, geen Thais en geen actueel Nederlands of Belgisch testament, auto en scooter eveneens op haar naam, bankapps en pincodes alleen door haar beheerd, en een schoonfamilie die geld nodig heeft via een rekening waar jij geen zicht op hebt. Bij een stabiele relatie blijft dat beheersbaar, maar bij ruzie, ziekte, scheiding of overlijden blijkt dat je formeel veel geld hebt, maar praktisch geen toegang.
Veel risico is te beperken, mits je het op tijd doet:
- Geregistreerd vruchtgebruik (usufruct) op het huis van je partner geeft je een levenslang woonrecht, ook bij overlijden of verkoop. Registratie bij het Land Office is relatief goedkoop.
- Een Thais testament naast je Nederlandse of Belgische testament voorkomt dat nabestaanden vastlopen in een Thaise probateprocedure. Bij een tweetalige notaris in Bangkok of Pattaya kost dit doorgaans 10.000 tot 25.000 baht (ongeveer 270 tot 680 euro).
- Een eigen Thaise bankrekening op je eigen naam waar je pensioen op binnenkomt, houdt de geldstroom transparant.
- Een overlijdensrisicoverzekering met je partner als begunstigde is veiliger dan een grote spaarpot op haar rekening.
- Contact houden met Nederland of België, ook administratief: een vertrouwenspersoon, een familielid met digitale volmacht of een advocaat in je thuisland die op de hoogte is van je situatie in Thailand.
Slot
Dit verhaal eindigt niet met een waarschuwing tegen Thaise vrouwen. In de meeste relaties draagt zij juist een zware zorglast voor een man wiens land hem niet meer terugneemt. Het echte vraagstuk is of jullie samen, op tijd en zonder schaamte, hebben geregeld wat er gebeurt als een van jullie iets overkomt. Niet uit wantrouwen, maar uit respect.
Bronnen: Journal of Ethnic and Migration Studies, Gender Place & Culture, Annals of the American Association of Geographers, Thai Civil and Commercial Code, Land Code Act, Tractatenblad, Sociale Verzekeringsbank, Thailandblog.nl
Over deze blogger
-
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. De inhoud is gebaseerd op persoonlijke ervaringen, meningen en eigen onderzoek van de auteur. Waar relevant, is er gebruikgemaakt van AI als hulpmiddel bij het schrijven en structureren van teksten. Wij genereren soms ook foto's met AI. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.
Lees hier de laatste artikelen
Achtergrond24 juni 2026Thailand koos in de oorlog voor Japan en speelde toch slim beide kanten
Achtergrond24 juni 2026Onderzoek ontkracht cliché van oudere westerling als typische klant in Thais sekstoerisme
Kort nieuws24 juni 2026Thailand nieuwsoverzicht woensdag 24 juni 2026
Belasting Nederland24 juni 2026Tweede Kamer bespreekt belastingverdragen met gevolgen voor Nederlanders in Thailand
Leer de taal! Het Thais kunnen lezen is een eerste voorwaarde. Leer ook Thais spreken. Ik heb acht jaar samengewoond met mijn ex en mijn pleegzoon en de taal in huis was uitsluitend Thais. Dan weet je wat er speelt en heb je wat controle. ‘Wat controle’…. Want komt er visite dan spreken ze Isaan/Lao en zit je met je oren te klapperen…
Ik ben dat afgezaagde riedeltje van “leer de taal” ondertussen spuugzat. Laat mensen zelf bepalen wat ze doen, in plaats van altijd te moeten luisteren naar wat anderen vinden dat zogezegd moet.
Misschien zouden de Thai zelf eens serieus werk mogen maken van hun Engels, in plaats van alles gemakshalve op de farang af te schuiven. De meeste farang spreken al meerdere talen. Hoeveel Thai kunnen hetzelfde zeggen?
Die constante verwachting dat alleen de buitenlander zich moet aanpassen, begint eerlijk gezegd behoorlijk hypocriet aan te voelen.
Tja, en wij in NL maar roepen dat de nieuwkomers onze taal moeten leren. Vanmorgen in het AD nog een pleidooi daarover. De gast past zich aan, niet de gastheer!
Blij om te horen dat er heel wat nieuwkomers ook niet akkoord zijn om die vreemde taal te leren. Zoniet zou er in het AD geen pleidooi daarover plaatsvinden.
Trouwens, in eigen land leven er vele duizenden vreemdelingen die na 10 jaar nog geen woord Nederlands spreken. Een oude farang die zijn laatste jaren komt slijten in Thailand zou inderdaad moeten verplicht worden een taaltest af te leggen 🙁
Maar goed, wat ik onthou is dat jij hier de regels en wetten bepaalt. Een vrije keuze is er blijkbaar niet.
Een laatste vraagje: Hoeveel Amerikanen die in Thailand leven zouden er Thais kennen? Ben echt benieuwd …
Hoeveel Engelse expats in Nederland streken ee Nederlands?
De meeste buitenlanders hier doen niet eens de moeite om Nederlands te leren en regelen alles gewoon in het Engels. Dat is nu eenmaal de internationale standaardtaal waarop men wereldwijd terugvalt. Dus niet alleen in Nederland, maar praktisch overal.
Dat zie je trouwens perfect in Thailand. In vrijwel elk immigratiekantoor verloopt de communicatie standaard in het Engels. Niet omdat men verwacht dat buitenlanders Thais spreken, maar net omdat men weet dat het overgrote deel van de expats die taal nooit degelijk leert beheersen. Bij veel gehuwde expats komt daar nog bij dat hun Thaise partner meestal mee gaat en als tolk optreedt wanneer nodig.
De realiteit is dus simpel: Engels volstaat voor de meeste buitenlanders om zich hier administratief, sociaal en praktisch te redden. Daarom voelen velen ook weinig noodzaak om nog eens een extra taal te leren.
Je kunt de NL situatie absoluut niet vergelijken met de Thaise situatie. Dat is appels met peren vergelijken. In Thailand heb je amper rechten en ben je dus ten allen tijde een gast. In Nederland wordt er van alles teveel aangedaan om vluchtelingen in hotels op te vangen of AZC etc. Men krijgt de kans om Nederlander te worden met alle rechten en plichten die ook gelden voor de Nederlander
Inderdaad, de dag dat ik de Thaise nationaliteit mét bijhorende voordelen kan krijgen, mag meneer Kuijpers me komen vertellen dat ik me als gast moet aanpassen en de Thaise taal moet beheersen.
Zolang ik in een nationaal park het tienvoudige moet betalen, me elke drie maanden moet melden bij immigratie, 400.000 THB op een rekening moet blokkeren en hier geen lapje bouwgrond mag bezitten, zal niemand mij de les spellen. Zeker geen landgenoot die zich verheven voelt boven anderen omdat hij de Thaise taal wél spreekt.
Een klein beetje nederigheid lijkt me hier toch wel op zijn plaats.
Bernard, ’t is maar een advies hoor, doch wel een welgemeend. Maar klaarblijkelijk raakte ik bij jou en bij andere reageerders een overgevoelige snaar…. Spijt van de emigratie? Het lijkt er wel op….want alle door jou genoemde ‘klachten’ had je vóór emigratie al kunnen weten…
De reden dat dat in NL wordt gezegd is dat het niet spreken van de NL taal ook meestal betekent dat iemand afhankelijk is van sociale voorzieningen. Dat is iets dat in Thailand niet zal gebeuren.
Veel buitenlandse personen in Nederland die de hand ophouden , worden geholpen door “welwillende” Nederlanders of asiel advocaten, die ze haarfijn , desnoods in hun eigentaal vertellen en wijsmaken waar ze wat en hoeveel kunnen halen.
In Thailand valt er nergens wat te halen, wel brengen.
Erik heeft gewoon gelijk, tracht de taal te leren.
Ik heb het geprobeerd, wakker van gelegen en hoofdpijn van gehad, maar mij lukt het niet om de Thaise taal onder de knie te krijgen.
Het punt dialect, wij vertoeven vaak in de regio waar Erik ook gewoond heeft.
Mijn vrouw komt uit regio Korat en heeft met het Isaan en Laos dialect ook moeite en kan dat ook lang niet altijd verstaan.
Gelukkig leren wat Thaise jeugdige familieleden engels en als ze zich over de angst om fouten te maken in hun engelse uitspraak heen zetten dan kan ik er ook eens een gesprek mee voeren.
In Nederland roepen we tegen de immigranten LEER NEDERLANDS, hetzelfde geld dan ook wederkerig voor de Nederlander die zich in Thailand vestigd.
Gr. Arno
Er is wel een verschil ik profiteren niet van hun systeem waarom zou ik me dan moeten aanpassen eigenlijk moeten wij al zelf alles regelen waarom heb ik hun nodig ik spendeer gewoon geld uit n Thailand nog geen ene Thai heeft ooit geld aan mij gespendeerd en zo kan ik nog uren discussiëren goedenavond
Dat constante “leer Thai”-verhaal mist vaak een belangrijk punt: in de praktijk haalt een Thai veel meer voordeel uit goed Engels dan een farang ooit uit vloeiend Thai zal halen. Engels is nu eenmaal de wereldtaal van toerisme, handel, technologie, wetenschap en internationale communicatie. Een Thai die degelijk Engels spreekt, vergroot zijn kansen op beter werk, hogere inkomens, internationale contacten en toegang tot gigantisch veel kennis en opportuniteiten wereldwijd.
Voor een farang ligt dat totaal anders. Thai leren is handig in het dagelijkse leven en toont respect voor het land, maar buiten Thailand heb je er nauwelijks iets aan. Engels daarentegen opent letterlijk de deur naar de rest van de wereld. Daarom voelt het soms vreemd aan dat de volledige verantwoordelijkheid altijd bij de buitenlander gelegd wordt, terwijl de lokale bevolking zelf vaak veel meer baat zou hebben bij het verbeteren van hun Engels.
Bovendien spreken veel farang inderdad al meerdere talen nog vóór ze in Thailand aankomen. Voor veel Europeanen is tweetaligheid of drietaligheid heel normaal. Dan is het ergens ironisch om voortdurend lessen te krijgen over “aanpassen” van mensen die zelf vaak nauwelijks één internationale taal spreken.
Natuurlijk is het positief als buitenlanders een basis Thai leren uit respect en praktische overwegingen. Maar doen alsof uitsluitend de farang zich moet aanpassen, terwijl Engels voor Thai objectief veel waardevoller is op economisch en internationaal vlak, blijft een behoorlijk eenzijdige redenering.
zoals op (heel) veel inzendingen, wordt bijna nooit inhoudelijk gereageerd, maar wordt er toegespitst op een taalstrijd in een behoorlijk eenzijdige redenering (Thai vs Engels)
wie zijn wij om te bepalen waar de Thai baat bij zouden hebben….
Op de meerderheid van de scholen in Thailand wordt in het curriculum meer belang gegeven aan het Chinees ten nadele van het Engels. Zijn de Thai dan zo dom….
Heb zelf, zakelijk bijna heel de wereld afgereisd, van St Louis tot Beunos Aires , van Beijing tot Singapore, van Bangkok tot New Delhi, van Tunis tot Cape Town, van Zuid Europa tot de Baltische staten. Denk je nu echt, dat in de meerderheid van die landen uitsluitend het Engels wordt gebruikt ? Natuurlijk, als je je alleen in de toeristische plaatsen beweegt, lijkt Engels dé wereldtaal, behalve als je wat verder wil zien, ik wens je geluk met je Engels in bv het binnenland van Spanje of zelfs Frankrijk.
Chinees wordt in de wereld even veel gesproken als het Engels, hangt alleen van het werelddeel af.
Dit is toch grotendeels een drogredenering. Niemand beweert dat Engels de enige taal ter wereld is of dat iedereen overal Engels spreekt. Het punt is gewoon dat Engels vandaag de internationale brugtaal is voor toerisme, zaken, wetenschap en communicatie tussen mensen met verschillende moedertalen.
Het argument dat men in Spanje, Frankrijk of China lokaal vooral de eigen taal spreekt, weerlegt dat helemaal niet. Dat is logisch: elk land gebruikt intern zijn eigen taal. Maar zodra mensen uit verschillende landen met elkaar communiceren, schakelt men meestal over op Engels.
Ook het argument over Chinees klopt maar half. Mandarijn heeft enorm veel moedertaalsprekers, maar Engels blijft wereldwijd veel dominanter als tweede taal en internationale communicatietaal.
En tenslotte: niemand bepaalt “waar de Thai baat bij hebben”. Maar het is wel opvallend dat veel Thaise ouders net extra investeren in Engelse lessen omdat ze beseffen dat het internationaal opportuniteiten biedt. Dat is gewoon de realiteit van een geglobaliseerde wereld.
Twee punten zijn wel belang:
1. Een taal leren op oudere leeftijd als de meeste farangs hebben is veel moeilijker dan het Engels leren voor een jonge Thai.
2. Dat farangs vaak 2 of 3 talen spreken zegt geen bal, het hoeft geen betoog dat de Europese talen veel op elkaar, Thai verschilt enorm van Nederlands, Duits en Engels.
“veel talen in Europa lijken veel op elkaar.”
nooit gehoord van Germaanse talen (Duits, Nederlands, Vlaams, zelfs het Engels…) van Romaanse talen (Frans, Italiaans….) van Scandinavische talen (Zweden, Noorwegen….) Slavische talen (Polen, Bulgarije tot zelfs Rusland).
“voor een oudere farang veel moeilijker om een taal te leren, dan voor een jonge Thai om Engels te leren” graag je bron….
Dan heeft het geen zin om de taal te leren. Die discussie is afgelopen week ook al geweest. Ik ken de Thaise taal redelijk. Maar ik woon te Chiangmai. Maar denk nou niet dat als er Lanna wordt gesproken dat ik dan weet waar men het over heeft. Leer Lanna. Lanna kunnen lezen is een eerste voorwaarde als je tussen de mensen van Chiangmai en omgeving je wilt bewegen. Leer Isan. Allemaal zo gemakkelijk gezegd vanuit Friese fauteuils.
Voordat ik in 2013 naar Thailand kwam, sprak ik behalve Nederlands, Engels en Duits ook nog Portugees en een beetje Japans. Helaas zijn die laatste twee talen hier in Thailand zo goed als onnodig en ben ik veel vergeten. Maar ik kreeg een Franse buurman en kon nog goed overweg met mijn Frans, dat ik leerde toen ik 16 jaar was, waarbij Portugees overigens wel behulpzaam is.
Ik ben drie jaar geleden weer begonnen Thais te leren. Maar het is verdomd moeilijk om deze taal onder de knie te krijgen, althans voor mij.
Ik blijf volhouden.
Maar om terug te komen op: “Leer de taal!”, terwijl op andere plekken wordt gezegd dat de Thais maar Engels moeten spreken, wil ik nog iets voorstellen dat tegenwoordig ook goed bruikbaar is: neem Google Translate. Je kunt nu gesprekken voeren via deze app. Het is wel even wennen, maar het is nog altijd beter dan met een mond vol tanden te staan.
Dag meneer Kuijpers,
Wat jij beweert is eigenlijk onzin. Een relatie draait in de eerste plaats om vertrouwen, respect en communicatie en niet om ‘controle hebben’ omdat je toevallig alles verstaat wat de ander zegt.
Natuurlijk is het handig en verrijkend om Thais te leren als je in Thailand woont, maar suggereren dat je de taal moet beheersen om grip te houden op je partner of omgeving zegt vooral iets over wantrouwen.
Bovendien: ook koppels die exact dezelfde taal spreken, kunnen elkaar perfect dingen verzwijgen. Een gezonde relatie bouw je niet op controle, maar op vertrouwen.”
De taal leren, misschien niet, alhoewel in ieder geval nuttig.
wel misschien zich een beetje verdiepen in de Thai maatschappij en papierwinkel, wanneer het geestelijk nog kan. (of zou de Thai administratie zich moeten aanpassen aan de farang, zoals in het vorige reactie (Karel) wordt gesuggereerd….)
het overnemen van taken en verantwoordelijkheden is niet zo uitzonderlijk, bij opname in bejaardenhuis in onze thuislanden gebeurt exact hetzelfde, in volle vertrouwen, tot dat het mis gaat… legio zijn ook de misbruiken in onze thuislanden.
Kan mij niet van de indruk ontdoen, dat in een laatste reeks van artikelen, vooral de senioren onder ons geviseerd worden, ken in mijn omgeving in Thailand echt wel een aantal “jongeren” die er ook helemaal niets van bakken.
Ik spreek Nederlands, Engels, Duits en een beetje Frans. Heb geen enkel probleem om talen te leren die ik kan lezen dus Maleis, Portugees, Italiaans enz. geen probleem om die talen te leren.
Heb na in Thailand te zijn gekomen betaalde lessen genomen om Thais proberen te leren. Nu ben ik ook nog eens doof aan 1 oor en had al moeite om verschil in toonhoogte zelfs maar te kunnen verstaan. Heb op een gegeven ogenblik besloten om te accepteren dat volledig communiceren mij niet gegeven is. Ik ben nu bijna 80 en red mij prima met de Thaise woordenschat die ik in mijn geheugen heb opgeslagen.
Cijfers, weekdagen, maanden, prijs vragen (en afdingen) enz. dat lukt mij wel. Daarnaast helpt Google Translate op mijn telefoon ook prima.
Ik vind het prachtig als mensen wel goed Thai kunnen spreken en lezen. Echter, soms moet je je beperkingen accepteren en mee leren leven want anders veroorzaakt niet vloeiend Thais te kunnen spreken alleen maar onnodige stress.
Het standaard advies leer de taal is goede raad maar het moet je dan wel kunnen lukken, Had ook graag piloot of advocaat of welk ander beroep willen worden, maar is ook niet gelukt.
behandel je thaise vrouw als een gelijke,geef haar een budjet om het huishouden en haar relatie met haar familie te runnen en bekommer je niet teveel om huizen en grond die je niet meeneemt in je graf.Met de rest doe je wat je wilt.Dat wij het als expats administratief moeilijk hebben is een feit,maar is niet de schuld van je vrouw of familie.In andere landen is het niet beter.Maak een testament en wees wat tolerant ,wat thais spreken is een winstpunt.Degenen die het niet aankunnen met de thais keren best terug naar hun land,maar komen daar nauwelijks met hun pensioen toe aan een degelijk bestaan.Positief zijn is een goede deugd!
Misshien een tip mbt een huis kopen.
Natuurlijk niet voor iedereen weggelegd, maar indien aanwezig, zet het huis op naam van je kind dat de thai nationaliteit heeft.
Moet je het wel heel bont maken als die je buiten zet.
Ik ben een Nederlander, mijn ex en moeder van mijn kinderen is een Belgische en een echt Kilo Uniform Tango golddigger tot en met.
Ik bedoel maar, het is een beetje naief te denken dat dit alleen met Thaise vrouwen voorvalt.
Had ik mijn huidige Thaise echtegenote maar eerder leren kennen!
Reacties die over de Thaise taal gaan worden niet meer geplaatst.