Het merk Thailand

Door Khun Peter

Ik maak me ernstig zorgen. Wie ik ook spreek in mijn omgeving, Thailand wordt niet meer geassocieerd met ‘vriendelijkheid’ en ‘vakantie’ maar met rellen en chaos.

Imagoprobleem Thailand

De oppervlakkige beleving en nieuwsvergaring van de gemiddelde Nederlander heeft er toe geleid dat Thailand vanaf nu een enorm imagoprobleem heeft. Daarnaast zorgt de sterke Baht en de zwakke Euro dat Thailand ongeveer 20% duurder is geworden voor toeristen uit de Eurolanden. Hiermee is Thailand als toeristische bestemming opeens een stuk onaantrekkelijker.

Opmerkelijk artikel in Newsweek

In Newsweek stond een opmerkelijk en uitstekend artikel over het merk ‘Thailand’.
Het artikel is vele malen geretweet op Twitter, dus je zult het wel gelezen hebben. Mocht dan niet het geval zijn, kijk dan hier:  The End of Brand Thailand “How mismanagement and mistakes turned a high-growth democratic paradise into a violent mess.”

De auteur van het artikel Joshua Kurlantzick slaat een paar keer de spijker op zijn kop.

Het merk ‘Thailand’ is kapot

Zijn citaat, in vrij Nederlands vertaald: “het merk Thailand is totaal naar de kloten!”
Cambodja en Singapore lachen stiekem in het vuistje. Zij zien de toeristen graag komen die er voor kiezen Thailand nu links te laten liggen.

Thailand behoorde samen met Zuid-Korea, Taiwan, Singapore en Maleisië tot de groeitijgers van Azië. En wat nu? Ja, Abhisit haast zich te roepen dat de economie nog steeds groeit. Dat is misschien zo, maar wel veel minder hard dan verwacht en begroot. En hoe staan de groeicijfers van Thailand in relatie tot andere landen in Azië? Is Thailand dan nog wel een tijger of slechts een katje?

Niveau van onderwijs in Thailand een groot probleem

Kurlantzick heeft het in zijn artikel ook over de gemiste kansen op onderwijsgebied. Terwijl landen als Taiwan, Singapore, China en India flink hebben geïnvesteerd in Engelstalige universitair onderwijs, heeft Thailand die boot volledig gemist. Zij begrepen het belang de Engelse taal, het taalonderwijs staat daar op een hoog niveau. Buitenlandse bedrijven kunnen diensten ‘outsourcen’ naar genoemde landen wanneer er goed Engels gesproken wordt.

Thailand scoort bijzonder slecht wanneer het gaat om Engelse spreekvaardigheden van studenten die een universitaire studie willen gaan volgen of dat al doen.

Buitenlandse investeerders laten Thailand links liggen

Vooral de interessante buitenlandse ‘high tech’ bedrijven kiezen steeds vaker niet, dan wel voor Thailand. Intel bouwde voor één miljard dollar een chip-assemblagefabriek in Vietnam, een land dat in de jaren ‘80 en ‘90 totaal niet in de economische schaduw van Thailand kon staan. Vorig jaar hebben Taiwanese fabrikanten toegezegd miljarden te investeren in Vietnam, vergelijk dat eens met de slechts 200 miljoen dollar die in Thailand geïnvesteerd zal worden (Associated Press).

Is Thailand nog te redden?

“Kan het merk ‘Thailand’ nog gered worden?” vraagt Kurlantzick zich hardop af. Als voorbeeld noemt hij Belfast wat jaren synoniem stond voor bomaanslagen van de IRA, maar nu te boek staat als een interessante culturele bestemming.

Hij ziet het somber in. In de ‘Roadmap’ van Abhisit staan geen plannen om het Thaise onderwijs te hervormen. Er zijn geen plannen om de concurrentiepositie van Thailand in relatie tot de omliggende landen te verbeteren. Er zijn geen plannen om de welvaart eerlijker te verdelen en het milieu te beschermen. Abhisit lijkt ook niet in staat om iets aan de macht van de militairen te doen. De huidige opperbevelhebber van het leger gaat in september met pensioen. Zijn mogelijke vervanger Prayuth Chan-ocha, staat bekend als een ‘hardliner’.
De Koning kampt met een slechte gezondheid. Een ingrijpen van zijn kant is zeer onwaarschijnlijk. En zonder een echte staatsman, lijkt de wederopstanding van het merk ‘Thailand’ verder weg dan ooit.

Het interview geeft nogmaals aan dat de politieke standpunten ver uiteen liggen.

De één na laatste stap naar een normaal leven in Bankgok is gezet. De avondklok is vandaag afgeschaft. Het past ook niet bij een wereldstad als Bangkok. Een stad die 24 uur per dag hoort te leven.

Het laatste obstakel naar een normaal leven is de noodtoestand. Wanneer deze ingetrokken zal worden is niet duidelijk. Pas dan is Bangkok weer terug in het oude doen. De situatie van voor 12 maart 2010 toen de Rode invasie begon.

Geen vervroegde verkiezingen

In al zijn wijsheid heeft premier Abhisit vandaag duidelijk gemaakt dat er dit jaar geen verkiezingen zullen komen. Eerst moet de veiligheid en stabiliteit weer terug in Thailand, zei Abhisit.

Politiek gezien geen slimme zet in mijn ogen. Immers dit vraagt om een reactie van het rode kamp. Vervroegde verkiezingen was de belangrijkste eis van de Redshirts. Daar hebben inmiddels velen hun leven voor gegeven. Het was daarom verstandiger geweest indien Abhisit een soort handreiking had gedaan. Nu is het slechts olie op het vuur gooien. De polarisatie verder gestalte geven. Niks geen verzoening dus.

Demagogie

De Redshirts zullen zijn weigering gebruiken om de strijd te doen oplaaien. De demagogie zal weer losbarsten vanaf de rode podia. “Waar zijn onze broeders en zusters voor gestorven? Voor niets? Nog geen democratie?” vul de teksten zelf maar verder in. Je hoeft geen briljante volksmenner te zijn om met dit soort statements de rode meute weer flink op te porren.

De vrees van de Thaise overheid dat de Redshirts ondergrond zullen gaan, lijkt mij gegrond. Bijna een logisch gevolg. Is er een andere optie? Opnieuw naar Bangkok opstomen zal wederom leiden tot een bloedbad. Zijn er nog vreedzame alternatieven voor de roodhemden?

Het imago van Thailand geschaad

Nu iedereen is bekomen van de ergste schrik, komt er een soort bezinning. In de Bangkok Post stond vandaag een achtergrondartikel (‘Restoring our global image‘) over het wereldwijde imago van Thailand in de ogen van toeristen. Zorgelijk vindt men. Ja, maar dat is nu te laat. Het leed is al geschied. Dit is wel van een andere orde dan de bezetting van de luchthaven. Ondanks dat toeristen over het algemeen snel vergeten is de impact van wat er gebeurd is te groot. Schietende militairen, dode journalisten, brandende gebouwen, het staat haaks op alles waar Thailand voor staat.

De weg naar…?

De miljoenen baht die de Tourism Authority of Thailand ongetwijfeld in een charme offensief gaan pompen, zullen het geheugen van de toeristen niet uitwissen. En dan hebben we het nog niet eens over mogelijke nieuwe onlusten of terroristische aanslagen.

Vervroegde verkiezingen had hét medicijn kunnen zijn tegen verdere escalatie. Ik hoop van harte dat Abhisit ondanks zijn ‘roadmap’ de weg niet kwijt is.

TAT-Thailand

Abhisit-aan-zet

Door Khun Peter

Bangkok lijkt verdoofd na een rechtse directe.  Even bijkomen, oppeppen en klaar voor de volgende destructieve ronde?

De afgelopen dagen is veel duidelijk geworden

De Redshirts bleken minder vreedzaam dan ze riepen. Zowat half Bangkok werd in de brand gestoken. Een compleet wapenarsenaal werd gevonden in het kamp. Handgranaten, bommen en granaatwerpers. Wel iets anders dan de rode handjes waar ze graag mee klapperen.

Het ingrijpen van het leger toont weer het bewijs van de incompetentie van de Thaise overheid. Beheerst geweld gebruiken komt niet voor in het woordenboek van het Thaise leger. Ik denk dat ze de volgende keer ook bommenwerpers en tanks gaan inzetten om de demonstranten te gaan verjagen.

Verzoening tussen arm en rijk

Abhisit wil verzoening. “We wonen allemaal in hetzelfde huis” zei hij in zijn toespraak gisteren. Ja, dat zal wel. Maar die met een rood randje worden weggestopt in de kelder of in de schuur. De elite zit op de sofa van sigaren en dure whisky te genieten.

Welvaart verdelen

Als Thailand niet snel overgaat tot hervormingen kan deze strijd nog jaren duren met alle gevolgen van dien. Thailand is een welvarend land geworden met een snel groeiende economie. Samen met China en India is Thailand de economische tijger in Azië.

Dit rechtvaardigt ook een eerlijke verdeling van de welvaart. Dat is de enige manier om een mogelijke burgeroorlog te voorkomen. De geest is uit de fles er is geen weg terug.

Wat moet er gebeuren?

De rijke Thai zullen moeten delen. Belastingen omhoog en basale sociale voorzieningen invoeren. De belangrijkste hervormingen die snel zouden moeten worden doorgevoerd:

• Beter onderwijs (kwaliteit en toegankelijkheid, ook arme Thai moeten kunnen studeren).
• Betaalbare en goede gezondheidzorg voor alle Thai (er is al veel verbeterd, maar het is nog verre van optimaal).
• Economische ontwikkeling stimuleren in het Noorden en Noordoosten.
• Gunstige kredietvoorwaarden voor arme Thai (microkredieten).
• Corruptie aanpakken.
• Nieuwe verkiezingen.
• Democratische hervormingen (minder macht voor militairen en ambtenaren).

Als er niet snel zichtbare hervormingen worden doorgevoerd, zal het alleen maar verder escaleren. Als Abhisit werkelijk wat doet voor de arme Thai neemt hij Thaksin en de communisten de wind uit de zeilen. De sociale verschillen zijn nu te groot. Alle Thai willen profiteren van de nieuwe welvaart.

Beter ten halve gekeerd dan ten hele verdwaald.

.

Rotzooi Bangkok (Photograph: Udo Weitz/EPA)

In een toespraak op de Thaise TV heeft Abhisit vandaag laten weten dat hij de rust en orde snel wil herstellen.

Onderzoek naar onrust in Bangkok

Hij beloofde een onafhankelijk onderzoek naar de onrust in Bangkok. Dit onderzoek zal deel uitmaken van een vijf punten plan (roadmap) waarin ook vervroegde verkiezingen waren opgenomen. Dit aanbod is in een eerder stadium ingetrokken door de premier, omdat de Redshirts weigerde de protestlocaties te ontruimen.  Het is onduidelijk of er alsnog vervroegde verkiezingen zullen komen.

Militairen verdwijnen uit het straatbeeld

Militairen bepalen nu nog het straatbeeld van Bangkok maar dat zal snel verdwijnen. De komende dagen staan in teken van het herstellen van een deel van de schade. Het opruimen van alle barricades en tentenkamp van de redshirts zal ook spoedig worden afgerond.

Het afgebrande megacomplex van Central World kan als verloren worden beschouwd. Het gebouw staat op instorten.

Ook op de tweede avond van het uitgaansverbod was het rustig in Bangkok.

Nederlandse Ambassade waarschijnlijk op maandag weer open

De Nederlandse Ambassade streeft er naar om aanstaande maandag weer open te gaan. Dat heeft het ministerie van Buitenlandse Zaken vrijdag laten weten naar aanleiding van berichtgeving van de Wereldomroep.

.

Triest aanblik Bangkok (foto: Bangkok Post)

door Hans Bos

Nu de rookwolken langzaam optrekken, breekt de tijd aan om over de toekomst na te denken. Niet dat ik mij als buitenlander in de discussie wil mengen, maar na vijf jaar in Thailand heb ik daar wel mijn gedachten over. Het kost om te beginnen veel tijd, moeite en geld om de open wonden in de Thaise samenleving te helen. Daarnaast dienen de verschillende Thaise facties  met het verleden af te rekenen.

Dan gaat het met name om de aanstichters van de recente onlusten en chaos en dan in eerste instantie de verdreven premier Thaksin Shinawatra. Het is toch uitermate cynisch dat hij in Parijs (duur) aan het inkopen is, terwijl Thailand balanceert op de rand van de afgrond. Hij zou nu weer in Londen zitten. Is dan geen enkel land bereid de man op te pakken en in de boeien op het vliegtuig naar Bangkok te zetten, uiteraard in de economy class? Thailand heeft nog wel wat onbewoonde eilandjes waar hij als een soort Robinson Crusoë zijn dagen kan slijten, zonder luxe of contact met de buitenwereld. Een soort Napoleon op Elba, zo u wilt….

Vervolgens hebben we de leiders van de Roodhemden, die vanaf hun podium op Rajprasong hel en verdoemenis hebben gepreekt. Zij moeten ongetwijfeld weet hebben gehad van het grote wapenarsenaal achter dat podium en in Lumpini Park. Hen past een stevige gevangenisstraf en een indrukwekkende boete, opdat ze het nooit meer in hun hoofd halen om iets dergelijks op touw te zetten. Dr. Weng moet daarnaast uit het medische ambt worden gezet. Straf verdienen ook de brandstichters en plunderaars. Hun politieke overtuiging, zo al aanwezig, is duister. Vooralsnog denk ik dat hun blinde woede voortkomt uit frustratie, op wat voor manier dan ook opgewekt. Daar moet met harde hand tegen worden opgetreden.

De huidige premier Abhisit doet er goed aan de grieven van de grass root mensen uit de Isan goed te overdenken. Zij hebben het inderdaad moeilijk, al moet een deel aan eigen schuld worden toegeschreven.  Gokken en alcohol zitten, naast echtbreuk, diep verankerd in de genen van de Thai. Ik hoop dat de verkiezingen snel worden uitgeschreven en plaatsvinden onder internationaal toezicht door onafhankelijke waarnemers. Te lang en te vaak hebben de Thai op het platteland hun stem voor een prik verkocht aan de meestbiedende. Dat mag niet meer voorkomen. Politieke partijen moeten met heldere en doorgerekende programma’s komen opdat de Thai nu eens werkelijk kunnen kiezen voor hun eigen toekomst.

Belangrijk is ook de zuivering van het politionele apparaat, dat zich al tientallen jaren door corruptie heeft weten te verrijken ten koste van de Thai. 4 euro boete is voor een rijke Thai geen probleem; voor een normale arbeider op het platteland is het een dagloon. Geen wonder dat de politie niet of nauwelijks heeft ingegrepen bij de onlusten. Zij hebben geen belang bij een grote schoonmaak. Je word agent om vervolgens je zakken te vullen en politicus om het geld dat je in het aankopen van stemmen hebt gestopt, dubbel en dwars terug te verdienen.

Kortom: het eind van de ‘reconciliation’  is nog niet in zicht. Het proces zal jaren duren. Met premier Abhisit heeft Thailand een beschaafde en goed opgeleide (zij het nog relatief onervaren) premier. Een die het in ieder geval niet voor eigen gewin doet. Belangrijk is dat Thaksin op alle mogelijke manier buiten de deur wordt gehouden. Zonder corrupte criminelen maakt Thailand een kleine kans.

.

Premier Abhisit was duidelijk op de Thaise TV. De tijd van praten is voorbij. De Redshirts moeten weg uit het centrum van Bangkok.

Er zal nog veel bloed worden vergoten vrees ik. De Redshirts lijken niet onder de indruk van de omsingeling en laten stapels autobanden aanvoeren. De brandende autobanden moeten het zicht beperken voor Thaise sluipschutters die zich in flatgebouwen hebben verschanst.

Het aantal doden en gewonden loopt met de dag op en er lijkt geen einde in zicht. Ban Ki-moon, secretaris-generaal van de Verenigde Naties, riep de strijdende partijen in Thailand op om met elkaar te gaan praten.

Maar met wie moet Abhisit gaan praten? Wie is er de baas bij de Redshirts? Er is geen duidelijke leider die de beslissingen neemt. Het lijkt of alle beslissingen eerst voorgelegd moeten worden aan de ‘grote’ leider, die in Montenegro verblijft en Thaksin heet.

Opvallend is in ieder geval dat de gematigde Redshirts leiders die akkoord wilden gaan met de ‘roadmap’ van Abhisit, nu van het toneel verdwenen zijn. Dat zegt veel over de doelstellingen van de roodhemden. Geen compromis, geen vrede. Een andere conclusie kan ik niet trekken.

Het bloedprotest van de Redshirts krijgt zo alsnog een letterlijke betekenis.

Bangkok-15-mei

.

.

Reds in actie (foto: Bangkok Post)

door Hans Bos

Even een paar zaken rechtzetten. Bijvoorbeeld dat de Telegraaf meldt dat de Roodhemden bestaan uit arme mensen uit het noordoosten van Thailand. Dat laatste klopt, maar het zijn lang niet allemaal arme Thai die vechten voor een beter bestaan. Die zitten er wel tussen, maar worden op politiek sleeptouw genomen door figuren die heel wat minder fraaie bedoelingen hebben.  Het is ook niet zoals het Algemeen Dagblad stelt dat de onlusten zijn uitgebroken toen de regering van premier Abhisit de aangekondigde verkiezingen op 14 november ter discussie stelde.

Media, en vooral de Nederlandse, scheppen een romantisch beeld van een indrukwekkende vrijheidstrijd van de have nots tegen de rijke bovenlaag. Zo’n beetje als in de tijd van Fidel Castro en Che Guevara begin jaren zestig. Vergeet niet dat we toen ook de vergissing hebben gemaakt deze revolutie te romantiseren. En zie wat het gevolg is: een keiharde dictatuur waar voor tegenspraak geen plaats is.

Laten de media, en ik zie dat ook terug bij buitenlandse tv-zenders en dagbladen, niet wederom de vergissing maken de strijd van de Roodhemden op een voetstuk te plaatsen. De rode horde bestaat uit (ex)communisten die nog een appeltje te schillen hebben met alle recente regeringen. Uit anarchisten die tegen elke vorm van regeren zijn. Uit politieke minkukels die zich op deze manier willen bewijzen en uit losers die in deze confrontatie een goede boterham zien. Wee Thailand als dit volk hetvoor het zeggen krijgt…. Uiteraard roepen ook deze lieden dat ze strijden voor democratie. Dat klinkt aardig wrang uit de mond van mensen die al decennia hun stem voor wat Thaise baht hebben verkwanseld. En die in corruptie een goed middel zien om je zin te krijgen.

En dat alles wordt misbruikt door de verdreven premier Thaksin Shinawatra, die vanuit zijn luxe onderkomen in Dubai, de hele zaak in Thailand financiert. Hij hoopt op deze manier een deel van zijn vermogen terug te krijgen dat door de Thaise Hoge Raad van hem is afgepakt wegens misbruik van zijn macht. Zijn kinderen moeten vermoedelijk nog wat miljarden baht nabetalen wegens ontdoken belasting. Een politieke omwenteling is voor Thaksin de enige manier om naar Thailand terug te keren zonder meteen de twee jaar opgelegde gevangenisstraf uit te zitten.

Van een romantische en heroische strijd in de straten van Bangkok is dus beslist geen sprake. Het gaat om de macht van de sterkste en de wet van de jungle. Wie in de handen valt van de Roodhemden, krijgt het zwaar te verduren. Helaas heeft de regering van premier Abhisit te lang gewacht deze ‘stadsgue’rilla’ aan te pakken. Daarvoor moet zij nu de rekening betalen. Abhisit heeft aan alle voorwaarden van de Roodhemden voldaan, maar zij stelden steeds nieuwe eisen. Dat geeft al aan wat voor vlees er in deze Thaise kuip zit.

.

Muur van banden (foto: Bangkok Post)

door Hans Bos

Treinen en bussen staan klaar om de protesterende Roodhemden terug naar huis te brengen, maar het ziet er op dit moment niet naar uit dat zij Rajprasong en omgeving gaan opgeven. Gen.maj. Khattiya wordt wegens insubordinatie uit het leger ontslagen en van zijn rang ontdaan, maar hij loopt nog even vrolijk de barricades in het zakendistrict van Bangkok te inspecteren. Minister Suthep heeft voldaan aan de eis van de Roodhemden om zich bij de politie aan te geven, maar volgens de rode leiders heeft hij dat gedaan bij de verkeerde instantie. En dus blijven ze zitten waar ze al weken uithangen: het hart van het zakendistrict.

De vraag is: wat nu? Thailand is beland in een vreemd spelletje poker, waarvan de regels niet duidelijk zijn. Willen de Roodhemden dat Suthep zich bij de ‘misdaadpolitie’ meldt? Deze zou hem dan op borgtocht kunnen vrijlaten. En dat willen de rode leiders ook graag als ze zich, zoals beloofd, op 15 mei bij de politie melden. Wie het weet, mag het zeggen, maar duidelijk is wel dat de Roodhemden eigen regels hebben, waar ze zich bovendien niet allemaal en ook niet elke dag aan houden. De ‘havikken’ onder hen willen blijven zitten en de confrontatie afwachten, terwijl de ‘duiven’ het bereikte onderhandelingsresultaat voldoende achten en naar huis willen. Enkele duiven hebben zich bovendien al sinds gisteren niet meer laten zien. Dat zou kunnen wijzen op ingrijpen van de verdreven premier Thaksin, die weinig te winnen heeft bij de ‘road map’ zoals deze nu op tafel ligt. De ‘tweede generatie’ rode leiders zou dan een harder standpunt huldigen.

Dan hebben we nog premier Abhisit, weliswaar parlementair onschendbaar, maar toch aangeschoten wild van de eerste rang. Optreden tegen de Roodhemden zit er nauwelijks in bij gebrek aan steun van leger en politie, ondanks alle toezeggingen van zijn kant. Daar maken de Roodhemden nu aardig misbruik van. Het enige dat Abhisit nu kan doen is dreigen met uitstel van de op 14 november aangekondigde verkiezingen. Dat maakt weinig indruk.

.