Herrie, hoezo herrie?
Mag ik een lansje breken voor de stilte in Thailand? Met daaraan gekoppeld de vraag waar deze nog te vinden is? Thai lijken geen oog (en oor) te hebben voor (dirty) herrie. Waar je ook komt, de versterker staat op vol vermogen te blèren. Ga de stad in en ervaar het volgende: de taxichauffeur heeft vaak niet alleen zijn radio hard aan staan, maar kijkt onder het rijden ook op het dvd-scherm. Protesteren helpt niet, uitstappen wel.
Een prima onderhouden verlaten tempel
Wie in BorFai op de grens van Hua Hin en Cha Am langs het KorSor Resort richting de heuvels rijdt, komt in een andere wereld.
De maandelijkse borrelavond van de Nederlandse Vereniging Hua Hin/ Cha Am nadert en dat is er een om niet snel te vergeten. Om te beginnen houdt voormalig huisarts Gerard Smit op vrijdag 25 mei in het Happy Family Resort een voordracht over zijn ervaringen met medische toestanden in Hua Hin. U kunt vragen stellen.
Terug naar Thailand was niet zo simpel
De reis met dochter Lizzy (bijna 8) richting het vaderland verliep vrijwel zonder problemen. Alleen had Goldcar, de autoverhuurder, een Nederlands telefoonnummer opgegeven. Probeer dat op Schiphol maar eens te bereiken met een Thaise simkaart. De dame van Hertz liet mij echter zonder problemen de vaste telefoon gebruiken.
Koningsdag in Hua Hin staat dit jaar in het teken van de oud-Hollandse spelen. De maandelijkse bijeenkomst van de Nederlandse Vereniging Hua Hin en Cha Am vindt op vrijdag 27 april plaats in het sfeervolle Happy Family Resort van de Nederlander René Braat.
Laat de ene hand vooral niet weten wat de andere doet
Omdat ik onlangs de app van mijn zorgverzekering in Nederland (VGZ) op mijn telefoon zette, kon ik ineens een hoop gegevens inzien. Opmerkelijk was dat de huisarts elke eerste dag van een kwartaal ruim 21 euro inschrijftarief declareert. Ook een aangehangen stichting en een maatschap krijgen elk kwartaal wat geld toegestopt. Een vreemde zaak, want ik ben al een jaar of tien uit Nederland uitgeschreven.
De nieuwe ambassadeur Kees Rade is het nog niet helemaal
Kees Rade, de nieuwe ambassadeur in Thailand (Laos en Cambodja) is vooralsnog alleen ‘designate’. Het protocol speelt aan het Thaise hof een grote rol en alle stappen dienen doorlopen te worden voordat Rade volledig zijn functie kan uitoefenen. Dat bleek tijdens het eerste openbare optreden van de aangewezen ambassadeur in Hua Hin/Cha Am.
Thaise aardbeien hebben jaren lang in een kwade reuk gestaan. Te hard en te weinig smaak, was steevast het oordeel. Wat heden ten dage in de buurt van Phetchabun wordt geteeld, kan de toets der kritiek echter glansrijk doorstaan, zo bleek tijdens een tour van 14 Nederlanders.
De grote belangstelling voor het bezoek van de nieuwe ambassadeur Z.E. mr. drs. Kees Rade en zijn echtgenote mevrouw Cornaro op 30 maart aan Hua Hin, heeft de NVTHC verrast. Als gevolg daarvan hebben NVTHC en ambassade in onderling overleg besloten de avond in Happy Family Resort vrij toegankelijk te maken en de Nederlandse gemeenschap een buffet aan te bieden. Daarbij is gerekend op maximaal 80 aanwezigen.
De ene massage is de andere niet
Een pijnlijke schouder? Daar heeft iedereen wel eens last van. Maar na een paar weken begint het euvel behoorlijk irritant te worden. Doorgaans bezoek ik dan de dichtstbijzijnde massagedame Muang, die daar wel een mouw aan weet te passen. Dit keer echter niet.
Op jacht naar een internationaal rijbewijs
Soms zit het mee, soms zit het tegen. Dat laatste geldt voor mijn zoektocht naar een internationaal rijbewijs. Weliswaar heb ik al 12 jaar een Thais bewijs dat ik een auto mag besturen en was dat altijd voldoende bij het huren van een auto op Düsseldorf en Schiphol, een nieuwe en goedkopere aanbieder wil een internationaal rijbewijs zien voor huurders uit landen buiten de EU. Ik weet dat ik, uitgeschreven, met een Thais rijbewijs 180 dagen in Nederland mag rijden.
NVT Hua Hin & Cha am heeft nieuw bestuur
De Nederlandse vereniging Hua Hin & Cha am heeft sinds gisteren een nieuw bestuur. Do van Drunen neem het voorzitterschap op zich, Hans Bos het secretariaat, terwijl Thomas Voerman de penningen gaat beheren en Erik Hulst als evenementencoördinator weer wat leven in de brouwerij moet brengen. Do van Drunen was eerder voorzitter in Bangkok en Hua Hin. Ook Hans Bos maakte al eerder als secretaris deel uit van het bestuur in de Koninklijke badplaats.
Of andersom. In beide gevallen overvalt me een gevoel van moedeloosheid. Als mijn internetverbinding via 3BB (glasvezel) in Hua Hin weer eens uitvalt, bel ik het call center. For English press 9, krijg ik dan te horen. Dat doe ik dan ook en krijg steevast een computerjuffrouw die me in haar beste Thai uitlegt wat ik moet doen. Da’s dus niet de bedoeling.
Een pak koffie, toiletpapier, de juiste verpakking pinda’s of muesli. Hoe vaak komt het voor dat de koper nul op het rekest krijgt. ‘No have’, luidt dan meestal het antwoord van het verkopend personeel. Soms terwijl jongen of meisje vóór het gewenste product staan. Weten zij ook veel.
Lezers met een (nog) een roze bril wordt verzocht dit verhaal over te slaan. Want Thailand wordt steeds meer een vuilnisbelt. Ik doel niet op de paradijselijke dorpjes, waar alle vuilnis nog waarde heeft en de buren je in de gaten houden.
Farangs en de kunst van het kleden
De jaarlijkse show van de school van Lizzy is bij uitstek geschikt om te zien tot wat de kinderen in staat zijn. Ruim 400 kinderen worden in een paar uur over het podium gepraat, toegejuicht door net zo veel ouders. Dat alles in het kader van de musical Alice in Wonderland. En een ‘wonderland’ was het zeker, niet alleen op het podium, maar ook bij de toeschouwers.
Sinds kort kom ik op mijn ochtendlijke fietstocht langs een nieuw gebouwtje. Daarin probeert een barbier zijn rijst te verdienen. Vanmorgen heb ik de stoute schoenen aangetrokken en mij gemeld voor het korten van de haargroei op mijn kin.
Leven als Bos in Thailand (4): Je komt soms rare beesten tegen….
Nee, ik ga het niet hebben over die (bijna) menselijke wezens die je in de Thaise uitgaanscentra tegenkomt. Het gaat hier echt over beesten, die je het dagelijks leven zuur kunnen maken.
Wat doe je nu zoal de hele dag? Een vraag die bij menig in Nederland achtergebleven familielid, vriend of kennis vóór in de mond ligt. Alsof je als vervroegd gepensioneerde de hele dag in je bed ligt, ter voorbereiding op het bacchanaal in middag en avond.
Toegegeven: sommigen farang maken er in het Thaise verkeer ook een potje van. Weg van het Europese thuisfront met soms verstikkende regels, gedragen ze zich in Thailand als cowboys op de weg. Maar de doorsnee Thai slaat op de weg werkelijk alles.
De keuze voor een moo baan (een ommuurde groep woningen) is snel gemaakt. Sommige lezers vinden het een soort gevangenis, waar angstige buitenlanders zich verschansen tegen het vuige Thaise volk, maar daar hoor ik niet bij.
De Thai gaat kort door de bocht
We weten het: verkeer in Thailand is een absolute chaos. Dat heeft jaarlijks dik 20.000 doden tot gevolg en daar maalt niemand om. De overheid biedt hier en daar wat doekjes voor het bloeden, maar omdat oom agent hier meer belangstelling heeft voor zijn eigen portemonnee, is het dweilen met de kraan open.