Het toestel waarmee je vanmiddag naar Amsterdam vliegt, landde vanochtend rond negen uur in Bangkok. Om vijf over twaalf moet het weer weg. In die drie uur halen ploegen het leeg, pompen ze er ruim honderdduizend liter kerosine in, maken ze de cabine schoon en laden ze alles er weer in.
Op Sukhumvit Soi 3 zie je ze meteen: jonge mannen uit de Golfstaten, shisha, restaurants met Arabische borden. Het verhaal dat daarbij hoort, over een groeiende stroom Arabische sekstoeristen, hoor je al jaren in Bangkok en Pattaya. De cijfers van het Thaise ministerie vertellen iets anders.
Je hebt een appartement op het oog in Hua Hin of Pattaya, het geld staat klaar in Nederland, en dan blijkt één bankdocument te bepalen of je naam op de akte komt. Het FET-formulier klinkt als bureaucratie, maar zonder dat papier loop je vast bij het Landkantoor
Aan de oostgrens metselt het Thaise leger sinds deze maand beton. Twaalf dagen eerder knipten de premiers van Thailand en Maleisië 900 kilometer zuidelijker een lint door bij een gloednieuwe grensovergang. Dezelfde regering, twee buurlanden, twee tegengestelde bewegingen. Wat speelt er aan de randen van Thailand, en wat merk jij ervan?
Op zaterdag 4 juli spoelde er weer donker water het strand van Jomtien op, uit een afvoerbuis vlak naast de plek waar de bootjes het water ingaan. Het gebeurt elk regenseizoen opnieuw. Achter dat beeld ligt een vraag die in Thailand zelden hardop wordt beantwoord: hoeveel van het rioolwater van Pattaya en Patong komt eigenlijk in een zuivering terecht?
In Thailand zie je het de hele dag, vaak zonder dat je er bewust op let. Iemand loopt langs een groepje dat op de grond zit en zakt even door de knieën. Een serveerster duikt een stukje omlaag terwijl ze tussen tafels door schuift. Geen woord, geen ophef, gewoon een kort gebaar dat zegt: ik weet dat ik je even passeer. Voor Thais is het zo gewoon als ademhalen.
Voor 61 baht koop je in vrijwel elke Thaise winkel een flesje lao khao van 28 tot 40 procent. Dat is nog geen twee euro. De wet rond deze lokale drank ging de afgelopen vier jaar flink op de schop, maar de controle op wat er in de fles zit bleef achter.
Wie regelmatig in Thailand komt zal zich verbazen over de verscheidenheid aan huizen en bouwstijlen. Zo zijn er townhouses, condo’s, bungalows, huizen op palen, huizen op het water, traditionele houten huizen, huizen in de Lanna style, geestenhuisjes, boothuizen, huizen in een rijstveld en zelfs een huis op z’n kop.
Tom Yum is niet alleen de naam een pikante heldere soep uit de Thaise keuken, er is tevens een lekkere pittige cocktail met dezelfde naam.
Snorkelen is een prachtige manier om de fascinerende onderwaterwereld te verkennen, zonder de complexiteit van duiken. Het is eenvoudig, toegankelijk, en biedt onmiddellijk plezier voor iedereen, ongeacht leeftijd of zwemvaardigheid. Met een masker, snorkel en soms zwemvliezen, kun je rustig aan de oppervlakte drijven en genieten van het kleurrijke zeeleven onder je.
Eén van de grootste trekpleisters in Noord-Thailand is zonder twijfel Doi Inthanon National Park. En dat is geheel terecht. Dit nationaal park biedt immers een erg interessante mix van adembenemend natuurschoon en rijk gediversifieerd wildlife en is dan ook, naar mijn mening, een must voor wie de omgeving van Chiang Mai wil verkennen.
Een luidruchtige middelvinger in de Skytrain zette Thailand binnen enkele uren in vuur en vlam. Excuses, politie, boetes en nationale verontwaardiging volgden razendsnel. Maar toen in een bar 33 mensen levend verbrandden, bleef het opvallend stil en schoof de verantwoordelijkheid richting vergadertafel. Deze column fileert die vreemde rangorde: gekrenkte trots boven mensenlevens, met sociale media als rechtbank en bureaucratie als brandblusser van de nationale eer.
Je staat bij de gate op Schiphol, ticket naar Bangkok in de hand, en de medewerker kijkt net iets te lang naar je paspoort. Nog vijf maanden en drie weken geldig. Je mag niet mee. Wat kost dat, en wie draait ervoor op? Het antwoord hangt aan één vraag: had de maatschappij gelijk?
Je woont in Thailand, je pensioen komt uit Nederland, en elke maand verdwijnt er een bedrag dat je niet kunt thuisbrengen. Soms is dat terecht. Vaak niet. Wie geëmigreerd is, hoort geen premies volksverzekeringen en geen zorgbijdrage meer te betalen, en over een deel van je inkomen zelfs helemaal geen Nederlandse belasting.
Vorig jaar reisden zo’n 580.000 mensen naar Thailand voor een operatie, een gebit of een grote gezondheidscheck. Geen noodgevallen, maar geplande zorg. Waarom kiezen ze een ziekenhuis op 9.000 kilometer afstand? Het antwoord zit in een mix van prijs, snelheid en service die Europese ziekenhuizen zelden bieden.
In Bangkok verdwijnen de heipalen van een gewoon woonhuis 21 tot 25 meter de grond in. In Nakhon Ratchasima ligt de fundering soms al op anderhalve meter. Hetzelfde huis, dezelfde tekening, een rekening die vier keer zo hoog uitvalt. Wat er onder je Thaise huis zit, bepaalt meer dan je aannemer erover zegt.
Op 29 en 30 juli ligt de verkoop van alcohol in heel Thailand twee dagen stil. Daarna begint de boeddhistische vastentijd, drie maanden waarin miljoenen Thai minderen of stoppen. In Isaan, de regio waar het meest wordt gedronken, betekent dat iets voor elk feest, elke begrafenis en elke bruiloft waar jij bij zit.
De Thaise regering houdt de btw nog een jaar op 7 procent en versoepelt de voorwaarden voor de staatswelvaartskaart. Tegelijk wijzen dalende industriële productie en een lagere prognose voor de autosector op economische tegenwind. Verder zorgen fraudeonderzoeken en een bestuurscrisis bij de telecomtoezichthouder voor onrust. Voor inwoners en reizigers zijn vooral het hoogwater, fouten in gezondheidsgegevens en een datalek bij de effectenbewaarinstelling belangrijk.
Het Calamiteitenfonds verplicht reizigers in en via het Midden-Oosten niet om direct naar Nederland terug te keren. Ook Nederlanders die vanuit Thailand via de Golfregio vliegen, kunnen hun geplande route blijven volgen zolang zij tijdens de overstap op de luchthaven blijven. Voor nieuwe reizen gelden sinds 22 juli wel strengere financiële voorwaarden.
Wie in de jaren negentig met een rugzak door Thailand trok, kwam vrijwel zeker uit op Khao San Road. Die straat bestaat nog, maar de mensen erin zijn veranderd, de prijzen ook, en de regels al helemaal. Dit is wat er in ruim veertig jaar met de beroemdste 410 meter van Bangkok is gebeurd.
Reizigers naar tropische landen kunnen infecties oplopen door muggen, besmet eten, zoet water, dieren en onbeschermde seks. Vooral in Azië, Afrika en Zuid-Amerika verschillen de risico’s sterk per regio en seizoen. Een goede voorbereiding helpt, maar het belangrijkste advies geldt na thuiskomst: vertel een arts altijd waar je bent geweest.
Thailand belooft vijftien jaar gratis onderwijs. Wat de staat niet betaalt, is de rit ernaartoe. Voor gezinnen met een laag inkomen loopt die post op tot bijna 2.700 baht per jaar per kind, en in de bergen en op de eilanden is er soms helemaal geen betaalbare manier om er te komen.
