Er zijn feesten die men met overtuiging moet ondergaan, en er zijn feesten waarbij de afstand het zicht scherpt. Songkran behoort voor mij inmiddels tot die laatste categorie. Waar ik ooit natte overgave predikte, pleit ik nu voor een droog bestaan aan de zijlijn. Deze bespiegeling, geschreven vanaf een veranda met uitzicht op een watergevecht, is mijn eerbetoon aan het feest waar ik niet meer aan meedoe.





