Zeventien april stond ik gepland voor mijn terugvlucht naar Nederland, een datum waar ik niet van harte naar toe leefde, maar vooruit, het moet nou eenmaal omdat er in Nederland nog zaken zijn die afgehandeld moeten worden. En vooral ook ondergaan.

De argeloze lezer zal zich misschien afvragen wat iemand die al bijna vijf jaar een gelukkig bestaan heeft in Thailand in Nederland nog moet ondergaan want een beetje slimmerd heeft de zaken allang dichtgespijkerd en plukt nog slechts de vruchten van zijn thuisland zonder nog enige bemoeienis te hebben met belastingdienst, sociale afdrachten en andere zwaarwegende zaken die de kas van de overheid spekken. De vruchten zijn het opgespaarde geld via die sociale afdrachten die over een heel werkend leven zijn gedaan.

IJslandse Aswolk

Nou, zeventien april ging dus niet door want er hangt een aswolk boven Europa wat het vliegverkeer plat legt en in elk geval Schiphol heeft gesloten. Wanneer er weer vliegverkeer mogelijk is blijft vooralsnog een vraag, maar vier dagen gaat het nog zeker duren. Volgens EVA airways dan waar ik mijn retourvlucht heb geboekt. Zij laten mij weten wanneer wel, maar dit zal zeker niet voor eenentwintig april zijn.

Wat gaat er fout, vroeg ik mij direct af, nu ik niet op de geplande datum terug ben. En vooral, wie zal mij missen als ik niet op de afgesproken datum verschijn. Niet mijn vrouw want die ligt al ruim vijf jaar in coma na een hartstilstand en herseninfarct. In een Haags verpleeghuis waar haar vierentwintig uur voeding wordt toegediend via een pegsonde. Waar zij volledig spastisch in een bed ligt en geen controle heeft over haar sluitspieren. Mijn vrouw die eveneens vijftien jaar met mij scheelt, zeer levendig en intelligent was, een glanzende carrière had opgebouwd en door haar harde werken dit moest bekopen met een infarct wat plaats vond drie dagen nadat wij voor een vakantie in Thailand waren gearriveerd. Zij zal mij niet missen want onze wereld is niet meer herkenbaar voor haar.

Zal het ziekenhuis mij missen waar ik mij moet melden voor de halfjaarlijkse scanronde om te zien of mijn tumor gegroeid is ja of nee. Ik ben een van die zeldzame gevallen die al vijf jaar rondloopt met kanker zonder daar werkelijk veel last van te hebben. Nou ja, ik heb een drain in mijn linkernier, de enige die nog werkt, en die drain zit daar om de goeie nier te ontlasten omdat de blaas door de aanwezige tumor wat wordt dichtgedrukt en dit te veel spanning geeft. Maar ik kan met het ding nog uitstekend golfen en dit is belangrijk omdat Thailand zoveel prachtig mooie golfbanen heeft, en golfen zal je hobby maar wezen, nietwaar.

Het ziekenhuis kan ik waarschuwen, dat het wat later wordt, onze afspraak. Ik heb plausibele redenen. Het probleem

Chiang Mai

met het visum kan ik makkelijk oplossen door even naar Mae Sai te rijden, de grens over te wippen met Birma, en weer een nieuw stempel te krijgen aan Thaise zijde voor nog eens drie maanden. Het is allemaal nog zeer overzichtelijk. Dus nog minstens vier dagen hier, in Chiang Mai waar het elke dag boven de veertig graden is, de lucht beneveld door alle rook die veroorzaakt wordt door de boeren in Birma, Laos en Thailand zelf, die hun landbouwgronden afbranden om, zoals door velen beweert wordt, daar champions op te kweken.

Ik ben geen landbouwdeskundige en heb geen idee of het waar of niet waar is, maar waarschijnlijk is er wel een lezer die hier meer over kan uitwijden. Wat ik wel zeker weet is dat de luchtkwaliteit op het moment buitengewoon slechts is hier en dat je om die reden om deze tijd van het jaar, of tenminste al vanaf begin maart, je hielen moet lichten naar het zuiden, het liefst tegen de vloedlijn van de oceaan om nog wat zuivere lucht binnen te krijgen. Wat mij betreft is het te ver en te kostbaar, dus inhaleer ik samen met de twintig Marlboro’s die ik per dag wegpaf, de vergiftigde lucht die over de stad hangt. In mei wordt het allemaal wat beter. De regen dooft alle vuren, wast de lucht schoon en de bergen rondom de stad worden na drie maanden weer zichtbaar. Tot volgend jaar maart en het feest weer opnieuw begint en de overheid weer roept dat het niet mag en vervolgens niet optreedt.

Chiang Mai in de rook

Wat valt er ook op te treden tegen arme boeren die elkaar de schuld geven van het in de fik steken van landbouwgrond. ‘Tja, zijn land brandde en toen is het overgewaaid naar mijn land’. Iets wat de buurman herhaalt en de volgende weer herhaalt tot aan de rand van de stad aan toe waar de autoriteit zich moedeloos in een eettentje vol laat lopen met Thai whisky wat hij betaald uit de fooienpot -zijn linkerhand- die hij zo pretentieloos ophield bij al die boeren waar hij langs is geweest.

Het is drie maanden even doorbijten, hier in Chiang Mai wat ook de ziekenhuizen vinden die nogal wat klanten krijgen met ademhalingsproblemen. Maar overal is een pilletje voor en Thais slikken graag en de farmaceutische industrie spint garen. En nou ben ik toch zo benieuwd wat er in Europa allemaal geslikt moet gaan worden vanwege een as wolk. Jippie, we hebben een as wolk. Het zal niet lang duren en er worden allerlei doemscenario’s uit te de kast gehaald en moet iedereen spuiten en slikken. Net als toen, bij de Mexicaanse griep.

Van de redactie:
Bert woont sinds enkele jaren in Chiang Mai. Hij heeft een achtergrond als freelance journalist en heeft een tekstschrijverbureau gehad. In 2006 is er een boek van hem uitgegeven bij Gopher waarbij het grootste deel van de inhoud over zijn leven in Thailand gaat. Het boek heeft de confronterende titel ‘Hoera ik heb kanker – hoe verwoesting kan leiden tot vrijheid’.

Hierin beschrijft hij hoe zijn vrouw getroffen word door een hartstilstand in Thailand en even later krijgt ook Bert te horen dat hij een zeldzame vorm van kanker heeft. Meer over het boek kan je hier lezen.

Ik heb inmiddels zelf het boek besteld en zal na het gelezen te hebben een boekrecensie schrijven op Thailandblog.

.

Bosbrand-Thailand

De acht Noordelijk provincies Chiang Mai, Chiang Rai, Lampang, Lamphun, Mae Hong Sun, Nan, Phrae en Phayao kampen met ernstige luchtvervuiling door het verbranden van bos en landbouwgrond. Het ministerie van Volksgezondheid is voornemens tot 600.000 maskers te distribueren onder de bevolking. Steeds meer mensen melden zich met ademhalingsproblemen in het ziekenhuis. 

. 

. 

Maatregelen tegen de dreigende droogte

Droogte-Thailand

Voor dit jaar is er een lange periode van droogte voorspeld. Vice-premier Trairong Suwankhiri, die verantwoordelijk is voor de economie, onderzoekt hoe de problemen die hierdoor ontstaan op te lossen. “Het seizoen is normaal al zeer droog, “zei Trairong, nu is zelfs de rijstproductie er onder gaan lijden. Dharmasaroja Smith, hoofd van de Stichting voor civiele bescherming (NDWST) suggereerde dat de droogte van dit jaar zou niet alleen langer dan gewoonlijk zal duren, maar de droogte nog intenser zal zijn dan in voorgaande jaren. 

. 

. 

Spoorverbinding Suvarnabhumi Airport – Bangkok opnieuw vertraagd

Spoorverbinding

De ingebruikname van de verhoogde spoorlijn tussen Suvarnabhumi Airport en Bangkok zal opnieuw worden uitgesteld. Volgens de autoriteiten is het de schuld van het Duitse bedrijf Siemens die verantwoordelijk is voor de installatie van 70 bewakingscamera’s op het spoor. Ook werkt de radiocommunicatie in de tunnel op de luchthaven niet goed en is de stroomvoorziening op de spoorbaan niet stabiel. Na de werkzaamheden moet ook het veiligheidssysteem nog uitgebreid worden getest. Dit zou leiden tot een extra vertraging van ten minste een paar maanden. De route is 28 kilometer lang en kost 26 miljard baht. De nationale spoorwegen van Thailand (SRT) overweegt Siemens aansprakelijk te stellen voor de vertraging. 

.

. 

Hondsdolheid: huisdieren gevaarlijker dan straathonden

Honden-Thailand

Honden die als huisdier worden gehouden zijn vaker verantwoordelijk voor een besmetting met hondsdolheid dan straathonden. Indien een beet van een hond niet behandeld word, blijkt dat 60 tot 70% van de mensen ziek worden of zelfs sterven. Deze cijfers gepubliceerd door de Gezondheidsdienst van Bangkok, 30% van de bijtende honden waren jonger dan drie maanden oud. In 2008 vielen er negen doden te betreuren door rabiës. In 2009 liep dit aantal op tot 24 personen. Dit jaar zijn er al zeven mensen gestorven aan hondsdolheid, waarvan drie in Bangkok. Het stadsbestuur van Bangkok wil in maart mobiele teams met dierenartsen inzetten om zoveel mogelijk honden in te enten. In Bangkok leven er ongeveer 400.000 straathonden en twee tot drie miljoen gedomesticeerde honden. 

.

.

Het gaat met Thailand de goede kant op…. Er komen flink wat regels, ook ten faveure van buitenlandse gasten. Om te beginnen kunnen zij weer gratis toeristenvisa krijgen (vanaf 1 april), desgewenst in combinatie met een molestverzekering. Een molestverzekering? Jazeker! Tegen betaling van 1 USD krijgt de toerist  maximaal 10.0000 ‘greenbacks’ uitgereikt als hij/zij als gevolg van onlusten gehandicapt raakt, naar het ziekenhuis moet of overlijdt.

De Thaise regering weet dat veel reisverzekeringen niet uitbetalen in geval van molest en probeert op deze manier de buitenlandse gasten gerust te stellen. Nog afgezien van het feit dat 10k in dollars slechts een druppel op een gloeiende plaat is als de toerist inderdaad iets overkomt, vraag ik me af of een dergelijke verzekering de juiste manier is om het toerisme te bevorderen.

afval verbranden Chiang Mai

Uit de jongste cijfers blijkt dat Thailand in 2009 ongeveer een procent of zeven minder toeristen heeft getrokken. Als de gegevens tenminste kloppen, want ook in Thailand is het papier geduldig. In het fiscale jaar tot september 2009 trok Chiang Mai maar liefst 12,3 procent toeristen minder en het ziet er voor dit jaar niet veel beter uit. Daar komt nog bij dat veel expats de ‘Roos van het Noorden’ letterlijk ‘ademloos’ verlaten. Het verbranden van bossen, rijstvelden en huisvuil neemt dermate groteske vormen aan dat de lucht in het Noorden van Thailand niet meer te harden is. En geen haan die er naar kraait en geen agent die een bekeuring of waarschuwing uitdeelt.

Dat brengt me op de volgende nieuwe regel: de uitbreiding van het rookverbod, dat al geldt voor de meeste airconditioned plekken en gebouwen. Opmerkelijkste onderdeel van de nieuwe regel is dat u niet meer op het balkon van uw condominium (appartement) mag roken, maar alleen binnen. Menig expat (en vermoedelijk ook Thai) vraagt zich af wie deze heisa in hemelsnaam moet gaan controleren. De politie is al niet in staat (of bereid) om eenvoudige zaken af te dwingen als het rijden met een helm op de brom/motorfiets, laat staan het controleren van rokers op balkons. Regels zijn noodzakelijk, maar het is net zo noodzakelijk om ervoor te zorgen dat mensen zich er aan houden.