Smog boven Bangkok raakt vooral informele werkers en Thailand zoekt nog naar echte oplossingen
Elk jaar keert hetzelfde probleem terug in Bangkok. Zodra het droge seizoen begint, hangt de stad wekenlang onder een deken van smog. Voor veel inwoners is het vervelend, maar voor informele werkers is het ronduit gevaarlijk. Zij brengen hun hele werkdag buiten door, vaak langs drukke wegen of bouwplaatsen.
Straatverkopers, bezorgers en motortaxichauffeurs voelen de gevolgen direct in hun lichaam en portemonnee. Medicijnen, maskers en medische zorg zijn voor eigen rekening. Tegelijkertijd ontbreekt een langetermijnstrategie die hun gezondheid echt beschermt.
Leven en werken in vervuilde lucht
Voor Kanokporn Hoosawatdee, een 48-jarige straatverkoopster in Bang Khen, is smog inmiddels onderdeel van haar dagelijks leven. Haar kraam staat langs een drukke weg, omringd door verkeer en bouwstof. In de smogperiode verergeren haar klachten snel. Waar ze eerder één antiallergiepil per dag nam, slikt ze er nu vier. Hoesten, benauwdheid en vermoeidheid horen er inmiddels bij.
Goede mondkapjes zijn noodzakelijk, maar duur. Dikke maskers kosten haar zo’n 300 baht per 30 tot 50 stuks. Of ze echt beschermen tegen fijnstof is niet eens altijd duidelijk. Toch heeft ze weinig keuze. Stoppen met werken betekent geen inkomen.
Miljoenen Thai blootgesteld aan PM2.5
Volgens arbeidsgeneeskundigen worden jaarlijks minstens 10 tot 12 miljoen mensen in Thailand behandeld voor klachten die samenhangen met blootstelling aan PM2.5. Dat cijfer ligt waarschijnlijk hoger, omdat privéklinieken niet altijd worden meegerekend. De meest voorkomende klachten zijn ademhalingsproblemen, huidirritatie en geïrriteerde ogen.
Voor mensen met astma of COPD kan fijnstof ernstige gevolgen hebben. Artsen adviseren N95-maskers als beste bescherming, aangevuld met bedekkende kleding. Maar juist deze middelen zijn voor informele werkers relatief duur en moeten regelmatig vervangen worden.
Platformwerkers lopen extra risico
Bezorgers en motorrijders behoren tot de kwetsbaarste groepen. Zij rijden vaak tien tot twaalf uur per dag door vervuilde lucht. Volgens het Rider Union Network beschermen zij zich met handschoenen, UV shirts en bivakmutsen, maar dat is onvoldoende tegen fijnstof.
Speciale N95-maskers kosten ongeveer 15 baht per stuk en worden na enkele dagen zwart van het vuil. Gewone chirurgische maskers filteren de fijnste deeltjes niet. De roep om steun is duidelijk. Platforms zouden maandelijks beschermende maskers moeten verstrekken, maar dat gebeurt zelden.
Maatregelen van Bangkok schieten tekort
De stad Bangkok heeft de smogperiode van november tot maart uitgeroepen tot een officiële luchtvervuilingszone. Er zijn tien maatregelen aangekondigd, waaronder lage-emissiezones, strengere controles op voertuigen en fabrieken, thuiswerken en het planten van miljoenen bomen.
Ook werkt Bangkok samen met omliggende provincies om het verbranden van landbouwafval te verminderen. Dat is belangrijk, maar de effecten laten op zich wachten. De gouverneur noemt de aanpak zelf een marathon. Voor informele werkers voelt het echter als stilstaan, terwijl de kosten doorlopen.
Gezondheidskosten blijven bij de werkers
Voor bezorgers en straatverkopers komt alles samen. Zij betalen voor maskers, medische zorg, onderhoud van hun voertuig en een noodbuffer voor als ze ziek worden. Tegelijkertijd nemen de gezondheidsrisico’s toe. Fijnstof kan via de longen in de bloedbaan terechtkomen en verhoogt het risico op hart- en vaatziekten en beroertes. Langdurige blootstelling vergroot zelfs de kans op longkanker.
Tot slot
Bangkok zet stappen om de smog aan te pakken, maar voor miljoenen informele werkers komt die hulp te laat of is ze onvoldoende. Zolang structurele oplossingen uitblijven, blijft de prijs van vervuilde lucht bij de meest kwetsbaren liggen. Echte bescherming vraagt om beleid dat niet alleen de lucht meet, maar ook de mensen beschermt die er dagelijks in moeten werken.
Bronvermelding
Bangkok Post
Over deze blogger
-
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. De inhoud is gebaseerd op persoonlijke ervaringen, meningen en eigen onderzoek van de auteur. Waar relevant is er gebruikgemaakt van ChatGPT als hulpmiddel bij het schrijven en structureren van teksten. Wij genereren soms ook foto's met AI. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.
Lees hier de laatste artikelen
Emigreren13 april 2026Groninger ondernemer bouwt in Chiang Mai nieuw leven op (video)
Achtergrond13 april 2026Waarom relaties tussen westerse mannen en Thaise vrouwen vaak stuklopen
Geld en financiën13 april 2026Beleggen en speculeren in Thailand kan dat?
Expats en pensionado13 april 2026Wonen in Pattaya, Naklua of Jomtien: Jomtien biedt de beste woonbalans en Naklua wint op rust
Zoeken naar oplossingen ? Echt waar ?
Het is klip en klaar welke de oplossingen zijn. Daar wauwelen ze al jaren over.
Maar werkelijk er effectief mee aan de slag gaan gebeurt niet.
Slechts lachwekkend cosmetisch showgedoe, zoals wegen natsproeien, + hier en daar goed zichtbaar waternevelaars plaatsen.
Er is geen goede katalysator controle gemotoriseerde voertuigen.
In heel Thailand verga je van de smerige roet spuwende voertuigen.
Als alleen dat eens effectief aangepakt wordt scheelt dat in stedelijke luchtvervuiling een slok op een borrel.
Quote “Ook werkt Bangkok samen met omliggende provincies om het verbranden van landbouwafval te verminderen” Unquote.
Dit is volgens mij de belangrijkste maatregel. Een paar weken geleden schreef iemand op dit blog dat in zijn provincie de boeren de stoppels na de rijstoog omploegen ipv verbranden. Ik hoop dat het echt zo is en landelijk beleid wordt maar hier in Phayao heb ik de eerste verbrande velden al gezien. Nog beperkt omdat de meeste paddy’s nog wat water hebben maar ik vrees het ergste.
De gebruikelijke verhalen weer, het ligt altijd aan een ander.
De buurlanden zijn verantwoordelijk, ik kom net terug van een vakantie in Laos en ik kan je verzekeren dat daar niet wordt afgebrand.
Wat een heerlijk schoon land is dat zowel de luchtkwaliteit als de waterkwaliteit terwijl ze toch een stuk minder te besteden hebben, waarschijnlijk is de mentaliteit iets anders, je ziet het daar ook in het natuurbeheer.
Hoe bedoel je GeertP kijk hier eens https://aqicn.org/country/laos/nl/
Het is allemaal nog niet zo ‘rozengeur en maneschijn’ als je vijf kilometer weg kan kijken en de bodem van je glas water ziet.
Het is een combinatie van diverse problemen waar landbouw regelmatig de ‘druppel’ is die de emmer doet overlopen. en ja HEEl Zuidoost-Azië en Oost-Azië heeft daar hier schuld aan.