Thailand treedt hard op tegen roken in openbare ruimtes. Wie daar toch een sigaret opsteekt, riskeert een flinke boete. Dat lijkt logisch binnen een streng gezondheidsbeleid. Maar die boodschap klinkt wrang wanneer bewoners in Noord-Thailand tegelijk dagenlang lucht moeten inademen die volgens deskundigen ernstig schadelijk kan zijn voor hun gezondheid.
Juist daarin zit de pijnlijke tegenstelling. De staat straft individueel gedrag zichtbaar en snel, maar reageert al jaren onvoldoende op een veel groter gezondheidsrisico. In Chiang Mai en andere noordelijke provincies lopen de waarden van fijnstof opnieuw hoog op. Dan voelt een antirookcampagne niet als bescherming, maar als selectieve strengheid.
Streng voor de roker, minder streng voor structurele vervuiling
Wie in Thailand rookt waar dat niet mag, kan rekenen op een boete die oploopt tot 5.000 baht. Daarmee wil de overheid laten zien dat gezondheid telt en dat schadelijk gedrag niet wordt getolereerd. Dat signaal is duidelijk en voor veel mensen ook begrijpelijk. Meeroken is schadelijk en regels zijn nodig.
Toch wringt het beeld zodra je kijkt naar de situatie in het noorden. Daar gaat het niet over een individuele keuze, maar over lucht die complete steden en provincies treft. Bewoners kunnen die vervuiling niet eenvoudig ontwijken. Ze wonen erin, werken erin en sturen hun kinderen erin naar school. Juist dan verwacht je van een overheid minstens dezelfde vastberadenheid als bij het bestrijden van roken.
In het noorden is de lucht opnieuw een direct gezondheidsrisico
De smogcrisis in Noord-Thailand is geen abstract milieuprobleem meer. In Chiang Mai stond de stad de afgelopen dagen opnieuw bovenaan internationale ranglijsten van meest vervuilde steden. In meerdere noordelijke provincies bereikte de PM2.5-vervuiling opnieuw het rode niveau, wat staat voor gevaarlijk voor de gezondheid.
Voor bewoners betekent dat meer dan een waarschuwing op een app. Het betekent hoofdpijn, benauwdheid, branderige ogen, vermoeidheid en angst over de gevolgen op lange termijn. Vooral kinderen, ouderen en mensen met long- of hartproblemen betalen de hoogste prijs. Wie geen luchtreiniger heeft of binnen moet blijven zonder goede ventilatie, staat vrijwel machteloos. Dan voelt het hard wanneer de overheid wel streng optreedt tegen een sigaret op straat, maar veel minder zichtbaar tegen de lucht die hele regio’s ziek maakt.
De reactie van de overheid oogt te laat en te beperkt
De Thaise overheid onderneemt wel degelijk actie. Er zijn maatregelen tegen open verbranding, er zijn controles opgevoerd en in Chiang Mai zijn zelfs vliegtuigen ingezet om via regenmaking en andere ingrepen de vervuiling te bestrijden. Op papier lijkt dat daadkrachtig. In de praktijk oogt het vooral als crisisbeheer achteraf.
Dat is precies het probleem. Jaar na jaar keert dezelfde smog terug, met bijna dezelfde noodmaatregelen, waarschuwingen en oproepen. Er wordt gereageerd zodra de situatie escaleert, maar een gevoel van echte regie ontbreekt. Voor bewoners is dat frustrerend. Zij zien een overheid die zichtbaar is bij handhaving van rookverboden, maar minder overtuigend wanneer structurele luchtvervuiling de gezondheid van miljoenen mensen onder druk zet.
Volksgezondheid vraagt om consistentie en geloofwaardigheid
Een overheid mag streng zijn. Sterker nog, soms moet dat. Maar streng beleid werkt alleen als burgers het eerlijk en consistent vinden. Daar gaat het mis. Want als je als staat gezondheid centraal zegt te stellen, dan moet je niet alleen kleine overtredingen aanpakken, maar vooral de grote risico’s die mensen niet zelf kunnen beheersen.
De huidige situatie in Noord-Thailand maakt pijnlijk duidelijk hoe scheef dat evenwicht is. De roker wordt aangesproken op zijn gedrag, terwijl bewoners van Chiang Mai, Chiang Rai en andere provincies worden blootgesteld aan lucht waar ze zelf nauwelijks invloed op hebben. Dat tast het vertrouwen aan. Gezondheidsbeleid hoort niet selectief te zijn. Het moet juist het hardst optreden waar het gevaar het grootst is.
Tijd voor een eerlijker debat over gezondheid en verantwoordelijkheid
Deze discussie gaat daarom over meer dan rookbeleid alleen. Ze raakt aan een bredere vraag: beschermt de Thaise overheid haar burgers echt, of vooral op de plekken waar handhaving eenvoudig en zichtbaar is? Want een boete uitdelen is simpel. Een hardnekkige luchtcrisis oplossen is politiek, economisch en bestuurlijk veel lastiger.
Juist daarom is moed nodig. Niet nog meer symboliek, maar structurele keuzes die laten zien dat gezondheid niet alleen een slogan is. Bewoners in het noorden hebben weinig aan mooie woorden zolang ze ieder droog seizoen opnieuw gevaarlijke lucht moeten inademen. Wie geloofwaardig wil zijn, moet niet alleen de sigaret bestrijden, maar vooral de smog die complete regio’s in haar greep houdt.
De tegenstelling is te groot geworden om nog te negeren. Thailand kan niet geloofwaardig zeggen dat volksgezondheid vooropstaat als het wel streng straft op roken, maar bewoners in het noorden opnieuw aan gevaarlijke lucht blootstelt. Bescherming begint niet bij symbolische handhaving, maar bij schone lucht voor iedereen.
Opiniestuk redactie Thailandblog
Over deze blogger
-
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. De inhoud is gebaseerd op persoonlijke ervaringen, meningen en eigen onderzoek van de auteur. Waar relevant, is er gebruikgemaakt van AI als hulpmiddel bij het schrijven en structureren van teksten. Wij genereren soms ook foto's met AI. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.
Lees hier de laatste artikelen
Achtergrond24 mei 2026Afschaffing slavernij joeg Siamese vrouwen massaal de prostitutie in
Vliegtickets24 mei 2026Via Istanbul naar Thailand: zo werd de Turkse hub de slimme keuze
Hotels24 mei 2026Hoe staan Thaise accommodatieprijzen ervoor vergeleken met Vietnam en Cambodja?
Expats en pensionado24 mei 2026Hypotheek krijgen als buitenlander in Thailand: welke banken doen mee?
Klopt allemaal. Al valt het ook met het handhaven van het rookverbod wel mee. Af en toe en hier en daar eens een bekeuring. Net als met de helmplicht. Vapen mag ook niet. Maar ik zie overal Thais gewoon in het openbaar vapen. Zo blijven ze ook gewoon de akkers afbranden. Als er met de franse slag wordt gehandhaafd gaat men gewoon door. Als de lagere regionen van het gezag er met de pet naar gooien komt nooit ergens wat van terecht
Een anti rookcampagne heeft altijd zin
Iedereen weet dat roken ongezond is.
Met dergelijke vervuilde lucht ook nog roken gaat dubbel op.
Dat het al vele jaren drama is met de luchtverontreiniging wegens het afbranden van rijstvelden, suikerriet velden en verbranden van afval is te triest voor woorden.
Zolang er niet echt opgetreden word door de handhavers zal het niet beter worden.
Het grootste makke is dat de Thai zelf een cultuuromslag van jewelste zullen moeten maken.
Zolang dat niet gebeurd blijft het huilen met de klep toe.
Gr. Arno
Quote: “Wie in Thailand rookt waar dat niet mag, kan rekenen op een boete die oploopt tot 5.000 baht. Daarmee wil de overheid laten zien dat gezondheid telt en dat schadelijk gedrag niet wordt getolereerd.”
Dit is een lachertje: volgense de Thaise wet moeten er in restaurants (ook die in de open lucht, zoals bijvoorbeeld Beer Garden) bordjes hangen met ‘verboden te roken’. Maar in Beer Garden staan notabene gewoon asbakken! Net zoals in veel andere restaurants, ook Nederlandse. Die boycot ik dus; al 10 jaar lang kom ik daar niet meer. Nog nooit heb ik in Pattaya gehoord over een roker of restaurant die beboet zijn.
De structurele oplossingen voor luchtvervuilingen door industrie, landbouw en afvalverwerking raakt de portefeuille van van de elite het meest en blijft dus voorlopig buiten schot.
Het toerisme in het Noorden valt daardoor bijna dood maar daar hoor je de overheden niet over.
Kortom er dient nog veel gesnoeid in de top van de boom zodat jonge krachtige takken kunnen ontstaan.
Roken in/op openbare plaatsen bestraffen is makkelijker en past in het plaatje ”hou ze arm en dom” een fabriek bestraffen is evenzeer makkelijk, makkelijker zelfs maar treft de geldbeugel van diegenen die ”hou ze dom en arm ”-regels zo graag zien toegepast.
Afval structureel ophalen en verwerken — afgebrand suikerriet weigeren in desbetreffende industrie — landbouwsubsidie toekennen voor rijst-stro verwerking enz..kunnen een begin zijn maar de wil om het probleem aan te pakken ontbreekt voorlopig.
3 artikelen over de vervuiling en voorheen in nieuwsbrief ook al artikel.
Het probleem is al decennia spelende.
Gekozen wordt voor rook en gezondheid belastende lucht, immers er gebeurt niets .
Goedkoper om mensen ermee op te zadelen en gezondheidszorg.
Phuket, 2016 vertelde mijn vrouw, dat vuilnis incinerator niet werkte, geen idee wat er dan met vuil gebeurt.
Geen idee of het ding ooit is gerepareerd.
Koh Samui had/heeft zelfde probleem en het vuil stapelde zich op, een rechtszaak moest de bestuurder ertoe dwingen er wat aan te doen binnen bepaalde tijd. Nooit een opvolg ervan gezien.
In de brand gestoken? Alles is mogelijk.
DE groente welke je koopt kan wel eens voorzien zijn van dubieuze bestrijdingsmiddelen.
Jaren gelee zou Thaise roverheid dat beperken, verbieden, echter door protesten verbouwers, is dat verdwenen, Althans nooit een opvolging gezien omtrent dat probleem. En Thailand gebruikt middelen, welke al jaren zijn verboden zijn in het westen, carcinogeen.
Tja roken mag slecht zijn, maar hoe met voedsel, drinken? Eet smakelijk !
Mag je lezen dat 14 containers met vlees, de inhoud, wordt begraven met verpakking en al.
Kuiltje met niet water doorlatend materiaal en het vlees er boven op , dicht gooien, klaar.
Contaminatie met grondwater, milieu? Is voor latere zorg.
Haalt het leger tonnen met vuilnis op op een strand en dumpt het in een gegraven put, zand erover.
Tja, de Thai is niet zo afrondend, zie later wel.
Echter het is niet anders dan in Nederland. Laatste ophef is slakken van TATA.
Er zijn echter nog wel meer zaken.
In USA, Pennsylvania, staat al sinds de jaren 60 een mijn in brand
Besluiten we jaarlijks globaal 9000000 TON aan plastic en oplopend, te dumpen in de oceanen.
Gaan bootjes weer de zee op, om het weer eruit te vissen !! Hoezo water naar zee dragen?.
Moest mijn vrouw in 2018 bij een verbranding zijn van DRUGS, verplicht in kader aanpak drugs.
Geconfisqueerde drugs werden openlijk verbrand ! Actie, show roverheid !
Gassen, rook, chemicaliën verspreid in de lucht. Breath in, breath out.
Dus Thailand past qua uitvoering ook gewoon in het kader van andere landen.
Maak er maar een zooitje van, is goed voor economie.
Rietsuiker velden branden is noodzakelijk kwaad als je een “arme” boer bent, ook wel makkelijk natuurlijk.
Het is dan beter te kappen, met de hand ! Respect voor de uitvoerende mensen.
Natuurlijk bestaan er machines, maar die kosten. En menig Thai heeft niet zoveel geld en zelfs dan is branden goedkoper? Wellicht.
Heb een verhaal mogen lezen over een rijkere boer, welke het deed met machines, echter was een sloot aan brandstof kwijt.
Palmbomen, voor palmolie, worden met een gif behandeld en gaan dood, daarna staan de stammen nog lang geruime tijd overeind. Gezien de velden met de dode bomen?
Waar blijft het gif, ook naar de grond, water? In je voedsel? Bon appetite.
“Live long and prosper”