Je landt op Suvarnabhumi, sleept je koffer naar buiten en staat weer in de taxirij naar Pattaya. Twee uur, als het meezit. In 2019 kreeg je te horen dat een hogesnelheidstrein daar korte metten mee zou maken. Die trein bestaat nog steeds alleen op een maquette.

Sinds die handtekening in oktober 2019 zijn er vier premiers versleten en is er geen schep de grond in gegaan. Nu zoeken staat en concessiehouder opnieuw een oplossing. Ze praten al bijna zeven jaar. Het probleem zit niet in het contract, het zit in een systeem waarin niemand de vertraging op zijn bord krijgt.

Wat er in bijna zeven jaar wel is gebeurd

Niets van wat ertoe doet. De Notice to Proceed, het startschot voor de bouw, is nooit volledig afgegeven. Het investeringscertificaat van de Board of Investment verliep voordat de voorwaarden rond waren. De 220 kilometer spoor bestaat uit tekeningen, adviezen en vergaderverslagen.

Ondertussen liep de rekening wel door. Het kabinet keurde in maart 2021 een onteigeningsbudget van 5,74 miljard baht goed, en die grond is inmiddels grotendeels verworven. Grond zonder trein. Asia Era One beheert sinds oktober 2021 de bestaande Airport Rail Link en bouwde daarop volgens het transportministerie een achterstand op van ongeveer 300 miljoen baht per jaar aan betalingen aan de spoorwegen. De trein die je vandaag naar Phaya Thai brengt, wordt gerund door een consortium dat de staat geld schuldig is voor een lijn die het niet betaalt en niet bouwt.

Elk kabinet begint het dossier opnieuw

Onder Prayut werd getekend en werd in oktober 2021 in principe ingestemd met contractwijziging vanwege corona. Onder Srettha en Paetongtarn werd onderhandeld. De aangepaste tekst ging langs het Openbaar Ministerie, er lag een startdatum, en toen kwam er een nieuw kabinet. De regering-Anutin zette een streep door de hele exercitie en eiste terugkeer naar het contract van 2019.

Dat is het echte mechanisme. Elk kabinet gooit het werk van zijn voorganger weg, niet omdat de feiten veranderd zijn, maar omdat de handtekeningen van iemand anders zijn. Een spoorlijn heeft tien jaar nodig. Een Thais kabinet haalt dat zelden. Zolang beleid stopt bij de volgende machtswisseling, kan Thailand wel plannen maken, maar geen infrastructuur opleveren.

De staat eist discipline die hij zelf niet levert

Anutin zegt dat een getekend contract een getekend contract is. Wie de voorwaarden accepteerde, moet leveren. Klinkt kaarsrecht.

Alleen: de staat leverde zelf ook niet. Grond werd te laat overgedragen. Het BOI-certificaat verliep. De NTP kwam niet. Er waren jarenlange conflicten over overlappingen met de Chinese hogesnelheidslijn en met de plannen voor U-Tapao. Sarit Jinnasith van Asia Era One zegt dat de vertraging bij de grondoverdracht ook de financiering onmogelijk maakte, en dat is geen uitvlucht: geen bank leent tientallen miljarden voor een tracé waarvan de eigenaar nog niet vaststaat. Wie contractdiscipline predikt, moet zijn eigen deel van het contract eerst nakomen. En de dreiging van een zwarte lijst, verbeurde garanties en schadeclaims tegen de grootste ondernemingsgroep van het land is voorlopig vooral een zin voor de camera’s.

Het sterkste tegenargument, en waarom het niet volstaat

De regering heeft een serieus punt, en dat moet je eerlijk benoemen. Asia Era One won de aanbesteding met het laagste bod op staatssteun, 117,226 miljard baht, en vraagt nu om een andere betaalstructuur: de staat betaalt tijdens de bouw mee in termijnen, in plaats van pas na oplevering. Dat verschuift het financieringsrisico van het bedrijf naar de belastingbetaler. Als je dat toestaat, weet elke toekomstige bieder dat hij scherp kan inschrijven en later kan heronderhandelen zodra de rente stijgt. Dat is geen theoretisch bezwaar, dat is hoe aanbestedingen kapotgaan.

Toch houdt het argument geen stand als eindstation. Vasthouden aan een contract uit 2019 dat de staat zelf onuitvoerbaar heeft gemaakt, levert geen fiscale discipline op maar stilstand. Transportminister Phiphat rekende zelf voor wat opzeggen kost: een nieuwe aanbesteding duurt twee tot drie jaar, de bouw daarna zes, samen acht tot tien jaar extra. De tweede bieder terughalen kan niet, want de bankgaranties en de geldigheid van de biedingen zijn allang verlopen. Je begint dan bij nul, met dezelfde regering die het de eerste keer niet redde. Principieel gelijk krijgen en tien jaar later nog steeds geen spoor hebben, is geen overwinning.

Wat dit voor jou betekent

Je hoeft niet te wachten op de commissievergadering van augustus. Ga er gewoon van uit dat de hogesnelheidstrein naar Pattaya en U-Tapao er in het komende decennium niet komt. Boek je vlucht naar Suvarnabhumi, reken op de taxi, de minibus of de bus vanaf Ekkamai, en verwacht van de Airport Rail Link niet meer dan wat hij nu is: een oude lijn die wordt beheerd door een partij die met één been buiten de deur staat.

Wie in Rayong of Chonburi een huis heeft gekocht met het idee dat de trein de reistijd zou halveren, kan die rekensom weggooien. Dat geldt ook voor Thaise huizenkopers rond de geplande stations, die al zes jaar wachten op een halte die op geen enkele bouwtekening buiten een kantoor bestaat.

Wat er nu echt op het spel staat

Dit dossier gaat allang niet meer over een spoorlijn. Het gaat over de vraag of Thailand een investeerder nog kan overtuigen om zeven jaar geduld te hebben. De Rekenkamer waarschuwde al dat verdere vertraging de staat blootstelt aan schadeclaims. De EEC zegt noodplannen te hebben. Noodplannen voor een project dat nooit begon.

De hogesnelheidstrein tussen drie luchthavens is geen bouwproject meer; het is een vergaderproject geworden. Er zijn 5,74 miljard baht aan grond gekocht, er liggen ontwerpen, er is een milieurapport dat nog geldig is, en er is een consortium dat zegt niet weg te willen. Alles is er, behalve een regering die lang genoeg blijft zitten om een handtekening van een voorganger te respecteren. Zolang dat niet verandert, koop je in Thailand geen infrastructuur, maar aandelen in een persconferentie.

Bronnen: Bangkok Post, Nation Thailand

Over deze blogger

Redactie
Redactie
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. De inhoud is gebaseerd op persoonlijke ervaringen, meningen en eigen onderzoek van de auteur. Waar relevant, is er gebruikgemaakt van AI als hulpmiddel bij het schrijven en structureren van teksten. Wij genereren soms ook foto's met AI. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.

Laat een reactie achter