
Het duidelijkste voorbeeld is Khao Yai National Park. Een Thaise volwassene betaalt 40 baht. Een buitenlandse volwassene die via de hoofdpoorten bij Pak Chong of Noen Hom binnenkomt, betaalt 400 baht. Niet twintig of vijftig procent meer, maar tien keer zoveel.
De meerprijs bedraagt 360 baht per bezoek. Daar staat geen betere wandelroute, extra gids of afzonderlijke voorziening tegenover. Je koopt toegang tot hetzelfde park. Een auto kost voor beide bezoekers bovendien hetzelfde, dus kennelijk hoeft alleen de persoon met het buitenlandse paspoort extra bij te dragen.
Bij andere nationale parken werkt hetzelfde systeem. Een buitenlander betaalt bij Doi Inthanon en Erawan 300 baht, terwijl het Thaise volwassenentarief 60 baht bedraagt. Op de Similan- en Surin-eilanden is het 500 tegenover 100 baht. Bij Phi Phi kan het verschil oplopen tot 400 tegenover 40 baht. Steeds komt het neer op vijf of tien keer de Thaise prijs.
Wonen en belasting betalen geven je geen lokaal tarief
Het officiële systeem maakt geen serieus onderscheid tussen een vakantieganger en iemand die al twintig jaar in Thailand woont. In de bekendgemaakte voorwaarden wordt een buitenlander omschreven als iemand zonder Thaise nationaliteit. Daarmee is de zaak afgedaan.
Een Nederlandse pensionado met een jaarvisum, een buitenlandse leraar die in Thailand inkomstenbelasting betaalt en iemand met een Thaise partner vallen allemaal in dezelfde prijscategorie als een toerist die gisteren op Suvarnabhumi is geland. Een vermogende Thai krijgt het lage tarief. Een buitenlandse werknemer met een bescheiden Thais salaris betaalt het hoge tarief.
Dat maakt het argument dat rijke toeristen best iets meer kunnen bijdragen zwak. De regeling kijkt namelijk helemaal niet naar inkomen, verblijfsduur, belastingbetaling of woonstatus. Alleen nationaliteit telt. Wie het een korting voor de lokale bevolking noemt, moet daarom ook uitleggen waarom buitenlandse inwoners niet als lokaal worden beschouwd.
Ook musea rekenen met het paspoort
Bij het Bangkok National Museum betaalt een Thai 30 baht en een buitenlander 240 baht. Dat is acht keer zoveel voor dezelfde collectie. De buitenlandse bezoeker legt 210 baht extra neer.
Het Grand Palace gaat nog verder. Thai mogen met hun identiteitskaart gratis naar binnen, terwijl buitenlanders 500 baht betalen. Het buitenlandse ticket omvat ook enkele aanvullende attracties en een voorstelling, waardoor de pakketten formeel niet geheel gelijk zijn. Maar wie uitsluitend het Grand Palace en Wat Phra Kaew wil zien, kan die extra’s niet uit zijn ticket laten verwijderen. Hij betaalt het vaste buitenlandertarief, of hij gaat niet naar binnen.
De bedragen zijn naar Europese maatstaven niet hoog. Dat is echter geen overtuigend antwoord op de kritiek. De vraag is niet of een Nederlander €10 of €13 kan missen. De vraag is waarom dezelfde toegang voor hem vijf, acht of tien keer duurder moet zijn, zelfs wanneer hij in Thailand woont en daar belasting betaalt.
Een bescheiden jaarprogramma kost al 2.310 baht extra
Neem een buitenlandse inwoner die in één jaar tweemaal Khao Yai bezoekt en daarnaast naar Doi Inthanon, Erawan, de Similan-eilanden, het Bangkok National Museum en het Grand Palace gaat.
| Bezoek | Buitenlander | Thai |
|---|---|---|
| Khao Yai, tweemaal | 800 baht | 80 baht |
| Doi Inthanon | 300 baht | 60 baht |
| Erawan | 300 baht | 60 baht |
| Similan-eilanden | 500 baht | 100 baht |
| Bangkok National Museum | 240 baht | 30 baht |
| Grand Palace | 500 baht | gratis |
| Totaal | 2.640 baht | 330 baht |
Bij de ECB-koers van 25 augustus 2026 is die meerprijs ongeveer €61. Voor twee buitenlandse volwassenen wordt het ruim €120. Wie vaker parken en musea bezoekt, ziet de rekening verder oplopen.
Dat bedrag zal de meeste expats niet financieel breken. Maar de verhouding is moeilijker te verdedigen dan het bedrag zelf. De buitenlandse inwoner betaalt in dit voorbeeld acht keer zoveel als zijn Thaise buurman. Niet omdat hij meer gebruikt, maar omdat hij geen Thais paspoort heeft.
Daar komen de onzichtbare verschillen nog bij
De officiële tarieven zijn slechts het controleerbare deel. Daarnaast vertellen buitenlanders al jaren over Thaise en Engelstalige menukaarten met verschillende bedragen, hogere openingsprijzen op markten, taxichauffeurs die de meter weigeren en klusjesmannen of verhuurders die hun prijs aanpassen zodra een westerling verschijnt.
Die praktijken bestaan, maar hun totale omvang is niet betrouwbaar vastgesteld. Een losse ervaring bewijst nog niet dat iedere verkoper buitenlanders meer laat betalen. Soms kreeg een Thai vasteklantenkorting, onderhandelde hij beter of kocht hij een andere hoeveelheid. Juist daarom moet je zulke gevallen vastleggen met beide prijzen, een bon of een directe vergelijking.
Ook moet niet iedere kostenpost op de farangrekening belanden. De officiële toeslag van 50 baht voor een taxi uit de rij op Suvarnabhumi en Don Mueang geldt bijvoorbeeld voor iedere passagier. Kosten voor een buitenlandse betaalkaart worden veroorzaakt door het betaalmiddel. Dat zijn extra kosten voor veel bezoekers, maar geen bewijs van een dubbel tarief op basis van nationaliteit.
Houd dertig dagen de echte verschillen bij
Wie wil weten wat de farangrekening werkelijk bedraagt, moet dertig dagen iedere vermoedelijke meerprijs noteren. Schrijf de plaats, het product, het betaalde bedrag en de Thaise vergelijkingsprijs op. Bewaar bonnetjes en fotografeer tariefborden of verschillende menukaarten.
Noteer ook wanneer jij en een Thai precies hetzelfde betalen. Anders verzamel je alleen de momenten die je bestaande overtuiging bevestigen.
Verdeel de uitkomsten vervolgens in drie groepen: bewezen prijsverschillen, waarschijnlijke verschillen en gevallen waarvoor een andere verklaring bestaat. Alleen de eerste groep mag worden opgeteld. Terugkerende maandkosten kun je naar een jaar doorrekenen. Parken, musea en andere incidentele bezoeken tel je volgens de werkelijke jaarfrequentie.
Het probleem is niet die paar euro
Thailand mag besluiten zijn eigen burgers goedkoper toegang te geven tot natuur en cultuur. Maar een regeling die uitsluitend naar nationaliteit kijkt, behandelt alle buitenlandse inwoners blijvend als bezoekers. Hoe lang je er woont, hoeveel belasting je betaalt en hoe sterk je leven met Thailand verbonden is, verandert niets aan de rekening.
Daarom gaat de discussie niet werkelijk over 200 of 400 baht. Het gaat over de boodschap achter het loket: je mag hier wonen, werken, investeren en belasting betalen, maar zodra je samen met je Thaise partner een park of museum bezoekt, ben je toch weer de buitenstaander met de dikkere portemonnee.
Een eerlijker systeem zou onderscheid maken tussen inwoners en tijdelijke bezoekers, of werken met één tarief en gerichte korting voor mensen met een laag inkomen. Nu krijgt de rijke Thai automatisch het voordeel en betaalt de buitenlandse inwoner automatisch de hoofdprijs. Dat is eenvoudig uit te voeren, maar moeilijk rechtvaardig te noemen.
Bronnen
- Khao Yai National Park
- Tourism Authority of Thailand
- Thai PBS
- Fine Arts Department
- The Grand Palace
- Europese Centrale Bank
Over deze blogger

-
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. Wij maken o.a. gebruik van AI om onderzoek te doen naar onderwerpen en het schrijven over deze onderwerpen. Wij genereren ook foto's met AI, maar gebruiken daarnaast ook stockfoto's. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.
Lees hier de laatste artikelen
Maatschappij11 oktober 2026Tien baht per stokje: wat verdient de spiesjesverkoper om de hoek in Pattaya?
Weer en klimaat11 oktober 2026Weersverwachting Thailand 11-17 oktober: minder regen in groot deel Thailand, zuiden blijft kwetsbaar voor zwaar weer
Agenda11 oktober 2026Agenda: Aanmelden voor het Kerstgala 2026 in Hua Hin is nu mogelijk!
Nieuws uit Thailand11 oktober 2026Reddingswerkers krijgen meeste lof na overstromingen, regering nauwelijks


Ik heb al jaren geleden besloten om die toeristische attracties met verhoogde prijzen te vermijden.
Iedereen zijn eigen mening, maar ik heb geen zin in deze niet eerlijke toestanden, ondanks dat ik dit met gemak kan betalen.
een bezoek aan een ziekenhuis is ook vele malen duurder.om nog maar te zwijgen over de prijs die je betaald voor het medicijn of de vaccinatie
Een bescheiden jaarprogramma kost al 2.310 baht extra
Mijn bescheiden programma bedraagt zo goed als niets want ik doe niet meer mee aan die onzin.
Onlangs wilden we samen met de schoonouders nog een tempel bezoeken. Iedereen mocht gratis binnen behalve de Farang. Ik ben in de wagen blijven zitten, tot ongenoegen van mijn vrouw.
Het is idd. schandalig dat, wanneer je hier woont en volop je steentje bijdraagt aan de economie, je overal de volle pot betaalt. Heel wat onder ons hebben een lapje grond gekocht, huisje gebouwd en onze echtgenote een stabiel leven gegeven. Blijkbaar is dat allemaal van geen tel.
Maar goed, dit onderwerp is hier al vele malen aan bod gekomen. Bepaalde van onze lezers zullen dit alles wel weer goed vinden. Volgend jaar kunnen we de discussie nog een keer voeren en blijft de overheid ons uitzuigen …
Gewoon een pink ID card aanvragen, probleem opgelost!
Onzin. Mijn pink kaart leidt bijna nooit tot dezelfde prijs als die voor Thai. Soms wel, maar meestal niet.
Nee hoor, dan ook de farang prijs betalen.
Nee, JayJay
Dat werkt soms wel, soms niet. Elke attractie heeft haar eigen interpretatie van het beleid en elke kassier daarbovenop ook.
Deze discriminatie gaat niet eens op paspoort/ID-kaart, maar op uiterlijk. Iedereen die er een beetje ‘Thais’ uitziet wordt voor de lage prijs binnen gelaten. De rest moet bewijzen dat ze Thai zijn of de hoge prijs betalen.
Ik zou er geen probleem mee hebben als de houders van de armenkaart op vertoon voor de lage prijs of gratis toegang zouden krijgen, de rest de hoge prijs.
klopt,
een vriend van ons is een jappaner en heeft nooit problemen,
altijd leuk als we met ze vieren uitgaan,
ik de hoge entree prijs en hij compeseert met het eten betalen,
Was het maar zo makkelijk, zelfs met de roze ID kaart en een Thais rijbewijs moest ik een hoger tarief betalen bij een middelmatig park met waterval.
Mijn Thaise familie zei nee, en we zijn vlak bij de ingang op het gras gaan zitten, met lekkernijen en drankjes.
Je had ze moeten zien kijken, toen ik triomfantelijk met een koud biertje hun kant op keek.
Was het maar zo simpel, maar zo simpel is het dus niet, weet ik – en weten velen met mij – uit de praktijk.
Toegegeven, soms, in natuurgebieden ver van de gebaande paden wil dat roze kaartje wel eens een gelijke behandeling opleveren, maar in de meer toeristsiche en populaire gebieden helpt het dingetje niets.
Want, zoals het artikel ook zegt: het officiele criterium is nationaliteit. En het roze kaarje is geen blauw kaartje, oftewel: je hebt geen Thaise nationaliteit.
Dat is niet altijd het geval: ook het vertoon van een roze ‘farang’ ID geeft geen garantie tot het betalen van de Thai entree-bedragen.
Lachwekkend was laatst entree voor mijn look krung dochters – half Thais half Nederlands – die de halve farang prijs moesten betalen bij de tempel in Ayutthaya.
Het klopt helemaal. Als we in Nederland naar de Efteling gaan betalen wij ook allemaal het zelfde. Wij in Nederland zouden de discriminatie noemen als we op huidskleur of paspoort andere tarieven rekenen. Mijn vriend, een Nederlander, er ook geboren in Nederland, heeft een aziatische uiterlijk omdat zijn ouders uit Indonesië kwamen in 1958. Hij krijgt altijd laag tarief op zijn uiterlijk omdat ze denken dat hij Thai is. Dat is dan weer grappig.
Klopt niet helemaal. Een kennis van ons, idem Indo, betaalt idem het hoge tarief, omdat aan zijn voorkomen, gedrag, kleidng, etc. te zien is dat hij ‘farang’ is. Bij de kwalificatie ‘farang’ gat het niet altijd om ‘wit’. Ben je Westers, ben je Farang. Ongeacht kleur. Zie de opmerking van Koos over ‘japanner’. Denk maar niet dat dit ook geldt voor Chinezen en Indiërs. Het hoge tarief is ook onderhevig aan chauvinisme. Of hebben we het hier over xenofobie of nog erger?
Eigenlijk zou hun geplande toeristentaks zulke zaken moeten beëindigen.
Al weet ik dat dit “wishful thinking” is en ze het eerder een manier zullen vinden om de buitenlander 2 x langs de kassa te zien passeren.
Vroeger was een rijbewijs een oplossing maar dat mag je nu ook al lang vergeten, en ook de roze ID kaart geeft je verre van zekerheid.
Met de pink kaart tot op heden toe nooit problemen gehad, voor een enkele keer was enige uitleg van de kaart nodig en daarna gewoon, het zelfde bedrag als entree te betalen bij de ingang van wat dan ook, als mijn Thaise familie. Het probleem ontstaat na mijn inziens dat de lieden bij de ingang niet eens op de hoogte zijn wat een pink kaart inhoud of zelfs bestaat.
Janneman.
Waar gaat dit over? Maak je niet druk. Betaal met een glimlach en denk aan al de mooie dingen waarom je in Thailand bent!
Thailand heeft niet alleen maar mooie dingen. Je moet je om die reden juist wel druk maken. Hoe meer dit soort zaken zoals besproken op openbare fora ter discussie worden gesteld, hoe meer TH zich bewust gaat worden dat hebzucht niet enkel beweegreden kan zijn farang te tolereren. Jonge Thai krijgen dit soort zaken via social media en hun buitenlandse contacten volledig mee. Thai autoriteten zijn ook niet blind en doof. ook zij zien de teloorgang van buitenlandse investeringen en interesses in TH. Sinds 2023, nadat het leger weer de leiding over het land aan de burgerij toevertrouwde, hebben we meerdere premiers gehad. Allen trokken naar China, Europa, de VS en de VK, recent naar Australië. Zels in Moskou werd opwachting gemaakt. Wat heeft het TH opgeleverd? Niets. Japan trekt zich terug, China heeft eigen problemen, de EU idem. Alle anderen hielden het bij het beleefd handen schudden. De VS sturen 3 schepen met vermoeide bemanningen die Pattaya zullen doen herinneren waar het hen destijds om ging. Maar ook nu zal TH niet leren dat enkel geldzucht in zetten geen economisch soelaas biedt. Mentaliteit en attitude jegens het buitenland? Ver te zoeken. Het land is en blijft nationalistisch. Dat gaat opbreken. Wat ik je brom!
Ik heb er niet zo’n moeite mee, kijk wat Amsterdam doet met Toeristenbelasting. Onze hier veel geroemde “eerlijkheid” is evenzeer dubieus. Vaak wordt ook “keihard” onderhandeld over 100 THB, terwijl ik dan denk misschien moet je het gewoon gunnen, mooi toch wanneer een Thais gezin daardoor net een centje meer te besteden krijgt?
Wat mij hier aan tegenstaat is, dat dit naar mijn smaak voor meer dan 90% wordt toegepast op basis van uiterlijk, niet op controle van identiteitsbewijs of paspoort.
Als je maar een aziatisch uiterlijk hebt, een beetje overeenkomend met de gemiddelde Thai, wordt nergens naar gekeken en kun je voor de lage prijs naar binnen.
Daarmee wordt het in mijn ogen discriminatie op basis van uiterlijk.
Snap het probleem niet.
Je bent toch altijd vrij om je eigen Thaise nationaliteit aan te tonen als je denkt dat men je ten onrechte teveel aanrekent.
Ik ben het er absoluut mee eens dat dit pure discriminatie is, maar de meeste Thai interesseert het volgens mij geen donder dat wij voor veel dingen veel meer moeten betalen dan hun.
Want uiteindelijk worden wij feitelijk gezien alleen maar gedoogd door de Thaise overheid, met alleen maar plichten en zonder enig recht. Wij tellen alleen (even) mee als de portemonnee getrokken moet worden en dan wordt dit dus ook nog vaak uitgebuit.
Mijn ogen zijn in Thailand pas echt open gegaan toen ik hier niet meer als toerist heen kwam. Want als je hier permanent woont zijn veel dingen toch opeens heel anders en valt de roze bril in duizend stukken.
Maak mij er niet druk om.
Wil ik iets zien/bezichtigen dan betaal ik de prijs en zeur niet.
Wil ik het niet zien/bezichtigen ga ik niet naar binnen en zeur niet.
Juist, ga doodleuk 150 km rijden om dan aan de ingang te blijven staan.
Ik doe graag wat uitstapjes met mijn Thaise familie maar ben uitermate gefrustreerd al ik steeds weer tot 10 maal de prijs van een Thai moet betalen.
Maar mijn belastinggeld is dan wel weer welkom!
Gewoon helemaal niét meedoen aan die onzin en discriminatie!
Je Thaise familie zou de tickets moeten kopen en indien meerprijs, gewoon weigeren… zolang de Thai(se families) hieraan ook blijven meedoen, zal er niets veranderen!!
Is in België zelfde. Als inwoner van de stad Gent, kan je als Gentenaar gratis binnen in musea, als toerist betaal je
Het is maar hoe je aan iets een uitleg wil geven natuurlijk.
Zo zou je ook kunnen zeggen dat de toerist de voorziene inkom betaalt en de Thai vermindering krijgt.
Ronny, dat is ook mijn mening. De voorzieningen worden uit de belastingpot betaald en moeten eerst ten goede komen aan de Thaise mensen. Ik vind de commentaren hier overdone.
Weer zo’n eenzijdig standpunt.
De grote frustratie bij onze lezers is net het feit dat de Farang die permanent in Thailand woont, evengoed die hoge prijzen betaalt. Velen onder hen betalen bovendien OOK belastingen in Thailand.
Maar iemand zoals ik, die hier al een pak geïnvesteerd heeft en dagelijks bijdraagt aan de Thaise economie, ga niet akkoord met dit 2-prijzensysteem.
Natuurlijk worden voorzieningen als bedoeld uit de belastingpot betaald, en natuurlijk ten goede komen van Thaise mensen. Ik maak je erop attent dat meer dan de helft van de TH bevolking geen (PIT-)belasting betaalt. Farang worden geacht dat wel te doen. Ik maak je er ook op attent dat TH mesen wel BTW betalen op goederen en diensten, behalve als deze uit de informele sector afkomstig zijn. Farang betalen ook (veel meer) BTW en maken minder gebruik van het informee circuit. Maar het belangrijkste is toch wel dat als het hoge bedrag de echte prijs van bv een toegang zou zijn, en het 10-voudig mindere om redenen van armoede en te laag inkomen een beleidsuiting van de overheid,, dat dit dan wel als zodanig zou zijn gecommuniceerd. Ik maak jou erop attent dat het tegendeel het geval is. De lage prijs is voor TH mensen en het tekort aan exploitatie komt uit de algemene of andere middelen. Farang worden geacht het 10-vopudige te betalen. Willen zij dat niet, dan blijven ze maar weg: dat vindt elke Thai prima!
Krom, ja. Maar vanaf januari dit jaar moet een Thaise toerist ook meer betalen voor grote Franse musea. Bv EU burgers 22 euro, Thais 32 euro. Verhoging 45 procent.
Gaat het hier niet over de buitenlandse inwoners i.p.v. een toerist?
EU burgers betalen het lagere tarief, buitenlandse inwoners die legaal in Frankrijk wonen ook. Dus inderdaad een Thai die bijvoorbeeld het Louvre bezoekt, betaalt het hoge tarief.
Onaanvaardbaar! Het stuit veel.mensen keer op keer tegen de borst
Pure discriminatie en vind het ook nog rascistisch ook op basis van je kleur of godsdienst
Als de dag van gisteren kan ik me herinneren dat in de Nederlandse ambassade een papier aan de muur hing over de kosten van leglisatie van een document.
De door Thais te betalen leges waren een veelvoud van de door de Nederlanders te betalen leges.
Dit was dan wel in 1993 en nog in de (kleine) ontvangstruimte van de oude ambassade waar een behoorlijk stuurse/onvriendelijke Thaise dame je in Engels aansprak. Nederlandse taal beheerste ze niet.
Overigens werd me daar toen een keer door een Nederlandse ambassademedewerker toegevoegd dat
‘we in Nederland niet zitten te wachten op al die Thaise vrouwen die naar Nederland willen komen’.
En wat wil je hiermee bewijzen?
De meeste dames hadden die documenten inderdaad nodig om naar Nederland te kunnen komen. En wie betaalde de kosten dan denk je? Juist … in 99% van de gevallen de (toekomstige) echtgenoot … wij dus!
Oplossing andere landen bezoeken ipv Thailand .
In elk geval hoef je niet naar Birma te gaan om dit verschijnsel te ontlopen. Attracties als de zoo, het tempelcomplex en het natioaall museum in Yangon vragen ook een veelvoud aan buitenlanders dan.birmezen betalen. Overigens kampeerde ik eens op een groninger camping omdat mijn schip in het dok lag en toen ik me als inwoner van grunn aanmeldde werd er geen toeristenbelasting geheven. Ik vraag me af hoe dat zit bij expats in die hun eigen gemeente attracties bezoeken.