‘Aardige en gevaarlijke bomen!’ uit Folktales of Thailand
Je kunt niet zomaar een boom in je tuin zetten! Er zijn er die je kwaad willen doen, je bloed willen drinken of je buren pesten. Dan toch maar cement in de tuin?
Korte verhaaltjes uit Zuid-Thailand (5): Phikul Thong
Het arme meisje en de furie van pleegmoeder; een oud verhaal in weer een nieuw jasje. En ‘Alles sal reg kom’, toch?
‘De roos’ uit Folktales of Thailand
Dit is een verhaal met als hoofdpersoon de roos. Een avontuurlijke roos te midden van jaloerse familie, goden en legers. Thailand is een land van bloemen. Een bloemetje geven is een gebaar van liefde, een groet of blijk van respect. Onder de bloemen is de roos wel de mooiste. Het ontstaan van de roos komt door een vrouw en volgend volksverhaal is heel bekend.
Korte verhaaltjes uit Zuid-Thailand (4): De vrek!
‘Zuinigheid met vlijt bouwt huizen als kastelen.’ Dan heb je een verdieping die droog blijft…. Maar nu heeft ie niets meer…
Korte verhaaltjes uit Zuid-Thailand (3): De roddelzieke dochter
Kwaadspreken deugt nergens voor maar als zelfs de botten van je roddelzieke dochter nog onheil veroorzaken dan is er iets goed mis….
Cash en Marry?
De Thaise bruidsschat Sinsot is op dit blog al een paar keer besproken met nogal wat reacties, die min of meer aantoonden, dat Farang, dus ook Nederlanders moeite hebben met deze Thaise traditie. ‘Sin sot’ is weer even een actueel onderwerp in de Thaise media nu een topfunctionaris probeert zijn ongewone rijkdom hiermee te verklaren.
De novice Kham was aan het baden in de rivier net toen een groep koopmannen aan de oever zat te rusten. Ze droegen grote manden met mieng. Mieng is het blad van een soort thee dat wordt gebruikt om een snack, een hapje, in te pakken dat in Laos heel populair is. Kham hield wel van een snack mieng.
‘De zevenkleurige smaragd’ uit Folktales of Thailand
Een heel oude wijsheid: als twee prinsen vechten om een stuk steen dan loopt een brutale dief er mee heen…
‘Mekhala en Ramasoon’ uit Folktales of Thailand
Ramasoon is verliefd op Mekhala maar zij wil hem niet. Hij valt haar aan met zijn bijl doch Mekhala verdedigt zich met een kristallen bal.
‘Xieng Mieng volgt strikt de orders op!’; een volksverhaal van Lao Folktales + inleiding
Lao Folktales is een Engelstalige uitgave met een twintigtal volksverhalen uit Laos opgetekend door een student Laotiaans. Hun oorsprong ligt in de verhalen uit India: de Pañchatantra (ook wel Pañcatantra) verhalen rond de jaartelling, en de Jataka vertellingen over de vorige levens van Boeddha toen hij nog bodhisattva was.
Winfred heeft de ballen niet
Dit is het verhaal van een man die duidelijk beter een nurse of een huishoudster of zelfs een meid-voor-alle-werk had gezocht, of eventueel een verzorgster van een kindergarten – in Thailand. Helaas nam hij een vrouw om mee te trouwen en zo liep alles mis.
‘De krachtproef’ een volksverhaal van Lao Folktales
Daar huppelt een konijn door de jungle. Hij heeft zin om te klieren en verzint een krachtproef. Eerste kandidaat om voor de gek te houden: een olifant die staat te kauwen op suikerriet. ‘Oom olifant.’ ‘Wie roept daar?’ vraagt de olifant. ‘Ik. Hier beneden, oom olifant!’
In een dorp nabij Phatthalung en nabij het Meer van Songkhla woont een echtpaar dat na vele jaren nog steeds kinderloos is. Ten einde raad vragen ze de monnik die ze zegt een kiezelsteen onder hun kussens te leggen. En jawel, de vrouw wordt zwanger!
Heel lang geleden. De wereld is nog hagelnieuw. Isawara, een god, wil een paar ‘praktische’ dieren op de wereld zetten. Hij besluit dan om de koe te scheppen voor melk en vlees, en de waterbuffel als extra spierkracht voor de mensen die de wereld gaan bevolken. Hij acht het verstandig eerst schaalmodellen te maken van de nieuwe dieren want hij wil voorkomen dat er nog meer vreemde snuiters gaan rondlopen op aarde!
Een Laotiaans woord voor lichaamsgeur is, in Thai schrift, ขี้เต่า, khi dtao, schildpadpoep. Legendes zeggen dat de onderarm van de Laotiaanse man naar schildpadpoep stinkt. In deze fabel staat hoe dat komt…
De volkse deugniet tegen de macht en de centen. Een geliefd onderwerp in vertellingen uit vroeger tijden.
Ben jij een echte Farang?
Iemand met een blanke huid, of hij/zij nu een toerist is of hier in Thailand woont, wordt een farang genoemd. Waar het woord precies vandaan komt, laten we maar even in het midden, maar je kunt wel onderscheid maken in een beginnende farang en een doorgewinterde.
Een koopman had een nieuw huis laten bouwen. En voor geluk en veiligheid van gezin en woning had hij monniken uit novice Khams tempel gevraagd voor een ceremonie. Na de ceremonie kregen de monniken een maaltijd en gingen terug naar hun tempel.
De leeuw haalde diep adem en stootte alle lucht met kracht uit zijn borst; zijn gebrul bewoog de aarde. Alle dieren trilden van angst en haastten zich dieper het oerwoud in, klommen hoog in de bomen of vluchtten de rivier in. ‘Ha, dat was lekker’ lachte de leeuw tevreden.
Kham was een luie novice. Als de andere novicen druk bezig waren met hun werk probeerde hij zijn snor te drukken. Als de anderen gingen mediteren dan lag Kham te pitten. Toen op een mooie dag de abt naar buiten ging op weg naar een andere tempel zag hij Kham die lag te maffen onder een grote ficus.
Een lange bochtige rivier vond zijn weg door een mooi stuk bos met bomen. Overal eilandjes met weelderige vegetatie. Daar leefden twee krokodillen, een moeder en haar zoon. ‘Ik heb honger, echt veel honger’ zei moeder krokodil. ‘Heb trek in hart, in apenhart.’ ‘Ja, apenhart. Dat wil ik nu ook heel graag.’ ‘Een fijn diner met verse apenharten. Dat zou lekker zijn! Maar ik zie geen apen’ zei moeder krokodil weer.
Tip: april-mei boekenmarkt met leuke kortingen
Beste (boek)lezers, voor de boekenwormen onder ons is er goed nieuws. Op dit moment is er een digitale boekenmarkt gaande in Thailand. Wie weet zit er ook voor u een leuk boek met mooie korting tussen.